ตอนที่ 5

5

และเหตุไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นเมื่อเกิดข่าวร้ายกับไร่ภูภูมิพ่อเลี้ยงภูภูมิประสบอุบัติเหตุถูกส่งเข้าห้องฉุกเฉินขณะที่แฟนสาวเขากำลังท่องเที่ยวอยู่ต่างประเทศ

และข่าวร้ายยิ่งกว่านั้นคืออุบัติเหตุครั้งนี้ร่างกายเขาได้รับแรงกระแทกอย่างหนักตรงจุดไขสันหลังทำให้ขาไม่สามารถตอบสนองได้ หรือเรียกง่าย ๆ ว่าเขาจะไม่สามารถเดินได้กลายเป็นคนพิการทันที และนี่ทำให้พ่อเลี้ยงภูภูมิถึงกับหลั่งน้ำตาอย่างเสียใจที่คนสมบูรณ์เช่นเขากำลังกลายเป็นคนพิการ แม้คุณหมอบอกว่าอาจจะมีวิธีการรักษาแต่ไม่คอนเฟิร์มว่าจะหายขาด ตลอดสองอาทิตย์ที่รักษาตัวไม่มีใครสู้หน้าเขาได้ เพราะอารมณ์ฉุนเฉียวที่ต้องกลายเป็นคนพิการเดินไม่ได้ อีกทั้งตลอดสองอาทิตย์เขาก็ไม่เจอหน้าแฟนสาว เธอบอกว่าเธอยังอยู่ต่างประเทศยังกลับไม่ได้ ยิ่งทำให้อารมณ์ของเขาฉุนเฉียวมากกว่าเดิม

จากพ่อเลี้ยงหนุ่มที่ใจดี หลังจากประสบอุบัติเหตุเขากลายเป็นคนที่โมโหร้าย และคนงานต่างหวังว่าเมื่อแฟนสาวเขากลับมา พ่อเลี้ยงจะกลับมาใจเย็นลง

“ภูมิคะเป็นยังไงบ้างคะ” อิงฟ้าเดินทางมาเยี่ยมแฟนหนุ่มที่โรงพยาบาลหลังจากเดินทางท่องเที่ยวต่างประเทศนานกว่าสองอาทิตย์และเมื่อได้ข่าวเขาประสบอุบัติเหตุร้ายแรงเธอก็ไม่ได้กลับทันทีทันใด จนครบกำหนดท่องเที่ยวเธอจึงกลับมาเยี่ยมเขา

“ฟ้าคุณมาหาผมแล้ว ผม…” เมื่อเห็นใบหน้าสวยของแฟนสาวเขาก็ยิ้มให้เธออย่างดีใจ เขากังวลมาตลอดกลัวว่าเธอจะทิ้งเขาไปเพราะตอนนี้สภาพเขาไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว

“ฟ้าจะทิ้งคุณได้ยังไงคะที่รัก ฟ้ารักคุณนะคะ” ใบหน้าสวยเพอร์เฟกยิ้มให้คนรักหนุ่มก่อนจะโอบกอดเขาไว้

“ฟ้าอยู่กับคุณ ไม่ต้องกังวลนะคะ” คำพูดปลอบโยนของคนรักเป็นดังน้ำชโลมจิตใจพ่อเลี้ยงหนุ่มได้เป็นอย่างดี

“คุณจะไม่ทิ้งผมไปไหนใช่ไหมผมเดินไม่ได้แล้ว”

“ฟ้าจะอยู่เคียงข้างคุณไม่ทิ้งคุณแน่นอนค่ะ”

“ผมรักคุณนะ ผมเลือกคนไม่ผิดจริง ๆ” พ่อเลี้ยงภูภูมิโอบกอดคนรักอย่างหลงใหล เขารักเธอมากกว่าเดิมที่เธอไม่ทิ้งเขาไป เขาไม่รู้ว่าเขาจะสามารถกลับมาเดินได้หรือไม่ แต่เวลานี้เขาต้องการอย่างเดียว ต้องการคนรักเคียงข้างเท่านั้นขอแค่มีเธอ มีเธอคนเดียว

ตลอดเวลาการรักษาตัวและต้องกลายเป็นคนพิการเดินไม่ได้ เหมือนพ่อเลี้ยงจะไม่สนใจอะไรทั้งสิ้นนอกจากผู้หญิงที่เขารัก หากวันไหนที่เธอไม่อยู่วันนั้นราวกับพายุลูกใหญ่ถล่มที่ไร่ภูภูมิจนเหล่าลูกน้องไม่มีใครกล้าเข้าใกล้

แต่เมื่อใดที่คนรักเขามาหาวันนั้นจะเป็นวันที่ไร่ภูภูมิสงบ ท้องฟ้าสดใส

แต่การมาหาเขาในแต่ละครั้งเธอมักจะออดอ้อนขอสิ่งของหรือเงินที่มีมูลค่าสูงขึ้น แต่เพราะความหน้ามืดตามัวของเขาที่หลงใหลเธอจนหัวปักหัวปำ ต้องการชดเชยที่ขาเขาพิการเดินไม่ได้ จึงใช้ทรัพย์สินเงินทองเหนี่ยวรั้งเพื่อให้เธออยู่กับเขา

“แต่งงานกันไหมครับ ผมอยากมีคุณในชีวิตทุก ๆวัน” และคำขอแต่งงานของคนรักหนุ่มที่เอ่ยขึ้นอีกครั้งนั้นก็ทำให้อิงฟ้าต้องพยายามเก็บสีหน้าก่อนจะส่งยิ้มหวานให้เขา

“ภูมิอยากแต่งงานกับฟ้าเหรอคะ”

“ครับผมอยากมีฟ้าเป็นภรรยา อยากเจอคุณในทุก ๆ วัน”

“ได้สิคะ แต่คุณต้องไปขอฟ้ากับคุณพ่อคุณแม่ก่อนนะคะ”

“จริงเหรอฟ้า คุณยอมแต่งงานกับผมแล้วใช่ไหม คุณยอมแต่งงานกับคนที่ขาพิการอย่างผมใช่ไหมครับ”

“ค่ะ ฟ้ารักคุณและจะแต่งงานกับคุณค่ะ” คำตอบของคนรักสาวทำให้เขาซึ้งใจเป็นอย่างมากที่เธอยอมแต่งงานกับคนพิการเช่นเขา

และการเจรจาสู่ขอบุตรสาวนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดก็เกิดขึ้นฝ่ายหญิงเรียกสินสอดมูลค่าสูงกว่าหนึ่งร้อยล้านบาทและทองคำอีกเก้าสิบเก้าบาท ซึ่งเป็นค่าสินสอดมูลค่าสูงมาก แต่เพราะเขารักเธอและคิดว่าเธอยอมแต่งงานกับคนพิการเช่นเขาไม่ว่าเธอจะเรียกร้องเท่าไหร่เขาก็ย่อมจะจ่ายได้เสมอเพื่อคนที่เขารัก

เงินทองแค่นี้มันน้อยนิดมากหากเทียบกับความเสียสละที่เธอยอมมาเป็นภรรยาของผู้ชายพิการเช่นเขาที่ไม่รู้ว่าจะสามารถกลับมาเดินได้หรือไม่