Masuk“เฮ้อ...หนังท้องตึงหนังตาก็เริ่มจะหย่อน” น้ำหนึ่งมันพูดพลางเอามือลูบท้องตัวเอง
“ให้กูขึงตาให้มะ มึงนี่นะกินอิ่มทีไรจะหลับทุกที” กรี๊ด!! อยู่ๆ น้ำหนึ่งมันก็กรี๊ดขึ้นมาแล้วชี้นิ้วไปข้างหน้า “มึงๆ” “อะไร...แล้วนี่จะกรี๊ดหาพระแสงอะไรของมึงเนี่ย แก้วหูจะแตก” ฉันถามแล้วหันไปดูตามนิ้วที่มันชี้ไป “อีเชี่ย! หล่อโฮก หล่อฮาก หล่อมาก หล่อจนใจเจ็บ เขาเป็นใครวะมึง แต่งตัวดูดีดูทรงเสี่ยมาก” “มึงนี่ตาดีเนอะ กูยังมองไม่เห็นเลย” ฉันพยายามเพ่งตา ดูผู้ชายคนนั้นคนที่น้ำหนึ่งมันบอก เขายืนอยู่ไกลมากเลยนะนั่น มันยังมองเห็นแถมยังบอกว่าหล่ออีก “ถ้าเป็นผู้ชาย...ต่อให้อยู่พันไมล์กูก็มองเห็นค่ะเพื่อน เขากำลังเดินมาทางนี้แล้วมึง” มันเอามือมาเขย่าแขนฉัน ตัวฉันสั่นไปมาตามแรงที่น้ำหนึ่งมันเขย่า นี่สมองซีกซ้ายกับซีกขวาฉันมันไหลมารวมกันหมดแล้วมั้งเนี่ย “นี่มะ...มึงเลิกเขย่ากูก่อน กูสั่นเป็นเจ้าเข้าและอีน้ำหนึ่ง” “มาแล้วๆ เขาเดินเข้ามาทางเราอะมึง มึ้ง!!” เป็นเอามากแล้วเพื่อนตู >< ฉันมองน้ำหนึ่งก่อนจะส่ายหน้าไปมาอย่างเอือมๆ แล้วก้มหน้าดูโทรศัพท์มือถือต่ออย่างไม่สนใจ “อยู่นี่เอง เฮียหาหนูอยู่ตั้งนาน ว่าแต่ใส่ชุดนักศึกษาแล้วดูน่ารักมากๆ เลยอ่า” เสียงชายหนุ่มคนหนึ่งพูดขึ้น ฉันเงยหน้าขึ้นไปดูก็ต้องถึงกับตกใจสะดุ้งโหยงเมื่อผู้ชายคนนั้นคือ “เหี้ย!! พะ...พี่สี่” “อะ...เอ่อ เฮียจ้ะ แหม่...เรียกกันซะเขินเลย” “พี่มาได้ยังไงเนี่ย แล้วมาทำอะไร..?” “ก็มาหาน้องตะไคร้คนสวยไงครับ คิดถึงอะ...อยากเห็นหน้า” เขาพูดพลางเอามือขึ้นลูบท้ายทอยตัวเองอย่างขวยเขิน “อะ...เอ่อ อีตะไคร้อธิบายมาสิ คืออะไร ยังไงกันก่อน...” น้ำหนึ่งมันดึงตัวฉันเข้าไปกระซิบถาม “เดี๋ยวกูจะมาเหลาให้ฟังทีหลัง ตอนนี้ขอเวลาแป๊บ” พูดจบฉันก็ลากแขนพี่สี่ให้เดินไปคุยกันที่หลังตึกแบบเงียบๆ สองคน “พี่...พี่มาหาหนูทำไม และรู้ได้ไงว่าหนูอยู่ที่นี่” ฉันถามเขาแล้วจ้องตาเขม็งใส่ “ก็บอกไปแล้วว่าคิดถึง...อยากเห็นหน้า คนมันอยากเจอไม่ว่าหนูอยู่ที่ไหนเฮียก็หาจนเจอแหละ” เขาโอบเอวฉันให้เข้าไปใกล้ๆ แล้วโน้มใบหน้าลงมาหอมที่แก้มข้างซ้าย ฟอด “เฮ้ยๆ ไอ้บ้า! ไอ้โรคจิต!” ฉันแว้ดใส่พี่สี่ทันที และใช้มือทุบแรงๆ ที่อกแกร่งเขาไปหลายที อะไรกันวะเนี่ย อยู่ๆ ก็มาหอมแก้มกันเฉย “จะโวยวายทำไมกันเล่า เฮียแค่เห็นอะไรติดหน้าหนูเลยจะเอาออกให้เฉยๆ” เขาพูดแบบหน้าตาเฉย “ใช้มือหยิบออกก็ได้โว้ย!!” “ก็มือมันไม่ว่างไง โอบเอวหนูไว้อยู่ เอ๊ะ...เนี่ยแก้มอีกข้างนึงมันเลอะอะไรอีกก็ไม่รู้” ว่าจบเขาก็โน้มใบหน้าลงมาหอมที่แก้มข้างขวาของฉัน ฟอด “โว้ย!! ไอ้ผู้ชายโรคจิต! ปล่อยเลยนะ ไม่อย่างนั้นจะร้องให้คนมาช่วย” ฉันพยายามดีดดิ้นเพื่อจะให้หลุดจากการกอบกุม ของเขา แต่ดูเหมือนว่ายิ่งดิ้นเขาก็ยิ่งรัดฉันแน่นกว่าเดิม “ไม่ปล่อย คนอย่างหนูอะแม่งแสบมากๆ เลยนะ” “ร้องให้คนช่วยจริงๆ นะ” “อื้อ ร้องเลย ร้องดังๆ เลยนะครับ” “ชะ...ช่วย...” อุ๊บส์ อยู่ๆ ปากฉันก็โดนปิดสนิทด้วยปากของพี่สี่แบบไม่ได้ตั้งตัว ตาฉันเบิกกว้างขึ้นอย่างตกตะลึง ตายแล้วๆ นี่มันจูบแรกของฉันเลยนะ คนบ้าเอ๊ย! ฮือ TT เขาพยามจะสอดแทรกลิ้นเข้ามาภายในโพรงปากของฉัน แต่ฉันพยายามขืนไม่ยอมปริปากออกให้เขาได้แทรกลิ้นเข้าไป จนเขายอมถอนริมฝีปากออก “ไอ้บ้า! ไอ้คนลามก! ไอ้คนฉวยโอกาส! คอยดูนะจะฟ้องพ่อให้มาจัดการพี่แน่” ฉันคิดอะไรไม่ออกเลยพ่นคำด่าออกไปแล้วขู่เขาว่าจะฟ้องพ่อให้มาจัดการเขา “ฟ้องเลยสิ จะได้คุยกับว่าที่พ่อตาเลยด้วย ว่าเฮียชอบลูกสาวของพ่อ อยากได้ลูกสาวของพ่อมาเป็นเมียมากๆ” เขาพูดออกมาแล้วกระตุกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ “ไม่มีทาง! พ่อไม่มีทางยอมให้พี่จีบหนูง่ายๆ แน่” ฉันพูดออกไปอย่างมั่นใจว่ายังไงพ่อก็ไม่มีทางยอมแน่ๆ “อย่าพึ่งด่วนตัดสินสิจ๊ะที่รัก เตรียมตัวเตรียมใจได้เลยนะครับ เมียคนสวยของเฮียสี่” “ไม่เตรียมว้อย!! แล้วก็ปล่อยหนูด้วย” “ยังไม่อยากปล่อยเลยอ่า อยากกอดแบบนี้ไปทั้งวัน” เขากระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นแล้วจับหัวฉันซุกลงที่แผงอกเขา “จะบอกอะไรให้นะ เฮียไปคุยกับพ่อหนูมาแล้วด้วย” “อะไรนะ!!” “พ่ออนุญาตให้จีบได้...แต่จะจีบติดมั้ยก็ต้องดูกันไป” “มะ...ไม่จริง พี่อย่ามาโกหก พ่อหนูไม่ยอมง่ายๆ แบบนั้นหรอก” ฉันพยายามผลักตัวเขาออก แต่ก็ไม่เป็นผล “ไม่เชื่อก็ลองไปถามพ่อหนูดูสิคะ” เขาจุ๊บที่หน้าผากฉันเบาๆ หนึ่งที “ตั้งใจเรียนนะเดี๋ยวเย็นเฮียจะมารับ” แล้วปล่อยตัวฉันให้เป็นอิสระก่อนที่จะเดินออกห่างไปเรื่อยๆ จนลับตา “นี่มันเรื่องบ้าอะไรวะเนี่ย! ทั้งจูบปาก ทั้งหอมแก้ม ทั้งจูบหน้าผาก พระเจ้า!” ฉันยืนนิ่งค้างไปในทันทีเฮียสี่คลานมาเรื่อยๆ จนหยุดอยู่ตรงหน้าพี่บอม ก่อนจะยกมือขึ้นแล้วประกบเข้าหากัน “เฮียอย่าทำนะ! พี่บอมหนูขอร้องพี่อย่าทำแบบนี้เลยนะ พี่ตั้งสติดีๆ ก่อนนะคะ เมื่อก่อนพี่บอมไม่ใช่คนแบบนี้เลยนะ” ฉันพยายามพูดหว่านล้อม “หึ! กูเป็นแบบนี้ก็เพราะมึงนั่นแหละ...ถ้ามึงเลือกกูตั้งแต่แรก กูก็คงจะไม่ต้องมาลงแรงทำเรื่องเหี้ยๆ แบบนี้หรอก” เขาใช้ปลายกระบอกปืนจ่อไปที่หัวเฮียสี่ “จะบอกอะไรให้นะ...กูจ้างคนไประเบิดโรงงานมึงเองแหละ เพราะกูอยากให้มึงตายแบบไม่เหลือซาก แต่มึงแม่งเสือกดวงดีรอดมาได้” “ไอ้ชั่ว! มึงแม่งสารเลว” ฉันเผลอปากด่ามันออกไปทำให้มันโมโหและจะง้างมือตบฉัน “ขอร้อง...ทำกูแทน” เฮียสี่พูดขึ้นแล้วยกมือไหว้ไอ้พี่บอม “ได้ดิไอ้สัส!” เพียะ! พี่บอมมันใช้ปลายกระบอกปืนตบเข้าที่หน้าเฮียสี่อย่างแรงจนมีเลือดซึมออกมาที่มุมปากก่อนจะเอาปืนกดจ่อไปที่หัวของเฮีย “ยอมเจ็บแทนเมียเลยเหรอวะ ปลื้มใจว่ะ ฮ่า ฮ่า” เพียะ! เพียะ! พี่บอมใช้ปลายกระบอกปืนตบเข้าที่หน้าเฮียสี่ซ้ำอีกสองครั้ง คราวนี้ทำให้คิ้วเฮียแตกและมีเลือดไหลออกมา “พี่บอมหยุดได้แล้ว! ขอร้องหยุดเถอะ ฮือๆ” ฉันร้องไห้ออกมา ตอนนี้สงสารเฮียสี่แท
Chapter 12 (The end) เมื่อเสร็จกิจเราสองคนก็พากันเดินจูงมือออกมาจากห้องของน้ำหนึ่งก่อนจะชะงักไปเมื่อเห็นว่าเจ้าของห้องต้องมานั่งหน้าจ๋อยรออยู่ข้างนอก “อุ๊ย! ตกใจหมดเลย มึงมานั่งทำอะไรอยู่ตรงนี้เนี่ย” “เหรอ...ก็มานั่งรอคุณสองคนเสร็จกิจเนี่ยแหละค่ะ ไม่ทราบว่าไปอดอยากปากแห้งกันมาจากไหนเหรอคะ” น้ำหนึ่งพูดประชดประชันใส่ “กินกันอิ่มแล้วเนอะ ขออนุญาตเข้าห้องนะคะ บาย” พูดจบมันก็เปิดประตูเดินเข้าไปเลย “เอ้า...ก็ไหนบอกจะไปทำธุระไง” ฉันยืนงง “เรากลับบ้านกันดีกว่าครับ ป่านนี้ลูกๆ คงตื่นแล้วแหละ” เฮียสี่จูงมือฉันเดินไปทันที คฤหาสน์เสี่ยสาม ขับรถเข้ามาจอดฉันสังเกตว่ามันดูเงียบแปลกๆ เงียบแบบผิดปกติ ลุงคนขับรถก็ไม่เห็นออกมา ป้าแม่บ้านก็ไม่เห็นออกมารับเหมือนเคยเช่นกัน “เฮีย ทำไมมันดูเงียบผิดปกติอะ” ฉันถามพลางเปิดประตูแล้วลงมาจากรถ “ป้าแม่บ้านก็ไม่เห็น” “นั่นสิ คงจะเล่นอยู่กับลูกๆ เราอยู่ข้างในแหละมั้ง เราเข้าไปหาลูกกันเถอะครับ” เฮียสี่จูงมือฉันเดินเข้าไป เมื่อเดินเข้าไปฉันก็ได้ยินเสียงสะอึกสะอื้นของลูกๆ และเสียงร้องโวยวายของป้าแม่บ้าน เฮียสี่ปล่อยมือฉันออกก่อน แล้วรีบวิ่งไปดู ฉั
ภายในห้องนอนน้ำหนึ่ง (NC18+) เฮียสี่อุ้มฉันเข้ามาในห้องนอนของน้ำหนึ่งแล้ววางฉันลงบนเตียงก่อนประกบจูบอย่างดูดดื่ม มือก็อยู่ไม่สุขล้วงเข้าไปปลดตะขอบราแล้วดึงออกมากองไว้ที่พื้น ลิ้นสอดแทรกลิ้นแล้วตวัดพันกันพัลวันอยู่ภายในโพรงปาก ตอนนี้เราทั้งคู่ต่างต้องการกันและกันมาก สัมผัสที่โหยหามาสามปีมันกำลังจะเติมเต็มในอีกไม่ช้า “อื้อ...เฮีย ให้หนูทำให้เฮียนะ” “หือ...ปกติไม่เคยเห็นจะอยากทำให้เลยนิครับ” “ก็ตอนนี้อะไรๆ มันก็เปลี่ยนไปหมดแล้ว หนูแค่อยากจะทำหน้าที่เมียที่ดีบ้าง รวมไปถึงเรื่องบนเตียง” “ตามใจหนูเลยครับ” เฮียสี่ยกยิ้มก่อนจะผละตัวออกไปนอนแผ่ “ปราณีเฮียด้วยนะครับ” “บ้า! หนูไม่ใช่คนรุนแรงเหมือนเฮียสักหน่อย นอนเฉยๆ ไปเลยค่ะ แล้วก็ระวังจะหลงหนูจนหัวปักหัวปำด้วยนะคะ” พูดจบฉันก็ขึ้นไปคร่อมอยู่บนตัวเฮียสี่แล้วถอดเสื้อผ้าตัวเองออกอย่างช้าๆ จนหมด ก่อนจะปลดกระดุมเสื้อเขาทีละเม็ดจนหมดเผยให้เห็นกล้ามหน้าท้องแน่นๆ ผิวขาวและเนียนมากๆ ฉันโน้มหน้าลงไปจูบปากเฮียสี่ก่อนแล้วค่อยๆ เลื่อนมาพรมจูบตามใบหน้าหล่อจนทั่วก็เปลี่ยนมาซุกไซ้ตามซอกคอแล้ว ดูดแรงๆ จนเป็นรอยเหมือนที่เขาเคยทำกับฉ
กริ๊ง กริ๊ง เสียงกริ่งดังขึ้นน่าจะเป็นคนมาส่งขนมแหละ “เสียงกริ่งห้องมึงเชยมากเลยน้ำหนึ่ง” “ก็มันเป็นแบบนี้อยู่แล้ว...มึงจะให้กูเปลี่ยนเป็นเสียงสามช่ามั้ยล่ะ หรือหมอลำแบบโจ๊ะๆ ดี” “ก็ดีนะเวลาเดินไปเปิดประตูจะได้เต้นไปด้วย มึงนั่งรอนี่แหละเดี๋ยวกูลุกไปเปิดเอง” ฉันบอกกับน้ำหนึ่งก่อนจะลุกแล้วเดินไปเปิดประตู “ฮะ...เฮีย!” นี่ไม่ใช่คนส่งขนมแต่เป็นเฮียสี่ “กลับไปคุยกันที่บ้านก่อน” “เดี๋ยวค่อยกลับ หนูยังกินไม่เสร็จ” ฉันเดินกลับมานั่งลงแล้วตักข้าวกินต่อ “มึงเป็นคนบอกใช่มั้ย” หันไปถามน้ำหนึ่ง “เออ...กูอยากให้คุยกันไง” น้ำหนึ่งมันยอมรับว่าเป็นคนบอกเฮียสี่เองว่าฉันอยู่ที่คอนโดมัน “กลับบ้านไปคุยกันก่อนนะครับ” เฮียสี่เดินมาลงข้างๆ ฉันแล้วโอบเอวไว้ “หนูกำลังเข้าใจผิด...แบบผิดมากๆ เลยตอนนี้” “หนูเข้าใจถูกแล้ว” “เข้าใจผิด!” “เข้า...ใจ...ถูก!!” “เอ้อ...กูลืมเลยว่าต้องออกไปทำธุระข้างนอกสักพักใหญ่ๆ เลยอะ ช่วยเฝ้าห้องให้กูแป๊บนะเพื่อนรัก ขอบใจมาก” น้ำหนึ่งมันรีบเดินพรวดออกไปแล้วกดล็อกห้องก่อนจะปิดประตูลง “เดี๋ยวสิ นี่มึงจะไปไหนวะ กูไปด้วยสิ” ฉันลุกขึ้นพรวดเช่นกันแล้วเตรียมจะเดินตา
ลูก!! นี่เฮียสี่พูดว่าลูก!! “ใช่...อีกอย่างก็คิดถึงพี่สี่แหละเลยมาหาตามที่อยู่ที่พี่ให้” “อื้ม...แล้วนี่กินอะไรกันมาหรือยัง แล้วเงินพอใช้มั้ย” เงินพอใช้ไหมอย่างนั้นเหรอ!! ฉันไม่อยากจะมายืนเป็นก้างขวางคอและไม่อยากทนฟังเลยเดินเข้าไปแย่งตัวน้องหนึ่งมาจากเฮียสี่ “ตามสบายนะคะ” พูดจบก็เดินออกมาทันทีแล้วพาลูกๆ เข้าไปนอนในห้อง นี่อย่าบอกนะว่าสามปีที่ผ่านมาเฮียสี่ไม่ได้ไปติดอยู่ในเรือ แต่ไปอยู่กับผู้หญิงคนนั้นและมีลูกด้วยกัน ไม่น่าจะใช่หรอกมั้ง...อย่าคิดมากสิตะไคร้เอ๊ย ….. “นี่ก็ผ่านมาเกือบชั่วโมงแล้วทำไมอีเฮียมันยังไม่ขึ้นตามฉันมาอีกนะ ขอแอบลงไปดูหน่อยดีกว่า” ว่าจบฉันก็เดินลงมาข้างล่างคนเดียวปล่อยให้ลูกๆ นอนหลับอยู่ในห้องไปก่อน เดินไปดูในห้องรับแขกก็ไม่มี “ป้าคะ...เฮียสี่ไปไหนเหรอ” ฉันถามป้าแม่บ้านที่เดินผ่านมาพอดี “ไม่ได้บอกนะคะ แต่ป้าเห็นไปกับผู้หญิงคนนั้นและก็เด็กค่ะ ออกไปได้สักพักแล้วนะคะ” “ไปได้สักพักแล้วเหรอคะ!” “ใช่ค่ะ...คุณสี่ก็ไม่ได้บอกคุณตะไคร้เหรอคะ” “เปล่าค่ะ ขอบคุณป้ามากๆ นะคะ” ฉันรีบเดินขึ้นไปข้างบนอย่างรวดเร็วก่อนจะเข้าไปในห้องหยิบโทรศัพท์มือถือมาแล้
เราเดินกันไปเรื่อยๆ จนมานั่งพักอยู่ที่โต๊ะไม้ ตะไคร้ให้ผมและลูกๆ นั่งรอ ส่วนเธอเดินไปซื้อน้ำกับกาแฟให้ผม “ป่าป๊า...” น้องหนึ่งเรียกผม “ครับผม...” ผมขานรับแล้วยิ้มให้ลูกสาว “พาหนึ่นไปดูเจื๋อหน่อยได้มั้ยคะ หม่าม้าไม่ยอมพาไปดูเพราะหม่าม้าบอกว่ามันน่ากลัวค่ะ” “ใช่ๆ ฉองก็อยากดูเจื๋อ ป่าป๊าพาไปดูหน่อยได้มั้ย” เจ้าแฝดพากันพูดออดอ้อนจะให้ผมพาไปดูเสือโดยให้แอบพาไปตอนนี้เพราะตะไคร้ไม่อยู่ คือเธอห้ามไม่ให้พาลูกไปเพราะมันเป็นเสือที่อยู่นอกกรงให้คนได้เข้าไปถ่ายรูปกันโดยมีเจ้าหน้าที่คอยคุมอยู่ด้วย เอาไงดีนะผมยิ่งแพ้ความออดอ้อนอยู่ด้วย ไม่ว่าจะเมียหรือลูกผมก็แพ้... . . “เดี๋ยวยิ้มกันหน่อยนะครับรูปจะได้ออกมาดูดี” เจ้าหน้าที่สั่งให้ผมกับลูกๆ ยิ้ม แล้วกดถ่ายรูปให้ “เรียบร้อยครับ จับเล่นได้ตามสบายเลยน้องไม่กัดหรอกครับถ้าเราไม่ไปทำอะไรให้เค้ากลัวหรือตกใจ ว่าแต่เด็กๆ น่ารักมากเลยนะครับไม่มีกลัวเลยสักนิด” เจ้าหน้าที่พูดแล้วยิ้มให้ “ขอบคุณครับผม” ใช่ครับ ผมพาลูกมาดูเสือตามที่ร้องขอ ดูชนิดที่ว่าแบบใกล้ชิดสุดๆ และลูกๆ ก็ไม่มีกลัวเลยสักนิด จับและลูบเจ้าเสือเหมือนกับเป็นแมวไปเลย ฮ่าๆ เจ้
Chapter 07 พาร์ทสี่ ตอนนี้ผมถูกดาด้าหรือดานั่นแหละครับ ลากมานั่งที่โซฟาในห้องรับแขกแล้วเธอก็นั่งข้างๆ เกาะแขนผมแน่นประหนึ่งว่าจะไม่ปล่อยให้ลุกหนีไปไหนได้ ห่วงก็แต่ตะไคร้แหละครับที่ตอนนี้เอาแต่มองผมด้วยสายตาที่ดูก็รู้ว่าเธอไม่โอเค ดาด้าเป็นลูกสาวของเพื่อนสนิทป๊า ตอนเด็กๆ ผมกับเธอจะเล่นด้วยกันแ
“นี่สรุปว่าเฮียเคย...กับพี่เค้าจริงๆ เหรอ” ฉันถามพลางจ้องหน้าเฮียสี่กับพี่หมวยสลับไปมา “เอ่อ...คือ...” เฮียสี่พูดไม่ออก “เป็นไงคะน้อง ทีนี้เชื่อพี่หรือยังเอ่ย ฮ่าๆ” พี่หมวยมันหัวเราะชอบใจออกมา “อย่าอึ้งสิคะ” ฉันไม่พูดอะไรแล้วหยิบรองเท้าที่วางอยู่แถวนั้นขึ้นมาข้างหนึ่งก่อนจะใช้มันตบเข้าไปที่หน
“โอ๋ๆ พี่น้ำหนึ่งก็สวยมากๆ เลยนะครับ เหมาะแล้วที่พี่สองคนเป็นเพื่อนรักกัน สวยแพ็กคู่เลย” รุ่นน้องมันพูดเยินยอใส่แล้วซุกหน้าลงที่ไหล่น้ำหนึ่งแบบอ้อนๆ “หายงอนแล้วพูดมาขนาดนี้ อิ อิ” “นี่มึงชวนกูมาดูคนเขารักกันเหรอคะเพื่อนน้ำหนึ่ง หมั่นไส้ว่ะ ถีบแม่งตกลงไปในเลนเลยดีมั้ย” ฉันพูดกระแนะกระแหนใส่น้ำหน
“ทำไมต้องห้าม...ในเมื่อคนที่โดนกระทำไม่ใช่เมียเฮีย” กรี๊ด!!! พี่หมวยนางร้องกรี๊ดออกมาอย่างกับคนบ้าเสียสติ จนน้ำหนึ่งกับรุ่นน้องต้องช่วยกันลากนางออกไปให้ร้องกรี๊ดที่อื่น “เฮ้อ...เรามานอนกันต่อดีกว่า ง่วงมาก” เฮียสี่ล้มตัวลงนอนพลางดึงฉันลงไปด้วย “สบายใจยังครับ” “สบายใจอะไรของเฮีย หนูไม่ได้มีอ







