LOGINShare
ตอนที่ 4 ไม่ชอบผู้หญิงหน้าเงิน
publish date:
2026-06-15 10:52:46แม่แอบร้องไห้เสมอ เขาควรเข้าใจ และไปหาพ่อ ชายหนุ่มเดินไปที่สวน สองเท้าย่างก้าวยาวๆ
ทำไมต้องเป็นแม่เปาวลี เป็นการทำร้ายแม่มากเกินไป ทั้งสองสนิทกันราวพี่น้อง พ่อไม่น่าเกิดมาเป็นพ่อเขาเลย ชายหนุ่มตรงเข้าไปทันทีแต่กลับเดินสวนกับสรสิชา เธอเห็นเขาก็ถอยกรูด ณชายุอยากสั่งสอนให้เธอรู้จักเขาให้ดีกว่าที่เป็น ปกติเขาเป็นนายหัวที่ไม่เคยดุเธอสักครั้ง วันนี้จะได้รู้ว่าอย่ามาทำอะไรที่ขัดหูขัดตากัน
สัญญาจะมาทำงานใช้หนี้ก็ทำไป อย่าคิดมาใช้หนี้กับเรื่องน่าทุเรศๆ แบบนี้
“นายหัว”
“ยังกล้าเสนอหน้าอีกหรือ มานี่เลย มาพูดกันให้รู้เรื่อง เมื่อคืนเพราะแม่ถึงยอมให้เธออยู่ต่อตอนนี้อย่าหวังจะยื้อความสุขสบายที่หวัง”
มือใหญ่ลากเธอไปหลังพุ่มไม้ เขาลากจนเท้าเธอแทบเคล็ด สรสิชากลัวไม่กล้าร้องให้ใครช่วย เธอรู้ทำแบบนั้นมีหวังต้องโดนมากกว่านี้ในคราวหน้า
หน้าตาเขาบอกว่าสามารถฆ่าเธอได้
ไม่นานเธอมายืนเหนื่อยหอบตรงกอไผ่พุ่มใหญ่ เธอจ้องหน้าเขา
“เอ่อ ฉันไม่ได้อยากทำอย่างนั้นนะคะ ฉันรอให้คุณตื่นมา มาช่วยพาฉันกลับฟาร์มค่ะ”
เขาหรี่ตามองดวงตากลมโต ดำขลับ
“อย่ามาโกหก!”
“ถ้าต้องทำแบบนั้น ฉันเองไม่อยากทำ คุณคิดหรือไงฉันจะชอบคนที่แก่กว่าพ่อตนเอง แม้ต้องทำเพื่อเงิน อย่างฉันถ้าจะทำก็หาหนุ่มๆ ได้นี่คะ”
พูดจาราวช่ำชองเรื่องจับผู้ชาย ถึงหน้าซื่อตาใส ผู้หญิงสมัยนี้ไว้ใจไม่ได้สักคน ดูอย่างเพื่อนเขายังเลี้ยงนักศึกษา พอเบื่อก็เปลี่ยนคน หาง่ายแค่มีเงินปรนเปรอ
“เชื่อฉันเถอะ”
ฉันจะเชื่อก็ต่อเมื่อเธอหาทางออกห่างพ่อฉันได้ ทำอย่างไรก็ได้ให้แม่ฉันเลิกพาเธอมาบำเรอพ่อฉัน”
หญิงสาวหน้าซีด ชี้ที่อกตนเอง “ฉันคนเดียวจะทำอย่างไร” เธอจ้องหน้าเขา “คุณต้องช่วยสิคะ ขอร้อง”
นายหัวไม่ชอบแววตาออดอ้อน เขาหันหลัง “ทำไมฉันต้องช่วยด้วยเล่า ไปหาวิธีเอาเอง และวันนี้ฉันจะบอกว่าเธอไปเก็บของที่ฟาร์มเพิ่มเติม ไปที่รถฉันเลย”
สรสิชายิ้มออก เท่านี้ก็ถือว่าช่วย เธอรีบวิ่งแจ้นไปที่รถยนต์คู่ใจของเขา
รอดแล้ว วันนี้ทั้งวัน เธอต้องหาวิธีรับมือครอบครัวนี้ให้ได้
ถ้าไม่ได้เล่า?
ใจหนึ่งหวาดกลัว นั่งหลบในรถแต่แง้มประตูไว้ มองบ้านหลังใหญ่อย่างกังวลและพาลคิดถึงบ้าน
พ่อแม่จะเป็นอย่างไร หายไปไม่เห็นโทรมา พี่สาวอีกคน ทุกคนจะรู้ไหม เธอมาอยู่ที่นี่ไม่มีความสุขเลยสักนิด เมื่อก่อนไม่มีความสุขแต่มาเจอเรื่องนี้มีความเครียดเข้ามาร่วมด้วย
ด้วยความเครียดสมองเริ่มพลุ่งพล่าน เธอเริ่มหายใจไม่ค่อยออก ต้องหลับตา ผ่อนลมหายใจช้าๆ
“เป็นอะไรไป ลืมตาคุยกัน”
ประตูข้างๆ ปิดลง กลิ่นน้ำหอมลอยเข้าจมูก หญิงสาวหันไปอีกด้านเอามือปิดจมูก
“หันมานี่สิ”
“คุณคงไม่อยากเห็นหน้าฉัน”
ไม่อยากหันไปเจอกลิ่นน้ำหอม ไม่อยากสบดวงตาดุแต่เขากลับขึ้นเสียง
“ไม่อยากเห็นหน้าเธอนักหรอกแต่คุยกันไม่มองหน้าจะรู้เรื่องหรือไง คนมีสติที่ไหนหันหลังคุยกัน”
สรสิชาหันมาหาเขาและเอ่ยเสียงเบา
“ฉันแพ้กลิ่นน้ำหอมค่ะ”
“เรื่องมาก ต้องให้ฉันถอดเสื้อคุยหรือเปล่า” เขาเสียงดัง ไม่ทันรอให้เธอตอบเขาถอดเสื้อเชิ้ตสีดำออกจากตัว สรสิชาหน้าแดงหันไปอีกด้าน
อะไรของเขา
“หยิบเสื้อด้านหลังให้หน่อย”
เธอหันมองเสื้อที่แขวนรีบทำตาม เขายังไม่ใส่เสื้อเอาเสื้อที่มีกลิ้นน้ำหอมโยนออกจากรถเพราะคนสวนเดินมาพอดี นายกรวดตาโตจ้อง เสียงตวาดจึงดังขึ้น
“จ้องอะไรเอาไปเก็บ”
นายกรวดเดินจากไปแต่พ่อเขากำลังเดินมาที่รถ ณชายุกระชากรถออกจากบ้าน สรชิชาแทบหายมึนหัวเพราะตกใจที่พ่อเขาวิ่งตามมา
“คุณคะ พ่อคุณจะไม่เป็นไรหรือ”
“ขึ้นเตียงกับผู้หญิงได้ แค่นั้นจะเป็นไรไป”
คำตอบเขาทำเธอเงียบกริบ และเมื่อไกลบ้านมาหน่อย เขาก็ใส่เสื้อ หญิงสาวถอนหายใจอีกครา
คิดว่าจะขับรถโดยไม่ใส่เสื้อ แบบนั้นเธอหายใจไม่ออกกว่าเดิมเป็นแน่
“เอาล่ะเธอควรไปหางานทำที่อื่น”
เขาคิดได้เมื่อเห็นใบหน้าแม่ ตอนนี้เริ่มคุยเมื่อรถแล่นบนถนน แต่คนข้างๆ จ้องเขาตาโต
“แต่ฉันไม่มีที่ไปนะคุณ หรือคุณจะฝากงานให้ฉันคะ”
เขาจ้องหน้าเธอ ในความโง่แต่มีความฉลาด แต่เรื่องอะไรเขาต้องช่วยเหลือ
“ก็ไหนว่าตัวเองยังสาว ไปขายสิ คงเก็บเงินได้”
สรสิชาโมโห ทำไมเขาต้องพูดเรื่องนี้ตลอด
“ทำไมต้องให้ฉันไปทำแบบนั้นด้วย ขายแรงงานก็ได้ ช่วยหน่อยไม่ได้หรือไง หรืออยากเห็นพ่อคุณ แม่คุณตามมาละคะ”
“อย่ามาขู่ฉัน” รถจอดข้างถนน มือแกร่งบีบคางเธอเพราะเคืองขุ่น หญิงสาวดิ้นแต่เขาไม่ปล่อย กระทั่งมีคนมาเคาะกระจก
Latest chapter
เมื่อวันจากลามาถึง ตอนที่ 12 มากอดทำไม
“ท้องกี่เดือนแล้วละ”“ยุ่งอะไรกับเขา ฉันจะดูแลเอง”“ไม่คิดไปแต่งงานให้ลูกสาวเขาเหรอ แต่อย่างว่าลูกชายคุณไม่คิดมีใคร อาจไม่จริงจัง”พ่อนายหัวพูดไม่ถนอมน้ำใจแต่นั่นคือเรื่องจริง สรสิชาได้แต่เงียบ“พูดอะไรของคุณ ทีคุณยังมีรักหลายครั้ง ใครจะไปรักคนที่ตายไปแล้วตลอดไป”นายพีระเห็นเมียของขึ้นก็เดินจากไป ทิ้งให้สรสิชาหน้าชาอนาคตจะเป็นอย่างไรนะ ถ้าคลอดลูก ถ้าได้เงิน เธอจะไปอยู่ที่บ้านกับพ่อแม่ได้อีกหรือเปล่ามีลูกก็ต้องรัก ใครจะไม่รักลูก เธอสับสนเรื่องนี้นัก ดังนั้นคำตอบเธอคงไม่ออกมาจากปากง่ายดายนัก“แม่ครับผมมารับสิชาไปฝากครรภ์”หญิงสาวกำลังคิดมากสะดุ้ง เธอหันมองนายหัว รีบเดินไปหาเขา แม่เขายิ้มชมลูกว่าทำดีมาก นายหัวอยากถามแม่เรื่องพ่อแต่แม่ไม่พูดเขาไม่ควรถาม หันมองสรสิชาพยักหน้าให้ตามเขาไปมาถึงรถหญิงสาวจับแขนเขาอย่างลืมตัว ช่วงนี้เธอกล้าเข้าใกล้เขามากขึ้น เขาพูดดีกับเธอ ยิ้มให้ นั่นทำให้เธอกล้า“โกหกอีกแล้วนะคะ พ่อคุณก็มาถาม”“ทะเลาะกันหรือเปล่า”สรสิชารู้ว่าเขาหมายถึงพ่อ หญิงสาวส่ายหน้า เดินไปขึ้นรถ จนกระทั่งเขาบอกต้องไปตรวจร่างกายเธอก่อน ตรวจเลือด สรสิชาโพล่งออกมา“ฉันยังไม่เคยเรื่องแบบนั
เมื่อวันจากลามาถึง ตอนที่ 11 ข่าวลือ
ตะวันเริ่มลับขอบฟ้าตอนที่รถของนายหัวมาถึงฟาร์ม สรสิชาไม่ค่อยกล้าลงจากรถ ณชายุมองหล่อน บอกให้รีบลงไปเก็บเสื้อผ้า“คนงานมองฉันแน่เลย จะตอบว่ายังไงคะ”“ไม่ต้องพูด ยิ้มอย่างที่ไม่เคยยิ้ม”พูดอะไรของเขา เธอยิ้มได้นะแต่ไม่ค่อยมีเพื่อน เลยไม่รู้จะยิ้มกับใครก็เท่านั้น“มาแล้วเหรอสิชา ไปไหนมาเหรอ”สายใจยังไม่กลับ ผู้หญิงคนนี้ต้องการสอดส่องเธอตลอดเวลา เหนื่อยใจเหลือเกิน ไม่มีอะไรทำหรือไงกัน“ว่าไง ไปกับนายหัวหรือข่าวลือเป็นจริง เธอจะไปเป็นแม่เล็กนายหัว”สายใจเดินมาพูดใกล้ตัว กระทั่งนายหัวเดินลงมาจึงเดินห่างออกไป สรสิชาดีใจที่ไม่ต้องตอบ ไม่ต้องเกรี้ยวกราดใส่สายใจเธอรำคาญเต็มที“ยังไม่กลับเหรอสายใจ”นายหัวลงมา สายตาที่มองทำให้สายใจเริ่มเดินห่างไปอีก ระหว่างนั้นรถเพชรการุณเข้ามา นายหัวเดินเข้ามาใกล้เธอ สรสิชามองหน้าเขาอะไรกันมาเบียดเธอทำไมเนี่ย?“ผมไปนะ จะให้สิชาเขามาเก็บเสื้อผ้า”เพชรการุณทันได้ยินถามอย่างลืมตัว“จะไปไหนเหรอสิชา”“ยุ่งอะไรกับเขาคะ” สายใจกัดฟันพูดหวาน ชวนแฟนกลับ นายหัวเองไม่พูดอะไรสั่งให้สรสิชาไปที่พัก หญิงสาวตามเขาไป“น่าเบื่อ ใครอยากเห็นหน้ากัน”“หมายถึงคุณปลัดเหรอ ไม่เป็นไร ต
เมื่อวันจากลามาถึง ตอนที่ 10 ตั้งครรภ์ล้างหนี้
“แม่คิดแล้วลูกต้องมา มา มา พาสิชาเข้ามา ว่าแต่ทำไมไม่บอกตั้งแต่แรก เห้อ คงตกใจใช่ไหมที่แม่คิดทำแบบนั้น”แม่เขาพูดไปเรื่อย เธอได้แต่มองตาปริบๆ“พามาทำกับข้าวกับแม่ครับ”“ทำได้เหรอ ดีจริงๆ ถ้าอย่างนั้นพักก่อนนะ อยากอยู่กันสองคนใช่ไหม แม่จะคุยกับสิชาตอนเข้าครัวแล้วกัน”นั่งในห้องนั่งเล่นไม่นานแม่นายหัวก็เดินออกไปซ้ำพูดให้เธอหนาวๆ ร้อนๆ หญิงสาวขยับไปนั่งไกลนายหัว“กลัวอะไรขนาดนั้น ฉันจะทำอะไรเธอ”“ก็ ก็จะทำลูกไม่ใช่เหรอ ฉันไม่เชื่อใจคุณ และบอกไว้ก่อนยังไม่ถึงสามวันนะคะ ยังไม่มีคำตอบ”“ไม่ตกลงก็โง่เต็มทน” ปากร้ายกาจว่าและจะเดินออกจากห้องแต่เสียงแม่เขาเดินมา เขาเดินไปกระชากแขนเธอมานั่งไหล่ชนกัน เธอจะลุกหนีก็โอบกอดไว้สรสิชาถอนหายใจ เห็นแม่เขาอมยิ้ม มาหยิบมือถือแล้วออกไป สรสิชาตีมือเขาอย่างไม่กลัว“มากไปนะคะ”“หวงไปได้ ทีนายแฟนเก่า ฉันเห็นนะมันกอดเสียแน่น”“นี่คุณแอบมองเหรอคะ ไร้มารยาท”อายก็อาย โกรธเพชรการุณขึ้นมาอีก เธอลุกขึ้นไปดื่มน้ำไกลๆ นายหัว เขาเอ่ยเสียงเบา“เปล่าแอบมอง บังเอิญ ถ้านายนั่นมาอีกเธอต้องระวัง ท่าทางไม่ยอมปล่อยเธอมั้ง”หญิงสาวกังวลเรื่องนี้ ไม่สามารถปกปิดคนที่ชอบแอบมองได้
เมื่อวันจากลามาถึง ตอนที่ 9 ดูเหมือนไม่มีทางเลือก
“ใช่ เราไม่ได้รักกันซะหน่อย แม่เองไม่ซีเรียสหรอก แม่เข้าใจว่าฉันไม่เคยลืมรักเก่า ถ้าจะมีผู้หญิงก็เพียงคลายเหงา”คนรวยเขาคิดอะไรง่ายมาก แล้วเธอเล่าจะทำอย่างไร นี่ไม่ใช่การบีบบังคับแต่ถ้าไม่ทำเธออาจต้องออกไปหางานที่อื่น ซึ่งเรื่องนั้นมันยากสำหรับเธอแต่เธอยังไม่หมดหวัง ตื๊อเขาอีกรอบ“คุณฝากงานให้ฉันหน่อยสิคะ ที่ไหนก็ได้ คุณคงมีเส้นสาย เราไม่ต้องทำแบบนี้”เขามองพวงแก้มแดงก่ำ ตัดสินใจเด็ดขาด“อุ้มท้องไม่นานก็ปลดหนี้ เธอโง่หรือไง ซ้ำได้เงินกลับบ้านด้วยนะ”มือเธอเย็นเฉียบ คิดเรื่องบ้านขึ้นมา พ่อแม่ เธอเผลอจับแขนแข็งแรงแน่น“ถ้าอย่างนั้น บ้าน ขอบ้านคืนด้วยได้ไหมคะ”นายหัวจอมวางแผนเงียบไปครู่ใหญ่ ไม่นานเอ่ยเบาๆ“ถ้าได้ลูกชายนะ”แม้ได้ตามที่เรียกร้องแต่เธอยังไม่มีแรงเดินตามเจ้านาย กระทั่งเขาเรียกเสียงดัง“รีบเดินสิ ฉันจะพาไปซื้อของ”เธอเดินตามด้วยความงง ซื้อของอะไรของเขา?ในตลาดใครก็มองแต่นายหัว สรสิชาไม่อยากใกล้เขา ชายหนุ่มหันมามองคนที่เดินห่างเขาราวไม่ได้มาด้วยกัน เขาเรียกให้เดินไปใกล้ๆ นั่นทำให้เธอเป็นที่สนใจขึ้นมา“คุณจะดีเหรอ เขาจะสงสัยว่าเราเป็นอะไรกันนะคะ”“ไปซื้อกับข้าว วันนี้จะให้แสดงฝ
เมื่อวันจากลามาถึง ตอนที่ 8 ทางออกที่แสนอึดอัด
“ชายลูกมาทำอะไรที่นี่หึ ออกมาเลยนะ มาทำอะไร งานการไม่มีทำหรือไรกัน!”สรสิชาจ้องหน้าเจ้านาย เธอไม่กล้าออกไป วิ่งไปยืนข้างเขา ณชายุถอยห่าง“มาใกล้ทำไมขนาดนี้ หลบไป”“ฉันตกใจเสียงแม่คุณ”“ตาชายบอกแม่มา มาที่นี่ทำไม”เรือนร่างสูงเดินออกไป มองพ่อซึ่งใบหน้าแดงก่ำ“พ่อมาด้วยหรือครับ”พ่อไม่ตอบมองหาเจ้าของห้อง แม่รีบเดินเข้าไปในห้อง“นี่เธอ ยั่วลูกชายฉันเหรอ บอกมาเขามาหาเธอกี่ครั้งแล้ว ถ้ารู้แบบนี้ฉันไม่พาเธอไปที่บ้านแน่ บ้าจริงๆ”สรสิชารีบโบกมือทั้งสองข้าง ปากเธอสั่น“เข้าใจผิดกันแล้วนะคะ นายหัวมาตามหนูไปทำงานเท่านั้น”“ตามไปทำงาน ทำไมต้องทำอย่างนั้น” แม่นายหัวมองอย่างจับผิด การแต่งตัววันนี้ไม่เหมือนคนทำงานในคอกไก่นี่มันอะไรกัน ที่แท้ลูกชายหวงเด็กคนนี้ไว้เอง!“กลับกันเถอะคุณ ผมจะออกไปข้างนอก ถ้าคุณไม่กลับก็อยู่ที่นี่นะ”สามีเริ่มไม่พอใจเมื่อผู้หญิงที่ภรรยาหาให้กลายเป็นของลูกชาย จึงต้องการไปหาผู้หญิงที่ยังคิดถึงแต่กลับโดนขัดขวาง และมีการทะเลาะเกิดขึ้น นายหัวอายพนักงานเขาบอกให้พ่อไป ไปแล้วไม่ต้องกลับมาบ้าน ให้แม่อยู่กับเขาคนเดียว คนเป็นแม่ รวมทั้งสรสิชาที่อยู่ด้วยตกใจ“แกพูดอะไร แกรักนังคนนั้น
เมื่อวันจากลามาถึง ตอนที่ 7 ฉันไม่ไร้เหตุผลขนาดนั้น
“อย่ามาพูดเหลวไหลแถวนี้ ให้เกียรติพ่อผมด้วยนะคุณ เอ้าแยกย้ายไปทำงาน ส่วนสรสิชาไปพบผมด้วย”สายใจยิ้มสาใจ คราวนี้เธอต้องสมหวัง ตอนนี้แฟนหนุ่มจะย้ายมาเป็นปลัดอำเภอที่นี่ เขาต้องมาเจอเธอทุกวัน การมีสรสิชาที่นี่เป็นเรื่องที่เธอไม่ต้องการ เมื่อก่อนอยากให้อยู่เพราะจะได้กลั่นแกล้งให้สนุก แต่เห็นสายตาคนรักที่มองมันก็ทนไม่ได้มันต้องไปจากที่นี่ ความรักเธอจึงจะราบรื่นสรสิชารวบผมให้ตึงเคาะประตูห้องทำงานเจ้านาย มีเสียงบอกให้เข้ามา เธอเดินเข้าไปช้าๆ มองเขาที่นั่งดื่มอะไรบางอย่าง และหลบตาเมื่อเขามองมา“นั่งสิ”“คุยไม่นานยืนก็ได้ค่ะ”“หรือคิดว่าฉันเรียกเธอมาเพื่อไล่ออก” เขาหยั่งเชิง อยากรู้หญิงสาววัย 23 ปี คนนี้คิดอะไร“คุณคงไม่เชื่อคำพูดที่ไม่มีหลักฐานนะคะ คุณไม่ใช่คนโง่ ฉันจะไปแกล้งคุณสายใจทำไมกัน”“แกล้งเพราะไม่ชอบที่เห็นเขารักกับแฟนเขาไง”ดวงตากลมโตจ้องเขา เดินเข้ามาใกล้“อย่ามาพูดมั่วๆ นะคะ คุณได้ยินอะไรมาฉันไม่รู้แต่คนแบบนั้นฉันไม่กลับไปมองให้เสียสุขภาพจิตหรอก”ทำงานเหนื่อยจะตาย ไม่มีเวลาสนใจเรื่องไร้สาระ“เสียงดังขนาดนี้มีพิรุธนะเรา”นายหัวมาจับพิรุธอะไรเธอ หญิงสาวจ้องนัยน์ตาคมคู่นั้น เธอไม่อ
เมื่อวันจากลามาถึง ตอนที่ 6 ไม่อยากสงสาร
“ทำไมไม่ออกไปกินข้าว” เธอแทบสำสักน้ำเพราะเสียงห้วนๆ ที่ดังอยู่ประตูคอกไก่ หญิงสาวรีบตอบ“อยากทำงานให้เสร็จค่ะ”“ไม่ใช่ว่าหลบหน้าแฟนเก่าหรือ ขี้แพ้จริงๆ”เขาจะมาหาเรื่องเธอทำไม หญิงสาวเดินออกไปที่ประตู เนื้อตัวไม่สะอาดนักแต่นายหัวคนดุก็ไม่เดินหนี เธอเองต้องเบี่ยงร่างห่างเอง“ไปกินก็ได้ และขอร้องอย่า
เมื่อวันจากลามาถึง ตอนที่ 5 เขาควรสนใจหล่อนหรือไม่
ก๊อกๆๆนายหัวลดกระจก เอามือออกจากคางคนข้างๆ“นายหัวมาทำอะไรกันตรงนี้คะ”สายใจมองอย่างสงสัย สรสิชาหันไปอีกด้านแต่เห็นว่าเพชรการุณเดินตามหลังสายใจมา เธอพลันตัวแข็ง“จะไปทำงานแล้ว ไปเถอะครับ”หล่อนเป็นลูกสาวเพื่อนพ่อที่จุ้นจ้าน นายหัวรำคาญแต่พยายามพูดดีเสมอ เธอช่วยงานที่ฟาร์มมาพักใหญ่ ว่าแต่สายใจไปแล้
เมื่อวันจากลามาถึง ตอนที่ 3 อย่าทำตัวไร้เดียงสา
“ถ้าไม่ใช่แล้วจะพาเธอมาเป็นลูกสาวหรือไง อย่ามาทำตัวไร้เดียงสา บอกไว้เลย เช้าขึ้นมาถือกระเป๋ากลับไร่คนงาน ไม่อย่างนั้นไม่ต้องทำงานขัดหนี้อีก เชิญไปหาเงินที่อื่น”เรื่องคาวโลกีย์เขาไม่อยากให้มีในบ้าน เมื่อก่อนตอนน้องชายยังอยู่เขาปวดหัวกับเรื่องแบบนี้มาก ต้องคอยจ่ายเงินให้ผู้หญิงที่มาบอกว่าท้องกับน้อง
เมื่อวันจากลามาถึง ตอนที่ 2 เป็นแค่ลูกหนี้อย่ามาขัดใจ
ณชายุกำลังนั่งดื่มกาแฟอยู่ริมระเบียง เขามักนอนดึกเสมอ เขาไม่ชอบปาร์ตี้แม้จะมีเพื่อนชักชวนแทบทุกคืน ชายหนุ่มชอบใช้ชีวิตในสวน ในฟาร์มของตนมากกว่า ดุสิตเพื่อนรักเพิ่งวางสายไป เหมือนจะโมโหที่เขาไม่ไปเที่ยวผับด้วยกัน ณชายุมองมือถือ อยากปิดเครื่องแต่คิดว่าคนงานจะโทรมา ดังนั้นจึงเดินเข้าไปห้องนอนเพื่ออ่าน
You May Also Like
รวมเรื่องแซ่บ (7) NC20+
Beefy Cat104.5K viewsชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน100.8K viewsพ่ายรักภรรยาที่หย่าแล้ว
เฉียนเสี่ยวซี148.2K viewsยั่วรักคุณบอส
อักษรปรุงรัก76.5K viewsYou're my baby. ตื๊อรักลุงจอมโหด
Melyssa649 viewsบำเรอรักไร้ใจ
ผัดบวบ24 viewsพันธะสวาทหัวใจพลร่ม
ภัทรกร170 viewsดวงใจถลำรักร้าย
ผัดบวบ29 views
