LOGINบทนำ (2) เพราะพี่สาว...
วันต่อมา... ในอินสตราแกรมของหนุ่มฮอต ประกาศความโสดเป็นทางการ และเป็นที่หน้าพอใจสำหรับสาวๆหลายคน ร้านเค้ก “ ทำดีมากน้องโรส อะนี่เงินหนึ่งหมื่น ” “ ค่าอะไรคะ ” ” ก็ถือว่าเป็นค่าเสียเวลาเล็กน้อยน่า รับไปเถอะ ” “ พวกพี่บอกจะให้สองแสนนะคะ ” “ ฮ่าๆ น้อง เงินมากขนาดนั้นพวกพี่จะหามาจากที่ไหนกันล่ะ ” อะ...อ้าว “ พะ...พวกพี่ทำแบบนี้ทำไม โกหกเหรอ หลอกใช้กันเหรอ? แล้วฉันจะหาเงินจากที่ไหนไปช่วยพี่สาวล่ะ ” “ ยัยรินหนีตามผู้ชายไปเมื่อสองเดือนก่อนแล้ว ” “ คะ...หนี? แล้วจดหมายนั่นล่ะคะ ” ” จดหมายนั้นเหรอ ฮ่าๆ พวกเราก็แค่สร้างขึ้นมาเอง ” “ แต่ลายมือนั้น ฉันจำได้ว่าเป็นลายมือพี่สาวฉัน ” “ พี่สาวเธอเป็นหนี้จริงๆ เจ้าหนี้ต้องการแค่ลายมือพี่สาวเธอในจดหมายเอง หนี้ทั้งหมดก็เลยเป็นอันโมฆะ ” เชื่อได้เหรอ มันแปลกๆแล้วนะ “ จริงเหรอ พวกพี่ๆไม่ได้ทำอะไรพี่สาวฉันใช่ไหม ” ยังไงก็มีความห่วงพี่สาวในไส้อยู่ที่หายหน้าหายตาไปนานไม่กลับบ้านมาสองเดือนแล้ว ชีวิตของเธอก็มีแค่สองคนพี่สาว พ่อแม่ของเธอเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุ พี่สาวทำงานหาเงินส่งตัวเองเรียนและส่งเธอเรียนอีกด้วย ตั้งแต่พี่สาวหายไป เธอก็กังวลใจไม่น้อย เธอไม่รู้ว่าพี่สาวพักที่ไหน เธอไม่รู้อะไรเกี่ยวกับพี่สาวเลย ทั้งที่มีแค่กันสองคน เธอมีหน้าที่เรียนอย่างเดียว ส่วนเรื่องต่างๆพี่สาวเป็นคนจัดการเองทั้งหมด แต่ก่อนที่พี่สาวจะหายไป ได้เอาเงินไว้ให้เธอใช้เป็นจำนวนสองหมื่น เธอก็ไม่เอะใจว่านั่นมันคือก้อนสุดท้ายที่พี่สาวจะให้ แต่แล้วจู่ๆก็มีคนพวกนี้มาหาที่บ้านพร้อมยื่นจดหมายลายมือพี่สาวมาให้ และบอกว่าพี่สาวถูกจับตัวอยู่ ต้องหาเงินสองแสนไปช่วย ซึ่งเธอไม่รู้จะต้องทำยังไง แต่คนที่มาหาก็ดันมีข้อเสนอให้และบอกว่าจบงานจะให้เงินสองแสน งานนั้นก็คือทำให้เพื่อนสาวคนสนิทเลิกกับแฟนหนุ่ม ซึ่งเธอไม่อยากจะทำหรอก เธอรักเพื่อนคนนี้มากๆ แต่พวกนี้กดดันเธอ บอกว่าถ้าไม่มีเงินสองแสน พี่สาวเธอจะถูกหั่นเป็นศพ เธอก็กลัวมากเพราะชีวิตนี้ก็มีแค่พี่สาวที่เป็นญาติเพียงหนึ่งเดียว “ รับเงินนี้ไปเถอะ ถือว่าเป็นค่าตอบแทน จะได้ไม่ติดค้างบุญคุญอะไรกันอีก ” “ ไม่เอาค่ะ พวกพี่เอากลับไปเถอะ ” เธอแทบจะล้มทั้งยืน เพราะโดนหลอก สิ่งที่เธอทำมันสร้างความเจ็บปวดให้เพื่อนสาวมากๆเลยไม่คิดว่าเธอจะทำเพื่อพี่สาวที่ทิ้งเธอไปกับผู้ชาย จนไม่นึกถึงหัวอกคนเป็นเพื่อนเลย พวกผู้หญิงสามคนที่เอ่ยอ้างว่ารู้จักและสนิทกับพี่สาวเธอ พากันออกจากร้านเค้กทันที ปล่อยให้เธอยืนร้องห่มร้องไห้อย่างเสียใจสุดๆ เพราะเรื่องนี้ทำให้เธอกับเพื่อนสนิทต้องตัดขาดกัน ร้านคาราโอเกะ “ พี่ญาญ่าจ่ายมาเลยสามแสน ตอนนี้พี่แมทเลิกกับแฟนเด็กมัธยมแล้ว ” “ แกทำดีมากยัยนา ” “ ก็เพราะเงินพี่มันล่อตาล่อใจไง ฮ่าๆ ” “ ได้เงินฉันแกก็เอาไปจ่ายหนี้สะบ้างนะ ไม่อยากนั้นถ้าแม่แกรู้ คงเอาแกตายแน่ ” “ จ้ะพี่ ว่าแต่ทำไมพี่ถึงอยากให้พี่แมทเลิกกับแฟนอะ ” “ ตอนคบกับฉัน แมทไม่เคยใส่ใจแบบนี้เลย ฉันอิจฉานังเด็กนั้นมากๆ ก็เลยอยากให้พวกมันเลิกกัน ” ” เรื่องแค่นี้ ต้องจ้างแพงเลยเหรอ ” “ ก็ฉันมีเงินไง ” “ รวยสุดๆ ” “ ตอนนี้ฉันกำลังหาทางคืนดีกับแมทด้วย ฉันยังรักเขา ” “ จดหมายนั้นเป็นลายมือยัยรินจริงๆเหรอพี่ ” ” ใช่ ” ” งั้นหมายความว่าพี่วางแผนทุกอย่างมาแล้วสินะ ” “ ใช่ ตอนที่ฉันคบกับบอส ฉันรู้สึกมันไม่ใช่ มันไม่เหมือนตอนคบกับแมท ตอนนั้นฉันเลยเริ่มคิดและเริ่มทำ ที่ต้องใช้เวลานานเพราะไม่อยากให้ผิดพลาด ก็เลยต้องรอ ” “ วางแผนมานานมากสิพี่ ” ” อืม และฉันไม่สะดวกออกหน้าเอง ก็เลยจ้างแก ” “ ยัยรินติดหนี้พี่เท่าไหร่เหรอ ” “ ห้าหมื่นเอง ” ” ตอนพี่ให้เขียนจดหมาย ยัยนั่นไม่สงสัยบ้างเหรอ ” ” สงสัย มันก็ถามแต่ฉันบอกถ้าเขียนตามแบบเงียบๆ ฉันจะให้อีกห้าหมื่นเลยพร้อมยา นางก็ยอม แต่ก่อนจะไปนางบอกว่า ห้ามทำอะไรน้องสาวนาง ก็แค่นั้น ” ” โห พี่สุดยอดมากเลย ” 🌿________🌿 นามปากกาผกายมาสบทที่ 8 ผู้หญิงของกู บนรถ “ พี่แมทอย่าแกล้งนิราสิ ”เมล่อนเห็นสถานการณ์ไม่ดีนัก ก็เลยรีบพูดแทรก เธอคิดว่าคงเป็นมุขจีบสาวของพี่ชายแน่นอน เพราะตั้งแต่จำความได้ เธอไม่เคยเห็นนิรามาก่อน ถ้าเกิดว่าทั้คู่เคยคบกันมาก่อนนะ ว่า แต่เอ๊ะ พอจำได้ลาง ๆ แล้วว่าพี่แมทเคยอกหักจากผู้หญิงคนหนึ่งที่รุ่นราวคราวเดียวกับเธอนี่น่า“ แกล้งอะไร เรื่องจริงต่างหากล่ะ ” ถ้าฉันรู้ว่า ขึ้นรถคันนี้มาแล้วจะถูกรื้อฟื้นเรื่องราวในอดีตที่เจ็บปวด ฉันคงไม่ขึ้นมาหรอก มันน่าอึดอัดจะตาย“ ถ้าไม่พูด ผมจะพูดเอง ” เขาไม่มีทีท่าว่าจะหยุดพูด เขาต้องการอะไรกันแน่ เรื่องมันก็ผ่านมานานแล้วนะ“ พี่แมท ถ้าพี่ยังไม่หยุดแกล้งนิรา พี่จอดรถเลย พวกเราจะลงตรงนี้ ” “ แกเงียบปากไปเลยยัยเม ฉันกำลังพูดกับแฟนเก่าอยู่! ” “ แฟนเก่า? ” เมล่อนทวนซ้ำ ดวงตากลมเบิกกว้าง รีบหันมาที่นั่งเบาะหลังทันที“ จริงเหรอ? แกเคยเป็นแฟนพี่แมทจริง ๆ เหรอ? ตอนไหนอะ ”“ ฉัน...จำไม่ได้ ว่าเคยคบกับ...พี่ชายแกตอนไหน ” หลบสายตาเพื่อนสาวทันที“ หึ จริงเหรอ? อยากจะรื้อฟื้นความทรงจำไหม! ” เขาพูดแล้วใช้สายตามองผ่านกระจกมาหาฉัน “ พี่แมท พอแล้ว เลิกพูด รีบไปส่งพวกเราสองคน
บทที่ 7 ก็แค่แฟนเก่าเองเป็นวันหยุดที่แสนจะเศร้า และเหงามาก ร่างบางนอนกลิ้งไปมาบนเตียงนุ่มเป็นเวลาครึ่งชั่วโมงแล้วเห็นจะได้ ในใจก็ฟุ้งซ่าน ไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไรเลย มันยังรู้สึกนอยด์ ๆ เฟล ๆ กับการกระทำของแฟนหนุ่มมาก ๆครืดดด ครืดดด มือถือสั่น แอบดีใจคิดว่าต้้องเป็นแฟนหนุ่ม แต่ชื่อที่โชว์หราบนหน้าจอบ่งบอกว่าไม่ใช่ ใบหน้าที่ยิ้มแย้มออกมาในตอนแรกกลายเป็นหุบยิ้มลงอัตโนมัติ(“ อืม ว่าไงยัยเม ”)(“ เป็นอะไร น้ำเสียงดูเหนื่อย ๆ นะ ”)(“ พี่ธามไม่โทรหาฉันเลย ตั้งแต่แยกกันเมื่อวาน ”)(“ แกก็โทรไปเองสิยัยนิรา ”)(“ ฉันโทรหาเป็นสิบ ๆ สายแล้ว พี่เขาหายไปเลย สงสัยจะงอนฉันหนักมาก ”)(“ ก่อนแยกกัน ทะเลาะกันเหรอ ”)(“ ก็ไม่เชิง ฉันเป็นประจำเดือน พี่ธามเขาจะขอ...แบบนั้นแหละ ”)(“ อ่อ เรื่องแบบนี้พูดยาก ฉันไม่ขอออกความคิดเห็นแล้วกัน ยังไงแกก็โทรไปก่อนเผื่อพี่เขาเห็นแล้วใจอ่อนอาจจะรับสาย แกก็พูดกันอย่างใจเย็น ๆ ถามก่อนว่าทำไม หายไปไหนหรือถ้าไม่รับสาย แกก็ไปหาถึงที่เลย ”)(“ ไม่รู้พี่เขาไปทำงานหรือเปล่านี่สิ กลัวไปเสียเที่ยวอะ ”)(“ ไปที่พี่เขาฝึกงานเลย ”)(“ ไม่อยากรบกวนเวลาทำงานของพี่เขาหรอก ไม่อยากใ
บทที่ 6 ไม่ได้จะเอาฟรีคอนโดมิเนียมพอเข้าห้องไม่ทันได้วางกระเป๋าก็ถูกแฟนหนุ่มจู่โจม โดยการฉกชมริมฝีปาก“ อื้อ~ ” ฉันร้องประท้วง เพราะยังไม่ทันตั้งตัว อีกฝ่ายไม่ยอมถอนจูบ จับตัวฉันพาไปยังโซฟา มือหนาปลดกระดุมเสื้ออย่างคนกระหาย“ เฮือก~ ให้พี่นะ ” เสียงพี่เขาแหบแห้ง สายตาดูมีความหวัง“ น้องเป็นประจำเดือนค่ะ ” มือหนาหยุดชะงักลง“ เอ่อ...เป็นมากี่วันแล้วครับ ”“ มาเมื่อวานตอนกลางคืนค่ะ ”“ เอ่อ...จะกินอะไรไหมเดี๋ยวพี่ทำให้ แต่พี่ขอเข้าห้องน้ำก่อนนะ ”“ น้องขอโทษนะคะ ” สายตาเขาดูผิดหวังมาก ฉันเลยรู้สึกไม่ดีในใจขึ้นมาทันที“ ขอโทษทำไมล่ะ น้องไม่ผิดเลย เดี๋ยวพี่มานะครับ ”สิบห้านาทีต่อมา...” น้องครับพี่ขอโทษนะ พอดีพี่มีงานวิจัยต้องทำกับเพื่อนอีก พี่ลืมไปเลย น้องกลับเองได้ไหมครับ” คนเป็นแฟนออกจากห้องน้ำมา ก็พูดขึ้นทันที“ อ่อ ได้ค่ะ ”“ พี่ขอโทษจริงๆ อดดูหนัง อดกินฝีมือพี่เลย ”“ ไม่เป็นไรค่ะ ” ยิ้มสู้ไปก่อนทั้งที่ในใจมันไม่ใช่แล้ว“ ไม่งอนพี่นะ จุ๊บ ” พูดพร้อมโน้มหน้าลงมาจุ๊บแก้มนวล“ ไม่หรอกค่ะ”“ สัญญาว่ารอบหลัง พี่จะทำตัวให้ว่างจริงๆ ”“ ค่ะ พี่รีบไปเถอะ น้องจะกลับกับแท็กซี่ค่ะ ”“ ครับ
บทที่ 5 พี่ชาย14 : 00 น.“ แกช่วยโทรหาพี่ชายฉันให้หน่อยสินิรา ให้มารับฉันหน่อย ” ตั้งแต่เที่ยงจนถึงตอนนี้ เพื่อนสาวเพิ่งจะหยุดร้องไห้ แต่ยังมีสะอึกเบาๆอยู่บ้าง“ เอามือถือแกมาสิ ” ฉันรับมากดโทรหาออกทันที เพราะเมกดโทรออกเบอร์พี่ชายของตนเอาไว้แล้ว (” โทรมาทำไม ไม่มีเรียนเหรอ ”)(” ถ้ามีเรียนแล้วจะโทรหาคุณพี่เหรอ ถามมาได้ ”)(“ เธอเป็นใคร เอามือถือยัยเมไปได้ยังไง ”)“ นิรา~ ” เมพูดเบาๆ พร้อมดึงชายกระโปรงฉัน ประมาณว่าให้รีบพูดแต่ฉันก็นึกขึ้นทันทีว่าเผลอพลั้งปากไป ก็มันยังโมโหแฟนยัยเมไม่หาย ฉันกดโทรไปกดวางสายรัวๆ ฉันเลยไม่ได้ต่อว่า อารมณ์มันเลยค้าง ผลกรรมดันไปตกที่พี่ชายยัยเมแทน(” เอ่อ...สวัสดีค่ะ ใช่พี่แม็กซ์หรือเปล่าคะ นี่เพื่อนของเมนะคะ ”) (” โทรผิดแล้ว ”)(” อ้าว คุณไม่ใช่พี่ชายยัยเมเหรอ ”)(” แล้วมันขึ้นหน้าจอว่าชื่ออะไรล่ะ คนหล่อหรือเปล่า หรือเธอสายตาไม่ดีเลยไม่เห็น ”)“ ยัยเม พี่ชายแกอวยตัวเองจัง ไม่เห็นจะหล่อเลย ” หันหน้าไปมองเพื่อนสาวพร้อมเลิกคิ้วสูง แต่มือถือยังแนบหูอยู่(” นินทาผู้ใหญ่ พูดให้ดีๆหน่อยสิ ”)(“ คุณพี่มารับน้องสาวคุณด้วย ตอนนี้เลย ”)(” อ่านชื่อฉันหรือยังที่หน้
บทที่ 4 นอกใจมหาวิทยาลัยNN มุมหนึ่ง (” พี่รอแพรวนะ ตอนเที่ยงเจอกันที่โรงหนัง ถ้าพี่ไม่ไปตามนัด แพรวจะบอกเพื่อน รับรองทะเลาะกันอีกแน่ คราวนี้คงต้องเลิกขาด เพราะเพื่อนต้องเลือกเพื่อนอยู่แล้ว ”) 08 : 45 น.“ พวกแกมาถึงนานยัง ” ฉันมาถึงก็ถามเพื่อนทั้งสองคนทันที” เพิ่งถึงเอง ว่าแต่แกหิ้วอะไรมาพะรุงพะรังเชียว ” เมเอ่ยถามเพื่อนสาว “ ก็ยัยแพรวอยากกินข้าวเช้าแสนหรูในห้างนะสิ ทางผ่านพอดี ฉันเลยแวะซื้อให้ มีของแกด้วยนะเม ” หันไปมองเพื่อนอีกคนที่กำลังส่องกระจก หันซ้ายขวา“ ขอบใจมากนะนิรา แกน่ารักและใจดีมากๆเลย ” แพรวเอ่ยยิ้มๆแล้วแต่งหน้าต่อ “ ขอบคงขอบคุณอะไรอีก เล็กน้อยมาก มาๆ มากินข้าวกันเถอะ เก้าโมงมีเรียนนะ ” “ เท่าไหร่เหรอ เดี๋ยวฉันโอนให้ค่าข้าว ” เมพูดถามทันที“ ฉันเลี้ยง ไม่ต้องโอนมาหรอกย่ะ ”“ ยัยเมก็ถามไปเรื่อยแหละ เพราะนางรู้ว่าแกต้องเลี้ยงอยู่แล้ว ” แพรววางกระจกลงหันมองหน้าฉันยิ้มๆ “ แต่แพรว แกเป็นคนสั่ง แกต้องจ่ายปะ ” จู่ๆเมก็พูดต่อ “ ไม่ๆ ฉันเลี้ยงพวกแกทั้งคู่นั้นแหละ อย่ามัวแต่พูด รีบมากินเถอะ ” แพรวเหยียดยิ้มที่มุมปาก เมื่อเห็นเพื่อนๆสนใจอาหารตรงหน้า พอเพื่อนๆเงยหน้าขึ้น
บทที่ 2 โดนล้อสามปีต่อมา...“ ถ้ายัยนิรารู้จะเป็นยังไงน่าา ” มือเล็กลูบไล้อกแกร่งไปด้วย ” ไม่นะ ห้ามบอกนิราเด็ดขาด ”“ ทำไมเหรอคะ ”“ เราตกลงกันแล้วนี่น่า ว่าจะเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ ”” ถามจริง พี่รักยัยนิรามากเลยเหรอ? ”“ ใช่ ”“ พี่ตอแห- ถ้าพี่รักยัยนั่นจริง พี่จะนอกกายมันทำไม ” “ ก็เพราะเธอยั่วไง ฉันเลยอดใจไม่ไหว ”“ ดูท่ายังนิราน่าจะจืดชืดไม่เร้าใจ ไม่แซ่บเหมือนฉันสิท่า ”“ ยอมรับว่ามันคือความจริง เธอทั้งเด็ดทั้งแซ่บ ”” งั้นก็เลิกกับมันแล้วมาคบกับฉันสิพี่ธาม ”“ ไม่ได้หรอก ต่อให้ฉันจะนอกกายนิรา แต่คนของใจและเป็นที่หนึ่งในดวงใจฉันก็มีแค่นิราคนเดียว ”บ้านภาณุเมศธนัน‘ ฮัดชิ้ว ’ ใครนะบังอาจมานินทาฉัน อย่าให้รู้นะ แม่จะฟาดปากให้เลยคอยดู ชิ! ‘ แกร๊ก ’“ จิรา กุลจิรา ทำไรอยู่ จ้ะเอ๋ ”“ พี่ภูมิเข้ามาทำไมไม่เคาะประตูก่อน หัดมีมารยาทบ้างสิ ”“ ยัยจิรา ฉันเป็นพี่ชายแกนะ พูดให้มันดีๆหน่อย ไม่งั้นฉันจะฟ้องแม่เลยคอยดู ”“ หนูไม่ชอบ ทำไมต้องพูดชื่อนั้นอีกแล้วฮะ ”“ ช่วยไม่ได้ แกอยากชื่อกุลจิราเองนี่น่า ฮ่าๆ ” “ หึ ออกไปเลยนะ ”‘ ฟิ้ว~ ’ เขวี้ยงหนังสือนิยายที่กำลังอ่านอยู่ใส่พี่ช







