Home / วาย / เฮียชนคือตัวซีเคร็ต / ตอนที่ 8 ฉันรู้แล้วว่าใครแฝงตัวมา (1)

Share

ตอนที่ 8 ฉันรู้แล้วว่าใครแฝงตัวมา (1)

เสียงประกาศจากมัคนายกและคณะกรรมการผู้รับผิดชอบดังไปทั่วบริเวณวัดและรอบนอก ตรัยคุณได้แต่แอบนึกในใจเพราะเงินและอำนาจของเฮียชนแน่นอน ที่ทำให้ชาวบ้านต้องยำเกรงถึงขนาดนี้ เขานึกย้อนกลับไปก่อนหน้าที่ได้รับรายงานการร้องเรียนจากชาวบ้านนับร้อยที่ส่งถึงเบื้องบนจนต้องมีคำสั่งให้ทีมของตนออกปฏิบัติการในครั้งนี้ สายตำรวจหลายนายที่ส่งมาล้วนแต่แปรพักตร์เปลี่ยนฝ่ายไปจนหมด ทำให้ตรัยคุณต้องมาที่นี่ด้วยตัวเอง โหดร้ายป่าเถื่อน รังแกชาวบ้าน ข่มขู่ทำร้าย ทั้งยังปล่อยเงินกู้ในอัตราดอกเบี้ยแสนโหดจนมีคนต้องจบชีวิตไปหลายราย แม้จะเพิ่งได้เข้ามาใกล้ชิดกับเขา แต่สิ่งที่เห็นทำให้ตรัยคุณพบข้อพิรุธอยู่หลายอย่าง หากเกรงกลัวอำนาจมืดของคนผู้นี้แล้วทำไมเวลาพบเจอชาวบ้านต่างเข้าหามากกว่าหลีกหนี ทั้งยังมีรอยยิ้มมากกว่าความหวาดกลัวเสียอีก

“เฮีย ผมขอไปเดินทางนั้นนะครับ”

“เออ ตรงนั้นมีโรงทาน ถ้ามีลูกชิ้นทอดเอามาฝากด้วยนะ อยากกิน”

รวยจะตายห่าลูกชิ้นทอดโรงทานมึงก็ยังจะไปแย่งกับชาวบ้านเนอะ...ตรัยคุณคิดในใจแต่ก็ยังพยักหน้ารับปาก ก่อนจะเดินแยกออกมาจากเต็นท์สีเขียวน้ำเงินที่ตั้งไว้กลางแดด แม้จะเปิดพัดลมตัวใหญ่ก็ยังร้อนอบอ้าวอยู่ดี

“ตรัย มึงจะไปไหน” หมีเอ่ยเรียกผู้หมวดสายลับ

“จะไปเอาลูกชิ้นทอดที่โรงทานให้เฮีย พี่มีอะไรไหม”

“ไอ้ยักษ์ไปเข้าห้องน้ำ แสดงว่าไม่มีใครอยู่กับเฮียชน รีบไปรีบมา” หมีเอ่ยบอกในขณะที่มือยังเทน้ำอัดลมใส่แก้วเพื่อแจกจ่ายตามคำสั่งของเฮียชน

“ครับ”

คนเราถ้าไม่ทำชั่วแล้วจะกลัวอะไร อีกอย่างที่นี่มันก็เป็นในเขตวัดวา ใครมันจะกล้าทำเรื่องอะไรแบบนั้น ผู้หมวดหันกลับไปมองหนุ่มหล่อออร่าแรงที่นั่งเป็นประธานกองกฐินอยู่ในเต็นท์ ใครก็ทำอะไรเฮียชนไม่ได้ เพราะเขาเท่านั้นที่จะเป็นคนจับเฮียชนเข้าคุกเอง

ตรัยคุณหันมองสบตาจ่าบ๊วยที่ปลอมตัวเป็นชาวบ้านมาร่วมงาน จากนั้นก็เดินนำหน้าไปต่อแถวที่โรงทานโดยมีชาวบ้านคนดังกล่าวเดินตามไปอย่างแนบเนียน

“ได้ความว่าไงบ้างครับ” จ่าบ๊วยเอ่ยถามในขณะที่ยืนต่อแถวรอลูกชิ้นที่ยังทอดอยู่ในกระทะ

“คิดว่านอกจากการลักลอบพาคนเข้าเมือง ยังมีการค้าอวัยวะหรือชิ้นส่วนมนุษย์ด้วย”

จ่าบ๊วยแสร้งทำของตกแล้วก้มลงรับของจากมือของตรัยคุณ ข้อมูลทุกอย่างอยู่ในกระดาษใบนั้นอย่างครบถ้วน

“ได้ข้อมูลแล้วทำไมไม่ไป”

“ไหน ๆ ก็ต่อแถวแล้วเอาไปสักถ้วยเถอะครับ รอหมวดนานผมก็หิว”

เรื่องกินว่ากันไม่ได้ เพราะตำรวจก็หิวเป็น ทั้งสองยืนต่อแถวรอลูกชิ้นทอดจนเรียบร้อยและแยกย้ายกันไปคนละทาง นี่คงเป็นการนัดส่งข่าวที่รู้สึกระทึกน้อยที่สุด วิ่งไล่จับผู้ร้าย หลบกระสุน โดนผีหลอก ชีวิตการเป็นตำรวจของตรัยคุณไม่เคยเหงา ช่างมีสีสันซะเหลือเกิน

“เฮีย ลูกชิ้นทอดครับ”

ตรัยคุณส่งถ้วยกระดาษคราฟต์ที่มีลูกชิ้นหลากหลายชนิดให้เฮียชน เขามองคนที่จิ้มกินลูกชิ้นแป้งเน้น ๆ ผสมวิญญาณเนื้อสัตว์เบาบางอย่างเอร็ดอร่อย อยู่บ้านทำตัวอย่างกับเศรษฐีดูไบ พอมาอยู่นี่กินของโรงทานโคตรจะเสแสร้ง ตรัยคุณกลอกตามองอย่างเข้าไม่ถึงกับการสร้างภาพของคนผู้นี้

“ไม่กินเหรอ” เขาหันมาถามตรัยคุณ

“ไม่ครับ”

“รองท้องสักหน่อย เดี๋ยวตอนเย็นพาไปกินอาหารญี่ปุ่น”

นั่นอย่างไรเล่าคิดไว้ไม่มีผิด ที่กินง่ายติดดินก็แค่สร้างภาพ สุดท้ายก็ต้องไปกินอาหารหรู ใช้ของแพงอยู่ดี เกือบจะหลงเชื่อไปแล้วเชียว

“อ้าววววว นึกว่าใครมานั่งกินของโรงทานอยู่ตรงนี้ ที่แท้ก็พิสุทธิ์ชนเพื่อนรักนี่เอง”

ตรัยคุณหันมองคนที่เข้ามาทักทายเจ้านาย รูปร่างหล่อเหลาแต่บุคลิกถอดแบบตัวร้ายในละครมาไม่มีผิดเพี้ยน ตัวร้ายที่สร้างภาพว่าตัวเองเป็นคนดีแบบนี้นี่เอง

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เฮียชนคือตัวซีเคร็ต    ตอนที่ 79 ลูกชาย ลูกสาว (3)

    “ปะป๊า หนูคิดถึงปะป๊า” กุนเชียงวิ่งเข้าหาอ้อมกอดของพิสุทธิ์ชน ที่แอบนึกในใจตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาได้อยู่กับลูกทุกวันเพราะต้องแฝงตัวเพื่อสืบเรื่องการทำกาสิโน แต่เมื่อทุกอย่างกระจ่างการแฝงตัวก็ต้องยุติลง แล้วไปเริ่มภารกิจใหม่ที่บางครั้งก็ไม่ได้กลับบ้านเป็นเดือน ๆ“ปะ ปะ พรู~~~”เขาเดินเข้ามาอุ้มลูกชายคนเล็กที่มอมแมมไปด้วยข้าวบด ก็โนอาร์แสนซุกซนกินไป 10% อีก 90% นั้นเล่นเสียมากกว่า“ป๊าคิดถึงทุกคนเลย...คราวนี้ได้พักยาว”“ลาออกเหรอ” ตรัยคุณประชด“ผมตกงานแล้ววอนผู้กองเลี้ยงดูด้วยนะครับ”“เฮียรู้ได้ไง” ตรัยคุณถามอย่างประหลาดใจ เพราะที่ผ่านมาพิสุทธิ์ชนอยู่ในหน่วยฝึกหรือไม่ก็ต้องไปราชการตลอด“เรื่องเมียตัวเอง มันก็ต้องรู้สิ...เฮียไม่ได้ลาออก แค่ทางผู้ใหญ่เห็นว่าเหนื่อยติดต่อกันมานานก็เลยให้พัก รอคำสั่งเปลี่ยนแปลงอีกที”“อื้อ...งั้นมาให้กอดหน่อย คิดถึง” ตรัยคุณแสดงออกถึงความรักที่มีต่อเขาอย่างชัดเจน“ชีวิตเฮียนี่มันน่าอิจฉาจริง ๆ เมียก็น่ารัก ลูกสาวก็น่ารัก ลูกชายก็น่ารัก”พิสุทธิ์ชนหอมแก้มคุณตำรวจด้วยความคิดถึง ห่างกันบ่อย ๆ แบบนี้ยิ่งทำให้รู้สึกขอบคุณตรัยคุณ ที่ดูแลลูก ๆ เป็นอย่างดี“ขอบคุณที่

  • เฮียชนคือตัวซีเคร็ต    ตอนที่ 78 ลูกชาย ลูกสาว (2)

    “ผมไม่เคยเลี้ยงเด็ก...เราต้องเลี้ยงเขายังไงอะเฮีย เขากินนมยี่ห้ออะไร แล้วกินกี่โมง กี่เดือนแล้ว เดินได้ยัง” เพราะไม่เคยมีลูกและไม่เคยเลี้ยงทารกจริง ๆ ทำให้ตรัยคุณต้องนึกอยู่นาน ไม่ได้มีใจรังเกียจเด็กน้อยเลยสักนิด“พี่ไม่ว่าใช่ไหมที่พิ้งค์พาลูกมา” เธอถามเขาอีกครั้ง เพราะเธอไม่ต้องการสร้างความลำบากใจให้พี่ชายหรือทำให้ครอบครัวของพี่ชายมีปัญหาเพราะตัวเอง และพิลาสลักษณ์ก็รักลูกตัวเองไม่แพ้แม่คนอื่นเช่นกัน“ไม่ครับ อย่าคิดแบบนั้น...นี่ไงเฮียมีลูกสาวแล้วก็มีลูกชายเพิ่มอีกคน” ตรัยคุณบอกคนรักด้วยรอยยิ้ม และไม่คิดจะถามหาเหตุผลของการกระทำในครั้งนี้จากพิลาสลักษณ์ ถึงอย่างไรที่นี่ก็เป็นบ้านเธอและพิสุทธิ์ชนก็คือพี่ชายและญาติสนิทเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่บนโลกนี้“ที่ยายพิ้งค์ต้องทำแบบนี้ก็เพราะ...” พิสุทธิ์ชนกลืนก้อนแข็ง ๆ ลงคออย่างยากลำบากที่ต้องเอ่ยประโยคต่อไป“ไม่เป็นไร ยังไม่ต้องคิดมาก”“เฮียอยากบอกให้ตรัยรู้ เราจะไม่มีอะไรปิดบังกันไง”“อื้ม...ถ้าเฮียกับคุณพิ้งค์โอเค ตรัยก็รับฟัง” ทุกเรื่องราวทุกการกระทำล้วนมีเหตุผลในตัวเอง หากเจ้าของมันไม่ยินดีจะให้รับรู้ ตรัยคุณก็ไม่คิดจะเสาะแสวงหาหรือเซ้าซี้ให

  • เฮียชนคือตัวซีเคร็ต    ตอนที่ 77 ลูกชาย ลูกสาว (1)

    ผ่านไปเกือบสองปีที่ตรัยคุณตกลงคบหากับพิสุทธิ์ชน พร้อมการย้ายหน่วยด้วยเหตุผลที่ว่าครอบครัวนี้มีพิสุทธิ์ชนเสี่ยงภัยคนเดียวพอแล้ว บ้านต้องมีคนดูแล ลูกก็ต้องมีคนเลี้ยง ตรัยคุณจึงอาสาเป็นคนย้ายหน่วยน่าจะดีกว่าให้พิสุทธิ์ชนลาออกจากทีเซเว่น“พ่อตรัยคะ”“ครับว่าไง” ตรัยคุณปิดประตูรถแล้วเดินอ้อมมาจูงมือกุนเชียงเดินเข้าบ้าน“หนูอยากเยี่ยมพ่ออรรถค่ะ” ดวงตากลมแป๋วเงยขึ้นมองตรัยคุณ อย่างไรเขาก็เป็นพ่อลูกกัน แม้ว่าพิสุทธิ์ชนเลือกจะไม่บอกความจริงทั้งหมด แต่ก็ยอมให้กุนเชียงเรียกอรรถพลว่าพ่อ ส่วนเรื่องอื่นเมื่อเด็กหญิงเติบโตและมีวุฒิภาวะมากพอที่จะตัดสินใจได้ด้วยตัวเองก็ยังไม่สายที่จะได้รู้“วันนี้ปะป๊าเพิ่งกลับมา เดี๋ยวพ่อคุยกับปะป๊าให้ดีไหม” หลังจากที่ไปราชการนานนับเดือนก็ได้เวลากลับมาให้ลูกเมียชื่นใจเสียที ตรัยคุณเหลือบมองรองเท้าที่ไม่เคยเห็นมาก่อน แม้จะออกจากหน่วยสืบมาแล้วแต่นิสัยความช่างสังเกตไม่สามารถเปลี่ยนตามหน่วยที่ย้ายมาสังกัดได้เลยจริง ๆ“รองเท้าใคร”ทั้งสองคนพ่อลูกจูงมือกันเดินเข้าบ้าน ตรัยคุณนิ่งไปชั่วขณะ เมื่อเข้ามาพบว่าพิสุทธิ์ชนกำลังยืนกอดอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่ง ไม่ใช่การกอดเพื่อทักทาย แต

  • เฮียชนคือตัวซีเคร็ต    ตอนที่ 76 ผู้ก่อเหตุ (4)

    ตรัยคุณของเขาสวยมากจริง ๆ แม้เจ้าตัวจะไม่ชอบให้ชมแบบนี้ก็เถอะ แต่พิสุทธิ์ชนก็มองอีกฝ่ายเป็นผู้ชายที่สวยมากคนหนึ่ง ความสวยงามไม่เคยมีกฎเกณฑ์ ความสวยงามคือสิ่งที่หัวใจบอกว่ามันใช่ต่างหาก ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในตอนนี้ไม่ใช่เพียงการอยากลิ้มลองสิ่งแปลกใหม่ มันเกิดขึ้นจากความรู้สึกที่มีจากหัวใจของคนทั้งสอง“ผมไม่เคยอยากทำแบบนี้กับผู้ชายคนไหน...นอกจากเฮีย”“เฮียก็ไม่ยอมให้ตรัยไปทำแบบนี้กับใครแน่ ๆ” จากหนึ่งนิ้วเพิ่มเป็นสองแล้วเร่งจังหวะเข้าออกให้เร็วขึ้นสักหน่อย แต่เมื่อเห็นของตรัยคุณขยุ้มผ้าปูที่นอนแน่นก็เกรงว่าจะทำให้คุณตำรวจต้องเจ็บ พิสุทธิ์ชนจึงหยุดมือแล้วเอ่ยถาม“เจ็บมากเหรอ”“หึ...ไม่...เสียว...แต่ถ้าของเฮียน่าจะเจ็บ” ตรัยคุณเอ่ยบอกตามตรง ตอนนี้ความรู้สึกส่วนใหญ่เต็มไปด้วยความซ่านกระสันและคับแน่น หัวใจของคุณตำรวจสูบฉีดเต้นแรง เหงื่อเม็ดโตผุดขึ้นบนหน้าผากและปลายจมูก“จะทำเบา ๆ เฮียจะถนอมนายให้ได้มากที่สุด เท่าที่เฮียจะทำได้”มันดีกว่าที่คิดไว้มาก ดีกว่ามาก ๆ ก็ว่าได้ พิสุทธิ์ชนใส่ใจทุกการกระทำ ให้ความสำคัญทุกรายละเอียด เพื่อให้ตรัยคุณได้รับบาดเจ็บน้อยที่สุด คนที่รักเขามากพอที่จะทำเพื่อเขา

  • เฮียชนคือตัวซีเคร็ต    ตอนที่ 75 ผู้ก่อเหตุ (3)

    “เขินว่ะ...เอาจริง ๆ ไม่เคยเขินอะไรแบบนี้เลย เหมือนตัวเองเป็นตุ๊กตาตัวเล็ก ๆ ยังไงไม่รู้” ความรู้สึกที่ถูกรัก ถูกทะนุถนอมและปกป้องมันดีแบบนี้นี่เอง ต่อให้แข็งแกร่งแค่ไหนก็พ่ายแพ้ราบคาบ คงเป็นเพราะพิสุทธิ์ชน และต้องเป็นพิสุทธิ์ชนคนเดียวเท่านั้น“ผมอยากจูบเฮีย” ไม่เห็นต้องบอก ทั้งที่ยังซุกอยู่ในอกเขาแบบนี้ ก็เพราะกำลังอยากออดอ้อนใครสักคน อ่อนแอกับใครสักคน การได้ยืนหลบแผ่นหลังของใครสักคนมันดีจริง ๆ เมื่อก่อนคิดว่าเป็นผู้ชายต้องเข้มแข็งและเสียสละ จะมางอแงแบบนี้มันใช้ได้ที่ไหน แต่เวลาที่อยู่ใกล้พิสุทธิ์ชน ตรัยคุณกลับอยากอ่อนแอ อยากงอแงได้รับการปกป้อง และยอมรับจนหมดใจว่าทุกอย่างมันดี และดีมากจริง ๆ“เหมือนนายกำลังอ้อนฉันเลยตรัย” เขากระชับวงแขนให้ตรัยคุณแนบชิดกับตัวเองมากขึ้น“ไม่ชอบเหรอ”“อย่าเล่นกันแรงแบบนี้ มันจะห้ามตัวเองไม่ไหว”“แล้วห้ามทำไม”“ดื้อว่ะ”ตรัยคุณนั่งลงบนเตียง นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้อยู่ในห้องนอนของพิสุทธิ์ชน แม้จะแฝงตัวอยู่ร่วมปี แต่ห้องนี้เป็นส่วนที่สายลับอย่างเขาหาวิธีปลดล็อกประตูไม่ได้ และเพิ่งมารู้ว่าประตูเห่ย ๆ ธรรมดานั้นมันต้องสแกนม่านตาและลายนิ้วมือพร้อมกัน การที่เ

  • เฮียชนคือตัวซีเคร็ต    ตอนที่ 74 ผู้ก่อเหตุ (2)

    “อ่าาาาาาาา...”พิสุทธิ์ชนมองหน้าเคลิ้มนั้นอย่างได้อารมณ์ เขาเอนตัวไปด้านหลัง แล้วเท้าแขนข้างหนึ่งกับขอบอ่าง มือหนึ่งรูดสาวอาวุธที่ยังจมน้ำอยู่ในขณะที่ตายังจับจ้องหยดน้ำสีขาวขุ่นที่ยังติดอยู่ที่ปลายกระบอกปืนของตรัยคุณ“ตอนเด็ก ๆ เคยเล่นแต่ตำรวจจับโจร โตมาดันต้องเล่นโจรจับตำรวจ...เอา-ทำ-เมีย”พิสุทธิ์ชนเน้นสามคำสุดท้ายอย่างจงใจเย้าแหย่ แต่ตรัยคุณกลับยิ้มเย็นแล้วโต้กลับ“แค่อมให้...อย่ามาเคลมความเป็นผัวครับ ไม่ชอบ” ตรัยคุณหันหน้าเบา ๆ เป็นการบอกให้คนขี้ตู่ขึ้นไปนั่งที่มุมขอบอ่างด้านติดผนัง พิสุทธิ์ชนเดาะลิ้นอย่างสบายอารมณ์ แล้วทำตามคำสั่งอย่างว่าง่าย“เค้นสอบผู้ร้ายปากแข็ง”“อย่างอื่นแข็งกว่าอีกคุณตำรวจ” แววตาหื่นกระหายของคนปั่นประสาททำไมมันช่างเร้าใจ ไม่เคยคิดว่าเขาจะเร่าร้อนเรื่องอย่างว่าได้มากขนาดนี้ ตรัยคุณเลียริมฝีปากที่แห้งผาก นี่คือครั้งแรกที่เขาจะทำให้ผู้ชายด้วยกัน และจะทำให้แค่เฮียชนเท่านั้น“อ้าาาาาา” พิสุทธิ์ชนชันเข่าขึ้นข้างหนึ่ง หากตอนนี้มีไวน์สักขวดก็คงดี การได้จิบไวน์มองดูตรัยคุณผงกหัวขึ้นลง ปากครอบครองดูดอมอาวุธยุทโธปกรณ์ของตนเองมันจะดีแค่ไหน แค่คิดก็ฟินแล้วมันเป็นแบบนี้

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status