2

“อะไรนะครับมิ้น เอ่อ...ให้ผม”

          “ไม่สิ ห้ามเป็นธอร์ มิ้นทำใจไม่ได้ถ้าเป็นธอร์ ธอร์รับงานที่อื่นมิ้นไม่รู้ไม่เห็น น่ะได้ แต่นี่เพื่อนมิ้น มัน...”

          “หึงเหรอ”

เขาเอ่ยเสียงพร่า นึกถึงหล่อนแล้ว...บางอย่างก็ร้อนผ่าวชูชันทันที ทางนั้นหัวเราะคิก แล้วเปลี่ยนเรื่องเสีย

          “มันจั๊กจี้น่ะ ถ้ามาใช้ผู้ชายคนเดียวกัน หาเพื่อนธอร์ให้หน่อยสิ เอาแบบลูกครึ่ง หล่อๆ ใจดี แบบไม่ต้องทำถึงขั้นนั้นหรอก แค่มาอยู่เป็นเพื่อนคนเมาสักคืน ยัยวาววาน่ะ เมาใกล้จะหมดสภาพแล้ว คุยด้วยไม่กี่คำก็คงจะหลับล่ะ”

          “อา...”

          “นะ มาที่คอนโดมิ้นล่ะ มิ้นจ่ายให้เอง”

          “แล้วคืนนี้ ผมจะต้องรับงานมิ้นด้วยไหม?” เขาแกล้งว่า ทางนั้นหัวเราะคิก

          “โนๆ มะรืนแฟนมิ้นจะกลับมาล่ะ อีกนานกว่าจะมาเปย์ธอร์อีก”

          “ไม่ต้องเปย์ผมก็แถมพิเศษนะ”

          “เอาน่ะ ไว้เดี๋ยวคุยกันเรื่องของเรา ตอนนี้หาเด็กให้มิ้นหน่อย หามาดีๆ นะ เอามาแค่เอ็นเตอร์เทนก็ได้ ไม่ต้องถึงอะไรขนาดนั้นอะ เพราะเพื่อนมิ้นเมามากแล้ว”

          “ขอดูแป๊บหนึ่งว่าจะหาใครว่างได้ไหม ถ้าไม่ได้จริงๆ ล่ะมิ้น”

          “ต้องได้สิ ถ้าเป็นเพื่อนธอร์มิ้นถึงจะไว้ใจ อืม...เอาแบบนี้ ถ้าคืนนี้ธอร์หามาได้ มิ้นจะยอมเปย์ธอร์เอ้า...”

          “ไม่ต้องเปย์ครับที่รัก บริการพิเศษ เดี๋ยวผมจะหา...” ตาคมตวัดมองไปยังเพื่อนสนิท ที่กำลังนอนเอกเขนกดูโทรทัศน์อยู่อย่างสบายใจ

          “คนไปให้ รับรองว่าตรงตามสเปค ถูกใจเพื่อนของมิ้นแน่ๆ”

          “คิดเท่าไหร่คะ เท่าธอร์หรือเปล่า? มิ้นจะได้โอนให้เลยน่ะ”

          “ก็...” เขาลอบถอนใจ

“ตามนั้นครับ”

          “โอเค มิ้นโอนไปล่ะน้า เช็คยอดเงินด้วย พามาด่วนๆ จ้ะ”

          “อีกครึ่งชั่วโมงเจอกันครับ”

          ชายหนุ่มวางสาย เขามองไปยังบริเวณหน้าโทรทัศน์ที่มีคนร่างสูงเพรียวกำลังตั้งอกตั้งใจจ่อจ้องกับรายการฟุตบอลในนั้น เขาจะคุยอย่างไรดีนะ ให้เพื่อนยอมไปเป็นเด็กโฮสต์ในคืนนี้

          อาชีพนั้นมันไม่ใช่อาชีพของเขา

          แต่เพราะคนบางคนนั่นแหละ ทำให้เขาต้องสวมบทหนุ่มโฮสต์จอมปลอม

          ธอร์เดินไปเปิดตู้เย็น หยิบเบียร์มาสองกระป๋อง ให้ตนเองและคนที่อยู่หน้าจอ...เขาจะพูดยังไงกับชาลีดีนะ หมอนั่นถึงจะไม่ขำ และจะไม่เคืองที่จู่ๆ เขาก็มีแพลนจะเอาเพื่อนไปขายบริการ