LOGINShare
บทที่ 1 จุดเริ่มต้นของเด็กเลี้ยง (4)
Last Updated:
2025-12-17 00:03:24ย้อนกลับไปสองวันก่อน
ไอลดาเป็นนักศึกษาคณะเศรษฐศาสตร์ เธอมีความรู้ความสามารถจนอาจารย์ต่างยอมรับ แต่ก็มีเพื่อนบางคนที่ไม่ค่อยชอบคนที่มาจากบ้านเด็กกำพร้า แต่ถึงกระนั้นไอลดาก็พยายามไม่สนใจเพราะรู้ดีว่าตัวเองมาที่นี่เพื่อเรียนและจบไปทำงานมีเงินเดือนเยอะๆ
“ไอ...” เสียงเรียกของใครบางคนดังขึ้นขณะที่ไอลดากำลังนั่งอ่านหนังสือเธอจึงหันไปมอง คนตรงหน้าคือ ‘พี่โอ๋’ รุ่นพี่คณะมนุษยศาสตร์ที่เธอรู้จักตอนไปทำกิจกรรมของมหาวิทยาลัย พี่โอ๋เป็นผู้หญิงแปลกๆ ที่ไม่ค่อยมีเพื่อนเท่าไหร่ แต่พี่โอ๋บอกว่ามีแค่ไอลดาคนเดียวที่ยอมคุยด้วย
“สวัสดีค่ะพี่โอ๋” เสียงหวานร้องทัก ก่อนที่หญิงร่างอวบจะเดินเข้ามาหาไอลดาพร้อมมองไปรอบๆ ห้องสมุดว่ามีใครจ้องมองไหม “มีอะไรหรือเปล่าคะ”
ท่าทีที่มีพิรุธของสาวรุ่นพี่ทำให้ไอลดาต้องถามออกมาอย่างสงสัย พร้อมกับขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจว่าทำไมพี่โอ๋ต้องทำท่าทางแบบนี้ด้วย
“คะ...คือพี่เข้าเรื่องเลยนะ”
“ค่ะ”
“คะ...คือมีคนสนใจเลี้ยงน้องไอนะ” พี่โอ๋กระซิบบอกพร้อมกวาดสายตาไปรอบๆ เพื่อดูว่าไม่มีใครจับจ้องมาทางนี้
“อะไรนะคะ!!” ไอลดาร้องเสียงดังเพราะตกใจกับสิ่งที่พี่โอ๋กำลังบอก จนมาคิดแล้วว่าทำไมพี่โอ๋ถึงไม่ค่อยมีเพื่อนคบเท่าไหร่ นั่นอาจเป็นเพราะเรื่องนี้ด้วย
“อุ๊ย...เบาๆ สิจ๊ะน้องไอ” พี่โอ๋ยกนิ้วชี้ขึ้นแนบชิดปากเพื่อเป็นการส่งสัญญาณให้ไอลดาเงียบเสียงลง เพราะตอนนี้มีคนเริ่มหันมามองพวกเธอสองคนแล้ว
“คะ...คือพี่โอ๋จะบอกว่า...” ไอลดาตกใจกับสิ่งที่พี่โอ๋บอกเพราะไม่คิดไม่ฝันว่าจะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกับเธอด้วย และไม่คิดว่าพี่โอ๋ที่รู้จักจะเป็นพวกแม่เล้าที่หาเด็กๆ ให้กับเสี่ย
“คือพี่ไม่ได้จะดูถูกอะไรน้องไอนะ เพราะพี่รู้ว่าน้องไอเรียนเก่ง แต่พี่พอทราบมาบ้างว่าบ้านที่น้องไอพักเป็นสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าและกำลังจะโดนเวนคืน พี่เลยคิดว่าน้องไอน่าจะเดือดร้อนเรื่องเงินพอสมควร อย่าหาว่าพี่ดูถูกเลยนะแต่ถ้าน้องไอสนใจบอกพี่ได้เลยนะ มีคนเขารอน้องไออยู่”
ว่าจบพี่โอ๋ก็ยื่นนามบัตรมาให้ไอลดาโดยในนั้นมีเบอร์โทร.ติดต่อ ซึ่งไอลดารับมาเพราะไม่อยากให้เสียน้ำใจ ถึงยังไงพี่โอ๋ก็มาถามความคิดเห็นของเธอก่อนไม่ใช่บังคับให้ทำ
“คือ...”
“น้องไอเป็นคนสวย น้องไอไม่ต้องกลัวนะ คนที่เขาสนใจน้องไอเขาไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้น ถ้าน้องไอเดือดร้อนเรื่องเงินท่านช่วยน้องไอได้ทุกอย่างเลย” คำพูดของพี่โอ๋ทำให้ไอลดาเริ่มฉุกคิดบางอย่างแต่ก็ต้องสลัดความคิดนั้นออกไป เพราะการเป็นเด็กเสี่ยเธอรู้ดีว่าผลที่ตามมาหลังจากนี้ต้องเจอกับอะไรบ้าง ชีวิตมันไม่ได้สวยหรูอย่างที่ใครคิด เพราะการเป็นเด็กเสี่ยมันก็คือเมียเก็บที่มีไว้ปรนเปรอบำเรอแค่เรื่องบนเตียงเท่านั้น ไม่มีหัวใจเข้ามาเกี่ยวข้อง
“คือไอ...”
“อย่าเพิ่งปฏิเสธพี่เลย น้องไอเก็บไปคิดก่อนก็ได้จ้ะ ถ้าน้องไอสนใจโทร.มาหาพี่ตามนามบัตรเลยนะ ท่านรอน้องไออยู่”
“ท่านนี่คือใครเหรอคะ ท่านคนนั้นรู้จักไอด้วยเหรอ” ไอลดาถามอย่างสงสัยเพราะว่าพี่โอ๋พูดราวกับว่าผู้ชายคนนั้นเคยเจอเธออย่างนั้นแหละ
“ไม่รู้สิ ตอนพี่เอารูปคู่ของน้องไอกับพี่ให้ท่านดู ท่านก็บอกว่าสนใจน้องไอเลยนะ แต่พี่บอกไปแล้วว่าน้องไอไม่ได้ทำงานนี้ตั้งแต่แรก อาจจะไม่รับปาก พี่เลยมาถามความสมัครใจของน้องไอก่อน เพราะพี่รู้ว่าเรื่องนี้มันทำใจลำบาก แต่น้องไอไม่ต้องห่วงนะท่านไม่ได้มีเมียอยู่แล้ว น้องไอไม่ได้จะไปเป็นเมียน้อยของใครแน่นอน” พี่โอ๋บอกลิ้นพันด้วยกลัวว่าไอลดาจะไม่อยากทำเพราะคิดว่าผู้ชายที่สนใจเป็นพวกแก่ตัณหากลับที่มีเมียแล้วอยากมีเด็กเลี้ยง
“คือไอไม่รับปากนะคะ คือไอ...กลัว” ไอลดามองสาวร่างอวบตรงหน้าเพราะเธอยังไม่ได้มีความสนใจในเรื่องนี้เลย แต่ไม่กล้าบอกพี่โอ๋เพราะถ้าไม่มีเรื่องนี้พี่โอ๋ก็ถือว่าเป็นพี่ที่น่ารักคนหนึ่ง
“ไม่เป็นไรจ้ะ แต่พี่รอนะคะน้องไอ รอจนกว่าน้องไอจะเปลี่ยนใจ งั้นเดี๋ยวพี่ไปก่อนนะคะ ถ้ายังไงสนใจโทร.หาพี่เลยนะ”
เมื่อไร้ร่างของพี่โอ๋แล้วไอลดาก็หันมามองนามบัตรในมือของตัวเองแล้วกวาดสายตาอ่านข้อความที่อยู่ในนั้น จนคิดว่าพี่โอ๋อาจจะทำอาชีพนี้มานานแล้วถึงได้มีลูกค้ามีเงินมาขอให้จัดหาสาวๆ ให้ แต่ถึงกระนั้นตอนนี้เธอก็ยังไม่สนใจทำอะไรแบบนี้ เพราะรู้ดีว่าถ้าก้าวขาเข้าไปมันยากที่จะออกมาจากวงการนี้ง่ายๆ แล้วถ้าเกิดเจอผู้ชายไม่ดีชีวิตเราอาจจะเหมือนตกนรกทั้งเป็น ทั้งเสียตัวและเสียใจ แต่กฎของเด็กเสี่ย คือ ‘ห้ามหลงรัก’ เพราะมันมีแต่เจ็บอย่างเดียว
Latest chapter
เสน่ห์รักกับดักมาเฟีย (25+) กับดับร้ายลงทัณฑ์รัก - บทที่ 15 การแสดงออกที่เปลี่ยนไป (2)
เมื่อล้างจานเสร็จเรียบร้อย วารินดาก็เดินออกมา และก็เจอวินเทอร์ที่นั่งอยู่ตรงโซฟา ซึ่งเธอไม่ได้สนใจเขาจึงเดินจ้ำอ้าวเพื่อขึ้นไปยังชั้นสอง แต่เสียงทุ้มกลับเรียกเธอเอาไว้ก่อน “จะไปไหน” “จะขึ้นห้องแล้ว” “ขึ้นไปทำไม” วินเทอร์ถามอย่างไม่เข้าใจว่าบนห้องมันมีอะไรทำไมเธอถึงอยากขึ้นไปนัก อีกทั้งสีหน้าที่บึ้งตึงของวารินดาทำให้เขาแปลกใจ “ง่วงค่ะ อยากไปนอน” เธอตอบสั้น ๆ ห้วน ๆ จากนั้นก็หันหลังกลับแล้วจะเดินต่อไป “มาตรงนี้ ไม่ต้องขึ้น” “อะไรคะ” “เดินมาหาฉันตรงนี้วารินดา” วินเทอร์บอกอย่างออกคำสั่ง เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กกำลังทำเมินเขาอยู่ “มีอะไรจะคุยเหรอคะ คุยมาเลยก็ได้” เธอบอกด้วยเสียงกระแทกกระทั้น และยิ่งคำพูดของชลธิชาเมื่อครู่มันทำให้เธอเริ่มคิดอะไรบางอย่างได้ “อย่ามาขัดคำสั่งฉัน ฉันบอกให้เดินมาตรงนี้!!” เมื่อเห็นว่าเธอกำลังทำหน้ามุ่ยใส่ วินเทอร์รู้สึกไม่ชอบใจ เพราะว่าเธอกำลังทำเหมือนเมินเขาอยู่ วารินดามองใบหน้าหล่อเหลาอย่างไม่พอใจ แต่สุดท้ายก็จำยอมเดินมาหาเขาที่โซฟา แต่ยังไม่ทัน
เสน่ห์รักกับดักมาเฟีย (25+) กับดับร้ายลงทัณฑ์รัก - บทที่ 15 การแสดงออกที่เปลี่ยนไป (1)
“เป็นอะไรหรือเปล่าหน้าซีด ๆ นะ” ชลธิชาแสร้งทำเป็นห่วงใยเพื่อน ทั้ง ๆ ที่ในใจกำลังรู้สึกสะใจที่ทำให้วารินดารู้สึกแย่ได้ และหลังจากนี้เธอจะเดินหน้าเต็มที่ ความทรงจำของวินเทอร์และวารินดาไม่ค่อยดี และเธอคิดว่าถ้าทำให้ทั้งสองแตกกันอีกครั้ง ถึงตอนนั้นจะได้เข้าไปแทรกกลางได้อย่างเป็นผู้ชนะ “เปล่า...กินข้าวเถอะ” มือน้อย ๆ ยกช้อนตักข้าวต้มเข้าปาก แต่เธอก็ปรายตามองวินเทอร์ที่เอาแต่ชมอาหารที่ชลธิชาทำอย่างไม่ขาดปาก “อร่อยจริง ๆ ฉันไม่เคยกินข้าวต้มที่ไหนอร่อยเท่านี้มาก่อนเลย” “จริงเหรอคะ...ชลดีใจจังที่คุณชอบ” “งั้นทำให้กินทุกวันได้ไหม” คำพูดที่เต็มไปด้วยเสียงที่ทุ้มนุ่มของวินเทอร์ ทำเอาวารินดาที่ฟังอยู่รู้สึกเจ็บจุกที่อก นอกจากตอนอยู่บนเตียง ชายหนุ่มก็แทบไม่เคยพูดหวาน ๆ กับเธอแบบนี้สักครั้งเดียว “ได้สิคะ” ชลธิชามองชายหนุ่มด้วยดวงตาสุกสกาว เพราะใครจะคิดว่าคนอย่างวินเทอร์อยากจะกินอาหารฝีมือของเธอทุกวัน วารินดาที่ฟังอยู่ได้แต่นั่งนิ่ง เพราะไม่อยากจะพูดอะไรออกไปขัดบทสนทนาของทั้งสองคน อีกทั้งเธอไม่ต้องการให้เขามองว่าเธอกำลังรู้สึกอย
เสน่ห์รักกับดักมาเฟีย (25+) กับดับร้ายลงทัณฑ์รัก - บทที่ 14 ผู้อาศัยคนใหม่ (6) NC25+ จบตอน
เขาบอกแค่นั้นก็จัดการดูดลงไปที่รอบอกอิ่มจนเกิดรอยสีกุหลาบเต็มไปหมด เขาชอบให้ร่างกายของเธอมีแต่รอยที่เกิดจากเขาแต่เพียงผู้เดียว“เสียว...”“อยากแตกหรือยัง”ดวงตาคู่สวยปรือมองใบหน้าหล่อเหลาที่ชื้นไปด้วยเหงื่อ เขาหล่อมากจริง ๆ จมูกโด่งสัน รับกับปากอวบอิ่ม และสันกรามที่ส่งเสริมให้เขาดูแข็งแกร่งและดุดันมากกว่าเดิม และสายตาของเธอเห็นรอยแผลเล็ก ๆ ข้างแก้มที่เธอเคยสร้างเอาไว้ก่อนหน้านี้“อื้อ...”“พี่ก็อยากแตกแล้ว...” ชายหนุ่มบอกแค่นั้นก็กระหน่ำรัวบทรักถี่ยิบในร่างกายสาว จนวารินดาถึงกับตาลอยด้วยความสุขสมที่เขามอบให้ ร่างบอบบางเกร็งไปหมด เมื่อไปถึงฝั่งฝันโดยมีเขาเป็นผู้นำทาง“กรี๊ด!!”เสียงกรีดร้องของวารินดาทำให้ชายหนุ่มไม่รอช้าที่จะตอกอัดความแข็งร้อนเข้าไปอย่างรุนแรง เพราะเขาอยากจะปลดปล่อยความต้องการที่มันอัดแน่นมาตลอดสองอาทิตย์ในร่างกายของเธอเสียที“อ๊าก...” วินเทอร์ร้องคำรามอย่างรุนแรง แล้วเขาก็กระแทกจังหวะสุดท้ายในร่างกายของวารินดาอย่างรุนแรง จากนั้นก็ปลดปล่อยน้ำเชื้อสีขาวขุ่น ในร่องรักจนเธออุ่นวาบไปทั่วช่องท้องร่างใหญ่ทรุดกายทาบทับที่ร่างเล็ก พร้อมกับหอบหายใจด้วยความเหนื่อยล้า แต่ถึงกระน
เสน่ห์รักกับดักมาเฟีย (25+) กับดับร้ายลงทัณฑ์รัก - บทที่ 14 ผู้อาศัยคนใหม่ (5) NC25+
“จะให้แก้จริง ๆ ไหมล่ะ” “อย่ามาประชดฉัน! คืนนี้ฉันจะลงโทษที่เธอใส่ชุดแบบนี้ออกจากบ้าน” วินเทอร์ไม่พูดเปล่า เขาทำการรั้งกางเกงขายาวของวารินดาออกอย่างรวดเร็ว จนท่อนล่างของเธอเปล่าเปลือยไร้อาภรณ์อะไรมาปกปิด “อ๊ะ” “ตรงนี้ของเธอคิดถึงฉันไหม” มือหนาลูบไล้ที่โหนกนูนเด่นของวารินดาเบา ๆ จนเธอขนลุกซู่ทันที ความปรารถนาตลอดสองอาทิตย์มันเหมือนแม่เหล็กที่ดึงดูดพวกเขาทั้งสองคนเข้าหากัน “วาริน” วารินดามองชายที่อยู่เหนือร่างของเธอกำลังลูบไล้ร่างกายสาว จนเธอหอบหายใจแรงด้วยความตื่นเต้น สัมผัสที่ไม่ได้รุนแรง แต่มันเต็มไปด้วยการเล้าโลมจนเธอรู้สึกเพลิดเพลินไปกับสัมผัสของเขา “พี่วิน” นัยน์ตาคู่สวยมองใบหน้าคมคายที่กำลังจ้องมองร่างกายของเธออย่างหิวกระหาย เธอชอบที่เขาไม่ได้เอาอารมณ์เกรี้ยวกราดมาลงกับเธอเหมือนทุกครั้ง “คิดถึงวารินจัง...คิดถึงมากด้วย” ชายหนุ่มโน้มร่างกายลงมา แล้วซุกไซ้ใบหน้าหล่อคมคายกับซอกคอหอมกรุ่นของคนตัวเล็ก ไม่อยากจะเชื่อว่าความปรารถนาในตัวของเธอมันจะมีมากขนาดนี้ เขาแทบไม่อยากจะห่างกายไปไหนเลย
เสน่ห์รักกับดักมาเฟีย (25+) กับดับร้ายลงทัณฑ์รัก - บทที่ 14 ผู้อาศัยคนใหม่ (4)
“จะไปหรือยังวาริน ฉันง่วงแล้ว” ชายหนุ่มบอกด้วยความเบื่อหน่าย ใจจริงเขาไม่ได้อยากให้ชลธิชาอยู่ที่นี่เลยด้วยซ้ำ ถ้าไม่ใช่เพราะวารินดาขอเอาไว้ อย่าหวังเลยว่าเขาจะยอมให้คนอื่นมาอยู่ที่บ้านหลังนี้ “ค่ะ...ฉันไปก่อน มีอะไรค่อยคุยกันพรุ่งนี้เช้า” สาวร่างเล็กบอกเพื่อน ก่อนจะถูกมือหนาของวินเทอร์จับข้อมือแล้วพาเดินออกจากบริเวณนี้ เมื่อลับร่างของทั้งสองคนดวงตาที่เศร้าหมองของชลธิชาก็เปลี่ยนเป็นแข็งกระด้าง ก่อนที่เธอจะทำการขบกรามของตัวเองแน่นด้วยความเจ็บใจ เธอไม่อยากจะเชื่อว่าวินเทอร์กับวารินดาจะกลับมาพบกันอีกครั้ง และดูเหมือนความสัมพันธ์ของทั้งคู่จะดีขึ้นกว่าตอนนั้น “ทำไมฉันต้องแพ้แกทุกเรื่องวาริน!” ดวงตาของชลธิชาเป็นประกายด้วยความแค้นและความอิจฉา เธอไม่คิดว่าวารินดาจะได้กลับมาอยู่กับวินเทอร์อีกครั้ง ผู้ชายที่เธอเคยแอบมอง แอบชอบมาตลอด แต่เขากลับไม่เคยชายตาแลเธอเลย เพราะคนที่เขารักคือวารินดา ร่างเล็กเดินเข้าไปในห้องพักที่ถึงแม้จะดูดีมากแค่ไหน แต่มันเทียบกับห้องนอนข้างบนที่วารินดาและวินเทอร์อยู่ร่วมกันไม่ได้ ทำไมคนนั้นถึงไม่เป็นเธอ ทำไมต้องเป็นวารินดาท
เสน่ห์รักกับดักมาเฟีย (25+) กับดับร้ายลงทัณฑ์รัก - บทที่ 14 ผู้อาศัยคนใหม่ (3)
“ชล...” วารินดามองเพื่อนด้วยความสงสาร แม้เธอจะเป็นสายลับ แต่ลึก ๆ แล้ววารินดาเป็นคนขี้ใจอ่อน ยิ่งกับเพื่อนและคนสนิทด้วยแล้วเธอจะยิ่งเห็นใจ เพราะพื้นฐานของหญิงสาว ไม่ได้ต้องการทำอาชีพนี้ตั้งแต่แรก แต่เพราะพ่อขอเอาไว้ เธอเลยเลี่ยงไม่ได้ “ส่วนเพื่อนที่ไปด้วยกันโดนฆ่าตายเกือบหมด มีฉันคนเดียวที่รอด” มือที่จับช้อนของชลธิชาเริ่มสั่น ทำเอาวารินดามองอย่างสงสาร เพราะไม่คิดว่าเพื่อนจะต้องเจออะไรที่มันเลวร้ายขนาดนี้ “แต่ตอนนี้เธอปลอดภัยแล้วนะ อีกไม่นานเธอจะได้กลับบ้านแล้ว” “ฉันยังไม่กลับได้ไหม” อยู่ ๆ ชลธิชาก็พูดบางอย่างออกมา จนวารินดาได้แต่ขมวดคิ้วอย่างสงสัยว่าเหตุใดเพื่อนถึงไม่อยากกลับบ้าน เพราะขนาดเธอยังอยากกลับบ้านเลย “เธอหมายความว่ายังไง” “ฉันขอหลบที่นี่ก่อนได้ไหม ฉันกลัวว่าพวกมันจะรู้ว่าฉันรอดมาได้ พวกมันจะตามฆ่าฉัน...” ชลธิชาบอกด้วยเสียงสั่นเครือ แล้วมองหน้าเพื่อนรัก วินเทอร์ที่กินข้าวอยู่เงยหน้าขึ้นมามองเพื่อนสนิทของวารินดา แล้วเขาก็พูดบางอย่างออกมาจนชลธิชาหันไปมองด้วยสายตาสั่นระริก “งั้นเธอก็บอกมาสิว่าพวก
