LOGINเยียนหรานพาร่างกายอันบอบช้ำกลับมาที่กระโจมท่ามกลางฝนห่าใหญ่ตกลงมา หญิงสาวมองเห็นหัวเจาอ๋องเสียบประจานหน้าลานประลองยุทธ
ไม่จริง !!!
เจาอ๋องตายแล้ว เยียนหรานรับไม่ได้จริง ๆ นางแทบจะเป็นลม นางถามทหารแถวนั้น พบว่าหนานอ๋องเป็นคนสังหารเจาอ๋อง เพราะเจาอ๋องคิดต้องการบัลลังก์
หลายวันต่อมาเยียนหรานใช้ชีวิตในค่ายทหารอย่างไม่มีความสุข นางยิ้มขมให้ตัวเอง ตั้งแต่เจาอ๋องชีวิตนางก็ไร้ทิศทาง หวังรอให้เขามารับนาง แต่สุดท้ายเขาก็ตายไปแล้ว
พวกต้าข่านยังคงอยู่ในค่ายทรมานนางเหมือนเดิม เยียนหรานแม้จะตั้งครรภ์พวกเขาก็ไม่ละเว้นนางเลยแม้แต่น้อย
วันนี้เยียนหรานออกไปหาของป่ากับกวนอี้ กวนอี้นึกสาแก่ใจไม่น้อยที่เจาอ๋องตายด้วยน้ำมือของหนานอ๋อง
เยียนหรานสะพายตะกร้าที่ไม่ใหญ่มาก เดินตามกวนอี้เพราะวันพรุ่งนี้ ต้องทำอาหารเช้าให้นายทหารทุกคน เนื่องจากเสบียงหมดแล้ว รอหนานอ๋องเบิกจากคลังหลวง
"เยียนหราน ข้าว่าบรรยากาศบ่อน้ำพุร้อน ก็ไม่เลวเลย" ตาแก่กวนอี้จะพานางไปไหนกัน หรือจะให้นางมีอันใดกับเขาในบ่อน้ำพุร้อน
เป็นดังคาดเดาเอาไว้ กวนอี้พาเยียนหรานมาที่บ่อน้ำพุร้อน กวนอี้ให้เยียนหรานถอดผ้าแช่ในน้ำพุร้อน เยียนหรานนั่งลงแช่น้ำที่มีไอควันออกมา กวนอี้ยืนขึ้นดุ้นชี้ที่ใบหน้างาม
มือหนาใหญ่สัมผัสที่เรือนผมคนงาม ลิ้นงามเลียที่หัวดุ้นไปมาพร้อมจุมพิต แม้นางจะเกลียดแค่ไหนก็ต้องทำ นี่อาจจะเป็นครั้งสุดท้ายก็ได้ ที่นางจะทำให้กวนอี้มีความสุข
จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ
จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ
"โอ้ว คนงาม อ้า" กวนอี้มีความสุขยิ่ง เยียนหรานเลียจากปลายไปหาโคลน มืองามจับชักไปมา เพียงไม่นานน้ำรักก็พลันไหลออกมาจำนวนมาก พุ่งกระฉูดใส่ดวงหน้าคนงาม ไหลลงสู่น้ำพุร้อน
กวนอี้ครางออกมาอย่างมีความสุข หลังจากที่เขาแตกไปแล้ว
เยียนหรานโดนกวนอี้ลากขึ้นมาบนฝั่ง ใช้เสื้อผ้าของนางลองพื้นหญ้าไว้
เยียนหรานโยนบังคับให้นอนถ่างขาออกกว้าง นางขอร้องเขานางนอนเช่นนี้ไม่ได้ กระนั้นเขาจึงให้นางนอนตะแคง
สายตาอันหื่นกระหายของกวนอี้มองไปที่กลีบงามของนางอ้าออกมา ปากหนาจุมพิตที่รูสวาทครั้งแล้วครั้งเล่า
เยียนหรานได้แต่ครวญครางออกมา ความแค้นทุกอย่างนางรอวันที่จะเอาคืน
รสชาติน้ำรักช่างหวานยิ่งนัก ลิ้นหนาตวัดไปทางซ้ายที ทางขวาที จุมพิตได้ไม่นานเจาให้นางนอนคว่ำหันสะโพกมาทางเขา
กวนอี้ถ่างขานางออกอย่างกว้าง ดุ้นดำพร้อทเสียบแล้ว ค่อยมุดเข้าไปในมดลูกคนงาม
"อ้า อ้า" เยียนหรานร้องอย่างเจ็บปวด เมื่อเจอความใหญ่ความยาวเข้าไป
กว่าจะมุดเข้าไปได้กวนอี้ยัดเข้าไปตั้งนาน สะโพกหนาขยับรัว ๆ
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
เยียนหรานกลัวเจ้าเด็กในท้องมันจะไม่รอดเหลือเกิน เพราะอีกเดือนหน้านางก็จะคลอดมันเเล้ว
กวนอี้ปล่อยน้ำรักอัดฉีดเข้าไปในมดลูกของคนงามเรียบร้อยแล้ว เขาให้นางนั่งลงบ่อน้ำพุร้อนข้างเขา เยียนหรานรู้สึกดีที่ได้นั่งแช่บ่อน้ำพุ สองมือหนาใหญ่ นวดคลึงนมคนงาม จนน้ำนมไหลออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า
ลิ้นหนาเลียกินอย่างอร่อย เยียนหรานเสียวมากถึงกับครางออกมา ดุ้นใหญ่ชูชันขึ้นอีกแล้ว กระนั้นเขาให้นางนั่งทับดุ้นในบ่อน้ำพุร้อน
เยียนหรานนั่งทับจนมิดด้าม กลีบงามอวบใหญ่ผลีออกมาเมื่อกลืนดุ้นเข้าไปใจมิดด้าม คนทั้งสองครวญครางออกมาพร้อมกัน
เยียนหรานนั่งทับอยู่นาน สองมือหนาบีบหัวนมจนน้ำนมไหลออกมา เยียนหรานส่งเสียงคราง อีกทั้งลิ้นหนาเลียที่คอของนาง
กวนอี้ทำให้นางเสียวมากจริง ๆ เยียนหรานโยกกายเพียงเล็กน้อย ใช้เวลาเพียงสองถ้วยชา กวนอี้ปล่อยน้ำรักเข้าไปในรูสวาท น้ำรักไหลผสมกับบ่อน้ำพุร้อน
ทั้งสองอิ่มเอมกับรสราคะเป็นที่เรียบร้อย จึงล้างตัวและสวมเสื้อผ้า หาของป่าต่อ เยียนหราน เดินตามหลังกวนอี้อย่างช้า ๆ
กวนอี้สั่งให้นางหาเห็ดเพราะพรุ่งนี้จะทำซุปเห็ด เยียนหรานจับเห็ดสีน้ำตาลขึ้นมา
"เห็ดดอกนี้กินมิได้"
เยียนหรานเข้าใจแล้ว นำเห็ดทิ้งทันที คล้อยหลังกวนอี้ ใบหน้างามระบายไปด้วยรอยยิ้ม นางจะทำให้พวกมันได้ตายตามเจาอ๋องไป
ในค่ำคืนนั้นเยียนหรานเดินสำรวจรอบ ๆ กระโจม พบว่าพวกทหารพวกนั้นตั้งวงร่ำสุรา อีกทั้งนางเดินผ่านกระโจมของหนานอ๋อง หญิงสาวได้ยินเสียงครวญคราง
นางพลันเจาะรูดูพบว่าหนานอ๋องกำลังเสพสังวาสกับเย่หวาน ใบหน้างามยิ้มทั้งน้ำตา เยียนหรานรีบกลับไปที่กระโจม
นางรีบนำเห็ดพิษขึ้นมา เห็ดพิษสิบดอก เยียนหรานคิดอะไรดี ๆ ได้
ที่กระโจมต้าข่าน ช่วงนี้ต้าข่านได้กระบวนท่ากระบี่มาเยอะ เขาซ้อมจนเหนื่อยล้า
"แม่นางเยียนมาขอรับ" ข้ารับใช้รายงาน
"ให้นางเข้ามา" เยียนหรานสาวเท้าเข้ามา พร้อมกับชามน้ำแกง
"ข้านำน้ำแกงเห็ดมาให้ท่านเจ้าค่ะ" คืนนี้เยียนหรานแต่งหน้างาม ทำให้ต้าข่านตกใจ หญิงตั้งครรภ์เยี่ยงนางงดงามยิ่งนัก
ต้าข่านรับชามน้ำแกงขึ้นมาดื่ม เยียนหรานยิ้มอย่างมีความสุข ร่างหนาล้มลงกับพื้น คืนนั้นเยียนหรานนอนเฝ้าต้าข่านทั้งคืน ในยามเช้าเยียนหรานออกมาจากกระโจมสั่งทหารไม่ให้ไปรบกวนการนอนของต้าข่าน
ส่งคนไปปรโลกแล้วหนึ่งคน
ยามนี้เยียนหรานอยู่ในโรงครัวกับกวนอี้ นางมองหม้อเห็ดของกวนอี้ ใบหน้างามระบายไปด้วยรอยยิ้ม คนของหนานอ๋องนำสำรับไปให้เจ้านายแล้ว กวนอี้มองเยียนหรานเหตุใดนางจึงยิ้มผิดปกตินัก สตรีนางนี้เป็นบ้าไปแล้วกระมัง ทหารกล้าต่างมาตักข้าวในโรงครัว ไม่นานนักพวกเขาก็พลันเดินจากไป เยียนหรานล้างชามในครัว สองถ้วยชาผ่านไป เหล่าทหารล้มลงพื้นนอนตายกันอย่างมาก เยียนหรานถูกนำตัวไปที่กระโจมหนานอ๋อง สิ่งแรกที่เห็นคือเย่หวานมุมปากอาบไปด้วยเลือก"หญิงชั่วเยี่ยงเจ้า กล้าวางยาพิษ" หนานอ๋องยังไม่ทันได้กิน เย่หวานนำไปกินเสียก่อนนางจึงตายแทนเขา เยียนหรานพลันหัวเราะอย่างมีความสุข"ข้าเล่า ข้าแค่เป็นสายลับให้เจาอ๋อง แต่ท่านให้ทหารทั้งค่ายมาย่ำยีข้าเกือบปี จนข้าตั้งครรภ์ ท่านคิดว่า ท่านทำถูกแล้วรึ" สมควรแล้วพวกมันต้องตาย ส่วนนังเย่หวานให้ชายทั้งสี่คนไปรังแกเยียนหราน ในตอนนั้น เยียนหรานคิดว่าเย่หวานสมควรตาย"เจ้ามันหญิงชั่ว ข้าจะสังหารเจ้า" "เอาเลย ข้ายอมตาย" เยียนหรานได้แก้แค้นแล้ว นางคิดว่านางควรตายตาหลับ จู่ ๆ หนานอ๋องกระอักเลือดขึ้นมา "นี่เจ้าใส่อะไร""น้ำชาข้าก็ใส่ยาพิษ" เยียนหรานเทยาพิษใส่บ่อน้ำดื่มที่นำมาต้ม
เยียนหรานพาร่างกายอันบอบช้ำกลับมาที่กระโจมท่ามกลางฝนห่าใหญ่ตกลงมา หญิงสาวมองเห็นหัวเจาอ๋องเสียบประจานหน้าลานประลองยุทธไม่จริง !!!เจาอ๋องตายแล้ว เยียนหรานรับไม่ได้จริง ๆ นางแทบจะเป็นลม นางถามทหารแถวนั้น พบว่าหนานอ๋องเป็นคนสังหารเจาอ๋อง เพราะเจาอ๋องคิดต้องการบัลลังก์ หลายวันต่อมาเยียนหรานใช้ชีวิตในค่ายทหารอย่างไม่มีความสุข นางยิ้มขมให้ตัวเอง ตั้งแต่เจาอ๋องชีวิตนางก็ไร้ทิศทาง หวังรอให้เขามารับนาง แต่สุดท้ายเขาก็ตายไปแล้วพวกต้าข่านยังคงอยู่ในค่ายทรมานนางเหมือนเดิม เยียนหรานแม้จะตั้งครรภ์พวกเขาก็ไม่ละเว้นนางเลยแม้แต่น้อยวันนี้เยียนหรานออกไปหาของป่ากับกวนอี้ กวนอี้นึกสาแก่ใจไม่น้อยที่เจาอ๋องตายด้วยน้ำมือของหนานอ๋อง เยียนหรานสะพายตะกร้าที่ไม่ใหญ่มาก เดินตามกวนอี้เพราะวันพรุ่งนี้ ต้องทำอาหารเช้าให้นายทหารทุกคน เนื่องจากเสบียงหมดแล้ว รอหนานอ๋องเบิกจากคลังหลวง"เยียนหราน ข้าว่าบรรยากาศบ่อน้ำพุร้อน ก็ไม่เลวเลย" ตาแก่กวนอี้จะพานางไปไหนกัน หรือจะให้นางมีอันใดกับเขาในบ่อน้ำพุร้อนเป็นดังคาดเดาเอาไว้ กวนอี้พาเยียนหรานมาที่บ่อน้ำพุร้อน กวนอี้ให้เยียนหรานถอดผ้าแช่ในน้ำพุร้อน เยียนหรานนั่งลงแช่น้
เยียนหรานคุกเข่าหันสะโพกไปทางต้าข่าน ต้าข่านเลียผ่านร่องสวาททั้งหน้าและหลัง จุมพิตอย่างเร่าร้อน แจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะลิ้นหนาทั้งดูดและเลีย ยิ่งเขาเล่นลิ้น นางยิ่งเสียวจนฉี่จะราดอยู่แล้วอ๊อก อ๊อก อ๊อกอ๊อก อ๊อก อ๊อกดุ้นใหญ่พลันกระแทกปากคนงาม เยียนหรานรับรู้ได้ถึงน้ำรักซึมทีละเล็กน้อย ช่างหวานยิ่งนัก"อ้า อ้า แม่นางเยียน" ปี๊ด !!!เพียงไม่นานอาจิงก็ปล่อยน้ำรักเข้าปากเยียนหรานจนหมด ชายหนุ่มทำหน้าอย่างผ่อนคลายอย่างมากน้ำรักไหลเยิ้มออกจากปากเยียนหรานอย่างมาก กระบวนท่าต่อไป เยียนหรานขอพักเหนื่อยต้าข่านชอบเยียนหรานยิ่งนัก นางตั้งครรภ์ นางอาจจะตั้งครรภ์ลูกของเขาหรืออาจิง หากเขาต้องกลับไปชนเผ่า เขาจะขอท่านอ๋อง นำตัวนางกลับไปด้วยเยียนหรานนอนหายใจยังไม่ถึงหนึ่งถ้วยชา ชายทั้งสองคนก็เริ่มบทสวาทกับนางเสียแล้ว...ยามอรุณรุ่ง เยียนหรานต้องหอบผ้าไปซัก ได้ยินเหล่าทหารสนทนา กันว่าหนานอ๋องแต่งชายาเอกบุตรสาวขุนนาง เขาช่างมีความสุขนักอีกทั้งเจาอ๋องหลบหนีการจับกุมอย่างหัวซุกหัวซุน เยียนหรานซักผ้าเสร็จกลับไปที่กระโจม"เจ้าสินะ นังแพศยาที่หนานอ๋องส่งให้มาบำเรอพวกทหาร" เยียนหรานนั่งพักในกระโจม จู่ ๆ
กวนอี้ลากนางมาที่ห้องเก็บฟืน ที่เต็มไปด้วยกองฟาง เยียนหรานท้องได้สี่เดือนแล้ว เหตุใดในค่ายทหารถึงได้มีแต่คนระยำเช่นนั้น แม้แต่หญิงตั้งครรภ์พวกมันยังทำได้ลงคอกวนอี้จุมพิตที่เรียวปากงามของเยียนหราน สองมือหนาใหญ่ค่อย ๆ ปลดอาภรณ์ของนางออกมาเยียนหรานนอนถ่างขาบนกองฟางที่รองด้วยเศษผ้า นางจะให้พวกมันกระทำนางไปก่อน แต่ก่อนที่จะไป นางจะให้พวกมันตายไปกับนางด้วยกวนอี้มองร่างอวบที่ท้องนูนขึ้น เด็กในท้องอาจจะเป็นลูกของต้าข่านก็ได้ กลีบงามของนางอวบอิ่มขึ้นจริง ๆ เท่าฝ่ามือหนาใหญ่ของเขากวนอี้เลียริมฝีปากอย่างหื่นกาม สามนิ้วขยี้ตรงกลีบงาม เยียนหรานพลันร้องออกมาเสียงหลงน้ำลายหยดลงกลีบงามสีแดง เยียนหรานหายใจอย่างเหนื่อยหอบแจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะแม้นางจะตั้งครรภ์อยู่ นางก็ยังคงเป็นหญิงร่านสำหรับเขา มือหนาใหญ่แหย่ร่องสวาทอย่างสนุก เยียนหรานร้องออกมาไม่หยุด เพียงไม่นานนัก กวนอี้พลันดึงนิ้วมือออกมา เลียน้ำหวานที่นิ้วมือของเขาเขารีบให้เยียนหรานเลียที่ดุ้นอับอวบใหญ่นางมองเจ้าแท่งหยก อวบใหญ่ มืองามชักดุ้นขึ้นลงไปมา มีหยดน้ำซึมออกมาไม่น้อยเมื่อนางเลียที่หัวดุ้นกวนอี้ถึงกับร้องครางออกมาอย่างเสียวสุด
เยียนหรานเหนื่อยล้ายิ่งนักหลายเดือนผ่านไปร่างกายเยียนหรานพลันอวบอิ่มขึ้นมาก นางก็ไม่รู้ว่านางเป็นอันใด ข่าวของเจาอ๋องก็พลันเงียบหายไปเยียนหรานต้องล้างเท้าให้กับทหารของชนเผ่าทุ่งหญ้าอย่าง ต้าข่านมาเจริญสัมพันธไมตรี จึงนอนอยู่ค่ายทหารนอกเมือง หนานอ๋องจึงให้เยียนอ๋องมาปรนนิบัติต้าข่านเยียนหรานรินสุราให้ต้าข่าน ทันทีที่เขากินเข้าไป พบว่าสุรานี้มียาพิษ"นี่เจ้า คิดสังหารข้ารึ" เยียนหรานมองเขา แน่นอนว่านางอยากจะให้เขาตาย แล้วโยนความผิดให้หนานอ๋อง"หนานอ๋องเป็นคนสั่งให้ข้าทำ" เยียนหรานแกล้งบีบน้ำตา "เจ้ามันหญิงชั่วอย่างหนานอ๋องบอกเสียจริง โชคดีที่ข้ากินยาถอนพิษไว้แล้ว" ต้าข่านใช้มีดสั้นภายในชั่วพริบตาเดียว อาภรณ์ของเยียนหรานขาดกระจุยกระจายเลยทีเดียว"นี่ท่าน" ร่างงามกระจ่างตรงหน้า ต้าข่านทันที นับว่าเขารอบคอบที่เชื่อหนานอ๋อง"เยียนหราน เจ้าโดนพิษหนอนวสันต์เข้าไป เจ้ายังไม่เข็ดหลาบสินะ ข้าจะทำให้เจ้ารู้เองว่า ความตายมันเป็นเช่นไร"ทันใดนั้นเยียนหราน ต้องตกตะลึงแท่งหยกขนาดใหญ่ยาวของต้าข่าน ต้าข่านถึงกับยิ้มเยาะ แน่นอนว่า ของลับของชนเผ่าทุ่งหญ้า ของบุรุษชาวทุ่งหญ้า ย่อมใหญ่ยาวทุกคน ถึงชนิดท
กวนอี้เป็นพ่อครัวในกองทัพทหาร สังกัดหนานอ๋อง เขามองเยียนหรานด้วยสายตาที่หื่นราคะ "เจ้ามองอะไร ในตอนนั้นเยียนหรานกำลังล้างชามอยู่ ยามนี้ พวกทหารต่างฝึกวิทยายุทธ์ที่ลานประลองยุทธ์"เยียนหราน เจ้าคงมิรู้ว่า ท่านอ๋องอนุญาตให้ข้านอนกับเจ้าได้" สารเลว !!!อย่าให้นางออกไปได้แล้วกันกวนอี้โอบกอดนางอย่างเร่าร้อนในโรงครัว ลิ้นหนาขบติ่งหูของนาง เยียนหรานจำใจต้องอดทนเพราะนางไม่มีทางเลือก ขางเกงขาวบางถูกปลดออก จึงเหลือเพียงสะโพกที่งอนงามมือหนาใหญ่จับสะโพกที่งอนงามไว้ ค่อย ๆ แหย่เข้าไปในรู้สวาทของคนงาม เยียนหรานยืนถ่างขาออกกว้าง ๆรับรู้ได้ถึงมือหนาใหญ่ที่แหย่เข้าไป อย่างช้า ๆ กลีบงามที่ชุ่มไปด้วยน้ำสีชมพู ผลิออกมา แจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะน้ำสีขาวขุ่นพลันไหลออกมาจากร่องสวาทอย่างมาก เยียนหรานทำปากอย่างซี๊ดซ๊าดด้วยความเสียว กวนอี้มองร่องสวาทมีน้ำไหลเยิ้มออกมา กลิ่นบุปผาหอมหวานลอยเข้าจมูกเขา ทำให้เขาอดใจไม่ไหวเสียจริง มือหนาใหญ่ผลิกลีบงามออกแล้ว ใช้ลิ้นเลียตรงนั้น จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบจ๊วบ จ๊วบ จ๊วบรสชาติหวานยิ่งนัก รูสวาทของนางช่างงดงามเหลือเกิน"อ้า อ้า อ้า ข้า อ้า" เยียนหรานเสียวไปกับการที่ตาเฒ่







