LOGINเสียงคลื่นที่ซัดเข้าหาฝั่ง ลมเย็นที่พัดโชยเข้ามาปะทะผิวกายเป็นระยะ ช่วยปลดเปลื้องความตึงเครียดจากการใช้สมองมาตลอดวันได้เป็นอย่างดี อีธานถอดเสื้อเชิ้ตตัวเก่งกองไว้ที่หาดเหลือเพียงกางเกงขาสั้นตัวเดียว เดินเท้าเปล่าลงน้ำไปโต้คลื่นทะเลอย่างมีความสุข รอเวลาที่จะเจรจาเรื่องสำคัญต่อในตอนค่ำ ธรรมชาติที่อยู่รอบตัวงดงามราวกับสวรรค์ มองไปทางไหนก็มีแต่น้ำทะเลสีเขียวมรกต สุดสายตาเป็นขอบฟ้าอาทิตย์กำลังจะจมลงหายไปในทะเล ไม่มีที่ไหนในโลกนี้สวยเท่าทะเลที่เกาะหวนอีกแล้ว ความสุขของฉลามหนุ่มสิ้นสุดลง เมื่อเหลือบไปเห็นมีนาเดินจ้ำพรวดเข้าไปในบ้านพัก และเมื่อไม่เจอใครอยู่ในบ้านหญิงสาวจึงตั้งใจจะหันหลังกลับ "เฮ้ มีนา คิดถึงผมอีกแล้วเหรอ" อีธานรีบขึ้นฝั่งวิ่งมาหามีนาที่ยืนรออยู่ก่อน หญิง
"เดี๋ยวซิจ้ะ น้องมีนา จะไม่แนะนำให้พี่รู้จักนายทุนคนใหม่หน่อยเหรอ เห็นชาวบ้านบอกว่าทุ่มไม่อั้นเพื่อทำให้ที่นี่สวยเหมือนสวรรค์ ถ้าทำได้จริงพี่ว่าที่อื่นบนเกาะคงต้องหนาวกันแน่ๆ เลย" ธงชัยทักทายอีธานเป็นภาษาอังกฤษราวกับรู้จักกันมานาน "ใครเหรอ" อีธานหันมาถามมีนาด้วยความสงสัย เมื่อชายแปลกหน้าที่เขาไม่รู้จักยื่นมือมาทำการทักทายและแนะนำตนเองเสร็จสรรพ "ผมชื่อมั่น เป็นผู้ดูแลเกาะนี้" "อย่าไปสนใจเลย คุณจะทำอะไรก็ไปทำเถอะ เดี๋ยวฉันดูอันนี้ให้" หญิงสาวหมายถึงโปรแกรมการท่องเที่ยวที่อีธาน อยากให้ช่วยดู ทีแรกหวังว่าจะให้อีธานไปทำงานต่อและจะจัดการไล่คนพูดไม่รู้เรื่องออกไป แต่แล้วมีนาก็ต้องผิดหวังเมื่อนายมั่นมีข้อเสนอแสนดีมาให้หุ้นส่วนคนใหม่รู้ ซึ่งดูท่าว่าเขาจะสนใจและเรียกเธอให้ไปนั่งฟังด้วยอย่างตั้งใ
อีธานดูจะมีความสุขมากกว่าใครในรีสอร์ท ถึงจะต้องเหนื่อยกับการทำงานหรือสิ่งใดก็แล้ว แต่ข้างตัวเขาจะมีมีนาอยู่ไม่ห่าง แม้เจ้าตัวจะไม่ได้เต็มใจอยู่ใกล้ แต่ก็ต้องยอมเพื่อป้องกันชลาลัยจากคำขู่ของชายหนุ่ม "มีน คุณว่าผ้าม่านลายนี้สวยไหม" อีธานหันมาถามความคิดหญิงสาว "ก็ดีค่ะ ห้องจะได้ดูสดใส" มีนาเห็นดีด้วย อะไรก็ตามแต่ที่มีนาเห็นว่าดี เขาก็ยินดีทำตามหมด เหลือเพียงเรื่องเดียวที่ทั้งคู่ยังไม่ยอมเห็นตรงกันก็คือ เรื่องที่อีธานใช้เงินเป็นใบเบิกทางทั้งหมด รวมไปถึงการจ่ายค่าคุ้มครองด้วย ข่าวการปรับปรุงจันทร์เจ้ารีสอร์ทแพร่ไปถึงหูคนนอก เนื่องจากมีการรับคนเข้าทำงานเพิ่มขึ้น เป็นเหตุให้คู่กรณีที่เป็นไม้เบื่อไม้เมาของรีสอร์ทอีกคนหนึ่งแวะมาทักทายเพื่อหวังในสิ่งที่ต้องการ "หวัดดีจ้ะ
ทุกวินาทีที่หลอมรวม ทุกสัมผัสที่อ่อนโยนแต่ฉาบด้วยไฟราคะ ทุกจังหวะที่ร่างกายของทั้งคู่ตอบสนอง เป็นการตอกย้ำให้อีธานรู้ชัดเจนขึ้นว่า เซ็กซ์ที่มีสัมผัสของหัวใจที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับใครมาก่อน แต่เกิดขึ้นกับมีนาคนเดียวเท่านั้น งดงามและหอมหวานเพียงไร มันอิ่มอย่างไม่รู้เบื่อ มันปรารถนาอย่างไม่รู้คลาย มันลงแดงแทบคลั่งหากไม่ได้สัมผัส มันอบอุ่นจนอธิบายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้ หัวใจที่ไม่เคยรู้สึกกับใคร ไม่ปรารถนาแนบแน่นเช่นร่างกายที่เคยมีแค่ความปรารถนาที่ต้องการจะปลดปล่อย วันนี้หัวใจของอีธานกำลังจะเปลี่ยนไป เขาเริ่มเรียนรู้คำว่าสุขทั้งกายสุขทั้งใจ เริ่มเขียนคำว่าหวงสะกดไว้ชัดเจนในความรู้สึก สมองสั่งการให้ต้องทำทุกวิธีทางเพื่อเอาชนะใจของมีนามาเป็นของตนให้ได้ ผู้หญิงที่ไม่เคยคิดมาก่อนว่าวันหนึ่งจะเสกให้สะกดคำๆ นี้ในหัวใจได้ คำว่าเจ้าของแต่เพียงผู้เดียว สำหรับมีนาแล้ว นี่คือความผิดหรือเปล่าเธอไม่รู้ รู้เพียงแต่ว่ามันสุ
"อย่านะ" น้ำเสียงเธอขอร้องหากแต่แววตากลับปรารถนาตรงข้ามกับที่พูด "เมื่อกี้คุณบอกว่าใครก็ได้ที่อยากยุ่งใช่ไหม" อีธานตาวาวฉายประกายแห่งความเจ้าเล่ห์ออกมา ถ้างั้นคนที่พูดล่ะ คนนี้ยุ่งได้ไม่มีใครว่า เพราะเจ้าหล่อนเป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว "มีน ได้โปรด ผมคิดถึงคุณ" ประโยคท้ายอีธานก้มหน้าลงมากระซิบที่ข้างหูให้ได้ยินกันเพียงสองคน คิดถึงคุณ คำนี้ดูมีอำนาจให้มีนาเคลิ้มตามได้อย่างไม่น่าเชื่อ ปลายจมูกคมซุกไซ้ดอมดมความหอมหวานของเนื้อสาวไม่ว่างเว้น เจ้าของร่างหอมระทวยกับสัมผัสจูบที่ไล่เรียงลงมาถึงอกอิ่ม อีธานเคลื่อนใบหน้าขึ้นมาจูบเบาๆ ที่ขมับทั้งสองข้างและหน้าผากเนียนอย่างอ่อนโยน เรื่อยลงมาจนถึงเปลือกตาทั้งสองข้าง มีนาหลับตาพริ้มรับจูบที่อ่อนโยนนี้ก่อนจะเปิดเปลือกตาขึ้นมองสบตา คล้ายกับมีคำถ
"ทีนี้รู้หรือยังว่าทำไมไล่เท่าไรผมถึงไม่ยอมไป" "ฉันจะไปบอกพี่ลัย" หญิงสาวตาวาว "บอกเรื่องของเราเหรอ คุณพร้อมแล้วใช่ไหม" อีธานยั่วต่อไปอีกว่า "ผมพร้อมตลอดเวลา เราจะจูงมือไปบอกด้วยกันตอนนี้เลยไหมล่ะ" "นาย คนบ้า คนเลว" คราวนี้มีนาทนไม่ไหวแล้ว ตายเป็นตายกันไปข้าง สาวน้อยตรงเข้าไปทุบตีคนที่พูดจายั่วโมโหให้โกรธแล้วโกรธอีก "อย่ายุ่งกับพี่ลัยนะ ถ้าอดอยากปากแห้งนักก็เชิญไปยุ่งกับคู่ขาตัวเองโน่น" "ใคร" เขานึกไม่ออกว่าตนเองมีคู่ขาที่ไหน ตั้งแต่มาอยู่ที่เกาะหวนผู้หญิงคนเดียวที่เกี่ยวข้องด้วยก็คือมีนาเท่านั้น "ใครก็ได้ที่นายอยากยุ่งแต่ไม่ใช่พี่สาวฉัน ห้ามยุ่งกับพี่ลัยเด็ดขาดอยู่ห่างๆ ด้วย" "จะยุ่งแล้วก็ไม่ห่างด้วย ใครจะทำไม" คนพูดลอยหน้าลอยตายั่วยวนให้อีกฝ่ายโมโห "ขอเตือนอีกครั้งอย่ายุ่งกับพี่สาวฉันเด็ดขาด ไม่งั้น..." "ไม่งั้นทำไม" อีธานโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ๆ คราวนี้ระวังตัวดีที่สุด รับรองว่าไม่มีทางให้มีนาได้ทำร้ายอีกครั้งแน่ "ถ้าไม่อยากให้ผมวุ่นวายกับพี่สาวคุณ ถ้างั้นเราต้องมีข้
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา "ฉันจะกลับไปที่เกาะนั่น เจ้าของรีสอร์ทสนใจที่จะลงทุนด้วย" อีธานแวะมาบอกเจ้าของบ้านที่กำลังหงุดหงิดเพราะคู่หมั้นหายไปตั้งแต่เช้า
คำแนะนำของอีธานเป็นวิธีที่ดีไม่ใช่น้อย แต่ปัญหาของจันทร์เจ้ารีสอร์ทไม่ใช่แค่หนี้สิ้นที่พอกเป็นหางหมูเท่านั้น แต่ยังติดปัญหาอื่นซึ่งไม่รู้ว่าจะหาทางแก้ไขอย่างไรด้วยต่างหาก "ใครจะกล้ามาลงทุนกับรีสอร์ทเล็กๆ อย่างเรา" ชลาลัยพูดอย่างหมดหวัง
อีธานไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับที่นี่ แต่ในเวลานี้สายตาเขาจับจ้องไปskแม่สาวที่กำลังกอดชลาลัยอยู่ ท่าทางของมีนาเข้มแข็งมากตอนนี้ไม่ได้สนใจที่จะมองใครนอกจากปลอบประโลมพี่สาวคนสวยเพียงอย่างเดียว "ไม่เป็นไรแล้วพี่ลัย สงสัยต้อ
คนบนเรือทยอยหยิบสัมภาระของตนมาถือไว้ เสียงตะโกนลั่นบอกว่าอีกไม่กี่นาทีจะถึงฝั่ง เมื่อเรือจอดสนิททุกคนทยอยลงและไปตามเป้าหมายที่ตั้งใจไว้ "สวยมาก" ทะเลในโลกที่ว่าสวยเขาไปสัมผัสมาเกือบหมด แต่ก็ยังไม่มีที่ไหนทีมีมนต์เสน่ห์ดึงดูดให้ต้องข้ามฟ้ามาเยือนถึงถิ่นเท่าครั้งนี้ เกาะหวน... "ไห







