Chapter 1(4)

“เฮ้อ...หนังท้องตึงหนังตาก็เริ่มจะหย่อน” น้ำหนึ่งมันพูดพลางเอามือลูบท้องตัวเอง

“ให้กูขึงตาให้มะ มึงนี่นะกินอิ่มทีไรจะหลับทุกที”

กรี๊ด!!

อยู่ๆ น้ำหนึ่งมันก็กรี๊ดขึ้นมาแล้วชี้นิ้วไปข้างหน้า “มึงๆ”

“อะไร...แล้วนี่จะกรี๊ดหาพระแสงอะไรของมึงเนี่ย แก้วหูจะแตก” ฉันถามแล้วหันไปดูตามนิ้วที่มันชี้ไป

“อีเชี่ย! หล่อโฮก หล่อฮาก หล่อมาก หล่อจนใจเจ็บ เขาเป็นใครวะมึง แต่งตัวดูดีดูทรงเสี่ยมาก”

“มึงนี่ตาดีเนอะ กูยังมองไม่เห็นเลย” ฉันพยายามเพ่งตา

ดูผู้ชายคนนั้นคนที่น้ำหนึ่งมันบอก เขายืนอยู่ไกลมากเลยนะนั่น

มันยังมองเห็นแถมยังบอกว่าหล่ออีก

“ถ้าเป็นผู้ชาย...ต่อให้อยู่พันไมล์กูก็มองเห็นค่ะเพื่อน เขากำลังเดินมาทางนี้แล้วมึง” มันเอามือมาเขย่าแขนฉัน

ตัวฉันสั่นไปมาตามแรงที่น้ำหนึ่งมันเขย่า นี่สมองซีกซ้ายกับซีกขวาฉันมันไหลมารวมกันหมดแล้วมั้งเนี่ย “นี่มะ...มึงเลิกเขย่ากูก่อน กูสั่นเป็นเจ้าเข้าและอีน้ำหนึ่ง”

“มาแล้วๆ เขาเดินเข้ามาทางเราอะมึง มึ้ง!!”

เป็นเอามากแล้วเพื่อนตู ><

ฉันมองน้ำหนึ่งก่อนจะส่ายหน้าไปมาอย่างเอือมๆ แล้วก้มหน้าดูโทรศัพท์มือถือต่ออย่างไม่สนใจ

“อยู่นี่เอง เฮียหาหนูอยู่ตั้งนาน ว่าแต่ใส่ชุดนักศึกษาแล้วดูน่ารักมากๆ เลยอ่า” เสียงชายหนุ่มคนหนึ่งพูดขึ้น

ฉันเงยหน้าขึ้นไปดูก็ต้องถึงกับตกใจสะดุ้งโหยงเมื่อผู้ชายคนนั้นคือ “เหี้ย!! พะ...พี่สี่”

“อะ...เอ่อ เฮียจ้ะ แหม่...เรียกกันซะเขินเลย”

“พี่มาได้ยังไงเนี่ย แล้วมาทำอะไร..?”

“ก็มาหาน้องตะไคร้คนสวยไงครับ คิดถึงอะ...อยากเห็นหน้า” เขาพูดพลางเอามือขึ้นลูบท้ายทอยตัวเองอย่างขวยเขิน

“อะ...เอ่อ อีตะไคร้อธิบายมาสิ คืออะไร ยังไงกันก่อน...” น้ำหนึ่งมันดึงตัวฉันเข้าไปกระซิบถาม

“เดี๋ยวกูจะมาเหลาให้ฟังทีหลัง ตอนนี้ขอเวลาแป๊บ”

พูดจบฉันก็ลากแขนพี่สี่ให้เดินไปคุยกันที่หลังตึกแบบเงียบๆ สองคน “พี่...พี่มาหาหนูทำไม และรู้ได้ไงว่าหนูอยู่ที่นี่” ฉันถามเขาแล้วจ้องตาเขม็งใส่

“ก็บอกไปแล้วว่าคิดถึง...อยากเห็นหน้า คนมันอยากเจอไม่ว่าหนูอยู่ที่ไหนเฮียก็หาจนเจอแหละ” เขาโอบเอวฉันให้เข้าไปใกล้ๆ แล้วโน้มใบหน้าลงมาหอมที่แก้มข้างซ้าย

ฟอด

“เฮ้ยๆ ไอ้บ้า! ไอ้โรคจิต!” ฉันแว้ดใส่พี่สี่ทันที และใช้มือทุบแรงๆ ที่อกแกร่งเขาไปหลายที

อะไรกันวะเนี่ย อยู่ๆ ก็มาหอมแก้มกันเฉย

“จะโวยวายทำไมกันเล่า เฮียแค่เห็นอะไรติดหน้าหนูเลยจะเอาออกให้เฉยๆ” เขาพูดแบบหน้าตาเฉย

“ใช้มือหยิบออกก็ได้โว้ย!!”

“ก็มือมันไม่ว่างไง โอบเอวหนูไว้อยู่ เอ๊ะ...เนี่ยแก้มอีกข้างนึงมันเลอะอะไรอีกก็ไม่รู้” ว่าจบเขาก็โน้มใบหน้าลงมาหอมที่แก้มข้างขวาของฉัน

ฟอด

“โว้ย!! ไอ้ผู้ชายโรคจิต! ปล่อยเลยนะ ไม่อย่างนั้นจะร้องให้คนมาช่วย” ฉันพยายามดีดดิ้นเพื่อจะให้หลุดจากการกอบกุม

ของเขา แต่ดูเหมือนว่ายิ่งดิ้นเขาก็ยิ่งรัดฉันแน่นกว่าเดิม

“ไม่ปล่อย คนอย่างหนูอะแม่งแสบมากๆ เลยนะ”

“ร้องให้คนช่วยจริงๆ นะ”

“อื้อ ร้องเลย ร้องดังๆ เลยนะครับ”

“ชะ...ช่วย...”

อุ๊บส์

อยู่ๆ ปากฉันก็โดนปิดสนิทด้วยปากของพี่สี่แบบไม่ได้ตั้งตัว ตาฉันเบิกกว้างขึ้นอย่างตกตะลึง

ตายแล้วๆ นี่มันจูบแรกของฉันเลยนะ คนบ้าเอ๊ย! ฮือ TT

เขาพยามจะสอดแทรกลิ้นเข้ามาภายในโพรงปากของฉัน แต่ฉันพยายามขืนไม่ยอมปริปากออกให้เขาได้แทรกลิ้นเข้าไป จนเขายอมถอนริมฝีปากออก

“ไอ้บ้า! ไอ้คนลามก! ไอ้คนฉวยโอกาส! คอยดูนะจะฟ้องพ่อให้มาจัดการพี่แน่” ฉันคิดอะไรไม่ออกเลยพ่นคำด่าออกไปแล้วขู่เขาว่าจะฟ้องพ่อให้มาจัดการเขา

“ฟ้องเลยสิ จะได้คุยกับว่าที่พ่อตาเลยด้วย ว่าเฮียชอบลูกสาวของพ่อ อยากได้ลูกสาวของพ่อมาเป็นเมียมากๆ” เขาพูดออกมาแล้วกระตุกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์

“ไม่มีทาง! พ่อไม่มีทางยอมให้พี่จีบหนูง่ายๆ แน่” ฉันพูดออกไปอย่างมั่นใจว่ายังไงพ่อก็ไม่มีทางยอมแน่ๆ

“อย่าพึ่งด่วนตัดสินสิจ๊ะที่รัก เตรียมตัวเตรียมใจได้เลยนะครับ เมียคนสวยของเฮียสี่”

“ไม่เตรียมว้อย!! แล้วก็ปล่อยหนูด้วย”

“ยังไม่อยากปล่อยเลยอ่า อยากกอดแบบนี้ไปทั้งวัน” เขากระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นแล้วจับหัวฉันซุกลงที่แผงอกเขา “จะบอกอะไรให้นะ เฮียไปคุยกับพ่อหนูมาแล้วด้วย”

“อะไรนะ!!”

“พ่ออนุญาตให้จีบได้...แต่จะจีบติดมั้ยก็ต้องดูกันไป”

“มะ...ไม่จริง พี่อย่ามาโกหก พ่อหนูไม่ยอมง่ายๆ แบบนั้นหรอก” ฉันพยายามผลักตัวเขาออก แต่ก็ไม่เป็นผล

“ไม่เชื่อก็ลองไปถามพ่อหนูดูสิคะ” เขาจุ๊บที่หน้าผากฉันเบาๆ หนึ่งที “ตั้งใจเรียนนะเดี๋ยวเย็นเฮียจะมารับ” แล้วปล่อยตัวฉันให้เป็นอิสระก่อนที่จะเดินออกห่างไปเรื่อยๆ จนลับตา

“นี่มันเรื่องบ้าอะไรวะเนี่ย! ทั้งจูบปาก ทั้งหอมแก้ม ทั้งจูบหน้าผาก พระเจ้า!” ฉันยืนนิ่งค้างไปในทันที