Masukกวนอี้เป็นพ่อครัวในกองทัพทหาร สังกัดหนานอ๋อง เขามองเยียนหรานด้วยสายตาที่หื่นราคะ
"เจ้ามองอะไร ในตอนนั้นเยียนหรานกำลังล้างชามอยู่ ยามนี้ พวกทหารต่างฝึกวิทยายุทธ์ที่ลานประลองยุทธ์
"เยียนหราน เจ้าคงมิรู้ว่า ท่านอ๋องอนุญาตให้ข้านอนกับเจ้าได้"
สารเลว !!!
อย่าให้นางออกไปได้แล้วกัน
กวนอี้โอบกอดนางอย่างเร่าร้อนในโรงครัว ลิ้นหนาขบติ่งหูของนาง เยียนหรานจำใจต้องอดทนเพราะนางไม่มีทางเลือก ขางเกงขาวบางถูกปลดออก จึงเหลือเพียงสะโพกที่งอนงาม
มือหนาใหญ่จับสะโพกที่งอนงามไว้ ค่อย ๆ แหย่เข้าไปในรู้สวาทของคนงาม เยียนหรานยืนถ่างขาออกกว้าง ๆ
รับรู้ได้ถึงมือหนาใหญ่ที่แหย่เข้าไป อย่างช้า ๆ กลีบงามที่ชุ่มไปด้วยน้ำสีชมพู ผลิออกมา
แจะ แจะ แจะ
แจะ แจะ แจะ
น้ำสีขาวขุ่นพลันไหลออกมาจากร่องสวาทอย่างมาก เยียนหรานทำปากอย่างซี๊ดซ๊าดด้วยความเสียว
กวนอี้มองร่องสวาทมีน้ำไหลเยิ้มออกมา กลิ่นบุปผาหอมหวานลอยเข้าจมูกเขา ทำให้เขาอดใจไม่ไหวเสียจริง
มือหนาใหญ่ผลิกลีบงามออกแล้ว ใช้ลิ้นเลียตรงนั้น
จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ
จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ
รสชาติหวานยิ่งนัก รูสวาทของนางช่างงดงามเหลือเกิน
"อ้า อ้า อ้า ข้า อ้า" เยียนหรานเสียวไปกับการที่ตาเฒ่ากวนอี้มอบรสวาทให้นาง
จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ
จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ
กวนอี้ชอบยิ่งนัก เพียงไม่นานนางก็พลันเสร็จด้วยปากของเขา แต่ทว่ากวนอี้จุมพิตร่องสวาทของนางอีกครั้ง ลิ้นแหย่รัว ๆ เข้าไป
"โอ้ว อ้า ท่าน" ใบหน้าคนงามแดงซ่าน
"ฉี่ออกมา" กวนอี้ต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ ถึงกับบังคับให้นางฉี่ออกมา
ไม่นานนัก น้ำสีเหลืองพลันไหลออกมา กวนอี้พลันดูดกลืนไปอย่างหมด เยียนหรานพลันรู้สึกดียิ่งนัก
ดุ้นอวบของเขาพลันชูชันขึ้น เขาพลันให้นางนั่งคุกเข่า เยียนหรานมองดุ้นสีดำมีน้ำไหลอกมาเล็กน้อยกลิ่นของมันช่างหอมหวานยิ่งนัก
"กวนอี้ อาหารได้รึยัง" นายทหารพลันเดินเข้ามา โชดดีที่กวนอี้ยืนหั่นผักอีกฝั่งหนึ่ง มีโต๊ะสีเหลี่ยมขนาดใหญ่บังร่างเยียนหรานไว้
"ครึ่งชั่วยาม" นายทหารได้ยินเช่นนั้นจึงเดินออกไป
กวนอี้พลันหน้าแดงก่ำ เมื่อเยียนหรานอมดุ้นให้เขาอย่างเร่าร้อน ลีลาของนางนับว่าดีมากเลยทีเดียว
ลิ้นงามเลียรอบหัวดุ้น ฟันของนางโดนปลายดุ้นยิ่งเพิ่มความเสียวให้กับเขาอย่างมาก ไม่ได้แล้ว เขาต้องพานางไปที่กระโจมเสียหน่อย
ไม่นานนักกวนอี้พานางเข้ามาที่กระโจมของเขาที่ติดกับโรงครัว เยียนหรานเปลือยผ้าออกมา นอนโกงสะโพกให้เขา ลิ้นหนาเลียผ่านร่องสวาทด้านหลังอย่างช้า ๆ แล้วจุมพิตอย่างเร่าร้อน
น้ำสีขาวไหลเยิ้มออกมาอย่างมาก เยียนหรานหายใจอย่างเหนื่อยหอบ
เขาให้เยียนหรานนอนทับตัวเขา หันหน้าไปทางปลายเท้า ให้นางเลียดุ้นอวบครั้งแล้วครั้งเล่า
ส่วนเขาเลียร่องสวาทจุมพิตอย่างเร่าร้อน ทั้งสองคนต่างมอบความสุขให้กันและกัน เยียนหรานลืมเจาอ๋องไปหมดเสียแล้ว
ไม่นานนักหลังจากเลียเสร็จ เขาพลันให้เยียนหรานค่อยเอาดุ้นหัวใหญ่ยัดเข้ารูสวาทของนาง
มันช่างเข้ายากเย็นเสียจริง เยียนหรานใช้น้ำรักมาการหล่อลื่น จนสุดท้ายดุ้นเข้าไปอย่างมิดด้าม
"อ๊าก !!!" เยียนหรานถึงกับตาเหลือกเลยทันที ทั้งจุก เจ็บ
"คนงาม สุดยอด"
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
ไม่คิดว่าของนางจะยังคับแคบ แม้จะผ่านบุรุษมาหลายคนในค่ายก็ตาม
มือหนาใหญ่จับตัวนางโยกไปโยกมา เยียนหรานเสียวมาก ยิ่งกระแทกน้ำยิ่งกระเซาะไหลออกมา
"อ้า อ้า เสียวยิ่ง" กวนอี้ทำหน้าอย่างสบาย ไม่นานนักให้เยียนหรานนอนลงเขาขึ้นบ้าง
ขางามถูกพาดที่ไหลหนาของเขา มือหนาใหญ่ผลีกลีบงามออกมา น้ำไหลหยดลงตรงร่องสวาทประกอบกับเขาค่อย ๆ ยัดดุ้นเข้าไป
"อ้า" ทั้งสองประสานเสียงครางขึ้นพร้อมกัน ดุ้นอวบเข้าไปในรูสวาทเรียบร้อยแล้ว กวนอี้ขยับเอวครั้งแล้วครั้งเล่า
เยียนหรารู้สึกว่าน้ำของเธอจะแตกแล้ว กวนอี้ใบหน้ารู้สึกดีมาก ช่องสวาทช่างแคบรัดดุ้นเขาเสียจริง
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
ปี๊ด !!! เพียงไม่นานกวนอี้ก็ปล่อยน้ำหวานอีดฉีดมดลูกจองเยียนหราน น้ำทั้งสองผสมกัน จนไหลเยิ้มออกมา เยียนหรานหายใจอย่างเหนื่อยหอบ แต่ทว่ากวนอี้ยังหื่นกระหายร่างงาม
เขาพลันดูดและโลมเลียเต้านมอันอวบใหญ่ทั้งสองข้าง ปากหนาเลียที่หัวนมสลับกันไปมา
เยียนหรานพลันส่งเสียงครางอย่างหอบกระหาย เมล็ดทับทิมสีแดงลิ้นหนาเลียเล่นแล้วขบจนคนงามถึงกับขนลุก
"อ้า อ้าข้าเสียว"
"ข้าจะทำให้เจ้ามีความสุข"
สองมือหนาใหญ่ขยำเต้านมครั้งแล้วครั้งเล่า เยียนหรานชอบยิ่งนัก เต้านมพลันเป็นรอยแดง อีกทั้งดุ้นใหญ่โดนเต้านมทั้งสองโอบอุ้มไว้
เยียนหรานพยายามให้รีดเอานน้ำออกจากดุ้น สุดท้ายนางก็ใช้ปากอมแล้วดูดรูดขึ้นรูดลง
"อ้า เอาอีก" กวนอี้
จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ
จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ
เยียนหรานเลียที่หัว เจ้าดุ้นอวบมากปากนางแทบจะฉีก ยิ่งนางดูดน้ำก็พลันไหลซึมออกมา สุดท้ายนางดูดแรง ๆ น้ำสีขาวพลันไหลออกมาอย่างมาก
ปี๊ด !!!
น้ำสีขาวแตกกระจายบนใบหน้าคนงาม กวนอี่พลันหายใจอย่างสะดวก
ยามนี้เยียนหรานอยู่ในโรงครัวกับกวนอี้ นางมองหม้อเห็ดของกวนอี้ ใบหน้างามระบายไปด้วยรอยยิ้ม คนของหนานอ๋องนำสำรับไปให้เจ้านายแล้ว กวนอี้มองเยียนหรานเหตุใดนางจึงยิ้มผิดปกตินัก สตรีนางนี้เป็นบ้าไปแล้วกระมัง ทหารกล้าต่างมาตักข้าวในโรงครัว ไม่นานนักพวกเขาก็พลันเดินจากไป เยียนหรานล้างชามในครัว สองถ้วยชาผ่านไป เหล่าทหารล้มลงพื้นนอนตายกันอย่างมาก เยียนหรานถูกนำตัวไปที่กระโจมหนานอ๋อง สิ่งแรกที่เห็นคือเย่หวานมุมปากอาบไปด้วยเลือก"หญิงชั่วเยี่ยงเจ้า กล้าวางยาพิษ" หนานอ๋องยังไม่ทันได้กิน เย่หวานนำไปกินเสียก่อนนางจึงตายแทนเขา เยียนหรานพลันหัวเราะอย่างมีความสุข"ข้าเล่า ข้าแค่เป็นสายลับให้เจาอ๋อง แต่ท่านให้ทหารทั้งค่ายมาย่ำยีข้าเกือบปี จนข้าตั้งครรภ์ ท่านคิดว่า ท่านทำถูกแล้วรึ" สมควรแล้วพวกมันต้องตาย ส่วนนังเย่หวานให้ชายทั้งสี่คนไปรังแกเยียนหราน ในตอนนั้น เยียนหรานคิดว่าเย่หวานสมควรตาย"เจ้ามันหญิงชั่ว ข้าจะสังหารเจ้า" "เอาเลย ข้ายอมตาย" เยียนหรานได้แก้แค้นแล้ว นางคิดว่านางควรตายตาหลับ จู่ ๆ หนานอ๋องกระอักเลือดขึ้นมา "นี่เจ้าใส่อะไร""น้ำชาข้าก็ใส่ยาพิษ" เยียนหรานเทยาพิษใส่บ่อน้ำดื่มที่นำมาต้ม
เยียนหรานพาร่างกายอันบอบช้ำกลับมาที่กระโจมท่ามกลางฝนห่าใหญ่ตกลงมา หญิงสาวมองเห็นหัวเจาอ๋องเสียบประจานหน้าลานประลองยุทธไม่จริง !!!เจาอ๋องตายแล้ว เยียนหรานรับไม่ได้จริง ๆ นางแทบจะเป็นลม นางถามทหารแถวนั้น พบว่าหนานอ๋องเป็นคนสังหารเจาอ๋อง เพราะเจาอ๋องคิดต้องการบัลลังก์ หลายวันต่อมาเยียนหรานใช้ชีวิตในค่ายทหารอย่างไม่มีความสุข นางยิ้มขมให้ตัวเอง ตั้งแต่เจาอ๋องชีวิตนางก็ไร้ทิศทาง หวังรอให้เขามารับนาง แต่สุดท้ายเขาก็ตายไปแล้วพวกต้าข่านยังคงอยู่ในค่ายทรมานนางเหมือนเดิม เยียนหรานแม้จะตั้งครรภ์พวกเขาก็ไม่ละเว้นนางเลยแม้แต่น้อยวันนี้เยียนหรานออกไปหาของป่ากับกวนอี้ กวนอี้นึกสาแก่ใจไม่น้อยที่เจาอ๋องตายด้วยน้ำมือของหนานอ๋อง เยียนหรานสะพายตะกร้าที่ไม่ใหญ่มาก เดินตามกวนอี้เพราะวันพรุ่งนี้ ต้องทำอาหารเช้าให้นายทหารทุกคน เนื่องจากเสบียงหมดแล้ว รอหนานอ๋องเบิกจากคลังหลวง"เยียนหราน ข้าว่าบรรยากาศบ่อน้ำพุร้อน ก็ไม่เลวเลย" ตาแก่กวนอี้จะพานางไปไหนกัน หรือจะให้นางมีอันใดกับเขาในบ่อน้ำพุร้อนเป็นดังคาดเดาเอาไว้ กวนอี้พาเยียนหรานมาที่บ่อน้ำพุร้อน กวนอี้ให้เยียนหรานถอดผ้าแช่ในน้ำพุร้อน เยียนหรานนั่งลงแช่น้
เยียนหรานคุกเข่าหันสะโพกไปทางต้าข่าน ต้าข่านเลียผ่านร่องสวาททั้งหน้าและหลัง จุมพิตอย่างเร่าร้อน แจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะลิ้นหนาทั้งดูดและเลีย ยิ่งเขาเล่นลิ้น นางยิ่งเสียวจนฉี่จะราดอยู่แล้วอ๊อก อ๊อก อ๊อกอ๊อก อ๊อก อ๊อกดุ้นใหญ่พลันกระแทกปากคนงาม เยียนหรานรับรู้ได้ถึงน้ำรักซึมทีละเล็กน้อย ช่างหวานยิ่งนัก"อ้า อ้า แม่นางเยียน" ปี๊ด !!!เพียงไม่นานอาจิงก็ปล่อยน้ำรักเข้าปากเยียนหรานจนหมด ชายหนุ่มทำหน้าอย่างผ่อนคลายอย่างมากน้ำรักไหลเยิ้มออกจากปากเยียนหรานอย่างมาก กระบวนท่าต่อไป เยียนหรานขอพักเหนื่อยต้าข่านชอบเยียนหรานยิ่งนัก นางตั้งครรภ์ นางอาจจะตั้งครรภ์ลูกของเขาหรืออาจิง หากเขาต้องกลับไปชนเผ่า เขาจะขอท่านอ๋อง นำตัวนางกลับไปด้วยเยียนหรานนอนหายใจยังไม่ถึงหนึ่งถ้วยชา ชายทั้งสองคนก็เริ่มบทสวาทกับนางเสียแล้ว...ยามอรุณรุ่ง เยียนหรานต้องหอบผ้าไปซัก ได้ยินเหล่าทหารสนทนา กันว่าหนานอ๋องแต่งชายาเอกบุตรสาวขุนนาง เขาช่างมีความสุขนักอีกทั้งเจาอ๋องหลบหนีการจับกุมอย่างหัวซุกหัวซุน เยียนหรานซักผ้าเสร็จกลับไปที่กระโจม"เจ้าสินะ นังแพศยาที่หนานอ๋องส่งให้มาบำเรอพวกทหาร" เยียนหรานนั่งพักในกระโจม จู่ ๆ
กวนอี้ลากนางมาที่ห้องเก็บฟืน ที่เต็มไปด้วยกองฟาง เยียนหรานท้องได้สี่เดือนแล้ว เหตุใดในค่ายทหารถึงได้มีแต่คนระยำเช่นนั้น แม้แต่หญิงตั้งครรภ์พวกมันยังทำได้ลงคอกวนอี้จุมพิตที่เรียวปากงามของเยียนหราน สองมือหนาใหญ่ค่อย ๆ ปลดอาภรณ์ของนางออกมาเยียนหรานนอนถ่างขาบนกองฟางที่รองด้วยเศษผ้า นางจะให้พวกมันกระทำนางไปก่อน แต่ก่อนที่จะไป นางจะให้พวกมันตายไปกับนางด้วยกวนอี้มองร่างอวบที่ท้องนูนขึ้น เด็กในท้องอาจจะเป็นลูกของต้าข่านก็ได้ กลีบงามของนางอวบอิ่มขึ้นจริง ๆ เท่าฝ่ามือหนาใหญ่ของเขากวนอี้เลียริมฝีปากอย่างหื่นกาม สามนิ้วขยี้ตรงกลีบงาม เยียนหรานพลันร้องออกมาเสียงหลงน้ำลายหยดลงกลีบงามสีแดง เยียนหรานหายใจอย่างเหนื่อยหอบแจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะแม้นางจะตั้งครรภ์อยู่ นางก็ยังคงเป็นหญิงร่านสำหรับเขา มือหนาใหญ่แหย่ร่องสวาทอย่างสนุก เยียนหรานร้องออกมาไม่หยุด เพียงไม่นานนัก กวนอี้พลันดึงนิ้วมือออกมา เลียน้ำหวานที่นิ้วมือของเขาเขารีบให้เยียนหรานเลียที่ดุ้นอับอวบใหญ่นางมองเจ้าแท่งหยก อวบใหญ่ มืองามชักดุ้นขึ้นลงไปมา มีหยดน้ำซึมออกมาไม่น้อยเมื่อนางเลียที่หัวดุ้นกวนอี้ถึงกับร้องครางออกมาอย่างเสียวสุด
เยียนหรานเหนื่อยล้ายิ่งนักหลายเดือนผ่านไปร่างกายเยียนหรานพลันอวบอิ่มขึ้นมาก นางก็ไม่รู้ว่านางเป็นอันใด ข่าวของเจาอ๋องก็พลันเงียบหายไปเยียนหรานต้องล้างเท้าให้กับทหารของชนเผ่าทุ่งหญ้าอย่าง ต้าข่านมาเจริญสัมพันธไมตรี จึงนอนอยู่ค่ายทหารนอกเมือง หนานอ๋องจึงให้เยียนอ๋องมาปรนนิบัติต้าข่านเยียนหรานรินสุราให้ต้าข่าน ทันทีที่เขากินเข้าไป พบว่าสุรานี้มียาพิษ"นี่เจ้า คิดสังหารข้ารึ" เยียนหรานมองเขา แน่นอนว่านางอยากจะให้เขาตาย แล้วโยนความผิดให้หนานอ๋อง"หนานอ๋องเป็นคนสั่งให้ข้าทำ" เยียนหรานแกล้งบีบน้ำตา "เจ้ามันหญิงชั่วอย่างหนานอ๋องบอกเสียจริง โชคดีที่ข้ากินยาถอนพิษไว้แล้ว" ต้าข่านใช้มีดสั้นภายในชั่วพริบตาเดียว อาภรณ์ของเยียนหรานขาดกระจุยกระจายเลยทีเดียว"นี่ท่าน" ร่างงามกระจ่างตรงหน้า ต้าข่านทันที นับว่าเขารอบคอบที่เชื่อหนานอ๋อง"เยียนหราน เจ้าโดนพิษหนอนวสันต์เข้าไป เจ้ายังไม่เข็ดหลาบสินะ ข้าจะทำให้เจ้ารู้เองว่า ความตายมันเป็นเช่นไร"ทันใดนั้นเยียนหราน ต้องตกตะลึงแท่งหยกขนาดใหญ่ยาวของต้าข่าน ต้าข่านถึงกับยิ้มเยาะ แน่นอนว่า ของลับของชนเผ่าทุ่งหญ้า ของบุรุษชาวทุ่งหญ้า ย่อมใหญ่ยาวทุกคน ถึงชนิดท
กวนอี้เป็นพ่อครัวในกองทัพทหาร สังกัดหนานอ๋อง เขามองเยียนหรานด้วยสายตาที่หื่นราคะ "เจ้ามองอะไร ในตอนนั้นเยียนหรานกำลังล้างชามอยู่ ยามนี้ พวกทหารต่างฝึกวิทยายุทธ์ที่ลานประลองยุทธ์"เยียนหราน เจ้าคงมิรู้ว่า ท่านอ๋องอนุญาตให้ข้านอนกับเจ้าได้" สารเลว !!!อย่าให้นางออกไปได้แล้วกันกวนอี้โอบกอดนางอย่างเร่าร้อนในโรงครัว ลิ้นหนาขบติ่งหูของนาง เยียนหรานจำใจต้องอดทนเพราะนางไม่มีทางเลือก ขางเกงขาวบางถูกปลดออก จึงเหลือเพียงสะโพกที่งอนงามมือหนาใหญ่จับสะโพกที่งอนงามไว้ ค่อย ๆ แหย่เข้าไปในรู้สวาทของคนงาม เยียนหรานยืนถ่างขาออกกว้าง ๆรับรู้ได้ถึงมือหนาใหญ่ที่แหย่เข้าไป อย่างช้า ๆ กลีบงามที่ชุ่มไปด้วยน้ำสีชมพู ผลิออกมา แจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะน้ำสีขาวขุ่นพลันไหลออกมาจากร่องสวาทอย่างมาก เยียนหรานทำปากอย่างซี๊ดซ๊าดด้วยความเสียว กวนอี้มองร่องสวาทมีน้ำไหลเยิ้มออกมา กลิ่นบุปผาหอมหวานลอยเข้าจมูกเขา ทำให้เขาอดใจไม่ไหวเสียจริง มือหนาใหญ่ผลิกลีบงามออกแล้ว ใช้ลิ้นเลียตรงนั้น จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบจ๊วบ จ๊วบ จ๊วบรสชาติหวานยิ่งนัก รูสวาทของนางช่างงดงามเหลือเกิน"อ้า อ้า อ้า ข้า อ้า" เยียนหรานเสียวไปกับการที่ตาเฒ่







