8

เมื่อไม่รัก เราก็หย่ากันเถอะ…

8

“ก๊อกๆๆๆ” ซ่งลี่อินที่กำลังกล่อมลูกชายตัวน้อยอยู่ ก็ได้ยินเสียงเคาะประตูที่รั้วหน้าบ้าน 

“มาหาใครคะ” ลี่อินเดินมาเปิดประตูก็เจอเข้ากับผู้หญิงคนหนึ่งที่ยืนอยู่ที่รั้วหน้าบ้าน

ผู้หญิงคนนี้เป็นคนที่สวยมากทีเดียว การแต่งตัวก็ดูทันสมัยมาก จากความทรงจำของร่างเดิม เธอก็แค่รู้สึกคุ้นหน้าเท่านั้นแต่ก็นึกไม่ออกว่าเจอเธอคนนี้ที่ไหนมาก่อน 

“ฉันมาหาพี่เหว่ยค่ะ เขาอยู่ที่นี่หรือเปล่าคะ” ผู้หญิงคนนั้นเอ่ยขึ้นมา เมื่อเธอถามจบที่ใบหน้าของเธอก็ปรากฏรอยยิ้มที่อ่านไม่ออก ซึ่งดูไม่ได้เป็นมิตรเท่าไหร่

“อ้อ เขาออกไปทำงานตั้งแต่เช้าแล้วค่ะ คุณมีธุรอะไรกับเขาหรือเปล่าคะ” ซ่งลี่อินแสร้งถาม เพราะดูแล้วผู้หญิงคนนี้ไม่ได้ต้องการที่จะมาหาสามีของเธอแต่ดูเหมือนจะมาหาเรื่องเธอเสียมากกว่า เธอดูจากน้ำเสียงและท่าทางแล้วน่าจะเป็นอย่างที่เธอคิด

“ถ้าอย่างนั้นฉันเองก็มีเรื่องจะพูดกับคุณเหมือนกัน ฉันขอเข้าไปข้างในนะคะ” ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้รอลี่อินอนุญาตก็ถือวิสาสะเข้ามาทันทีโดยที่ลี่อินไม่ทันได้ห้ามปราม

เมื่อผู้หญิงคนนั้นเข้ามาเธอก็ใช้สายตากวาดดูรอบๆบ้าน ซึ่งเธอก็พยักหน้าพอใจ และเดินไปนั่งลงที่โซฟารับแขก

“คุณมีอะไรก็พูดมาเถอะค่ะ” ซ่งลี่อินพูดด้วยน้ำเสียงแข็งๆ เธอสึกไม่ชอบใจผู้หญิงตงหน้าเลยสักนิด คนอะไรไม่มีมายาทเอาเสียเลย การที่จะเข้าบ้านของคนอื่น ไม่ใช่ว่าต้องรอให้เจ้าของบ้านอนุญาตก่อนหรอกหรือถึงจะเข้ามาได้ นี่อะไรนึกอยากจะเข้ามาก็เข้ามาเลย คนอะไรนิสัยไม่ดี

“คุณไม่คิดจะเอาน้ำมาให้แขกได้ดื่มเลยหรือคะ ฉันพึ่งรู้นะคะว่าที่นี่เขารับรองแขกกันแบบนี้” หญิงสาวคนนั้นพูดออกมา ซ่งลี่อินที่ได้ยินก็เลยตัดปัญหาจึงเข้าไปในครัวเพื่อนนำน้ำออกมารับรองแขก

“นี่ค่ะ”

“คุณจะพูดธุระของคุณได้หรือยัง” เมื่อหญิงสาวคนนั้นวางแก้วน้ำลง ซ่งลี่อินก็เอ่ยปากทันที

“ฉันแค่จะมาบอกเธอว่า ฉันท้อง ” 

“!!!” ซ่งลี่อิน

“ฉันท้องลูกของพี่เหว่ย”

“ฉันชื่อ ฟางไฉ่หลง เป็นคนรักของ ท่านผู้พันเฉินหวังเหว่ย”

“!!!” ซ่งลี่อิน

"และตอนนี้ฉันก็กำลังท้องลูกของเขา" ฟางไฉ่หลงพูดไปด้วย และก็เอามือของเธอลูบวนที่หน้าท้องเบาๆ พร้อมกับมองท่าทีของศรัตรูหัวใจไปด้วย เธอไม่คิดว่าแผนเมื่อสองปีก่อนจะล่ม วันนั้นเธอตั้งใจที่จะวางยาชายคนรัก เพราะต้องการให้เขานั้นแต่งงานกับเธอ 

เพราะเธอได้ยินมาว่าเขานั้นพาผู้หญิงมาอยู่ด้วย เมื่อถามเขาเขาก็บอกว่าเป็นญาติ แต่เธอนั้นไม่เชื่อ เมื่อสืบจนรู้เธอก็ยิ่งร้อนใจ เพราะกลัวว่าชายคนรักนั้นจะเปลี่ยนใจไปจากเธอ เธอจึงได้คิดแผนนี้ขึ้นมา

แต่เมื่อเธอมาเข้าห้องน้ำแปปเดียวเธอก็ไม่เห็นเขาอยู่ที่นั่นแล้ว เธอก็ได้แต่ภาวนาว่าสิ่งที่เธอกลัวนั้นจะไม่เกิดขึ้น แต่ก็เหมือนกับว่าฟ้าดินจะไม่เป็นใจกับเธอเลยสักนิด เมื่อเวลาผ่านไปเพียงสองเดือน คนรักของเธอนั้นก็ได้ประกาศแต่งงาน

“อ้อ ถ้าอย่างนั้นที่คุณมาที่นี่ในวันนี้ก็เพราะเรื่องนี้ใช่หรือเปล่าคะ”

ฟางไฉ่หลงพยักหน้ารับ ที่เธอมาที่นี่ในวันนี้จริงๆแล้วเธอตั้งใจจะมาพูดกับลี่อินมากกว่า เพาะเธอนั้นรู้เวลาทำงานของหวังเหว่ยอยู่แล้ว และเธอก็รู้เวลาที่เขาจะกลับนั้นเป็นเวลาไหน เธอจึงได้เลือกมาตอนนี้ 

“คุณต้องการอะไรก็พูดออกมาตรงๆเถอะนะคะ ฉันไม่ชอบฟังอะไที่มันอ้อมค้อม”

“ฉันก็แค่ต้องการให้เธอนั้นออกไปจากชีวิตของพี่เหว่ยซะ ส่วนลูกชายของเธอฉันจะเป็นคนดูแลให้เอง” นี่เธอใจดีมากแล้วนะที่อาสาจะดูแลเด็กคนนั้นให้

“เฮอะ” ซ่งลี่อินที่ได้ยินแบบนั้นก็ร้องออกมา

“ฉันขอถามอะไรคุณตรงๆเลยนะ…” ซ่งลี่อิน 

“เรื่องนี้สามีของฉันรู้เรื่องแล้วหรือยัง”

“ก็ต้องู้สิ ไม่อย่างนั้นฉันจะมาที่นี่ได้ยังไงกันล่ะ” ฟางไฉ่หงที่ได้ยินแบบนั้นก็ร้อนตัวทันทีรีบพูดออกมา 

“หึ” ซ่งลี่อินไม่เชื่อยู่แล้ว ผู้ชายคนนี้ถึงจะเป็นสามีที่ไม่ได้เรื่ององเท่าไหร่ แต่เธอคิดว่าเขาไม่มีทางที่จะทำร้ายเธอสองคนแม่ลูกอย่างนั้นแน่นอน

“ถ้าอย่างนั้นฉันว่าเราค่อยพูดตอนที่สามีของฉันกลับมาเถอะนะคะ นี่ก็ไกล้เวลาแล้ว” ซ่งลี่อินหันไปดูนาฬิกาที่ติดผนังอยุ่ ก็เห็นว่านี่เป็นเวลาที่สามีของเธอนั้นไกล้จะกลับมาที่บ้านแล้ว

จากความทรงจะที่ได้รับมา ลี่อินคนก่อนจะต้อรีบเข้าครัวแล้ว เพื่อเตียมอาหาเอาไว้ให้กับคนที่เป็นสามี ทั้งที่บางวันเขาก็กลับ หรือไม่ได้กลับมาเลยก็มี แต่ลี่อินก็ยังทำรอเขาทุกวัน แต่มันไม่ใช่กับธอ มาค่อยทำ ถ้าไม่มาก็ไม่ต้องทำ เธอไม่ยอมเหนื่อยไปโดยเปล่าประโยชน์หรอกนะ

“ไม่ได้นะ!!” ฟางไฉ่หลงโพล่งขึ้นมาข เพราะเรื่องนี้เฉินหวังเหว่ยไม่ไดู้้เรื่องอะได้วย ถ้าเขากลับมาเธอคงต้องถูกเขาโกรธเป็นแน่ กว่าที่เธอจะท้องในครั้งนี้ได้เธอเองก็ต้องพยามอยู่หลายครั้ง 

“ทำไมล่ะคะ เรื่องนี้ฉันคิดว่าให้คนกลางตัดสินใจจะดีกว่า ในเมื่อคุณบอกเองว่าเขานั้นู้เรื่องนี้อยู่แล้ว คุณจะลังเลอะไรคะ”