21. ลูกชู้

“อย่ามามองหนูแบบนั้นนะคะคุณพ่อ…หนูไม่ชอบตำตรวจค่ะ…” อังคณาเงยหน้ามองพ่อของเธอแล้วพูดตอบไปแบบชัดเจน

“พ่อก็เห็นลูกก็ไม่ชอบผู้ชายคนไหนสักคนอ่ะ…นี่อายุอนามก็ไม่ใช่น้อยๆแล้ว อีกไม่กี่ปีก็จะสามสิบแล้ว ลองศึกษาดูใจกับใครสักคนเถอะ เนี่ยๆ ถ้าจะมีนะ ดูอย่างตำรวจคนนี้ไว้เนี่ย ดูสิ ทั้งหล่อ ทั้งเท่ห์ แถมยังเป็นตำรวจน้ำดีอีก ถ้าจะมีแฟนก็มีให้ได้แบบนี้นะลูกพ่อ” ไกรศรพูดออกไปแล้วก็ยิ้มกรุ้มกริ่มใส่ลูกสาวไปแบบขอร้อง

“ไม่เอาค่ะ หนูบอกว่าหนูไม่ชอบตำรวจ และจะไม่มีวันชอบด้วยค่ะ” อังคณาพูดออกไปแบบมาดมั่น เพราะตั้งแต่ที่เพื่อนสาวเธอเล่าให้ฟังว่าเธอนั้นไปจูบกับตำรวจตอนที่ไปดื่มเมื่อหลายเดือนก่อนนู้น เธอก็รู้สึกไม่ชอบตำรวจยังไงไม่รู้ เห็นแล้วเธอก็กลัวจะเจอกับคนที่เธอไปจูบด้วยจริงๆ แต่เธอเมามากก็เลยจำไม่ได้

“เออๆ ไม่ชอบก็ไม่ชอบ งั้นก็หาไอ้คนที่ชอบๆแล้วเอามาทำสามีแล้วรีบมีหลานให้พ่อสักทีเถอะ พ่อมีลูกคนเดียวนะเนย พ่อก็แค่อยากจะให้ลูกมีคนดูแลก็เท่านั้น” ไกรศรพูดไปก็เริ่มเข้าโหมดซึ้งห่วงใยลูกสาว

“หนูรู้แล้วค่ะพ่อ แต่ตอนนี้มันยังไม่ถึงเวลาค่ะ หนูยังไม่เจอใครที่รู้สึกว่าใช่เลย เดี๋ยวถ้าหนูเจอวันไหนหนูจะพามาให้พ่อรู้จักนะคะ หนูสัญญาว่าไม่เกินอายุสามสิบแน่นอนค่ะ” อังคณาพูดบอกไปแล้วทำมือให้สัญญากับพ่อของเธอไป เพราะอย่างน้อยมันก็เหลืออีกตั้งสองปีเชียวนะ

“โอเค ตามนั้นเลยลูกพ่อ พ่อจะรอเจอคนที่ใช่ของลูกนะ ฮ่าๆ…แต่ก่อนที่ลูกจะเจอคนที่ใช่ พ่อวานลูกเอาหลักฐานนี่ไปให้ผู้กองที่เป็นข่าวคนนี้ที และอย่าให้ผ่านคนอื่น ต้องให้เขาคนเดียวเท่านั้นนะ” ไกรศรพูดตอบไปแบบชอบใจที่ลูกสาวรับปากเขาแล้ว ก่อนจะเอาซองเอกสารให้กับลูกสาวไป

“หลักฐานอะไรคะคุณพ่อ มันสำคัญถึงขนาดนั้นเลยเหรอคะ” อังคณาเอ่ยถามออกไป เพราะถ้ามันเสี่ยงต่อครอบครัวของเธอ เธอไม่เอาไปให้เด็ดขาด

“ก็แค่บัญชีการโอนและภาพที่ตำรวจคนที่ถูกจับไปน่ะเขามารีดไถพ่อเราน่ะสิ พ่อของลูกเก็บหลักฐานเอาไว้เอาผิดเขามานานแล้ว ตอนนี้มันคงจะมีประโยชน์กับรูปคดีมากขึ้น แต่พ่อแม่ออกหน้าไม่ได้ ลูกก็เอาไปแทนก็แล้วกันนะ” กุลมาศพูดไปเพราะไม่ค่อยมีใครรู้จักลูกสาวของเขา เนื่องจากอังคณานั้นค่อนข้างจะไม่ชอบออกสื่อหรืองานสังคม แต่ชอบออกเที่ยวตามคลับและร้านเหล้ามากกว่า

“ก็ได้ค่ะ….” อังคณาพูดบอกไปแบบจำยอม ในเมื่อพวกท่านไปด้วยตัวเองไม่ได้เธอก็ต้องไปแทนไหมล่ะ เรื่องสำคัญแบบนี้ให้คนอื่นไปแทนก็คงไม่ได้

“ถ้าผู้กองคนนี้เขาโสดก็ดูไว้นะลูก พ่อชอบลูกเขยเก่งๆแบบนี้แหละ หึๆ” ไกรศรเห็นลูกสาวตอบรับแล้วเขาก็พูดเสริมออกไปด้วยรอยยิ้มกรุ่มกริ่มเลยทีเดียว

“หนูจะไม่ไปก็เพราะพ่อพูดแบบนี้แหละค่ะ เฮ้อ…” อังคณาพูดไปแล้วมองค้อนใส่พ่อของเธอไป เพราะดูเหมือนว่าพ่อของเธอจะคะยั้นคะยอให้เธอมีแฟนซะเหลือเกิน แต่จะเป็นใครก็ได้ แต่เธอไม่สนใจผู้ชายที่เป็นตำรวจเด็ดขาด

ณ บริษัทของคีริน…

“ขออนุญาตค่ะคุณคีริน ดิฉันไปเอาเอกสารที่โรงพยาบาลมาให้คุณคีรินเรียบร้อยแล้วค่ะ” เอมอรเคาะประตูห้องทำงานของเจ้านายหนุ่มแล้วก็เดินเข้ามา พร้อมกับซองเอกสารสีขาวที่คีรินนั้นวานให้เธอไปรับที่โรงพยาบาล

“อ่อ ขอบคุณ…คุณออกไปแล้ว….” คีรินรับเอกสารมาแล้วเขาก็เอ่ยขอบคุณเลขาของเขาไป จากนั้นเขาก็มองเอกสารในมือด้วยสีหน้าเครียดๆ

“อ่อค่ะ…” เอมอรมองหน้าเจ้านายก็รู้สึกได้ว่าเขามีความกังวลใจแต่เธอก็ไม่อยากจะก้าวก่ายเรื่องของเจ้านาย เธอจึงเดินออกไปจากห้องทำงานของเขาแต่โดยดี

“เฮ้อ…ผลออกแล้วสินะ…ไม่ว่ามันจะเป็นยังไงเราก็ต้องผ่านมันไปให้ได้….” คีรินพูดกับตัวเองแล้วเขาก็เอามือฉีกซองจดหมายนั้นออกมาแล้วเขาก็ดึงเอกสารที่แนบมาด้านในออกมา ก่อนจะคลี่ดูแล้วเขาก็ตั้งใจอ่านข้อมูลในเอกสารอย่างตั้งใจ

“จากผลตรวจเลือดข้างต้นของนายคีริน อัจชนะสร และเด็กชายภาคินัย อัจชนะสร ไม่มีความเป็นเกี่ยวข้องเป็นพ่อลูกกันทางพันธกรรม…” คีรินอ่านออกไปด้วยเสียงสั่น ก่อนจะวางเอกสารลงด้วยสีหน้าหมดอาลัยอทันที เพราะผลเลือดออกมาก็ยืนยันชัดเจนแล้วว่าเคนโซ่ไม่ใช่ลูกชายของเขา

“ไหม..นี่คุณเอาลูกชู้มาหลอกว่าเป็นลูกของผมจริงๆเหรอ คุณหลอกแบบนี้ได้ยังไงกัน…คุณมาหลอกให้ผมรักลูกของคุณกับชู้ทำไม…โธ่โว้ย….” คีรินพูดออกไปอย่างเสียใจที่เคนโซ่ไม่ใช่ลูกของเขา ไม่ว่าจะตรวจกี่รอบเขาก็คงจะเปลี่ยนความจริงไปไม่ได้ เขารักและผูกพันกับเคนโซ่มาก ทำไมไม่เป็นลูกของเขา ทำไมต้องเป็นลูกของไอ้ชู้นั่นด้วย คีรินคิดในใจไปด้วยคำถามที่ว่าทำไมอยู่ตลอดเวลา

“ผมจะทำให้คุณเจ็บยิ่งกว่าผมตอนนี้….เพล้ง…” คีรินพูดไปเสียงดังแล้วเอามือปาดรูปของเขาและแพรไหมที่ถ่ายกับลูกนั้นทิ้งไปด้านข้างอย่างไม่อยากจะทนเห็นอีกแล้ว เพราะเมียก็ไม่ใช่แค่เมียของเขาคนเดียว ลูกที่คิดว่าเป็นลูกของตัวเองก็ยังไม่ใช่อีก

“ชีวิตแต่งงานบ้าอะไรวะ โคตรบัดซบเลยแม่ง…” คีรินพูดออกไปอย่างหัวเสียเลยทีเดียว ก่อนจะลุกขึ้นแล้วโยนรูปที่ถ่ายคู่กับแพรไหมปาทิ้งไปอีกอย่างโมโห เพราะเขาไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากการระบายออกไปแบบนี้อีกแล้ว

จากนั้นคีรินก็นั่งลงที่เก้าอี้...แล้วเขาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพร้อมกับกดโทรหาทัดดาวเพื่อนสนิทของแพรไหมทันที เขาก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าถ้าเธอรู้ว่าเขาเป็นชู้กับเพื่อนสนิทของเธอเอง เธอจะรู้สึกยังไง…คีรินคิดไปก็ไม่รีรอที่จะเริ่มแก้แค้นแพรไหมด้วยวีธีเดียวกับเธอ แต่ต่างกันที่เขาใช้คนที่เธอสนิทด้วยก็เท่านั้น แล้วมาดูกันว่างานนี้ เธอจะยังมีความสุขกับการที่สวมเขาให้เขาอยู่อีกไหม

ณ เล้าน์สุดหรูในโรงแรมชื่อดัง…

“ขอโทษที่มาช้านะคะ พอดีรถมันติดน่ะค่ะ…คุณคีรินนัดดาวมามีเรื่องอะไรจะคุยกับดาวเหรอคะ” ทัดดาวเดินเข้ามานั่งที่เก้าอี้กตรงข้ามกับคีรินแล้วก็เอ่ยพูดบอกไป พร้อมกับมองเขาด้วยรอยยิ้มอ่อนๆอย่างดีใจที่ได้เจอเขาแบบนี้

“ก็ไม่มีอะไรมากหรอกครับ ผมเห็นคุณดาวเป็นเพื่อนกับไหมเขามานานแล้ว ผมก็เลยอยากจะรู้ว่าคุณดาวรู้จักผู้ชายที่ชื่อภัคพลไหมครับ…ผมอยากจะรู้ว่าเขาเป็นอะไรกับไหม…” คีรินพูดบอกไปตรงๆอย่างอยากรู้ว่าทัดดาวจะตอบเขายังไง เพราะเธอเป็นเพื่อนกับแพรไหมมานานและเธอก็ทำให้เขาได้รู้จักกับแพรไหม เขาจึงคิดว่าเธอก็น่าจะรู้เรื่องราวก่อนที่แพรไหมจะมาคบกับเขา

“อ่อ…ทำไมคุณคีรินถึงอยากจะรู้ล่ะคะ…” ทัดดาวทำหน้าแปลกใจออกมาแล้วเอ่ยถามเขาว่าเขาอยากจะรู้ไปทำไมกัน เพราะเธอจะได้รู้ว่าเธอควรจะพูดไหม…

“ผู้ชายคนนี้เป็นชู้กับไหม…ผมก็เลยอยากจะรู้จักเขามากกว่านี้ คุณดาวเป็นเพื่อนของไหมนิครับ ไหมเขาก็คงจะพาผู้ชายคนนี้มาเจอคุณดาวบ้างใช่ไหมครับ…” คีรินพูดออกไปแล้วมองทัดดาวแบบจดจ้องเลย พร้อมกับดูท่าทีของเธอที่รู้เรื่องนี้

“ห้ะ…อะไรนะคะ…ไหมเป็นชู้กับภามเหรอคะ…แต่เขาสองคนเลิกรากันไปนานหลายปีแล้วนะคะ แล้วภามเขาก็อยู่เมืองนอกไม่ใช่เหรอคะ เขาจะเป็นชู้กับไหมได้ยังไงคะ คุณคีรินเข้าใจผิดแล้วล่ะค่ะ” ทัดดาวได้ยินแบบนั้นก็ทำหน้าตกใจทันทีที่คีรินบอกว่าแพรไหมมีชู้ และคนนั้นก็ยังเป็นภัคพลอดีตแฟนหนุ่มอีก เธอไม่เคยได้ยินแพรไหมพูดถึงภัคพลมาก่อนเลย ตั้งแต่ที่ทั้งสองเลิกรากันไป

“นายภัคพลอะไรนี่กลับไทยมาเกือบปีแล้ว…และเขาก็กำลังทำธุรกิจรับเหมาก่อสร้างของครอบครัวอยู่ ผมก็เคยเจอตัวจริงเขามาแล้ว แต่ผมไม่คิดว่าเขาจะมาเป็นชู้กับไหมเขาก็เท่านั้นเอง นี่ไหมเขาไม่ได้เล่าอะไรให้คุณฟังจริงๆเหรอครับคุณดาว…”คีรินพูดไปก็มองหน้าทัดดาวไป

“ไหมเขาไม่เคยพูดเรื่องของภามให้ดาวฟังเลยค่ะ ดาวก็พึ่งมารู้จากคุณคีรินนี่แหละค่ะ แล้วนี่คุณคีรินคุยกับไหมเรื่องนี้หรือยังคะ” ทัดดาวเอ่ยถามเขาไปด้วยสีหน้าเป็นห่วงความรู้สึกของเขา แพรไหมไม่น่าทำแบบนี้เลย เธออุตส่าห์ยอมหลีกทางให้ แต่ไม่คิดเลยว่าเพื่อนสาวจะทำเรื่องน่าอายแบบนี้กับคีรินได้ลงคอ

“ยังครับ ผมพึ่งรู้เมื่อหลายวันก่อน และผมก็ยังไม่พร้อมที่จะคุยกับไหมเขาตอนนี้ด้วย ผมตั้งใจที่จะมีครอบครัวกับเขา ผมไม่คิดเลยว่าเขาจะตอบแทนความรักที่ผมให้เขาไปแบบนี้ ถ้าตอนนี้ผมเลือกที่จะออกเดทกับคุณ บางทีเรื่องแบบนี้ก็คงจะไม่เกิดขึ้นกับผมก็ได้…” คีรินพูดออกไปแล้วมองไปที่ทัดดาวอย่างลองเชิงเธอว่าเธอจะตอบเขาว่ายังไง เพราะถ้าเธอปฎิเสธเธอก็เป็นเพื่อนที่ดีของแพรไหมเลย แต่ถ้าเธอไม่ปฎิเสธเธอก็ไม่ใช่เพื่อนที่ดีเท่าไหร่ ก็ถือว่าเขาช่วยแพรไหมคัดเพื่อนไปไม่ดีออกไปจากชีวิตก็แล้วกัน