4

EP4 - เสียงแห่งรัก จังหวะสวาท (เจลีน)

(ลีน....)

(ไม่ต้องวาง ฉันจะรอเธอถึงบ้านก่อน)

(ไม่ต้องห่วง ลีนไม่เป็นไรหรอกคีย์ ใกล้ถึงบ้านแล้ว)

(ฉันควรนั่งรถไปกับเธอ)

(ไม่เป็นไรไม่ต้องห่วงนะ)

(ไม่ให้ห่วงได้ไง....)

(เอ่อ...)

(รอบหน้าฉันไม่ให้เธอกลับดึกๆคนเดียวแล้วนะ)

(โอเค)

กระทั่งรถแท็กซี่มาจอดที่หน้าบ้านหลังใหญ่ เจลีนเดินเข้าบ้านพรางคุยกับคีย์ไปในสาย ตอนนี้ดึกแล้วทุกคนในบ้านก็หลับกันหมด กระทั่งเธอเดินเข้าห้องนอนจึงวางสายจากคีย์ไป

เจลีนบอกไม่ถูกแต่เธอรู้สึกดี ผู้ชายคนนี้ดูลึกลับซับซ้อนมากกว่าที่เธอจิตนาการ เขาพูดน้อย หน้านิ่ง แต่กลับอ่อนโยนแปลกๆ นี่เธอกำลังชอบเขาอยู่ใช่มั้ยนะ

"เจลีน เธอบ้าไปแล้วหรือไง จะจีบเขาก่อนเหรอ ฮือออออแย่แล้วเจลีนแย่แล้ว"

เช้า

เจลีนตื่นในตอนเช้าและไปทำงานปกติ กระทั่งช่วงเย็น เธอก็รีบเคลียร์งานแล้วไปหามิดเดย์เพื่อดูแม่ยายของเขา เพราะเธออยากให้ทุกอย่างรีบเสร็จ เธอจะได้ไปหาคีย์ที่หน้าผับ ทุกวันนี้กลายเป็จกิจวัตรประจำวันไปแล้ว

แต่ช่วงสองทุ่ม เจลีนเดินมาที่หน้าผับที่เดิม แต่วันนี้ไม่เห็นคีย์มานั่งร้องเพลง เมื่อวานก็ไม่เห็นบอกว่าจะไม่มานี่ แล้วเขาหายไปไหนกันนะ เจลีนยกมือถือขึ้นพิมพ์ข้อความหาคีย์แต่เขาไม่อ่าน จึงลองโทรหาก็ไม่มีคนรับสาย

เธอขับรถมาที่คอนโดของคีย์เผื่อว่าเขาอาจจะอยู่ที่นั่น ใช้เวลาเคาะห้องอยู่นานประตูก็เปิดออก ชายหนุ่มที่ใส่เพียงกางเกงท่อนล่างและเปลือยอกท่อนบนเดินออกมาเปิดประตูด้วยสีหน้าไม่ค่อยดี

"คีย์"

"เข้ามาก่อนซิ"

เมื่อเดินเข้าห้องมา คีย์ก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงทันที เจลีนจึงรู้ว่าเขาไม่สบาย เพราะดูจากยาที่วางเรียงรายแล้ว ไม่สบายเพราะฝนเมื่อคืนหรือเปล่านะ ก็เขาเล่นเปียกโชกไปทั้งตัวแล้วไม่ยอมอาบน้ำเลย มาคุยโทรศัพท์กับเธอนานแสนนานจนไม่สบายซินะ

"นายไม่สบายเหรอ"

"อืม ไม่เป็นไรมากหรอก"

"แต่ตัวนายร้อนมากเลยนะ"

เจลีนวางกระเป๋าก่อนเดินไปหยิบผ้าเพื่อมาเช็ดตัวให้เขา ก่อนจะกดสั่งอาหารร้อนๆให้มาส่ง กะละมังน้ำใบเล็กถูกหญิงสาวจุ่มผ้าลงไปแล้วบิดหมาดๆ

"ฉันไม่เป็นไร.."

"นายไม่สบายเพราะลีนนะ นอนเฉยๆ เดี๋ยวลีนจะเช็ดตัวให้"

เจลีนเช็ดใบหน้าของคีย์พรางมองตามไปด้วย ใบหน้าได้รูป จมูกคมๆนั่น แปลกนะที่จะบอกว่าคีย์ไม่มีแฟน หรือจริงๆเขาอาจจะมีแต่แค่ไม่เจอเท่านั้น

เมื่อเช็ดลงมาตามคอ ก่อนจะชะงักมือกับแผงอกแกร่ง ผิวขาวๆบอกกับกล้ามเนื้อนั่น ทำให้เจลีนประหม่ามาก แต่ก็เลือกสูดลมหายใจแล้วเช็ดไปตามลอนคลืนซิกแพคบนหน้าท้องของเขา

"คีย์ นายสักทับรอยแปลเหรอ?" เจลีนเอ่นเมื่อเห็นรอยสักที่สีข้างของคีย์มันเหมือนมีรอยแผล

"อืม"

"เดี๋ยวลีนเอาเสื้อให้นะ"

เจลีนเดินไปหยิบเสื้อยืดพื้นๆก่อนส่งให้คีย์สวมใส่ เขานอนมองเธอด้วยสายตาที่ปรืบลงครึ่งนึงก่อนเผยรอยยิ้มบางๆ

"ยิ้มอะไร"

"เปล่า"คีย์เอ่ย

"ข้าวมาแล้ว เดี๋ยวลีนไปรับก่อนนะ"

เจลีนเดินหายออกไปสักพักก็กลับเข้ามาพร้อมเทข้าวต้มร้อนๆเดินถือมาหาเขาที่นอนอยู่บนเตียง

"กินข้าวหน่อยนะจะได้กินยา"

เจลีนตักข้าวต้มแล้วเป่าเบาๆก่อนป้อนให้เขาทีละคำๆจนกระทั่งหมดไปได้ครึ่งชาม คีย์ก็กินมันไม่ลง เธอส่งยาพร้อมน้ำดื่มให้เขา ไม่นานคีย์ก็ค่อยๆหลับไป

"จับมือแบบนี้จะกลับยังไง..."

คีย์นอนหลับแต่ยังจับมือเจลีนเอาไว้แน่น เธอบอกไม่ถูกแต่เธอกำลังรู้สึกดีกับเขามากๆ ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่เธอเผลอหลับไป รู้ตัวอีกทีก็ได้ยินเสียงคีย์ขยับตัวไปมา

"คีย์นายเป็นอะไร หนาวเหรอ"

เจลีนลุกขึ้นก่อนกระชับผ้าห่มให้ แต่เหมือนไม่ดีขึ้น ความคิดที่ไม่ค่อยดีนักแล่นเข้ามาในหัว ก่อนเธอจะตัดสินใจถอดเสื้อคลุมที่ใส่ออกเหลือเพียงเดรสสายเดี่ยวที่ใส่มา ก่อนแทรกตัวเข้าไปนอนในผ้าห่มแล้วซุกไปที่อกของชายหนุ่มก่อนกอดเขาไว้

"อุ่นมั้ย"

"อุ่น..."

คีย์กอดเธอกลับในขณะที่ตัวเขายังสั่นระริก กลิ่นหอมอ่อนๆจากร่างกายของเขาทำเอาเธอหวั่นไหวแปลกๆไออุ่นจากร่างกายของเธอค่อยๆแผ่กระจายจนชายหนุ่มรู้สึกดี เขากอดเธอแน่นขึ้นกระทั่งเธอเผลอหลับไปในคืนนั้น

เช้า

เจลีนค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นก่อนตกใจเมือ่มองไปรอบๆไม่เจอคีย์ เรื่องเมื่อคืนแล่นเข้ามาในหัว เธอทำสีหน้าไม่ค่อยดีเพราะไม่รู้ว่าเขาจะคิดยังไงที่เธอทำแบบนี้

"ตื่นแล้วเหรอ"

'คะ..คีย์"

"ถ้าเมื่อคืนไม่ได้เธอ ฉันคงนอนตายคาห้องไปแล้วแน่ๆ"

"เอ่อ...คือ"

"เมื่อคืน...อุ่นมากเลยนะ ผิวของเธอน่ะ"

"!!!!!!!!!!!"