แชร์

7

ผู้เขียน: เย้ายวน
last update วันที่เผยแพร่: 2026-08-13 13:38:34

“ข้อมูลที่ผมรวบรวมให้ พอจะได้ใช้ประโยชน์ไหมครับ? คุณปริ้นซ์”

เลขานุการหนุ่มถามเขา ปภพที่กำลังนั่งอ่านโครงการใหม่อยู่ชะงักเล็กน้อย จริงสิเขาเกือบลืมไปแล้ว เรื่องของอภิชาภาเพราะมัวแต่ทำงานโปรเจกต์สำคัญอยู่

“ได้อะไรมาบ้างล่ะ? ขอโทษทีผมไม่มีเวลาดูเลย”

“ก็ได้ร้านอาหารที่ชอบ สถานที่ที่ชอบไป เจ้านายจะไปเจอเธอได้ที่ไหน เธอชอบแฟชั่นแบบไหน มีช่องทางไหนติดตามติดต่อได้บ้าง มีเพื่อนสนิทคนไหนบ้าง เธอเป็นสายเอเวนเจอร์นะครับเจ้านาย เห็นว่าชอบขี่จักรยานมาก”

“ว้าว...คุณมันยอดเยี่ยมวรวงศ์”

เขายกนิ้วโป้งให้กับเลขานุการหนุ่มที่ยืดอกนิดๆ รับคำชมนั่น การมาทำงานกับคุณปริ้นซ์ตอนแรกเขาเกร็งหน่อยๆ เพราะมีคนบอกว่าคุณปริ้นซ์เป๊ะ เคร่ง กว่าคุณปาย ที่ดูจะสบายๆ กว่า และด้วยตำแหน่งของคุณปริ้นซ์ที่ใหญ่กว่า ทำให้คนเป็นเลขาต้องงานยุ่ง งานเยอะไปด้วย แต่ไปๆ มาๆ คุณปริ้นซ์กลับเป็นคนที่ทำงานแล้วสบายใจ แค่ต้องทำงานไว เรียบร้อย เสร็จตามกำหนดเท่านั้น สำหรับเขาไม่มีปัญหาเลย

“นิดหน่อยน่ะครับ”

“คุณยังโสดหรือเปล่า?”

เขาวางแฟ้มเอกสารลงก่อน เย็นนี้เขาตกลงใจว่าจะเริ่มรุกเป้าหมายดู วรวงศ์สงสัยเล็กน้อย แต่แล้วก็พยักหน้า

“ยังโสดครับ”

“ถ้าคุณหมายตาสาวๆ สักคน ผมว่าเจ้าหล่อนจะต้องไม่พลาดแน่ เพราะคุณหาข้อมูลได้เป๊ะมาก”

“แหะๆ ก็ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ ผมอกหักบ่อยอยู่นะครับเจ้านาย”

“ทำไมถึงอกหักละ”

เขามองจ้องหน้าเลขานุการใหม่ของตน ชักจะชอบหมอนี่ขึ้นมาแล้วสิ ทำงานดี ทำงานไว เวลาพลาดก็แก้ไขปัญหาได้ดี เขาจะต้องเซ็นให้ผ่านทดลองงานแน่

“ก็...”

วรวงศ์ยิ้มที่มุมปาก

“ผมแค่คิดว่าการทำงานจำเป็นกว่าหาแฟน แล้วพวกเธอก็ไม่รอผมแล้ว”

“หึๆ คิดแบบเดียวกับผมเลยทำงานจำเป็นกว่าหาแฟน แล้วแบบนี้ไม่เหงาไม่เปลี่ยวเหรอ?”

“หูย...ผู้ชายอย่างเรา ก็มีผ่อนคลายกันบ้างแหละครับ”

“ไปแถวไหนล่ะ? วันนี้ผมว่างพอดี ผมอยากจะซ้อมมือก่อนลงสนามจริง ว่าเสน่ห์ของผมพอจะใช้ได้ไหม”

“เจ้านายจะไปกับผมจริงๆ น่ะเหรอครับ”

มองเจ้านายแบบไม่อยากเชื่อ เขาเพิ่งเรียนจบและมาทำงานที่นี่เป็นที่แรก ก็ไม่คิดว่าจะได้เจ้านายสไตล์นี้ ปภพขยิบตาให้เขาแล้วเอ่ยเสียงนุ่ม

“จริงสิ ผมเลี้ยงเองคืนนี้”

“พอดีว่าผมไม่ชอบไปแนวล่า แนวหาเอาเอง ผมชอบแบบสบายๆ ไปเลือกได้น่ะครับ”

นึกถึง สถานที่ ซึ่งเพื่อนพาไปมาหนหนึ่ง และติดใจไปบ่อยๆ ยามเปลี่ยว สาวสวยสะอาด บริการประทับใจ ราคามีหลายระดับ ตั้งแต่แรร์ จนถึงแบบปรกติ แต่ประทับใจทุกหนที่ไป

“ก็ดีนะ”

ปภพพูดแบบนั้น มันจะเป็นการสนิทสนมกันอีกระดับหนึ่ง ระหว่างเขากับเลขาคนใหม่ของตน อีกหน่อยคงทำงานให้กันได้อย่างรู้ใจแน่นอนไปไหนไปกันได้ขนาดนี้เขาเพิ่งทำงานกับวรวงศ์ อยากจะละลายพฤติกรรมสักหน่อย ปรกติเขาเคยแต่มีเลขาหญิง เพิ่งจะมีเลขาชายหนนี้แหละ

พับแผนเรื่องอภิชาภาไว้ก่อน คืนนี้เขาจะไปเที่ยวผ่อนคลายกับวรวงศ์

ใจจริงๆ ไม่อยากจะทำแหละ ไม่ใช่อะไร แต่หุ้นก็อยากได้ น้องชายก็ไม่อยากแพ้ เอาเหอะขอไปร่อนเร่เก็บพลังสักหน่อย ลงมืออาทิตย์หน้าก็ยังไม่สาย ชายหนุ่มคิดกับตนเองแบบนั้น

วรวงศ์พอนายสั่งก็รีบแชตหาเจ๊เปรี้ยว มาม่าซังที่เขาไปใช้บริการบ่อยๆ ทันที ระดับเจ้านายไปทั้งที เขาก็อยากให้นายถูกใจ เอ่อ...แต่คนอย่างปภพจะเที่ยวผู้หญิงราคาเท่าไหร่กันนะ เอาเหอะ เอาแบบดีที่สุดของร้านเจ๊เปรี้ยวก็แล้วกัน

เจ๊ครับ จำผมได้ไหมครับ (วรวงศ์)

อุ๊ย คุณว่านจำได้สิคะ แหม หล่อๆ ขาวๆ อย่างคุณว่านเจ๊จำได้อยู่แล้ว สนใจบริการหนึ่งแถมหนึ่งของเจ๊ใช่ไหมอะ มาได้เลยคืนนี้ เจ๊จะล้างรอ (เจ๊เปรี้ยว)

ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่ผมไม่ได้อยากได้เจ๊ ผมจะพาเจ้านายไปเที่ยว เจ๊มีแบบสวยๆ ขาวๆ ซิงๆ ไหมอะครับ ไม่อั้นค่าตัว      (วรวงศ์)

อุ๊บ...เอาซิงเหรอคะ ต่างชาติพอได้ไหมเอ่ย? เจ๊มีสาวลาวมาใหม่ ยังซิงแน่นอนล้านเปอร์เซ็นต์ ดูรูปไหมคะ(เจ๊เปรี้ยว)

เจ้านายผมไม่น่าจะชอบน่ะครับเจ๊ เจ๊ลองหาแบบว่าเป็นคนไทย ดูน่ารักเรียบร้อยหน่อย พอมีไหมครับ(วรวงศ์)

มีสิคะ คืนนี้จัดให้เลือกเลยค่ะ ห้องพิเศษแอร์เย็นๆ เตรียมพร้อมค่ะ ราคาดีคืนนี้ 19999 ค่ะ ได้ไปสวยๆ ขาวๆ สดซิง เพื่อเจ้านายของคุณว่าน(เจ๊เปรี้ยว)

วรวงศ์เม้มปาก มองปภพที่นั่งอ่านเอกสารของตนเองต่อ ชั่งใจอยู่ว่าจะพาไปดีไหม เอาวะ นายอยากจะไปก็ต้องได้ไปแหละ เด็กเจ๊เปรี้ยวบางคนก็เป็นไซด์ไลน์ นักศึกษา พนักงานบริษัท มารับงาน เขาเลยสเปกแบบนั้นไปด้วย ว่าถ้ามีแบบนี้เจ๊เปรี้ยวได้ราคามากว่าที่เสนอแน่ๆ

เจ๊เปรี้ยวรับปากว่า เตรียมไว้รอเลยในเครื่องแบบ รับรองว่าเด็ดทุกคน

เขาไปเลียบๆ เคียงๆ เจ้านายว่า เจ้านายจะเกี่ยงไหม? จะชอบไหมว่าถ้าเป็นเด็กในเครื่องแบบ ปภพหัวเราะชอบใจ แล้วบอกว่าได้อยากลองเหมือนกัน วรวงศ์ก็โล่งอก หวังว่าคืนนี้ปภพคงจะสนุก กับสิ่งที่เขาหาไว้ให้นะ

เจ้านายนะเจ้านาย ให้ทำงานนอกแบบนี้บ่อยๆ มันก็แปลกๆ นะครับ ยังทำใจไม่ทันที่จะมาเที่ยวผู้หญิงที่เดียวกับเจ้านายแบบนี้ จะว่าดีก็ดี จะว่าแปลกก็แปลก เพราะมีแต่เพื่อนๆ กันนั่นแหละถึงได้พาไปแบบนี้

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • เรื่องบรรจบ ณ ตรงที่ใจ   บทส่งท้าย

    ​เสน่ห์จันทร์เรียนไม่จบจนได้เพราะเธอท้องตอนเรียนปี 2 เลยต้องดร็อปเรียนไว้ก่อ สามีของเธอบางทีก็ขี้หึงเกินไป ไม่ชอบหนุ่มๆ ที่มาวนเวียนใกล้จ้อยของเขา ไม่ต้องเรียนจบก็ได้เพราะประสบการณ์ชีวิตน้องเยอะแล้ว เขานี่แหละจะเป็นครูในชีวิตจริงให้เธอ​คุณปณิตาไม่ค่อยเห็นด้วยเพราะอยากให้สะใภ้เรียนต่อยอด ปภพบอกว่างั้นเขาจะเรียนด้วยพร้อมกับเธอ เอากับพ่อสิ หวงเมียเบอร์หนึ่งเลยพ่อคนนี้ และพอเสน่ห์จันทร์คลอดงานแต่งก็ถูกจัดขึ้นตามที่ได้สัญญากับเธอไว้ ว่าจะจัดงานให้เขาก็ทำให้เธอจริงๆ ในงานเต็มไปด้วยความอบอุ่นและซาบซึ้ง การเปิดตัวของเจ้าสาวของปภพ ลูกสะใภ้คนแรกของคุณปณิตากับสังคม ไม่มีใครดูแคลน มีแต่คนชื่นชมเมื่อรู้ประวัติความเป็นมาของเธอและครอบครัว ส่วนมากทึ่งในความเป็นคนเก่ง มีความรับผิดชอบ และความรักในครอบครัวของเสน่ห์จันทร์​เสน่ห์จันทร์ได้ลูกสาวน่ารักน่าฟัด คือ เด็กหญิงจรัสจันทร์ หรือ ณจันทร์ อีกสี่ปีต่อมาก็คลอดเด็กหญิงจรัสดารินทร์ หรือ ณดาว เธอกับปภพแยกบ้านไปอยู่อีกหลังหนึ่งอยู่ในบริเวณรั้วเดียวกับบ้านใหญ่ ส่วนปพลนั้นก็กลับไปคืนดีกับทยิดาที่มีลูกสาวคือ นะนาย ที่ซ่อนแอบไว้ ความจริงปรากฏว่าเธอไม่ได้ทำลายเ

  • เรื่องบรรจบ ณ ตรงที่ใจ   37

    ​บ้านเจนธรรมดีถูกสร้างใหม่จนเรียบร้อย ครอบครัวของเสน่ห์จันทร์ทั้งแปดคนและนิสา กลับไปยังบ้านหลังเดิมอีกครั้ง และอย่างที่ปภพสัญญาทุกคนจะได้ห้องส่วนตัว...​ต้องเรียกว่าตึกมากกว่าบ้าน เพราะมีความสูงถึงห้าชั้นและมีชั้นดาดฟ้า ใช้พื้นที่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด เด็กๆ ดีใจมากๆ กับบ้านหลังใหม่ นิสาเองตอนนี้มาอยู่กับเพื่อนเกือบจะถาวรแล้วเพราะไม่ได้กลับบ้านของตัวเองเลย ก็มีห้องของตัวเองด้วยที่บ้านหลังนี้​ห้องของเสน่ห์จันทร์ มีข้าวของของปภพไปอยู่ในนั้นด้วย อย่างเป็นเจ้าของห้องอีกคน เหมือนกับที่คอนโดของเขา และ...ห้องของเขาที่บ้านด้วย​เขาพาเสน่ห์จันทร์ไปนอนค้างที่บ้านมารดาทุกศุกร์-เสาร์ก่อน รอให้น้องเรียนมหาวิทยาลัยค่อยขยับเป็นมานอนทุกวันให้กลับบ้านเสาร์-อาทิตย์ และมารดาให้พื้นที่ว่างที่ตอนนี้ใช้เป็นพื้นที่สวน ให้เขาปลูกบ้านเพื่อจะเป็นเรือนหอในอนาคต คุณ ปณิตาตอนแรกก็วางท่ากับว่าที่สะใภ้สาวน้อย หลังๆ มาท่านก็แพ้กับความน่ารักของเสน่ห์จันทร์ แพ้เสน่ห์ปลายจวักของเธอด้วย ถ้าวันไหนอยู่นอนค้างที่บ้านวัชระโชติ วันนั้นเธอก็จะรับหน้าที่แม่ครัวทำอาหารขึ้นโต๊ะเอง ปพลเองก็ชอบฝีมือของเสน่ห์จันทร์มากเช่นกัน และนึ

  • เรื่องบรรจบ ณ ตรงที่ใจ   36

    ​“ตาปริ้นซ์กับเด็กนั่น แกคบกับเขามากี่เดือนแล้ว” มารดาถามขึ้น ท่านสั่งให้เขามานั่งคุยในห้องนอน เพื่อจะได้เป็นส่วนตัว ปพลขยิบตาให้กับพี่ชายเมื่อเขาเดินตามท่านขึ้นมายังชั้นสอง พร้อมกับชูนิ้วสองนิ้วบอกใบ้ว่าสู้ตายนะครับพี่​“ห้าหกเดือนแล้วครับ”​“แม่คงไม่ต้องถามล่ะมั้งว่า...เรากับเขาถึงขั้นไหนกันแล้ว”ท่านทำสีหน้ารู้ทัน ขณะที่ชายหนุ่มกระแอม ท่านถอนใจเฮือกใหญ่พร้อมกับเอ่ยลอยๆ​“ดีนะไม่สิบเจ็ด ถ้าสิบเจ็ดนี่แกติดคุกแน่ตาปริ้นซ์ เจอกันที่ตลาดของแม่หรือยังไงกัน”​“ก็อะไรแบบนั้นครับ”​เล่าไม่ได้หรอกว่าเจอน้องที่ไหน ขืนเล่าคงเรื่องใหญ่ เขานี่แหละจะโดนบ่นว่า ส่วนน้อง...ท่านคงจะมองว่าเด็กคนนี้มันแสบและเอาตัวรอดเก่งมาก ถ้าเขาไม่กลับไปซ้อนแผนก็คงจะไม่ได้น้องแน่นอนละ เขาพึ่งรู้จากนิสาว่า การที่เสน่ห์จันทร์กลับไปรับงานตกหลุมเขาได้ เพราะน้องชายประสบอุบัติเหตุเลยต้องใช้เงินด่วน​เขาจะต้องขอบคุณทั้งทองเอกและทองนพคุณมากๆ ที่ทำให้เกิดเรื่อง จนเสน่ห์จันทร์ยอมรับงานอีกหน​“เป็นคนที่เก่งนะ เก่งมากด้วย” ท่านพึมพำ จะว่าเกลียดก็ไม่พูดไม่ได้หรอก เพราะเด็กมันไม่น่ารังเกียจอะไร น่าทึ่งด้วยซ้ำไป ตัวแค่นั้นดูแลน้อ

  • เรื่องบรรจบ ณ ตรงที่ใจ   35

    คุณปณิตาเข้าสู่ความรู้สึกอยากเป็นลม เมื่อเห็นว่าบุตรชายพาใครมาที่บ้าน เขาบอกกับท่านว่าวันนี้จะมีเซอร์ไพรส์ แล้วก็เซอร์ไพรส์มากจริงๆ ​นอกจากจะพา คนรัก มาพบกับท่านแล้ว แม่หนูนั่นยังพาน้องมาอีกโขยงหนึ่ง! โอย...ต้องเรียกยาดมกันเลยทีเดียว​ปพลที่อยู่ในเหตุการณ์ด้วย มองพี่ชายด้วยสายตาแบบว่าทึ่งมาก คุณปณิตาตอนนี้นั่งข้างกับเขา เอาเขาเป็นกำลังใจแหละ มือของท่านเย็นเจี๊ยบเมื่อท่านจับมือกับเขา​ไม่ต้องถามว่าลูกเต้าเหล่าใคร แต่อยากถามว่าตาปริ้นซ์ไปเจอมาได้ยังไงก่อน...​รายการสัมภาษณ์ว่าที่ลูกสะใภ้จึงเริ่มขึ้น...เด็กๆ ถูกกันให้ไปอยู่กันในห้องนั่งเล่น มีหัวหน้าแม่บ้านคอยอยู่ดูแล พวกเขานั่งคุยกันในห้องโถงพักผ่อน มีกระจกกั้นเป็นสัดส่วน คุณปณิตามักจะใช้ที่นี่เวลาจะคุยกับลูกๆ เรื่องสำคัญเรื่องงาน​“อายุเท่าไหร่? เราน่ะ”​“สิบเก้าค่ะ”โก่งอายุให้ตัวเองนิดหน่อย เธอรู้ว่าถ้าบอกอายุจริงๆ ไป ท่านคงจะยิ่งหน้าเสียกว่านี้ อ้อ...เธอไม่ได้โกหก เดือนหน้าเธอก็อายุสิบเก้าแล้วจริงๆ​“ตาปริ้นซ์” ท่านหันไปทำตาดุใส่ลูกชาย ที่ยิ้มแหยเล็กน้อย พลางยักไหล่​“น้องอายุพ้นวัยที่ผมจะติดคุกแล้วนะครับ”​“แต่เด็กสิบเก้า...ตาปริ

  • เรื่องบรรจบ ณ ตรงที่ใจ   34

    ปภพโผล่ไปที่ห้องของครอบครัวเจนธรรมดีในเวลาเกือบสามทุ่มของอีกวันต่อมา เขามีตุ๊กตากระต่ายสีขาวสองตัวขนาดใหญ่ผูกโบเป็นของขวัญผูกโบให้น้องแฝด ดาวล้อมเดือนกับดาราทองดีใจมาก กับของขวัญของ พี่ปริ้นซ์ เด็กๆ ไหว้ขอบคุณเขา ดีใจกับวันเกิดครบอายุ 11 ปีมาก เพราะปีนี้ได้ทั้งจัดวันเกิด ไปเที่ยวสวนสนุก และเป็นวันที่ได้ของขวัญมากที่สุดตั้งแต่เกิดมา ​ชีวิตของพวกเธอดีขึ้นตั้งแต่ที่มีปภพก้าวเข้ามาในบ้าน ทุกคนไม่ต้องเครียด กินอิ่มนอนหลับ มีเวลาคิดเรื่องเรียน ไม่ต้องเห็นพี่จ้อยแอบซึม ถ้าพี่จ้อยคือเสาหลัก เปรียบเป็นบ้านหลังหนึ่ง พวกเธอน้องๆ ก็ต่างมีหน้าที่ของตัวเอง บางคนเป็นประตู บางคนเป็นหน้าต่าง พื้นบ้าน เสริมให้บ้านหลังนี้แข็งแรงไม่ล้มครืน วันนี้เป็นวันที่เห็นพี่น้องหัวเราะเสียงดัง มีความสุขกับเครื่องเล่น ไปกันครบหน้าทั้งแปดคน เจ้าจิ๋วที่กำลังซนเริ่มหัดเดินก็ไปกับเขาด้วย เสร็จแล้วพากันไปดูบ้านหลังเดิมแวะซื้อของฝากให้ ยายสมพร เพราะพวกเธอไม่ได้อยู่บ้านเดิมกันพักนี้ พี่จ้อยบอกว่าจะสร้างใหม่ เห็นเขากำลังก่อสร้างเริ่มขึ้นโครงร่างแล้ว ครอบครัวจับมือกันและมองบ้านที่เริ่มก่อสร้างอีกหนด้วยสายตาปลาบปลื้

  • เรื่องบรรจบ ณ ตรงที่ใจ   33

    ​“พักนี้อยู่บ้านได้แหะ”ปภพเอ่ยหยอกน้องชาย ปพลยิ้มน้อยๆ ส่งให้ ก่อนจะก้มหน้ารับประทานอาหารตรงหน้า ถ้าเขาไม่มีเรื่องในใจ คงจะสังเกตว่าพักนี้น้องชายดูซึมๆ แปลกไปไม่เหมือนเดิม อาหารเย็นวันนี้เขารับประทานมาแล้วกับวรวงศ์แวะเข้าไปเคลียร์งานที่ออฟฟิศมาก่อนเข้าบ้าน​“น้องอยู่บ้านได้ แต่แกออกบ้านบ่อยนะตาปริ้นซ์” มารดาเอ่ยมาเสียงนิ่ง มองจ้องลูกคนโตเขม็ง คนเล็กก็อย่าง คนโตก็อย่างไม่ได้ดั่งใจสักคน ​คนเล็กมีเรื่องให้นางต้องเคลียร์ไปสิบล้าน แถมนึกโมโห อีกอย่างแอบรู้สึกบาป ถ้าเกิดว่าเด็กนั่นมีหลานนางจริงๆ แล้วต้องไปทำแท้ง ต่อให้เรื่องไม่จริงก็รู้สึกไม่ดี คุณปณิตาหนีไปบวชมาเจ็ดวันถึงจิตใจสงบลง นางไม่คุยกับปพลเลย ลูกชายนั้นกลับบ้านทุกวัน พยายามคุยกับท่าน และไม่ไปค้างที่คอนโดอีก ส่วนแม่ทยิดานั่นก็ออกไปแบบทิ้งงาน ก็วุ่นวายกันอยู่บ้าง เพราะงานเอกสารต้องกลับมาต่อ มาเคลียร์กัน ต้องหาคนมาช่วย ตอนนี้ก็มีความวุ่นวายนิดหน่อยในออฟฟิศ เลขาของท่านเลยต้องไปช่วยเคลียร์งานฝั่งของปพลด้วย ให้ยืมไปใช้นั่นแหละ ตอนนี้ลูกชายยังไม่มีเลขา ให้หาคนให้อยู่แน่นอนว่าหนนี้ท่านจะคัดเลือกด้วยตัวเอง ไม่ไว้ใจปพลอีกแล้ว​“ก็งานมันยุ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status