27

ลี่หรานตกใจมาก ไม่คิดว่าเผยอี้จะไม่สงสัยเรื่องใด ๆ เลยแม้แต่น้อย

หลังจากกินข้าวอิ่มลี่หรานพลันเดินเข้ามาในห้องนอนพ่อสามี ไม่ลืมที่จะล็อคประตู

"ท่านพ่อ"

"คนงาม จะให้พ่อนวดให้ก่อน  หรือเจ้าจะนวดพ่อก่อน" เผยหานถึงกับเลียริฝีปากไว้รอ ไม่คิดว่าลูกชายจะเอาใจใส่เขาขนาดนี้

ในระหว่างที่พ่อผัวลูกสะใภ้กำลังจะนวดพร้อมนาบไปในตัว ลูกชายอย่างเผยอี้ พลันนอนหลับอบ่างสบาย เขาไปต่างเมือง ส่งถ่านช่างเหนื่อยล้าเหลือเกิน

ลี่หรานใจสั่น อีกทั้งยังหวาดกลัวว่าเผยอี้ จะจับได้อีก

"ท่านพ่อ ข้ากลัวท่านพี่จะจับได้"

"เจ้าก็อย่าครางเสียงดัง ข้าจะนวดให้เจ้าก่อน"

"เจ้าค่ะ"

ลี่หรานถอดผ้าออกให้เหลือเพียงร่างบางงดงามนมใหญ่ เอวกิ่ว โหนกใหญ่เหลือเกิน พ่อสามีนั้นถอดผ้าออกจนเห็นขนาดใหญ่ชูชันขึ้นมา

ลี่หรานนอนลงหายใจอย่างเหนื่อยหอบ แอบคิดว่านางทำเรื่องบ้าอะไร น้ำมันบุปผาราดตรงโหนกนูนใหญ่

มือหนาใหญ่ลูบไล้ทั่วบริเวณนั้น คนงามกัดปากตัวเอง ไม่ให้ส่งเสียงครางออกมา นางผ่อนคลายมาก มือหนานวดที่กลีบซ้าย กลีบขวา 

เผยหานใช้ลิ้นเลียเเละดูด ร่องสวาทของคนงาม ลี่หรานพลันเอามือปิดปากตัวเอง นางอดเกือบจะครางออกมาอยู่เเล้ว ถ้าเผยอี้ทราบเรื่องเข้าจะต้องเสียใจมาก

กระนั้นลี่หรานจึงได้แต่ปิดปากเเล้วบิดตัวไปมา น้ำรักเต็มรูสวาท พ่อสามีชอบยิ่งนัก

"เมียจ๋า สามีจะเสียบเเล้วนะ" เสียงของพ่อสามีเบามาก

ลี่หรานพยักหน้าอย่างทรมาน

ดุ้นอวบ ค่อย ๆแหย่เข้าไปในร่องสวาทที่ชุ่มไปด้วยน้ำเมือกสีขาว

"อ้า อ้า"ลี่หรานร้องออกมาอย่างแผ่วเบา ความรู้สึกคับรูมาก ทั้งเสียว ยังไม่ได้แทงน้ำไหลออกมาเต็มรูแล้ว

พ่อสามีโน้มตัวลงมา เเล้วค่อย ๆ ขยับก้น แทงร่องสวาทอย่างช้า ๆ

ปากหนาจุมพิตคนงาม เลียลิ้นครั้งเเล้วครั้งเล่า มันช่างรู้สึกดียิ่งนัก ลี่หรานหัวใจพองโต แอบกลัวสามีมาเห็น 

คนทั้งสองจุมพิตอย่างเร่าร้อน ท่อนเอ็นคับแน่นคารู สอดไปสอดมา 

"คนงาม ของพ่อใหญ่รึไม่"

ลี่หรานได้แต่พยักหน้า

"ท่านพ่อ ลี่หราน นวดเสร็จรึยัง" ตายเเล้ว เผยอี้ยืนที่หน้าประตู 

"ยังเจ้าค่ะ" ลี่หรานตะโกนออกไป เสียงปกติ

"ข้าจะออกไปหาปลากับต้าซาน"

"เจ้าค่ะ"

ลี่หรานโล่งอก เมื่อสามีไปกับสหาย พ่อสามีแตกด้านใน ปล่อยน้ำ ขาวขุ่น ฉัดฉีดในโพรงมดลูก

"อ้าคนงาม ช่างตอดรัดดุ้นนัก" พ่อสามีจับลี่หรานนั่งหันหน้าไปทางไปเท้า

คนงามรูดขึ้นรูดลงอย่างเเรง จนน้ำแตกออกมาอีกรอบ เขาให้นางนอนหันก้นมาที่ปลายเตียง พ่อสามียืนขึ้น แล้วแหย่ดุ้นเข้ารู

อัดกระแทกไม่ยั้ง

"อ้า อ้า อ่า" ลี่หรานเผลอใจร่านไปกับพ่อสามี รสสวาทของเขากับเผยอี้ มันช่างต่างกันนัก

พ่อสามีอุ้มนางขึ้นมาเป็นท่าลิงอุ้มแตง คนงามครางออกมาไม่หยุด เผยอี้ออกไปหาปลา ไม่อยู่เรือน ทำให้นางครางเสียงดังได้ น้ำขาวขุ่นของพ่อสามีอัดฉีดในรูสวาทครั้งแล้วครั้งเล่าจนหนำใจ

พลบคำลี่หรานมองอาหารเย็นที่นางทำเสร็จ ปลาที่เผยอี้หามาได้ เป็นอาหารเย็นสำรับพวกเขา

ลี่หรานคีบปลาให้สามี และพ่อสามี พวกเขาพุ้ยข้าวกินอย่างมีความสุข 

ลี่หรานพลันอาเจียนออกมา เผยอี้รีบไปตามหมอประจำหมู่บ้านมาดูนาง พบว่าลี่หรานตั้งท้องได้หนึ่งเดือน

เผยอี้ไปส่งท่านหมอ ลี่หรานคิดนับเวลา ยามนี้เดือนกว่า เเล้ว หนึ่งเดือนในตอนนั้น นางหลับนอนกับพ่อสามี หรือเด็กคนนี้จะเป็นลูกของนางกับพ่อสามี

ลี่หรานตกใจ เผยหานก็คิดเช่นกัน ว่าต้องเป็นลูกเขากับลี่หราน ใบหน้านั้นระบายไปด้วยรอยยิ้ม ลี่หรานรู้สึกผิด

เผยอี้กลับมาด้วยความดีใจ คืนนั้นทั้งคืนเขาดูแลนางอย่างดี 

ยามเช้าต้าซานมาหาเผยอี้ บอกว่าครั้งนี้ต้องไปส่งถ่านต่างเมืองอีก กว่าจะกลับไม่มีกำหนด เผยอี้ไม่อยากจะไป แต่ก็จำใจไป

ด้านพ่อบุญธรรมให้สัญญาจะดูเเลลี่หรานให้ดี ทำให้เผยอี้วางใจที่จะไปทำงานส่งถ่านต่อ

ทั้งสองคนต่างมองดูเผยอี้ขึ้นรถเกวียนลงเขาไปลับตา 

ลี่หรานถอนหายใจ 

"ท่านพ่อ เด็กคนนี้ คือลูกของท่าน" นางบาปเหลือเกิน ที่กระทำเรื่องนี้กับพ่อสามี ลับหลังสามี

"ข้ารู้ ลี่หรานไม่ต้องกังวลไป ข้าจะดูแลเขาอย่างดี"

เขาช่างน่าไม่อายจริง ๆ ตาแก่เผยหาน

เขาในที่นี้หมายถึงเด็กที่อยู่ในท้องของนาง

"ท่านพ่อ ข้าว่า เราหยุดทำเลวดีกว่านะเจ้าคะ"

"แต่ข้ารักเจ้า ตั้งแต่เเรกเจอ คนที่ช่วยเจ้า คือข้า ไม่ใช่เผยอี้ เขาชอบเจ้า เลยบอกให้ยกความดี ความชอบให้เขา ข้าคือคนที่ช่วยเจ้าพ้นจากความตาย"

ลี่หรานอึ้งงัน ไม่ใช่เผยอี้ แต่เป็นเผยหานพ่อสามี

นางคือคนไร้บ้าน ตกหน้าผาตายแถวหมู่บ้านสกุลเผย เผยอี้นางก็รัก พ่อสามีคือผู้มีพระคุณ

สรุปพวกเขาทั้งสองดีกับนางมาก แต่นางต่างหากที่ใจร่านเอง