MasukShare
1.ผู้บุกรุก (2)
Terakhir Diperbarui:
2025-02-23 14:24:17“มีผู้บุกรุก”
“เร็วเข้าทุกคน ช่วยกันจับผู้บุกรุกมาให้ได้”
มีเสียงโวยวายจากหอตำรา เทียนเหวินเพิ่งกลับมาจากน้ำตกใกล้ฟ้าสว่างรีบก้าวเข้าไปถามศิษย์ผู้น้องกลุ่มหนึ่งที่กำลังมุ่งหน้าไปด้านหน้าสำนัก
“รู้ได้อย่างไร ว่ามีผู้บุกรุก”
“ศิษย์ที่เฝ้าหอตำราถูกอาคมเวทดำ ไม่ได้สติอยู่ตรงบันไดทางขึ้นห้องเก็บคัมภีร์ขอรับ ศิษย์พี่ใหญ่ให้พวกข้าไปดูที่ทางเข้าสำนักและปิดทางขึ้นเขาก่อนที่ผู้บุกรุกจะลงเขาไปเสียก่อนขอรับ”
บอกแล้วเหล่าศิษย์น้องก็แยกไป
“เทียนเหวิน เจ้ามาจากที่ใด”
หลี่ไห่ฉินศิษย์พี่ใหญ่ เดินนำศิษย์อาวุโสคนอื่นมาทางด้านนี้พอดีถามขึ้น
“ข้าได้ยินเสียงตะโกนดังไปทั่วจึงออกมาจากหอนอน และจะไปดูทางโน้น”
ชายหนุ่มชี้ไปทางน้ำตกที่ตนเพิ่งจากมา เวลานี้เทียนเหวินนับเป็นศิษย์พี่ของศิษย์รุ่นหลัง แต่ยังมีหลี่ไห่ฉินกับศิษย์ที่อาวุโสกว่า หากเขาก็ให้ความเคารพตามความเหมาะสม
“ไม่ใช่ว่าเจ้าเพิ่งเดินมาจากทางนั้นหรือ”
ศิษย์พี่ใหญ่หลี่ไห่ฉินถามอีกครั้ง เขาเป็นท่านชายจากเผ่าจิ้งจอก ได้รับเลือกให้เป็นผู้นำบรรดาศิษย์ในสำนักซ่างเซียนเหนือที่ทุกคนเคารพยำเกรง
“ข้ากำลังจะไป”
เทียนเหวินย้ำพร้อมใบหน้านิ่งสนิท อีกฝ่ายพยักหน้ารับเหมือนไม่ติดใจใดๆ เขาจึงก้าวเท้าเร็วๆ จากมา
ด้วยใจประหวัดคิดไปถึงผู้ที่ตนเพิ่งพบเห็นในคืนนี้ทำให้ชายหนุ่มนึกสงสัยขึ้นมา แม้แปลกใจว่าไยต้องไปดูด้วยตนเอง
เกรงผู้บุกรุกจะไปทางนั้น หรือเกรงว่าสตรีผู้นั้นจะเป็นผู้บุกรุกเสียเองกันแน่
ร่างสูงใหญ่ข้ามสะพานเหนือธารน้ำที่มาจากน้ำตกแล้วมุ่งเข้าไปยังต้นน้ำ มาถึงบริเวณแอ่งน้ำใกล้กับที่ตนนั่งฝึกวิชาในตอนแรกสายตาคู่คมเข้มก็กวาดมองไปทั่วบริเวณ แล้วก็เห็นร่างหนึ่งนอนฟุบอยู่ใกล้ลำธารฝั่งตรงข้าม แม้ยังมีไอน้ำจับกลุ่มเป็นก้อนหมอกหากก็เบาบางลงด้วยความสว่างค่อยเริ่มคืบคลานแทนที่ความมืด
เทียนเหวินกระโดดลอยสูงแล้วเหาะข้ามไปยังฝั่งตรงข้ามใกล้ผู้ที่นอนใบหน้าแนบพื้น ใบหน้าเรียวขาวเนียนละเอียด ปากอิ่มสีอ่อนกับจมูกเล็กโด่ง หน้าผากมน คิ้วเรียวดังคันศร มองเพียงแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นสตรี
และหญิงสาวผู้นี้คือคนที่เขาเห็นก่อนหน้านี้
แม้ไม่ทันได้เห็นหน้าชัดเจน ทว่ากลิ่นดอกบัวที่ลอยอบอวลรายล้อมทำให้เทียนเหวินมั่นใจ
ที่น่ากังวลคืออีกฝ่ายมีแผลถูกทำร้ายด้านหลังสูงเกือบถึงช่วงบ่าบอบบาง มองไม่ออกว่าเกิดจากพลังใด ทว่าบริเวณนี้ไร้ร่องรอยการต่อสู่ ไร้ร่องรอยพลังหลงเหลืออยู่ เหมือนเจ้าตัวพยายามหนีมายังจุดนี้แล้วล้มลงหมดสติริมน้ำตก
“แม่นาง”
เอ่ยเรียกแล้วอีกฝ่ายยังนิ่ง เทียนเหวินคิดหนัก หากนางคือผู้บุกรุกเล่า แต่หากลอบเข้ามาจริง นางคงไม่มาเล่นน้ำตกอย่างสบายใจเป็นแน่ อีกอย่างศิษย์น้องบอกว่าผู้บุกรุกไปยังหอตำรา แม้มีความเป็นไปได้แต่นางควรรีบหนีไป ไม่ใช่มาที่นี่
ทบทวนอย่างดีแล้วชายหนุ่มจึงเลือกที่จะช่วยอีกฝ่าย มือหนาร่ายเวทเยียวยาส่งพลังไปยังแผลของคนที่นอนอยู่บนพื้น สีหน้าเจ้าตัวเริ่มซีด คิ้วเรียวงามขมวด ก่อนจะเปล่งเสียงร้องออกมา
“โอ๊ย”
ไอสีดำลอยขึ้นจากบาดแผลบ่งบอกว่าเกิดขึ้นจากเวทสายดำ นางอาจถูกผู้ที่บุกเข้ามาทำร้าย
ขณะกำลังพยายามใช้เวทของตนรักษาให้หญิงสาวอยู่นั้นก็มีเสียงคนกำลังมาทางนี้ แม้คิดว่าอีกฝ่ายไม่น่าใช่ผู้บุกรุกแต่ด้วยสถานการณ์ที่ตนพบเห็นเจ้าตัวในน้ำตกคงไม่อาจพูดออกไปได้ มีเวลาคิดเพียงไม่กี่อึดใจเทียนเหวินจึงต้องช้อนอุ้มร่างบอบบางขึ้น
ร่างสูงใหญ่พาคนในอ้อมแขนลอยขึ้นไปเหนือแอ่งน้ำก่อนจะมุ่งหน้าฝ่าม่านน้ำตกเข้าไป ด้านในมีอุโมงค์เล็กที่เขาค้นพบนับแต่เริ่มมาฝึกวิชาในช่วงแรก เพราะพลังของเขาแหวกแยกน้ำตกออกจากกันจึงเห็นเข้าโดยบังเอิญ
ชายหนุ่มค่อยๆ วางคนตัวเล็กลงแผ่วเบา ในใจอยากเห็นรอยบาดแผลให้แน่ชัดเพื่อจะได้รู้ว่าเกิดจากพลังอะไร และรักษาได้อย่างเหมาะสม
“ขออภัยแม่นาง ข้าจำต้องล่วงเกินแล้ว”
เขาจับอีกฝ่ายให้นั่งหันหลังให้ตนเอง แล้วผ่อนลมหายใจออกมายาว มือหนาที่จับไหล่บางอย่างเบามือเคลื่อนไปด้านหน้าแบบสั่นๆ แม้จะพยายามสะกดใจตนให้นิ่งเข้าไว้
การใกล้ชิดถึงเนื้อถึงตัวสตรี สำหรับเทียนเหวินแล้วนับเป็นครั้งแรก หากไม่นับท่านยายกับมารดาที่มักแสดงความรักต่อตนมากเกินควรจนท่านตาต้องปรามบ่อยครั้ง
มือหนากลั้นใจจับสาบเสื้อหญิงสาวคลายออกเปิดไหล่ข้างที่เจ็บดึงลงกระทั่งมองเห็นแผลเหวอะหวะด้วยรอยไหม้กับแรงกระแทกที่ค่อนข้างลึก เหมือนแผ่นหลังของนางค่อยๆ กลายเป็นสีดำและกำลังจะถูกกลืนกินทั่วทั้งร่าง ผู้ลงมือตั้งใจทำลายให้ถึงชีวิต
เป็นพลังที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน เป็นเวทสายดำอย่างแน่นอน
เขาพยายามส่งพลังรักษาไปสู่บาดแผลนั้น ดูดดึงไอชั่วร้ายสีดำลอยขึ้นจากร่างบอบบาง
“ศิษย์พี่ใหญ่ ไยท่านยังตามมาที่นี่ ในเมื่อเทียนเหวินบอกว่าเขาจะมาดูเอง”
เสียงถามดังแว่วมา หมายความว่าผู้ที่มาคือหลี่ไห่ฉินกับศิษย์คนอื่น
“เพราะท่าทางของเขาราวกำลังปกปิดบางอย่าง”
ด้านนอกน้ำตกร่างสูงเพรียวกำยำของคนสามคนเลือนราง เทียนเหวินพยายามไม่ใส่ใจ ไม่เช่นนั้นสมาธิของตนอาจหลุด ไอพิษร้ายอาจเข้าแทรกได้ กระทั่งมาถึงช่วงสุดท้ายก่อนเวทดำจะหลุดจากร่างหญิงสาวราวเจ้าตัวกำลังต่อสู้กับความทรมานอย่างเต็มขั้น
“อ๊ะ...”
เสียงแผ่วหลุดจากปากอิ่ม ใบหน้าเรียวแหงนเงยกำลังจะกรีดร้องออกมา
=====
ยังไม่ทันรู้จัก ก็ไปถอดเสื้อสาวเจ้าซะแล้วเทียนเหวิน ^^"
Bab terbaru
เหมันต์เหน็บหนาว จันทราเดียวดาย 26.ตอนพิเศษ ยังไม่แต่งก็เข้าหอได้ (2)
ต่างฝ่ายต่างแตะต้องกันและกัน มือกระด้างบีบนวดผิวบางในทุกสัดส่วน มือนุ่มก็เคล้นไปตามกล้ามแน่น ทั้งแขนกำยำ แผงอกกว้าง หน้าท้องแกร่ง รวมถึงต้นขาชายหนุ่มที่แข็งแรงชวนให้ต้องกลืนน้ำลาย ยิ่งยามที่มืออุ่นทาบทับแนบดอกไม้แสนงาม หญิงสาวก็เกาะกุมตัวตนแกร่งร้อนไว้ในมือตนเช่นกันสองหนุ่มสาวแบ่งปันห้วงอารมณ์วาบหวาม เร่งเร้านำพาให้ร่างกายทั้งคู่ค่อยๆ พลุ่งพล่านขึ้น ตาสบตา ขณะที่ต่างก็หอบหนัก เอินเอินรู้สึกได้ว่ามือตนแทบไหม้ทีเดียว อึดใจต่อมาร่างสูงใหญ่จึงขยับมาชิดบดเบียดเรือนกายเสียดสีเร้าใจเปลือกตาบางปิดลงพร้อมครางเสียงหวานข้างใบหูชายหนุ่ม สองแขนเรียวกอดร่างหนา กางกรงเล็บเล็กเกาะเกี่ยวข่วนบางเบาบนแผ่นหลังอีกฝ่าย ทั้งฟันเล็กยังกัดใบหูชายหนุ่มยั่วเย้า“อา คนดีของข้า เจ้าทำให้ข้าร้อนยิ่งกว่าร้อนแล้วในตอนนี้”เทียนเหวินเสียวสยิวไปทั้งกาย เพราะร่างที่แนบชนิดทั้งหอมกรุ่นและนุ่มนิ่ม ทั้งเจ้าตัวยังรู้ดีว่าต้องปลุกเร้าตนเช่นไร นานวันที่ได้ร่วมรัก เอินเอินสั่งสมประสบการณ์มาอย่างโชกโชน เขากระตุ้นนาง นางก็กระตุ้นกลับไม่แพ้กัน หากนั่นก็ทำให้ชายหนุ่มยิ่งพอใจในคนรักของตน เพราะหญิงสาวเร่าร้อนได้ถึงเพียงนี้ก็เพื่อ
เหมันต์เหน็บหนาว จันทราเดียวดาย 26.ตอนพิเศษ ยังไม่แต่งก็เข้าหอได้ (1)
ณ ศาลาริมสระน้ำตำหนักเทียนหลันอีกหมื่นปีต่อมาปลายนิ้วเรียวงามกรีดไปตามเส้นสายบรรเลงพิณตามที่ผู้เป็นเจ้าของตำหนักชี้แนะอย่างช้าๆ ด้วยความตั้งใจ ดวงหน้างามมีความจริงจังจนคิ้วขมวดมุ่น ริมฝีปากอิ่มเม้มจดจ่อร่างสูงใหญ่ที่เพิ่งก้าวเข้ามาหยุดยืนกอดอกพิงต้นไม้ใหญ่ห่างออกมา ทอดสายตามองภาพที่คล้ายตนเคยฝันถึง ทว่าในเวลานั้นเทพธดาจันทราผิงเชี่ยนบรรเลงพิณได้ไพเราะยิ่ง ขณะที่เอินเอินไม่เคยแตะต้องมาก่อน เวลานี้หญิงสาวกำลังเรียนรู้ในสิ่งที่มารดากับท่านยายของเขาสอนสั่งเอินเอินต้องฝึกฝนตนให้เหมาะสมกับที่กำลังจะเป็นสตรีที่เคียงข้างทายาทสวรรค์ ด้วยอีกไม่นานองค์จักรพรรดิสวรรค์จะแต่งตั้งเทียนเหวินขึ้นเป็นรัชทายาท เนื่องจากชายหนุ่มอุทิศตนในหน้าที่ของตนมาตลอดหมื่นปีมานี้จนกระทั่งได้ตำแหน่งหนึ่งในแม่ทัพสวรรค์ นับว่าเป็นเวลาเหมาะสมแล้วที่ชายหนุ่มจะเข้าไปช่วยงานราชกิจของเทพสงครามกับองค์จักรพรรดิเต็มตัวและงานอภิเษกขององค์รัชทายาทก็จะตามมา แม้จะไม่เร็ววันนี้ก็ตาม เพราะเอินเอินสำเร็จเซียนขั้นสูงแล้ว หญิงสาวจึงฝึกหัดสิ่งที่สตรีชาววังสรรค์ต้องสามารถทำได้ไปพลางยืนมองจนพอใจแล้วเทียนเหวินก็ก้าวเข้าไปที่ศาลา และผู้
เหมันต์เหน็บหนาว จันทราเดียวดาย 25.ตอนพิเศษ สายใยรัก (2)
“ข้าต้องการเจ้า”ชุดบางลอยเหนือผิวน้ำแทบไม่ปกปิดร่างกายงดงาม เทียน เหวินเองก็ใส่เพียงกางเกงตัวเดียว สองเรือนกายแทบเปลือยเปล่า เมื่อโอบกอดเสียดสี ความรุ่มร้อนย่อมก่อเกิด แรงบดเคล้าจากตัวตนเบียดสะโพกอวบ มือกร้านกระด้างวนเวียนเหนือเกสรอ่อนบางทำเอาร่างอรชรอ่อนระทวยแทบทรงกายไม่ได้เพียงอึดใจต่อมาแรงแทรกลึกก็ล่วงล้ำอย่างรวดเร็ว เสียงหวานครางแผ่วอย่างหมดแรงต้านทาน จิตใจหญิงสาวหวั่นไหวไปพร้อมกับหัวใจที่เต้นระทึกกับสถานที่อันแปลกใหม่ ได้เพียงรับกายแกร่งไว้ยามอีกฝ่ายส่งตัวตนดุนดันแนบสะโพก สองมือหนาย้ายมาโอบตระกองปทุมถันคู่งามราวโอบร่างเล็กไว้กลายๆทว่ายิ่งเบียดเร้าหญิงสาวยิ่งขาอ่อนแรงจนตัวลอย ชายหนุ่มจึงกอดเอวเล็กไว้แล้วพาไปยืนชิดโขดหินก้อนใหญ่ ให้เจ้าตัวได้เกาะพยุงกาย ก่อนปลายนิ้วแกร่งจะกลับมาระรานเกสรดอกไม้แสนงาม บดขยี้พร้อมแรงรักจากสะโพกหนาภายในกายเอินเอินกำลังถูกพายุอารมณ์ร้อนแรงบ้าคลั่งพัดโหมอยู่ภายใน ความเสียวสยิวพุ่งสูงละลิ่วรวดเร็วจนกระตุกรุนแรงกะทันหัน“อื้อ”หญิงสาวครวญครางเสียงพร่าด้วยสุดจะทานทน เรือนร่างงามสั่นรัวพร้อมหอบหนัก เอนอิงพิงหลังกับแผ่นอกหนาขณะเดียวกันนั้นเทียนเหวินปลดชุ
เหมันต์เหน็บหนาว จันทราเดียวดาย 25.ตอนพิเศษ สายใยรัก (1)
สองร้อยปีในดินแดนมนุษย์ของเทียนเหวินกับเอินเอินผ่านไป ทว่าความหวานชื่นของคู่สามีภรรยากลับไม่ลดลง ทั้งสองดำรงชีวิตด้วยการลงไปขายของป่า และไม่ได้ต้องการทรัพย์สมบัติเงินทองมากไปกว่านี้ พอใจที่จะอยู่เพียงบนภูเขา ท่ามกลางธรรมชาติอันเงียบสงบแต่การที่ลงไปในตัวเมืองก็จำต้องพานพบผู้คน ในบางครั้งความงดงามของเอินเอินก็เป็นปัญหา เมื่อขายผักผลไม้ป่าตามลำพัง ในยามที่เทียนเหวินไปซื้ออาหารหรือข้าวของบางอย่างเพราะเขาไม่ต้องการให้นางลำบากดอกไม้งามย่อมมีภมรเข้ามาดอมดม เอินเอินก็ย่อมมีบุรุษเข้ามาเกี้ยวพา“แม่นาง เจ้าจะลำบากอยู่กับสามีที่ยากจนไปไย นายท่านของข้ายินดีรับเจ้าเป็นอนุ พาไปอยู่ในจวนอย่างสุขสบาย รับรองว่าเจ้าไม่ต้องนั่งตากแดดขายของป่าทั้งวันให้เหนื่อยยากเช่นนี้”“ใช่ นายท่านของพวกข้าสามารถมอบให้เจ้าได้ทุกอย่าง ไม่ว่าจะเครื่องประทินโฉม หรือชุดสวยงาม เจ้าเพียงแต่งเนื้อแต่งตัวให้งดงาม ยิ้มหวานรอปรนนิบัติพัดวียามนายท่านกลับมาที่จวนก็เพียงเท่านั้น”บางครั้งผู้ที่เข้ามาถามไถ่พูดคุยก็ไม่รู้ว่านางสามีแล้ว ด้วยกาลเวลาที่ผ่านไปนาน หากก็มีบ้างที่รู้แก่ใจ ทว่ายังไม่วายตามตอแย ภูเขาที่เทียนเหวินกับเอินเอิน
เหมันต์เหน็บหนาว จันทราเดียวดาย 24.ตอนพิเศษ สวรรค์ของข้ากับเจ้า (3)
“ข้าอยากแตะต้องเจ้า”“สุดแล้วแต่ท่านต้องการ ข้าไม่ได้ห้าม”บอกแล้วเอินเอินก็กลับมาจูบซ้ำเหนือริมฝีปากได้รูป ครั้งนี้ปลายลิ้นเล็กไล้เย้ายวนตามมาด้วย แน่นอนว่าชายหนุ่มย่อมต้องเปิดรับหญิงสาว ทั้งสองรวบรัดเกี่ยวกระหวัดปลายลิ้นอย่างเร่าร้อน ขณะที่มือหนาเริ่มเคลื่อนไล้ไปตามเนื้อตัวหญิงสาว สัดส่วนงดงามกับผิวเนียนน่าสัมผัสทำให้เขาไม่อาจอยู่นิ่งได้ฝ่ามือกระด้างไต่ข้างเอวบางกับสะโพกอวบ ส่วนอีกข้างเคล้าคลึงหน้าอกหน้าใจนุ่มหยุ่น เอินเอินเริ่มกายอ่อยระทวยกับความเร่าร้อนที่ตนเป็นฝ่ายจุดชนวน และชายหนุ่มสานต่ออย่างเร้าใจ หญิงสาวทรุดกายลงช้าๆ พร้อมมือบางก็ลูบไล้แผงอกหนาขณะริมฝีปากอิ่มขยับลงจูบคางแกร่ง แตะแผ่วไซ้ลำคอหนาและได้ยินเสียงเครางเข้มในลำคอเทียนเหวินปลายนิ้วเรียวเกลี่ยสะกดเหนือยอดอกที่แข็งเป็นไตของชายหนุ่ม ขณะที่เขายังบีบเคล้นหน้าอกตน มือบางอีกข้างวางยันต้นขาแกร่งเพื่อพยุงกาย โดยลืมคิดไปว่านั่นเป็นการกระทำสุดล่อแหลม ยิ่งทำให้เจ้าของร่างสูงใหญ่ถอนหายใจแรง ทว่าที่ทำเอาเขาต้องครางเสียงเข้มต่ำก็เพราะริมฝีปากนิ่มจูบเม้มยอดอกสีเข้ม“อืม”เหมือนเอินเอินจะค่อยๆ รับรู้ได้ว่าตนต้องทำอย่างไรให้ชายหนุ่มพ
เหมันต์เหน็บหนาว จันทราเดียวดาย 24.ตอนพิเศษ สวรรค์ของข้ากับเจ้า (2)
หลังจากช่วยกันขนย้ายข้าวของมายังกระท่อม โดยที่เทียน เหวินยกของหนักเสียเป็นส่วนใหญ่จนเสร็จ ทั้งยังใจดีตักน้ำมาให้เอินเอินอาบในส่วนที่เขาล้อมไม้ไผ่กั้นแบ่งด้านหลัง แม้นางจะเกรงใจบอกว่าไปอาบที่น้ำตกเช่นเดิมได้ หากชายหนุ่มก็ยืนยัน“ข้าตั้งใจทำไว้ให้เจ้า...”ใบหน้าขาวคมขยับมาใกล้พร้อมส่งสายตาวาววามพร้อมเอ่ยเสียงกระเส่าทำเอาใจสาวหวิว“กับข้าลงอาบในถังด้วยกัน”หลังปลายนิ้วแกร่งไล้แก้มนวล ทว่าสีหน้าแววตากลับเปลี่ยนไปเป็นแสนเสียดายแทน“แต่วันนี้เจ้าอาบคนเดียวเถิด ข้ายังต้องไปหาอาหารด้วย คงอาบจากที่น้ำตกมาเลย”เพราะวันนี้ค่อนข้างวุ่นวาย เร่งมือสร้างกระท่อมเสร็จ พาเอินเอินมาที่นี่แล้วก็ขนของ ชายหนุ่มจึงยังไม่ได้จัดการเรื่องอาหารเย็น“ลำบากท่านแล้ว หรือข้าไปช่วยท่านดีกว่า”“อย่าเลย เจ้าเหนื่อยขนของขึ้นลงทางลาดชันหลายรอบแล้ว อาบน้ำพักให้สบายใจเถิด”“ท่านเหนื่อยกว่าข้าเสียอีก”“เถิดน่า หากข้าอยู่ด้วยเจ้าคงไม่ได้อาบน้ำเสร็จง่ายๆ”สุดท้ายเอินเอินก็เชื่อฟัง เพราะหาคำมาแย้งไม่ได้ จำต้องพยักหน้ารับอย่างเขินอายค่ำคืนมาเยือนหลังจากทานอาหารมื้อเย็น เทียนเหวินก็นอนเอนกายรับลมเย็นที่ระเบียง สองมือยกขึ้นรองใ
Anda juga akan menyukai
ให้ชะตากรรมนำทาง
Sanassetong 7.3K Dibacaปีศาจสาวและเหล่าฮาเร็มของนาง
ซูเมี่ยวหลิง1.7K Dibacaภรรยาข้าคือนางร้าย
malinee1.8K Dibacaรัก ลวง ร้าย เสน่ห์มรณะ
เซเรีย1.4K Dibaca90 วันก่อนฉันเป็นศพ
พรธีรา1.0K Dibacaเล่ห์รักเจ้าชายอสูร
Karawek House872 DibacaI'll follow Apollo [Mpreg]
pppyc231 Dibacaนักสืบจากต่างแดน
ตะวันสีเพลิง2.0K Dibaca
