ผมเป็นนักแสดงกังฟูทะลุมิติเป็นแม่ทัพพร้อมกับอ่างน้ำวิเศษ

ผมเป็นนักแสดงกังฟูทะลุมิติเป็นแม่ทัพพร้อมกับอ่างน้ำวิเศษ

last updateLast Updated : 2026-09-30
By:  NJOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
10Chapters
162views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เมื่อสตั๊นต์แมนสายกังฟู... ต้องมารับบท "ท่านแม่ทัพขี้เมา" ที่ชีวิตจริงชวนหัวจะปวด! ทะลุมิติมาปุ๊บก็เจอแจ็คพอตแตกปั๊บ ร่างใหม่ของ "ลู่เฉินเฟิง" นอกจากจะถูกตราหน้าว่าไร้น้ำยาและถูกคนในตระกูลเมินเฉยแล้ว ตระกูลหลักยังถูกใส่ร้ายป้ายสีใน "ข้อหากบฏ" จนพ่อและพี่ชายถูกจับเข้าคุกเตรียมประหารล้างโคตร ซ้ำร้าย... แม่แท้ๆ ยังบุกมาวางยาพิษเขาเองกับมือ เพราะเข้าใจผิดคิดว่าลูกชายจะเขียนจดหมายหนีตาย! งานนี้ต่อให้ไม่มีบทเขียนไว้ พระเอกของเราก็ต้องงัดสกิล สตั๊นต์แมนขั้นเทพ อ่างน้ำวิเศษสายโกง วิชาเขียนยันต์อักขระ และมันสมองระดับเซียนมาพลิกสถานการณ์ แต่เดี๋ยวก่อน... นอกจากจะต้องสืบคดีทุจริตเสบียงเก่าเพื่อล้างมลทินแล้ว เขายังต้องรับมือกับ "ภรรยาหลวง" ที่ขยันจับโป๊ะ และบรรดาสาวๆ ทั้งมือสังหาร หมอสาว และองค์หญิงที่แวะเวียนมาป่วนหัวใจไม่เว้นแต่ละวัน! จากท่านแม่ทัพที่ใครๆ ก็ดูถูก... เตรียมพบกับการแสดงละครตบตาที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ที่จะทำให้ทั้งแผ่นดินต้องสะเทือน!

View More

Chapter 1

บทที่1

医師が検査報告書を私の前に差し出した時、私はちょうど蒼真に電話をかけているところだった。

1回目は誰も出ず、2回目は切られた。

3回目で、姉の優しい声が聞こえてきた。

「結月、蒼真は今運転中だから、電話に出られないの」

受話器の向こうから、蒼真が低い声で注意を促すのが聞こえる。「シートベルト、しっかり締めて」

私はスマートフォンを強く握りしめた。

結婚1年目、私もわざとシートベルトを締めず、彼が身を乗り出して締めてくれるのを待ったことがあった。

しかし、彼は容赦なくアクセルを踏み込み、私の額をぶつけて青痣を作らせた挙句、冷たく言い放った。「結月、いつまでも誰かがお前を甘やかしてくれると思うなよ」

彼は人を甘やかすことができないわけではなかった。

ただ、私を甘やかすつもりがないだけだ。

「どこに行くの?」

「妊婦健診よ」姉は慌てて釈明した。「雅玖が急な出張になっちゃって、蒼真がちょうど空いてたから」

「電話を彼に代わって」

少しして、蒼真の冷淡な声が聞こえてきた。「何か用か?」

私はうつむいて報告書に視線を落とした。

末期の胃がん、多発転移、余命は長くても3ヶ月。

「今夜、一度帰ってきて」

「暇じゃない」彼は一切の躊躇なく断った。「萌奈の胎児の状態が不安定なんだ。本家に送り届けないといけない」

私はその診断書を強く握りしめた。「私も今、病院にいるの」

電話の向こうが一瞬静まり返り、ついに私がどこか具合でも悪いのかと聞いてくれるのではないかとすら思った。

だが次の瞬間、彼の口調に残っていたのは煩わしさだけだった。「結月、また何なんだ?」

「また」という言葉で、私は口を開く気力を完全に失ってしまった。

ここ数年、姉の手から彼を奪うために、私は仮病を使ったり、わざと交通事故に遭ったりもした。

彼が本気で私を見捨てることなどできはしないと高をくくり、自分の身を危険に晒しては、幾度となく彼を無理やり振り向かせてきた。

今、ついにその報いが来た。

私は本当に死にかけているのに、彼は一言尋ねてくれることすら嫌がる。

「なんでもないわ、お姉さんに付き添ってあげて」

蒼真は冷え切った声で釘を刺した。「今日の検査は大事なんだ。くれぐれも押しかけてきて騒ぎ立てるなよ」

私は報告書の「3ヶ月以内」という文字を見つめ、ふっと笑い声を漏らした。「安心して。これからは、もう二度としないから」

姉が3歳で心疾患だと診断されてから、私の人生には「譲る」という文字しか残されていなかった。

彼女が静養する必要があれば、私は南向きの部屋を譲った。

彼女が刺激を受けてはいけないからと、私が理不尽に叱られても泣くことは許されなかった。

18歳の時、私は海外の美術大学の合格通知を手にしたが、両親は学費を彼女の手術代に充ててしまった。

両親は私を抱きしめて言った。「結月、お前は体が丈夫なんだから、これからもまだチャンスはあるだろう」

その日から、私は二度と譲ろうとはしなくなった。

姉が気に入ったスカートは奪い取った。

彼女が欲しがるプロジェクトも横取りした。

彼女が優しく物分かりが良いほど、私は傲慢で悪辣に振る舞った。

物分かりの良い人間は何も得られないということを、私はとっくに理解していたからだ。

中でも蒼真は、私が最も容赦なく奪い取った存在だ。

姉と雅玖が結婚する前、私は蒼真が姉に宛てて書いたラブレターを見つけた。

彼は姉に駆け落ちを求めたが、姉は雅玖のほうを選んだ。

そこで私は、祖母が残してくれた神崎グループの株式を差し出し、神崎家の危機を救う代わりに、たった一つの条件を提示した。

蒼真が私と結婚することだ。

結婚式の日、彼は私の手をきつく握りしめながら、ずっと客席にいる姉を見つめていた。「結月、せいぜい後悔しないことだな」

私は手の痛みを堪え、笑って言い返した。「後悔なんて、死んでもしないわ」

7年が経っても、彼は相変わらず私を愛してはくれなかった。

そして私は、もうすぐ死のうとしていた。

病院を出てすぐ、執事からメッセージが届いた。

【蒼真様が業者を呼び、結月様のアトリエを片付けさせております。萌奈様が本家に戻られてご静養なさるため、あそこはベビールームに改装されるとのことです】

私は取るものもとりあえず、神崎家へと駆け戻った。

アトリエはすでに半ば解体されており、イーゼルは庭に無造作に積まれ、キャンバスは水たまりに落ちて作業員の泥だらけの足跡が無数についていた。

私が7年かけて描いた蒼真の肖像画も、無残に真っ二つに切り裂かれていた。

執事が弁明した。「ここが最も日当たりが良く、お子様に最適だと、蒼真様がおっしゃりまして」

私は彼を突き飛ばし、部屋に足を踏み入れた。

私のトロフィーは段ボール箱に投げ捨てられ、ピアノの上にはベビー用品がうずたかく積まれている。窓辺には真新しいベビーベッドが置かれ、蒼真が自ら選んだおもちゃが吊るされていた。

その瞬間、私の心の中で何かが完全に音を立てて崩れ落ちた。私はハンマーを掴み上げ、ベビーベッドを粉々に叩き壊した。

夕暮れ時、蒼真が姉に付き添って帰宅した。

足元に散乱する惨状を目の当たりにし、姉は瞬く間に目を潤ませた。

「結月、蒼真があなたに相談していないなんて、知らなくて……」

「ここは私のアトリエよ」私はぬいぐるみをゴミ箱に放り投げた。「あなたの子どもには父親がいる。私の夫に面倒を見てもらう筋合いなんてないわ」

蒼真は姉を背後にかばい、氷のように冷たい視線を私に向けた。「謝れ」

私は庭の泥水に踏み荒らされた絵を指差した。

「私が7年かけて描いた絵よ。それを、こんなふうに扱うわけ!?」

「たかが一枚の絵が、萌奈や子どもより大事だとでも言うのか」彼は苛立たしげに私の言葉を遮った。「萌奈は体が弱いんだ。万が一子どもに何かあったら、お前はどう償うつもりだ」

私はただ呆然と彼を見つめ返した。

たかが一枚の絵。

彼の目をどうにか描き上げようと、私は47回も筆を入れ直した。

彼にモデルになってもらおうと帰りを待ち続け、アトリエで数え切れないほどの夜を明かした。

それは私が彼を7年間愛し抜いた証拠だった。

なのに、彼の目には一文の価値もない。

姉がそっと彼の袖を引いた。その目は赤く潤んでいる。

「もういいの、蒼真。結月が嫌がるなら、私が出ていけばいいだけだから。どうせ小さい頃から、彼女に譲るのには慣れてるし……」

蒼真の目の奥に浮かんでいた最後の一抹の躊躇いは、瞬時に冷酷さへと変わった。

彼は私を、救いようのない狂人を忌み嫌うような目で見下ろした。

「萌奈は小さい頃から、何でもお前に譲ってきただろう。今だってお前のアトリエを数ヶ月借りるだけなのに、どうして未だに萌奈を許容できないんだ?」

私はふと笑い声を漏らした。

――そうか。姉が私の部屋を奪えば「譲らない私が悪い」ことにされ、彼が私の7年間の心血を踏みにじったことは「たかが一枚の絵」で片付けられるのか。

彼らの目には、姉が欲しがりさえすれば、私の物はもう私の物ではなくなる。

それを両手で恭しく差し出さないことさえ、悪辣な罪だと断じられる。

私は手を振り上げ、絵の具を派手にひっくり返した。

姉が悲鳴を上げて後ずさると、蒼真が弾かれたように彼女をかばった。

次の瞬間、私の頬に平手打ちが振り下ろされた。

衝撃で顔が真横を向き、口に血の味が広がった。

蒼真は自らの行いにハッとしたように固まり、手を伸ばして私に触れようとした。

だがその時、姉が突然胸を押さえ、彼の腕の中へと崩れ落ちた。「蒼真、苦しい……」

彼は咄嗟に彼女を抱き上げた。

私のそばを通り過ぎる時、冷たい一言だけを残していった。「もし萌奈や子どもに何かあったら、俺は永遠にお前を許さない」

ドアが重々しい音を立てて閉ざされた。

私は顔を覆い、唐突に声を上げて笑い出した。「お姉さんが、私に何を譲ってくれたっていうの?」

両親は彼女ばかりを溺愛してきた。

彼女は自分が嫁ぎたかった相手に嫁いだ。

そして私の夫の心でさえ、ずっと彼女のものだった。

私を愛してもいない男を7年間も寄り添い続けてきたというのに、どうして彼女が身を引いて譲ってくれたことに感謝しなければならないのか。

その時、胸の奥に突然激痛が走った。

イーゼルにしがみつきながら咳き込むと、吐き出した血が蒼真の肖像画に生々しく飛び散った。

バッグから検査報告書が滑り落ちた。

私は身をかがめてそれを拾い上げ、ゴミ箱へ投げ捨てると、そのまま弁護士にメッセージを送った。

【離婚協議書を用意してください。私名義の株式も、すべてお姉さんに譲渡します】

誰もが口を揃えて、姉はずっと私に譲り続けてきたのだと言うのなら、私がそのすべてを彼女に返してあげる。

蒼真のことも含めて、何一つ残さずに。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
10 Chapters
บทที่1
ระวัง สลิงเส้นที่สามหย่อน ดึงกลับด่วนเสียงแผดตะโกนของผู้กำกับดังลั่นฝ่าความโกลาหลของกองถ่ายภาพยนตร์ ท่ามกลางความชุลมุนของทีมงาน แสงไฟสปอตไลต์กำลังแรงสูง และเสียงอุปกรณ์โลหะครูดขีดกันจนแสบแก้วหู ลู่เฉินเฟิง สตั๊นต์แมนสายกังฟูฝีมือฉกาจผู้ผ่านงานเสี่ยงตายมานับไม่ถ้วน กำลังทรงตัวอยู่บนคานไม้จำลองความสูงสามเมตรภายในฉากโบราณ ซึ่งตั้งอยู่ข้างศาลเจ้าเก่าแก่ของตระกูลเจียงทว่าสิ่งเดียวที่ทำให้เฉินเฟิงรู้สึกสะกิดใจมาตั้งแต่เริ่มเข้าฉาก คือบริเวณข้างศาลเจ้ามีอ่างไม้โบราณใบใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่ ผู้อาวุโสของตระกูลเจียงเคยเตือนทีมงานไว้เสียงแข็งว่า อ่างใบนี้เป็นของโบราณตกทอดมานับร้อยนับพันปี ห้ามผู้ใดแตะต้องหรือเข้าใกล้เป็นอันขาดให้ตายสิ เอาของโบราณพันปีมาวางไว้ใกล้ฉากบู๊ผาดโผนแบบนี้ เกิดคิวพลาดเตะแตกขึ้นมา มีหวังโดนคนตระกูลเจียงรุมกระทืบแน่เฉินเฟิงคิดในใจอย่างนึกหงุดหงิด พลางขยับข้อเท้าเตรียมพร้อมรับแรงกระแทกตามสัญชาตญาณมืออาชีพเปรี๊ยะ โครมเสียงโลหะลั่นสะเทือนเลื่อนลั่นตัดความคิดของเขา สลิงเหล็กกล้าดีดขาดผึ่งกลางอากาศอย่างกะทันหัน แรงเหวี่ยงมหาศาลกระชากร่างของเขาร่วงหล่นลงมากระแทกกับโครงสร้างฉา
last updateLast Updated : 2026-09-10
Read more
บทที่2
กลิ่นอายคาวโลหิตขับเน้นให้บรรยากาศภายในเรือนพักยามราตรีทวีความตึงเครียด บนพื้นไม้ยังคงหลงเหลือรอยเหงื่อและคราบพิษสีดำสนิทที่ถูกขับออกมาจากร่างกายลู่เฉินเฟิงสูดลมหายใจเข้าลึก ความเจ็บปวดทรมานจากการถูกพิษร้ายแผดเผาก่อนหน้านี้อันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอย สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือความรู้สึกโปร่งสบายเนื้อสบายตัว พลังปราณสายหนึ่งหมุนเวียนลื่นไหลในเส้นชีพจรอย่างทรงพลัง ผสมผสานกับความอบอุ่นล้ำลึกที่แผ่ออกมาจากจุดตันเถียนอย่างต่อเนื่องเขายืดตัวลุกขึ้นยืนด้วยความคล่องแคล่ว ปราดเปรียว ผิดวิสัยของคนที่เพิ่งก้าวขาข้างหนึ่งผ่านประตูผีมาหมาดๆ สายตาคมกริบกวาดมองสำรวจไปทั่วห้องพัก ก่อนจะหยุดลงที่อ่างไม้โบราณใบย่อมซึ่งตั้งสงบนิ่งอยู่ตรงมุมห้องพริบตาที่ทอดสายตาจ้องมอง ตัวอ่างพลันแผ่คลื่นพลังบางเบาตอบรับ ห้วงสำนึกของเขาพลันสั่นสะเทือน เสียงทุ้มลึกลับทรงอำนาจดังสะท้อนขึ้นพร้อมกับตบะความรู้มหาศาลที่หลั่งไหลเข้ามาในหัวอ่างสถิตจิตปฐพี... หรืออีกนามคือ ‘คุกขังเทพพันตน สมบัติบรรพกาลผู้กักเก็บพลังปราณฟ้าดิน และขุมพลังแห่งบรรพบุรุษตระกูลลู่เฉินเฟิงสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ ไม่คาดคิดเลยว่าอ่างไม้ใบนี้จะข้ามภ
last updateLast Updated : 2026-09-10
Read more
บทที่3
หลังจากมู่หว่านชิงผู้เป็นมารดาเก้าเท้าออกไปจากห้องพักเพื่อสงบสติอารมณ์ บรรยากาศภายในจวนแม่ทัพก็กลับตกอยู่ในความเงียบสงัดอีกครา ทว่าความเงียบนี้กลับอบอวลไปด้วยกระแสความตึงเครียดอันเฉียบคมและบาดลึก ราวกับคมกระบี่ที่พร้อมจะสะบั้นออกจากฝักได้ทุกเมื่อลู่เฉินเฟิงยังคงยืนนิ่งสงบอยู่กลางห้อง ทอดสายตาลึกล้ำดุจพยัคฆ์ร้ายจับจ้องไปยัง มู่ชีหลิง ภรรยาเอกผู้ดำรงตำแหน่งรองแม่ทัพหญิงประจำค่ายตงหลิง นางยังคงยืนกอดอกแน่น ใบหน้างดงามคมคายบึ้งตึงด้วยความโกรธขึง แววตาดำสนิทคู่นั้นทั้งเย็นชา หยิ่งทะนง และเต็มไปด้วยรังสีแห่งความชิงชังที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่งในวินาทีนั้นเอง สายลมหนาวสะท้านทรวงพัดผ่านหน้าต่างเข้ามา ความทรงจำส่วนลึกของเจ้าของร่างเดิมก็ทะลักเข้าสู่สมองของเฉินเฟิงราวกับกระแสน้ำป่าพังทลายทำนบ ภาพเหตุการณ์เมื่อสามวันก่อนที่เขาจะทะลุมิติมา ปรากฏชัดเจนขึ้นในห้วงสำนึกดั่งม้วนภาพที่ถูกคลี่ออกในคืนอันเหน็บหนาวนั้น มู่ชีหลิงเพิ่งกลับมาจากค่ายหลวง นางสาดคำพูดดูถูกเหยียดหยามใส่หน้าลู่เฉินเฟิงอย่างไร้ความปรานี ตราหน้าว่าเขาเป็นเพียงขยะสวะที่คอยถ่วงแข้งถ่วงขา เป็นตัวไร้น้ำยาที่ทำให้วงศ์ตระกูลต้องอับอายขายห
last updateLast Updated : 2026-09-11
Read more
บทที่4
หยดน้ำตาที่เอ่อคลอเบ้าของมู่ชีหลิงร่วงหยดลงกระทบพื้นไม้ทีละหยด สติสัมปชัญญะของรองแม่ทัพหญิงคล้ายถูกสายฟ้าฟาดซ้ำจนพร่าเลือน คำพูดเชือดเฉือนและความจริงอันโหดร้ายที่ลู่เฉินเฟิงทิ้งไว้ยังคงก้องกังวานเสียดแทงจิตใจนางซ้ำแล้วซ้ำเล่า ดั่งคมมีดที่กรีดลงบนเนื้อสดๆทว่า บรรยากาศอันหนักอึ้งและตึงเครียดเมื่อครู่กลับพลิกผันแปรเปลี่ยนไปในชั่วพริบตาทันทีที่ได้ยินเสียงฝีเท้าเร่งรีบของสาวใช้และทหารยามหน้าเรือนดังใกล้เข้ามา ลู่เฉินเฟิงก็สลัดคราบพยัคฆ์หนุ่มผู้เหี้ยมเกรียม กลายเป็น คุณชายเสเพลผู้ไร้แก่นสาร คนเดิมได้อย่างแนบเนียน ชนิดที่ว่าหาตัวจับได้ยากยิ่งตึง โครมเฉินเฟิงแกล้งทำตัวโอนเอนไร้กระดูก ทรงตัวไม่อยู่ราวกับคนเมามายไม่ได้สติ ก่อนจะปล่อยร่างกระแทกเข้ากับเสาเรือนเสียงดังสนั่น เขายกไหเหล้าติดมือขึ้นมากระดกอึกๆ แม้ข้างในจะเป็นเพียงน้ำชาเปล่า ปล่อยให้น้ำชาเปียกโชกตามสาบเสื้อจนดูมอมแมม ทิ้งน้ำหนักตัวพิงกรอบประตูด้วยท่าทางหมดสภาพ พร้อมส่งเสียงร้องเพลงพื้นบ้านเพี้ยนๆ ออกมาดังลั่นโฮ้ โลกนี้ช่างมืดมนนัก ฮูหยินไม่รัก หนำซ้ำยังชักกระบี่เข้าใส่ ชีวิตของคุณชายลู่ช่างอาภัพเหลือเกิน ฮ่าๆๆมู่ชีหลิงที่ยังคงน
last updateLast Updated : 2026-09-11
Read more
ตอนที่5
หลังจากเย้าแหย่จนมู่ชีหลิงยืนสับสนจับต้นชนปลายไม่ถูก ณ สวนดอกไม้รกร้างท้ายเรือน ลู่เฉินเฟิงก็ปลีกตัวกลับมายังเรือนพักของตนเพื่อเตรียมการขั้นต่อไปยามราตรีคืบคลานมาเยือน ค่ายทหารด่านตงหลิงตกอยู่ในความมืดมิดและความหนาวเหน็บ มีเพียงแสงจันทร์สว่างนวลสาดส่องกระทบหลังคาเรือนไม้ สายลมหนาวพัดโบกโชยเอาความตึงเครียดอบอวลไปทั่วทุกมุมค่าย เสียงก้าวเท้าของทหารยามเดินตรวจตราดังสลับเป็นจังหวะครัดเคร่งเข้มงวดภายในห้องพักส่วนตัว ลู่เฉินเฟิงเปลี่ยนมาสวมชุดรัดกุมสีดำสนิทเพื่อกลมกลืนไปกับความมืด พลังปราณสายอุ่นร้อนในจุดตันเถียนหมุนเวียนโคจรผสานเข้ากับอ่างไม้โบราณตรงมุมห้องอย่างน่าอัศจรรย์ ไม่เพียงแต่ช่วยชำระล้างเส้นชีพจร ทว่ายังมอบวิชาตัวเบาอันลึกล้ำที่ผุดขึ้นในห้วงสำนึก ช่วยให้เขาย่างก้าวได้อย่างไร้ซุ่มเสียงประดุจเงาจุดหมายในคืนนี้คือ จ้าวหู่ รองแม่ทัพผู้ทะเยอทะยานที่คอยหาเรื่องถากถางและวางแผนเล่นงานเขามาโดยตลอดแอด...ประตูห้องถูกเปิดแง้มออกแผ่วเบา เฉินเฟิงสอดส่องสายตาฝ่าความมืดก่อนจะทะยานร่างเบาราวขนนกอันตรธานหายไปกับเงามืด หลบเลี่ยงเวรยามได้อย่างง่ายดาย มุ่งตรงไปยังเรือนพักของจ้าวหู่ทันที โดยไม่ทันส
last updateLast Updated : 2026-09-11
Read more
บทที่6
หลังจากลอบขโมยหลักฐานชิ้นสำคัญมาจากเรือนพักของจ้าวหู่ ลู่เฉินเฟิงใช้ทักษะวิชาตัวเบาหลบเลี่ยงสายตาทหารยามจนกลับถึงห้องพักส่วนตัวได้อย่างไร้ซุ่มเสียง ลมหายใจของเขายังคงสงบนิ่ง ทว่าทันทีที่ก้าวเท้าเข้าสู่ความมืดมิดภายในห้อง สัญชาตญาณนักสู้ก็สัมผัสได้ถึงไอสังหารอันคมกริบที่ม้วนตัวจู่โจมเข้ามาฟึ่บ ซวบประกายกระบี่สีเงินครามประดุจสายฟ้าฟาด พุ่งแหวกอากาศตรงเข้าหาจุดตายบริเวณลำคอในเสี้ยววินาทีเฉินเฟิงหาได้ตื่นตระหนกไม่ ร่างสูงพลิกตัวหลบวิถีกระบี่อย่างพลิ้วไหว มือขวาดีดนิ้วสะบัดปลายฝักกระบี่ขึ้นรับการจู่โจมระลอกสองของเงาร่างปริศนาได้อย่างแม่นยำเคร้งเสียงโลหะกระทบกันกังวานใสทว่าหนักหน่วง สะท้อนก้องไปทั่วห้องอันเงียบสงบเงาร่างเพรียวบางในชุดรัดกุมสีดำสนิทไม่เปิดโอกาสให้เขาตั้งตัว นางหมุนตัวกลางเวหาพร้อมตวัดปลายกระบี่พุ่งแทงเข้าหาหน้าอกอย่างดุดัน กระบวนท่าดุจหงส์เหินระบำที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างโชกโชน เผยให้เห็นว่านางคือมือสังหารสาวลึกลับที่แอบมาซุ่มดักรอเด็ดหัวเขาอยู่ก่อนแล้วทว่า เฉินเฟิงกลับแย้มยิ้มมุมปากอย่างนึกสนุก กลิ่นกายของสตรีผู่นี้ไม่ใช่ของมู่ชีหลิงฮูหยินของเขา เขาย่อตัวต่ำหลบคมกระบี่ท
last updateLast Updated : 2026-09-12
Read more
บทที่6(1)
ลมหายใจที่เคยหอบถี่กระชั้นของมือสังหารสาวค่อยๆ ผ่อนลง ทว่านัยน์ตาคู่สวยที่รื้นไปด้วยหยาดน้ำตายังคงจับจ้องลู่เฉินเฟิงด้วยความหวาดระแวง เรือนร่างเพรียวบางถูกตรึงอยู่ใต้ร่างแกร่ง แผ่นอกอิ่มขยับขึ้นลงจนแทบชิดหน้าอกของเขาเฉินเฟิงไม่ได้ล่วงเกินนางต่อตามอำเภอใจ แววตาเจ้าเล่ห์จอมกวนประสาทเมื่อครู่พลันเปลี่ยนเป็นราบเรียบ ล้ำลึก และน่าเกรงขามดุจพยัคฆ์ร้ายซุ่มรอตะครุบเหยื่อ เขายื่นหน้าเข้าไปใกล้ขมับของนาง ก่อนจะเอ่ยถามด้วยซุ่มเสียงทุ้มต่ำทว่าทรงอำนาจกดดันในเมื่อเฉินฮ่าวส่งเจ้ามา เจ้าคงรู้ดีว่ามันวางแผนจะลงมือเมื่อใด และข่าวลือเรื่องกบฏของตระกูลลู่ที่แพร่สะพัดในค่าย ยามนี้คืบหน้าไปถึงไหนแล้วเยี่ยหรงเม้มริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด ลังเลอยู่ชั่วอึดใจ แต่เมื่อปลายนิ้วอุ่นร้อนของชายหนุ่มแกล้งลากไล้แผ่วเบาตรงช่วงเอวคอดกิ่ว ร่างกายของนางก็สะท้านเฮือก รีบยอมคายความลับออกมาทันทีด้วยความกลัวจะโดนรังแกด้วยฝ่ามือร้อนผ่าวนั้นอีกรอบมัน รองแม่ทัพเฉินฮ่าวแอบติดต่อลับกับคนของท่านอ๋องซู ข่าวลือเรื่องกบฏเป็นเพียงฉากหน้าเพื่อบีบให้ฮ่องเต้ระแวงตระกูลลู่ แผนการจริงคือพวกมันจะลงมือดักปล้นและทำลายขบวนเสบียงชุดใหม่ที่จะมา
last updateLast Updated : 2026-09-13
Read more
บทที่7
แสงตะวันสาดส่องด่านตงหลิงจนล่วงเข้าสู่ยามสาย ทว่าบรรยากาศภายในกระโจมบัญชาการกลับคุกรุ่นไปด้วยความกดดันและตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออกลู่เฉินเฟิงก้าวเท้าเข้ามาภายในกระโจมด้วยท่วงท่าเกียจคร้าน เสื้อผ้าตัวนอกจงใจผูกไว้อย่างหลวมๆ ดวงตาหรี่ปรือแสร้งทำเป็นคนเพิ่งสร่างเมาตื่นสายเพื่อตบตาผู้คน โดยมีมู่ชีหลิงเดินตามประกบข้างด้วยสีหน้าเคร่งขรึมเย็นชา ทว่าสายตาของทั้งคู่กลับจับจ้องไปยังขบวนอาคันตุกะลึกลับที่นั่งรออยู่เบื้องหน้าในกลุ่มคนเหล่านั้น มีสตรีผู้เลอโฉมผู้หนึ่งนางสวมชุดคลุมขนสัตว์ปักลวดลายวิจิตร งดงามสะดุดตา ท่วงท่ายามเยื้องกรายเปี่ยมไปด้วยความสูงศักดิ์และหยิ่งทะนงอย่างปิดไม่มิด ทว่าตามเนื้อตัวกลับมีร่องรอยเขม่าควันและบาดแผลจากการถูกไล่ล่า องครักษ์ในชุดชนเผ่าเร่ร่อนที่คอยคุ้มกันนางเหลือรอดอยู่เพียงไม่กี่นาย และแต่ละนายล้วนบาดเจ็บสาหัสนางคือ องค์หญิงอวี้เหลียน แห่งแคว้นเป่ยหลาง ผู้กำลังรอนแรมหนีตายจากการศึกชิงบัลลังก์อันนองเลือดบังอาจนัก พวกเจ้าเป็นเพียงทหารชายแดน กล้าดีอย่างไรจึงปล่อยให้องค์หญิงแห่งเป่ยหลางต้องรอคอยจนล่วงเลยเวลาเพียงนี้!" องครักษ์คนสนิทตะคอกเสียงกร้าวด้วยโทสะ พร้อมกุมด้า
last updateLast Updated : 2026-09-27
Read more
บทที่8
หลังผ่านพ้นเหตุการณ์ลอบสังหารและความวุ่นวายระลอกใหญ่ภายในค่ายทหารด่านตงหลิง ลู่เฉินเฟิงปลีกตัวกลับเข้ามาในห้องพักส่วนตัวเพื่อทบทวนสถานการณ์ ทว่าท่ามกลางความเงียบสงัดที่ปกคลุม จิตสำนึกภายในของเขากลับสั่นสะท้านวูบไหว ราวกับมีกระแสคลื่นพลังงานโบราณบางอย่างกำลังตื่นจากการหลับใหลฉับพลันนั้น เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจดังก้องสะท้อนขึ้นในห้วงความคิดของเขา ราวกับกระซิบมาจากห้วงมิติอันไกลโพ้น ไร้ซึ่งต้นทาง ทว่ากังวานเด่นชัดในโสตประสาท“มีข้าสถิตอยู่เคียงกายเจ้าทั้งคน เหตุใดเจ้าจึงยังต้องนั่งขมวดคิ้วกลัดกลุ้มลำพัง ตั้งแต่เจ้าก้าวเข้ามาในโลกใบนี้ เจ้ายังมิเคยเอ่ยปากเรียกใช้พลังที่แท้จริงจากข้าเลยสักครั้ง”เฉินเฟิงชะงักไปเล็กน้อย นัยน์ตาคมกริบเปล่งประกายฉลาดเฉลียว ก่อนที่มุมปากจะหยักยิ้มขึ้นบางๆ เมื่อนึกถึง "อ่างสถิตจิตปฐพี" ที่ซ่อนเร้นอยู่ในมิติจิตสำนึกจริงสิ ตั้งแต่ทะลุมิติมา เขามัวแต่ใช้มันชำระล้างพิษและหลอมเส้นชีพจร จนลืมไปว่าสิ่งนี้คือสมบัติล้ำค่าระดับบรรพกาล! ชายหนุ่มส่งจิตเชื่อมโยง เรียกอ่างไม้โบราณออกมาวางไว้บนโต๊ะอย่างแผ่วเบา พลางทบทวนความรู้เกี่ยวกับการกักเก็บและถนอมเสบียงอาหารยามฉุกเฉิน
last updateLast Updated : 2026-09-30
Read more
บทที่8(1)
ข่าวคราวเรื่องสะเบียบบนด่านตงหลิงแพร่สะพัดออกไปราวกับไฟลามทุ่งภายใต้เงามืดแห่งการชิงอำนาจ ขั้วกลุ่มอิทธิพลของท่านอ๋องซูย่อมไม่ปล่อยให้โอกาสทองหลุดลอย พวกมันสั่งการยอดฝีมือเดนตายออกเคลื่อนไหวเพื่อปลิดชีพเสาหลักอย่างลู่เฉินเฟิง หวังบดขยี้กองทัพตระกูลลู่ให้พังทลายลงจากภายในในคราเดียวขณะที่ลู่เฉินเฟิงกำลังควบอาชาฝ่าแนวป่าทึบมุ่งหน้าสู่เมืองการค้า สัญชาตญาณบางอย่างพลันร้องเตือนขึ้นมาอย่างรุนแรงทำให้เฉินเฟิงเกิดความวิตกกังวลว่าในการเดินทางของเขาในครั้งนี้อาจมีบางอย่างเกิดขึ้นและมันอาจจะไม่ราบรื่นอย่างที่คิดอย่าให้เกิดอะไรเลย เฉินเฟิงคิดกับตัวเองในใจด้วยสีหน้าท่าทางที่กำลังวิตกกังวลฟึ่บประกายคมดาบอาบยาพิษเล่มหนึ่งพุ่งแหวกสายลมตัดอากาศ ตรงเข้าหาจุดตายกลางแผ่นหลังของเขาในเสี้ยววินาทีเฉินเฟิงเอี้ยวตัวหลบกลางอากาศได้อย่างฉิวเฉียด พริบตานั้น เงาร่างชุดดำนับสิบก็กระโจนลงมาจากยอดไม้ โอบล้อมพันธนาการเขาไว้ทุกทิศทางว่าแล้วต้องเป็นแบบนี้เฉินเฟิงสบถออกมาในขณะที่เขากำลังคิดและประเมินว่ากลุ่มคนชายชุดดำที่โผล่ออกมาเป็นใคร พวกมันคือยอดนักฆ่าไร้ความรู้สึก ทว่าสำหรับเฉินเฟิงในยามนี้ กระบี่ในมือกลับวาด
last updateLast Updated : 2026-09-30
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status