บทที่ 81

คงเพราะมัวคิดเรื่องพี่สาวต่างมารดามากเกินไป รู้ตัวอีกที แผ่นหลังเธอก็สัมผัสที่นอนหนานุ่มซึ่งบุ๋มลึกเมื่อไซรัสทิ้งตัวตามลงมาพร้อมๆ กับที่บรรดาผู้มาส่งตัวบ่าวสาวช่วยปิดประตูห้องหอให้

“เหม่ออะไร?”

ในช่วงที่เธอยังไม่ทันตั้งตัว หลังถามคำถามนั้นพ่อค้าเจ้าเล่ห์ก็กดริมฝีปากลงครอบครองริมฝีปากเธออย่างอุกอาจ

ปากว่าล่วงล้ำแล้ว มือกลับล่วงเกินยิ่งกว่า

อัยน์นาอยากจะผลักร่างโตๆ ออกไปจากตัวนัก แต่เพราะประเมินแล้วว่าสุดท้ายถ้าอีกฝ่ายเอาจริงขึ้นมาเธอก็มีแต่จะพ่ายแพ้ จึงแกล้งโอนอ่อนผ่อนตามในช่วงแรก แม้ว่ามันจะน่าอายและชวนให้รู้สึกว่าเปลืองตัวแค่ไหนก็ตาม

ไซรัสถอนริมฝีปากออกในนาทีถัดมา เขาจ้องมองเธอเหมือนจะอ่านใจ นัยน์ตาเปล่งประกายวาบวับ ทำเอาคนตกเป็นรองแทบขยับริมฝีปากพูดไม่ออก

“ฉัน...” เจ้าสาวมือใหม่แกล้งเบนสายตาหลบ ก่อนเอ่ยประโยคต่อไป น้ำเสียงอ้อมแอ้ม “วันนี้...ไม่ได้”

“ทำไม” น้ำเสียงคล้ายนึกสนุก ทำให้อัยน์นาอดคิดไม่ได้ว่าอีกฝ่ายอาจรู้ทัน แต่เธอยังทำใจดีสู้เสือ

“ฉัน...เอ่อ...” เธอหลุบตาลงต่ำจนติดชิดที่นอนแล้วขยับริมฝีปากบอกเสียงหวานติดจะอ้อน “...อยู่ในช่วงไม่เหมาะสมน่ะค่ะ”

เพื่อความแนบเนียน เธอถึงได้ไม่ลอบเหลียวตามองเขา

เพราะไม่ได้เหลียวตามองเขา เจ้าสาวร่างอ้อนแอ้นเลยไม่ทันเห็น ว่าเจ้าบ่าวยกริมฝีปากยิ้มเจ้าเล่ห์แค่ไหน

“ฉันไม่ถือ” สรรพนามแทนตัวที่เปลี่ยนแปลงไป ทำให้อัยน์นาต้องมุ่นเส้นคิ้วคมสวยเข้าหากัน และต้องขมวดคิ้วงามๆ นั่นแน่นขึ้นเมื่ออีกฝ่ายเลื่อนมือขึ้นไล้แก้มเธอแล้วจูบพรมไปตามลำคอ

ไอ้เจ้าปีศาจราคะ...!!! อัยน์นาตะโกนด่าในใจดังลั่น เริ่มสงสัยว่าจะรอดจากมือคนช่างหาประโยชน์หรือไม่

ทีแรกเธอคิดว่าอาจจะพอคุยกันได้ แต่นี่อะไร...

คุยกันได้แค่สองสามประโยค เธอก็โดนพ่อค้ารายนี้หากำไรจนไม่รู้จะทำหน้ายังไงแล้ว

สัมผัสร้อนๆ ที่หน้าและลำคอเกิดขึ้นได้ไม่ทันไร มืออีกข้างที่ว่างอยู่ก็ช่วยพาความร้อนนั้นไล้โลมไปตามแผ่นหลัง กระดุมเม็ดเล็กจำนวนตั้งไม่รู้เท่าไหร่ที่เรียงตัวเป็นแนวยาวโดนปลดอย่างรวดเร็ว ทำให้ชุดที่เธอสวมหลวมโพรกขึ้นทันตา

ก่อนที่ฝ่ามือกระด้างจะสอดสัมผัสผิวเนื้อ อัยน์นารีบขยับมือขึ้นดันหน้าอกเขา แล้วฝืนเอ่ย น้ำเสียงอ่อนหวาน

“กว่าจะเข้าพิธี ต้องสวมชุดหนาๆ ออกไปรับแขก พบปะใครหลายคนตั้งนาน...ไม่เหนื่อยเหรอคะ”

ปากพูดไป คนรู้ตัวว่าเสียเปรียบก็รีบอาศัยจังหวะที่ว่างเว้นถอยหลังแล้วยันตัวขึ้นนั่ง สองมือขาวนวลเนียนก็ประคองให้เขาลุกขึ้นตามมาด้วย

ไม่รอให้เขาปฏิเสธ คุณหนูท่านเจ้ากรมรีบเหลียวมองไปทางอ่างอาบน้ำที่พวกสาวใช้เตรียมน้ำอุ่นไว้ให้พร้อมสรรพ แล้วถามชี้ชวน “คุณเหนื่อยมากแล้ว...ก่อนที่น้ำจะเย็น ไปอาบน้ำให้สบายตัวดีไหมคะ”

ถามแล้ว อัยน์นาก็รอคอยอย่างคาดหวัง

ไม่นานนัก ไซรัสก็ยิ้มตอบแววตาอ่อนโยน ก่อนเอ่ยคำขอที่น่าเกลียดที่สุด “ถ้าอย่างนั้น รบกวน ‘ภรรยา’ ช่วยถอดเสื้อผ้าให้หน่อยได้ไหม ตอนนี้ ‘สามี’ เหนื่อย อยากให้ช่วยอาบน้ำให้จะแย่แล้ว”

ปากว่าจบ มือก็ขยับดึงเธอให้ลุกมายืนต่อหน้า จ้องมองเธอด้วยแววตาเหมือนรอคอย