Mag-log inยามเช้าของวันถัดมาอากาศแจ่มใสนัก คนงามทำอาหารเช้าให้หลี่อ๋องรับประทาน
"เจ้าทำอาหารอร่อยนัก" หลี่อ๋องชมคนงาม ปลานึ่งอร่อยมาก หอมไปด้วยเครื่องสมุนไพร
"ท่านพี่ จะกินแกงหน่อไม้ รึไม่ น้องจะขึ้นไปหา" หน่อไม้รึ
"ข้าจะไปกับเจ้าด้วย"
สองสามีภรรยาลงเขาไปหาหนอไม้อีกฟากหนึ่ง หลี่อ๋องนึกสงสัย ว่าเหตุใดมู่หนานหนานถึงรู้ทางนัก
นางบอกว่าหลายวันก่อนนางไปเรือนหัวหน้าหมู่บ้านถามตงฮูหยิน
ใช้เวลาครึ่งชั่วยาม มู่หนานหนานพาหลี่อ๋องมาถึงดงหน่อไม้ นางขุดอย่างชำนาญยิ่งนัก
ชายหนุ่มรับหน่อไม้สีเหลือใส่ตะกร้า เพียงไม่นานก็เต็มตะกร้า ในระหว่างนั้น
"ท่านพี่ ระวัง" นางผลักหลี่อ๋องออกไป งูตัวนั้นฉกนางแทน
มู่หนานหนานตัวปลอมเป็นลมล้มลง หลังโดนงูกัด...
พลันลืมตาขึ้นมาหลี่อ๋องพานางกลับมาที่เรือนเเล้ว อีกทั้งยังเอาพิษงูออกด้วย
ในตอนที่นางเอาตัวบังเเทนเขา หลี่อ๋องกลัวนางจะไม่ฟื้นขึ้นมาเสียเเล้ว เขารีบดูดพิษที่ขาของนางแล้วหายาใส่
"ย่าเพิ่งขยับ เจ้าพักผ่อนเถอะ"
เขาเป็นห่วงนางมาก คืนนั้นหลี่อ๋องไม่ทำอันใดคนงาม เขาป้อนข้าวป้อนยาคนงามแล้วนางเฝ้าไม่ห่าง ตงฮูหยินหลงรักหลี่อ๋องมาก
หลายวันผ่านไป ความรักของหลี่อ๋องกับมู่หนานหนานตัวปลอมช่างหวานนัก อีกทั้งนางโดนงูกัดหายดีเเล้ว หลี่อ๋องให้นางอยู่แต่ในเรือน งานหนัก หาบน้ำ ตัดฟืน หาของป่า หลี่อ๋องทำคนเดียวทั้งหมด
ระหว่างสองคนที่รักกันอย่างมีความสุข มู่หนานหนานตัวจริงอยู่ในเรือนหัวหน้าหมู่บ้าน ร่างงามเปลือยเปล่า ให้ตงอี้กับตงเหอลิ้มลองความสวาทของนาง
ร่องสวาทของนางยามนี้ ตงอี้เลียจนหมด ขนที่ขึ้นมาก็โดนโกนจนเกลี้ยง ลิ้นหนาเลียได้สะดวกง่ายดาย
คนงามทำหน้าอย่างเสียว ปากงามโดนครอบครองโดยตงเหอ มือหนาใหญ่ขยำทรวงอก
จวบ จวบ จวบ
จวบ จวบ จวบ
ตงอี้เลียและตวัดลิ่นไปทางซ้ายและทางขวา ไปมา น้ำรักสีขาวขุ่นไหลออกมาจำนวนมาก มือหนาใหญ่อัดสามนิ้วแหย่เข้าไป กลีบงามสีแดงผลิออกมา
แจะ แจะ แจะ
แจะ แจะ แจะ
ไม่นานนักน้ำไหลออกมาอีกครั้ง ติดมือตงอี้ เขาเลียนิ้วมืออย่างไม่รังเกียจกลิ่นช่างหอมหวานเย้ายวนใจยิ่งนัก
ดุ้นอวบชุ่มไปด้วยน้ำลาย แหย่เล่นรอบ ๆ กลีบบุปผางาม ครั้งแล้วครั้งเล่า จนคนงามฉี่ราดออกมา นางเหนื่อยเสียวมาก ยิ่งดุ้นใหญ่ไม่เสียบเข้ามาในรูสวาทเสียที
นางติดใจสองพ่อลูกคู่นี้เสียเเล้ว แม้จะเสียใจเรื่องหลี่อ๋อง
ดุ้นใหญ่สีดำค่อย ๆ ขยับลำตัวเข้าไปในปล่องงาม มันค่อย ๆ ไหลเข้าไป ตงอี้ดันเข้าไปอย่างมิดรู
ปากงามแลบลิ้นออกมากลืนน้ำลายที่ตงเหอมอบให้ น้ำลายไหลยืดออกมาไม่ขาดรสชาติหวานนัก
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
"อ้า อ่า เสียว อ้า" ตงอี้แทงสุดกำลังไม่ยั้งมือ รูสวาทแทบจะบานอยู่แล้ว เจอกระแทกรัว ๆ
มู่หนานหนานเจ็บที่ทรวงอก ตงเหอบีบคั้นอย่างแรง จนเป็นรอยแดง
"คนงาม ข้าอยากได้ยินเสียงเจ้าครางนั้น วันหลังข้าจะหายาถอนพิษมาให้เจ้า"
นางพลันแอบดีใจ สายตาของตงเหออ่อนโยนกับนางมาก คงเป็นเพราะช่วงหลัง ๆ นางยอมพวกเขามากเกินไป
ลิ้นหนาแหย่เมล็ดทับทิมทั้งสองข้างไปมา ใหญ่มาก ใหญ่จนจะฟาดหน้าเขาได้เลยทีเดียว
ตงอี้ขยับเรือนกายไปมาครั้งเเล้ว ครั้งเล่า ด้านในช่างอัดแน่นยิ่งนัก พลันมีน้ำไหลออกมาไม่ขาด คนงามปล่อยน้ำออกมา ครั้งเเล้ว ครั้งเล่า
ตงอี้ครางอย่างมีความสุข
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
มันช่างเสียวยิ่งนัก
ร่องสวาทตอดรัดดุ้นของเขา จนเขาไม่อยากจะดึงมันออกด้วยซ้ำ
ตงเหอเลียขยำเต้านมอย่างเร่าร้อน คนงามเสียวทั้งบน เสียวทั้งล่าง สองพ่อลูกมอบความเสียวให้นางไม่ขาดเสียจริง
ปี๊ด!!!
น้ำรักของตงอี้พลันแตกเเล้ว ดุ้นอวบค่อย ๆ มุดออกมาจากรูสวาท จากนั้นเขาหายใจอย่างเหนื่อยหอบ ใบหน้าพลันแดงก่ำ
ตงเหอพลันมองร่องสวาทเปื้อนไปด้วยน้ำเมือกสีขาว เขาเช็ดออกแล้วจุมพิตอย่างดูดดื่ม คนงามถึงกับกระตุกเลยทันที
ตงอี้เลียซอดคอ ขบฟันเข้าไปเพิ่มความเสียวยิ่งนัก
คนงามชอบมาก เต้านมโดนขยำจนแดง ปากหนามอบความสุขให้คนงาม ราวกับพานางไปแดนสวรรค์ น้ำรักคนงามไหลอีกเเล้ว
ดุ้นอวบพร้อมเสียบให้ความสำราญกับนาง แหย่ลงจนสุดด้าม ทั้งสองหายใจอย่างหอบ ใบหน้าแดงซ่าน สองเต้าโดนคลึงจนหย่อนยาน
น้ำลายพ่นตรงรูสวาทเพิ่มความลื่นไหลกับน้ำเมือก บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นกามราคะของคนทั้งสาม ฝนห่าใหญ่ตกลงมากลบเสียงครวญครางสองบุรุษต่างวัย
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
อัดกระเเทกจนกลีบบานมิดด้าม นางจะตายเเล้วยิ่งโดนแทงเเรง ๆ น้ำลายไหลเข้าปากงาม ลิ้นหนาอัดปากไว้ ริมฝีปากคนงามบวมเป่งจากการจุมพิตที่ป่าเถื่อนของตงอี้ สองพ่อลูกตักตวงความหวานจากร่างบางอย่างไม่หยุด
ใบหน้างามพลันมีเลือดสูบฉีดดียิ่งนัก ในตอนที่ตงเหอปล่อยน้ำกามจนหมด คนงามเสียวสุดในรู
ยามนี้เยียนหรานอยู่ในโรงครัวกับกวนอี้ นางมองหม้อเห็ดของกวนอี้ ใบหน้างามระบายไปด้วยรอยยิ้ม คนของหนานอ๋องนำสำรับไปให้เจ้านายแล้ว กวนอี้มองเยียนหรานเหตุใดนางจึงยิ้มผิดปกตินัก สตรีนางนี้เป็นบ้าไปแล้วกระมัง ทหารกล้าต่างมาตักข้าวในโรงครัว ไม่นานนักพวกเขาก็พลันเดินจากไป เยียนหรานล้างชามในครัว สองถ้วยชาผ่านไป เหล่าทหารล้มลงพื้นนอนตายกันอย่างมาก เยียนหรานถูกนำตัวไปที่กระโจมหนานอ๋อง สิ่งแรกที่เห็นคือเย่หวานมุมปากอาบไปด้วยเลือก"หญิงชั่วเยี่ยงเจ้า กล้าวางยาพิษ" หนานอ๋องยังไม่ทันได้กิน เย่หวานนำไปกินเสียก่อนนางจึงตายแทนเขา เยียนหรานพลันหัวเราะอย่างมีความสุข"ข้าเล่า ข้าแค่เป็นสายลับให้เจาอ๋อง แต่ท่านให้ทหารทั้งค่ายมาย่ำยีข้าเกือบปี จนข้าตั้งครรภ์ ท่านคิดว่า ท่านทำถูกแล้วรึ" สมควรแล้วพวกมันต้องตาย ส่วนนังเย่หวานให้ชายทั้งสี่คนไปรังแกเยียนหราน ในตอนนั้น เยียนหรานคิดว่าเย่หวานสมควรตาย"เจ้ามันหญิงชั่ว ข้าจะสังหารเจ้า" "เอาเลย ข้ายอมตาย" เยียนหรานได้แก้แค้นแล้ว นางคิดว่านางควรตายตาหลับ จู่ ๆ หนานอ๋องกระอักเลือดขึ้นมา "นี่เจ้าใส่อะไร""น้ำชาข้าก็ใส่ยาพิษ" เยียนหรานเทยาพิษใส่บ่อน้ำดื่มที่นำมาต้ม
เยียนหรานพาร่างกายอันบอบช้ำกลับมาที่กระโจมท่ามกลางฝนห่าใหญ่ตกลงมา หญิงสาวมองเห็นหัวเจาอ๋องเสียบประจานหน้าลานประลองยุทธไม่จริง !!!เจาอ๋องตายแล้ว เยียนหรานรับไม่ได้จริง ๆ นางแทบจะเป็นลม นางถามทหารแถวนั้น พบว่าหนานอ๋องเป็นคนสังหารเจาอ๋อง เพราะเจาอ๋องคิดต้องการบัลลังก์ หลายวันต่อมาเยียนหรานใช้ชีวิตในค่ายทหารอย่างไม่มีความสุข นางยิ้มขมให้ตัวเอง ตั้งแต่เจาอ๋องชีวิตนางก็ไร้ทิศทาง หวังรอให้เขามารับนาง แต่สุดท้ายเขาก็ตายไปแล้วพวกต้าข่านยังคงอยู่ในค่ายทรมานนางเหมือนเดิม เยียนหรานแม้จะตั้งครรภ์พวกเขาก็ไม่ละเว้นนางเลยแม้แต่น้อยวันนี้เยียนหรานออกไปหาของป่ากับกวนอี้ กวนอี้นึกสาแก่ใจไม่น้อยที่เจาอ๋องตายด้วยน้ำมือของหนานอ๋อง เยียนหรานสะพายตะกร้าที่ไม่ใหญ่มาก เดินตามกวนอี้เพราะวันพรุ่งนี้ ต้องทำอาหารเช้าให้นายทหารทุกคน เนื่องจากเสบียงหมดแล้ว รอหนานอ๋องเบิกจากคลังหลวง"เยียนหราน ข้าว่าบรรยากาศบ่อน้ำพุร้อน ก็ไม่เลวเลย" ตาแก่กวนอี้จะพานางไปไหนกัน หรือจะให้นางมีอันใดกับเขาในบ่อน้ำพุร้อนเป็นดังคาดเดาเอาไว้ กวนอี้พาเยียนหรานมาที่บ่อน้ำพุร้อน กวนอี้ให้เยียนหรานถอดผ้าแช่ในน้ำพุร้อน เยียนหรานนั่งลงแช่น้
เยียนหรานคุกเข่าหันสะโพกไปทางต้าข่าน ต้าข่านเลียผ่านร่องสวาททั้งหน้าและหลัง จุมพิตอย่างเร่าร้อน แจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะลิ้นหนาทั้งดูดและเลีย ยิ่งเขาเล่นลิ้น นางยิ่งเสียวจนฉี่จะราดอยู่แล้วอ๊อก อ๊อก อ๊อกอ๊อก อ๊อก อ๊อกดุ้นใหญ่พลันกระแทกปากคนงาม เยียนหรานรับรู้ได้ถึงน้ำรักซึมทีละเล็กน้อย ช่างหวานยิ่งนัก"อ้า อ้า แม่นางเยียน" ปี๊ด !!!เพียงไม่นานอาจิงก็ปล่อยน้ำรักเข้าปากเยียนหรานจนหมด ชายหนุ่มทำหน้าอย่างผ่อนคลายอย่างมากน้ำรักไหลเยิ้มออกจากปากเยียนหรานอย่างมาก กระบวนท่าต่อไป เยียนหรานขอพักเหนื่อยต้าข่านชอบเยียนหรานยิ่งนัก นางตั้งครรภ์ นางอาจจะตั้งครรภ์ลูกของเขาหรืออาจิง หากเขาต้องกลับไปชนเผ่า เขาจะขอท่านอ๋อง นำตัวนางกลับไปด้วยเยียนหรานนอนหายใจยังไม่ถึงหนึ่งถ้วยชา ชายทั้งสองคนก็เริ่มบทสวาทกับนางเสียแล้ว...ยามอรุณรุ่ง เยียนหรานต้องหอบผ้าไปซัก ได้ยินเหล่าทหารสนทนา กันว่าหนานอ๋องแต่งชายาเอกบุตรสาวขุนนาง เขาช่างมีความสุขนักอีกทั้งเจาอ๋องหลบหนีการจับกุมอย่างหัวซุกหัวซุน เยียนหรานซักผ้าเสร็จกลับไปที่กระโจม"เจ้าสินะ นังแพศยาที่หนานอ๋องส่งให้มาบำเรอพวกทหาร" เยียนหรานนั่งพักในกระโจม จู่ ๆ
กวนอี้ลากนางมาที่ห้องเก็บฟืน ที่เต็มไปด้วยกองฟาง เยียนหรานท้องได้สี่เดือนแล้ว เหตุใดในค่ายทหารถึงได้มีแต่คนระยำเช่นนั้น แม้แต่หญิงตั้งครรภ์พวกมันยังทำได้ลงคอกวนอี้จุมพิตที่เรียวปากงามของเยียนหราน สองมือหนาใหญ่ค่อย ๆ ปลดอาภรณ์ของนางออกมาเยียนหรานนอนถ่างขาบนกองฟางที่รองด้วยเศษผ้า นางจะให้พวกมันกระทำนางไปก่อน แต่ก่อนที่จะไป นางจะให้พวกมันตายไปกับนางด้วยกวนอี้มองร่างอวบที่ท้องนูนขึ้น เด็กในท้องอาจจะเป็นลูกของต้าข่านก็ได้ กลีบงามของนางอวบอิ่มขึ้นจริง ๆ เท่าฝ่ามือหนาใหญ่ของเขากวนอี้เลียริมฝีปากอย่างหื่นกาม สามนิ้วขยี้ตรงกลีบงาม เยียนหรานพลันร้องออกมาเสียงหลงน้ำลายหยดลงกลีบงามสีแดง เยียนหรานหายใจอย่างเหนื่อยหอบแจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะแม้นางจะตั้งครรภ์อยู่ นางก็ยังคงเป็นหญิงร่านสำหรับเขา มือหนาใหญ่แหย่ร่องสวาทอย่างสนุก เยียนหรานร้องออกมาไม่หยุด เพียงไม่นานนัก กวนอี้พลันดึงนิ้วมือออกมา เลียน้ำหวานที่นิ้วมือของเขาเขารีบให้เยียนหรานเลียที่ดุ้นอับอวบใหญ่นางมองเจ้าแท่งหยก อวบใหญ่ มืองามชักดุ้นขึ้นลงไปมา มีหยดน้ำซึมออกมาไม่น้อยเมื่อนางเลียที่หัวดุ้นกวนอี้ถึงกับร้องครางออกมาอย่างเสียวสุด
เยียนหรานเหนื่อยล้ายิ่งนักหลายเดือนผ่านไปร่างกายเยียนหรานพลันอวบอิ่มขึ้นมาก นางก็ไม่รู้ว่านางเป็นอันใด ข่าวของเจาอ๋องก็พลันเงียบหายไปเยียนหรานต้องล้างเท้าให้กับทหารของชนเผ่าทุ่งหญ้าอย่าง ต้าข่านมาเจริญสัมพันธไมตรี จึงนอนอยู่ค่ายทหารนอกเมือง หนานอ๋องจึงให้เยียนอ๋องมาปรนนิบัติต้าข่านเยียนหรานรินสุราให้ต้าข่าน ทันทีที่เขากินเข้าไป พบว่าสุรานี้มียาพิษ"นี่เจ้า คิดสังหารข้ารึ" เยียนหรานมองเขา แน่นอนว่านางอยากจะให้เขาตาย แล้วโยนความผิดให้หนานอ๋อง"หนานอ๋องเป็นคนสั่งให้ข้าทำ" เยียนหรานแกล้งบีบน้ำตา "เจ้ามันหญิงชั่วอย่างหนานอ๋องบอกเสียจริง โชคดีที่ข้ากินยาถอนพิษไว้แล้ว" ต้าข่านใช้มีดสั้นภายในชั่วพริบตาเดียว อาภรณ์ของเยียนหรานขาดกระจุยกระจายเลยทีเดียว"นี่ท่าน" ร่างงามกระจ่างตรงหน้า ต้าข่านทันที นับว่าเขารอบคอบที่เชื่อหนานอ๋อง"เยียนหราน เจ้าโดนพิษหนอนวสันต์เข้าไป เจ้ายังไม่เข็ดหลาบสินะ ข้าจะทำให้เจ้ารู้เองว่า ความตายมันเป็นเช่นไร"ทันใดนั้นเยียนหราน ต้องตกตะลึงแท่งหยกขนาดใหญ่ยาวของต้าข่าน ต้าข่านถึงกับยิ้มเยาะ แน่นอนว่า ของลับของชนเผ่าทุ่งหญ้า ของบุรุษชาวทุ่งหญ้า ย่อมใหญ่ยาวทุกคน ถึงชนิดท
กวนอี้เป็นพ่อครัวในกองทัพทหาร สังกัดหนานอ๋อง เขามองเยียนหรานด้วยสายตาที่หื่นราคะ "เจ้ามองอะไร ในตอนนั้นเยียนหรานกำลังล้างชามอยู่ ยามนี้ พวกทหารต่างฝึกวิทยายุทธ์ที่ลานประลองยุทธ์"เยียนหราน เจ้าคงมิรู้ว่า ท่านอ๋องอนุญาตให้ข้านอนกับเจ้าได้" สารเลว !!!อย่าให้นางออกไปได้แล้วกันกวนอี้โอบกอดนางอย่างเร่าร้อนในโรงครัว ลิ้นหนาขบติ่งหูของนาง เยียนหรานจำใจต้องอดทนเพราะนางไม่มีทางเลือก ขางเกงขาวบางถูกปลดออก จึงเหลือเพียงสะโพกที่งอนงามมือหนาใหญ่จับสะโพกที่งอนงามไว้ ค่อย ๆ แหย่เข้าไปในรู้สวาทของคนงาม เยียนหรานยืนถ่างขาออกกว้าง ๆรับรู้ได้ถึงมือหนาใหญ่ที่แหย่เข้าไป อย่างช้า ๆ กลีบงามที่ชุ่มไปด้วยน้ำสีชมพู ผลิออกมา แจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะน้ำสีขาวขุ่นพลันไหลออกมาจากร่องสวาทอย่างมาก เยียนหรานทำปากอย่างซี๊ดซ๊าดด้วยความเสียว กวนอี้มองร่องสวาทมีน้ำไหลเยิ้มออกมา กลิ่นบุปผาหอมหวานลอยเข้าจมูกเขา ทำให้เขาอดใจไม่ไหวเสียจริง มือหนาใหญ่ผลิกลีบงามออกแล้ว ใช้ลิ้นเลียตรงนั้น จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบจ๊วบ จ๊วบ จ๊วบรสชาติหวานยิ่งนัก รูสวาทของนางช่างงดงามเหลือเกิน"อ้า อ้า อ้า ข้า อ้า" เยียนหรานเสียวไปกับการที่ตาเฒ่







