MasukShare
บทที่ 5 เกลียดขี้หน้ายังมาให้เจอ
Tanggal publikasi:
2025-12-20 11:42:30ทั้งสองคนนั่งดื่มกันจนได้ที่จนพวงแก้มแดงปลั่ง เนื่องจากผิวที่ขาวผ่องจนเห็นเส้นเลือดชัดเจน ก่อนเสียงทุ้มของใครอีกคนที่เดินเข้ามาทักทายจะดังขึ้นท่ามกลางเสียงดนตรีดังกระหึ่ม
“แฮ่ม… ขอร่วมวงด้วยคนได้มั้ยครับคนสวย” ร่างเพรียวสองคนบนโต๊ะเงยหน้ามอง ก็ปรากฏว่าเป็นฟาบิโอ หนุ่มหล่อที่เธอเพิ่งยืนคุยด้วยในงาน “อ้าว คุณฟามาที่นี่ได้ยังไงคะ” “ที่ไหนมีเหล้า ที่นั่นก็ย่อมมีผมนั่นแหละครับ” ฟาบิโอกล่าวขำๆ พรางถือวิสาสะนั่งลงข้างๆเธอโดยที่ไม่รอคำตอบ “มาเที่ยวกันสองคนในที่แบบนี้ ไม่กลัวจะเป็นอันตรายหรือไงกันครับ ยิ่งสวยๆอยู่ด้วย” เขาเอ่ยอย่างไม่จริงจังมากนัก สายตาเจ้าชู้นั่นก็เล่นหูเล่นตาใส่เธอไม่พักเช่นกัน จะอันตรายก็เพราะมีเขามานั่งด้วยนี่แหละ “หึ ขอบุหรี่สักม้วนสิคะ” เธอไม่ตอบคำถามเขา แต่เหลือบตาไปมองกล่องบุหรี่ที่โผล่พ้นออกมาจากกระเป๋ากางเกงของอีกคนแทน ทำเอาทั้งยัยเพียงกับคนที่ถูกขออย่างเขาถึงกับเลิ่กคิ้วมองเธออย่างไม่อยากเชื่อสายตา ก่อนเสียงหัวเราะชอบใจจากฟาบิโอจะเปร่งขึ้น “หึๆ คุณฟ้าสูบมันด้วยเหรอครับ” เขาถามก็พรางหยิบมันออกมาให้เธอ ไม่พอยังส่งไฟแช็กมาพร้อมๆกันอย่างรู้งาน “ก็แค่อยากลองอะไรใหม่ๆน่ะค่ะ อยู่กับอะไรเก่าๆมานานมันก็ต้องมีเบื่อ ใช่มั้ยล่ะคะ” เธอยิ้มบางส่งกลับไป แล้วหยิบสิ่งที่เขายื่นให้ก่อนจะลุกขึ้นพรางหันไปพูดกับเพื่อนสนิทที่นั่งทำหน้ามึน อาจจะเพราะฤทธิ์เหล้าด้วยล่ะมั้ง “เดี๋ยวกูกลับมานะยัยเพียง มึงก็นั่งดื่มไปกับคุณฟาก่อนก็แล้วกัน” เธอรู้ดีว่าเพื่อนชอบคนหล่อ นี่ไงคุณฟาบิโอก็หล่อได้เรื่องเลยทีเดียว ถือสะว่าเปิดโอกาสให้เพื่อนไปด้วยเลย กล่าวเสร็จก็ไม่รอฟังให้ยัยเพียงมันตอบ เท้าเรียวก็เดินออกไปทันที อย่างที่เธอพูดนั่นแหละ ก็แค่อยากลองอะไรใหม่ๆ พออยู่กับของเก่านานๆมันก็คงเบื่อ เหมือนผู้ชายคนนั้นไง คงจะเบื่อของเก่าอย่างเธอถึงขั้นต้องใช้วิธีสกปรกเพื่อกำจัดเธอทิ้ง แม่งเอ้ย… ทำไมต้องคิดถึงอิตานั่นอยู่เรื่อยเลยนะ เท้าเรียวเดินออกมาหยุดอยู่ด้านหลังผับที่เงียบพอสมควร ถ้าถามว่าไม่กลัวเหรอ ตอบเลยว่าไม่ เพราะเธอไม่ใช่ฟ้าลันดาเมื่อสามปีก่อน ที่จะปกป้องตัวเองไม่เป็น ตลอดเวลาที่กลับไปอยู่ฮ่องกง นอกจากเธอจะทำงานเป็นนางแบบ ก็มักจะไปเรียนทักษะต่อสู้ ทั้งป้องกันตัวและวิธีการจับอาวุธต่างๆกับเฮียครามมาตลอด บอกเลยว่าเรื่องยิงปืนคือเรื่องถนัดเลยล่ะ ร่างเล็กยืนมองท้องฟ้ายามราตรีอยู่พักใหญ่ ก่อนจะส่ายหน้าปัดป่ายความคิดไร้สาระออกจากหัว เธอมายืนที่นี่เพื่อลองไอ้เจ้าแท่งที่อยู่ในมือนี่นา ไม่ได้มาเพื่อคิดถึงอดีตสักหน่อย นึกแล้วนิ้วเรียวก็จับแท่งบุหรี่ยาวในมือมางับไว้ในปาก เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าต้องจัดการกับมันยังไง ก็ลองๆทำตามจากที่เคยเห็นมาผ่านๆ พองับไว้แบบนั้นเสร็จ เธอก็พยายามจุดไฟแช็กอยู่หลายครั้ง ทว่ากลับไม่สำเร็จ นี่ไฟแช็กที่ผู้ชายคนนั้นให้มา แน่ใจนะว่ามันใช้ได้จริงๆน่ะ เธอยังคงพยายามจุดมันอยู่หลายครั้งจนคิ้วเล็กขมวดยุ่ง ก่อนเสียงทุ้มเข้มที่คุ้นเคยของใครบางคนจะดังแว่วเข้ามาจากด้านหลัง “ดูเหมือนคุณจะมีปัญหานะครับ ต้องการให้ผมช่วยรึเปล่า” มือเล็กจับแท่งบุหรี่ที่งับอยู่ออกจากปาก ก่อนร่างเพรียวระหงจะหันไปมองตามเสียง ก็พบกับผู้ชายร่างโปร่งที่ยืนพิงกำแพงกอดอกมองเธออยู่ ในมือข้างหนึ่งของเขากำลังจุดไฟแช็กกล่องสีดำเล่นไปพรางๆ เหมือนอยากจะบอกเธอว่าถ้าหากต้องการก็ให้เข้ามาขอ หึ… ตามเธอออกมาหรือยังไงกัน เกลียดขี้หน้าแล้วยังต้องมาเจออีก “คงไม่ต้องหรอกค่ะ ไม่ได้… ก็แค่ไม่เอา” เธอยักไหล่ตอบเขาไป ก่อนจะโยนแท่งบุหรี่ในมือเข้าถังขยะที่ตั้งอยู่ไม่ไกล เรียกเสียงหัวเราะจากลำคออีกคนดังแว่วออกมา เหมือนจะชอบใจนักหนากับการกระทำของเธอ “หึ นั่นสินะครับ” เหอะ ทำมาเป็นเห็นดีด้วยสะงั้น ไม่รู้ว่าเขากลายเป็นคนโง่ไปแล้วหรือยังไง ถึงได้ไม่รู้ว่าเธอกำลังพูดแซะเขาอยู่น่ะ “ว่าแต่นางแบบชื่อดังแบบคุณ คิดไม่ถึงเลยนะครับ ว่าจะแตะต้องของแบบนี้ด้วย” เขาพูดพรางหยิบบุหรี่งับปากก่อนจะจุดไฟแล้วสูบมันไปพรางๆในขณะที่รอคำตอบจากเธอ “นางแบบแล้วมันยังไงคะ ใช่ว่านางแบบจะไม่ใช่คนสักหน่อย ขนาดพวกคุณยังสูบกันเลยไม่ใช่หรือยังไง“ “นั่นสินะครับ แต่ดูจากท่าทางคุณเมื่อกี้แล้ว เหมือนจะไม่เคยสูบนะ” “ไม่เคยสูบ แล้วมันสูบไม่ได้รึไงกัน” เธอพึมพำเสียงเบากับตัวเองอย่างเบื่อหน่ายที่เขาเอาแต่ชวนคุยไม่หยุด ทว่าคนหูดีกลับได้ยินชัดแจ๋ว มุมปากหยักยกยิ้มขึ้นก่อนร่างโปร่งที่พิงอยู่กับผนังจะผละตัวออก แล้วก้าวเท้าเข้ามาทางเธอ “อยากลอง?” ร่างสูงโปร่งร้อยเก้าสิบกว่า ก้าวเข้ามายืนประจันหน้าเธอจนได้กลิ่นหอมอ่อนๆจากตัวเขาผสมกับกลิ่นควันบุหรี่ที่คนตัวโตถือมาด้วยแตะเข้าปลายจมูก เขาสูงกว่าเธอพอสมควร จนเธอต้องเงยหน้าขึ้นมอง ก็พบเขาแววตาคมมืดที่ยากจะคาดเดากำลังมองเธออยู่ “ถ้าเมื่อกี้ก็ใช่ค่ะ แต่ตอนนี้ไม่แล้ว” โดยเฉพาะถ้าเป็นของเขา ไม่อยากจะแตะต้องเลยสักนิด “ไม่อยากลองบุหรี่แล้ว งั้นอยากลองอย่างอื่น?” เขายังคงยักคิ้วถามเธอ ไม่พอยังจะขยับเข้ามาไกล้ แค่นี้ก็ชิดกันจนแทบจูบได้อยู่แล้วป่ะ แล้วที่พูดว่าอย่างอื่นน่ะ หมายความว่ายังไงกัน เมื่อไม่เข้าใจ เธอก็ถามออกไปตรงๆเลยสิ “อย่างอื่น?” 
Bab terbaru
แค้นรักแฟนเก่ามาเฟีย บทที่ 100
“เดี๋ยวน่าไปหยิบของก่อนนะคะ เราจะได้ไปกันเลย” เธอหันไปบอกสามีที่เล่นกับลูกสาวอยู่ด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะเดินไปหยิบของที่เตรียมเอาไว้ โดยมีเสียงของเจ้าตัวเล็กดังคิกคักมาตามหลังอย่างนึกสนุกสนาน เพราะรู้ว่ากำลังจะได้ไปเล่นบ้านคุณอาฟ้า “ไป~” “นางฟ้าตัวน้อยของป่ะป๊าดีใจมั้ยครับ จะได้ไปเล่นกับอาฟ้า กับน้องเอฟเรน” “น้อนเอฟเรน~ ฟีอาคิดถึงน้อน” เจ้าเด็กน้อยบอกพ่อตาแป๋ว สร้างความเอ็นดูให้กับคุณพ่อจนต้องก้มหน้าฟัดลูกหนักๆ ไปสองสามที อยู่กับป่ะป๊าแล้วน้องแก้มชํ้าตลอดเลย “หยุดฟัดลูกได้แล้ว ไปกันค่ะเดี๋ยวน้องเอฟเรนรอนานน้า” เอฟเรนคือลูกชายของฟรานเชสโก้กับฟ้าลันดา ซึ่งน้องเกิดช้ากว่าน้องฟีอาแค่สามสัปดาห์ “เย้~ ไปหาน้อนเอฟเรนจ้า” เธอได้แต่ส่ายหน้าไปมาให้กับความช่างพูดของลูกสาว @คฤหาสน์ลีโอเน่ “หมูกระทะจะหมดหม้อแล้วแต่ไอ้คนติดเมียมันยังไม่มา” ฟาบิโอยัดเนื้อย่างเข้าปากพรางบ่นไป คนยิ่งไม่ค่อยถูกขี้หน้ากับไอ้ฟรานเชสโก้มันเท่าไหร่ แต่ไอ้เพื่อนตัวดีที่บอกให้เขามารอที่นี่เพราะตัวเองมาถึงครึ่งทางแล้ว แต่ตอนนี้ครึ่งทางของมันไม่รู้หมายถึงครึ่งทางขึ้นสวรรค์กับเมีย หรือทางมาที่นี่กันแน่ “หึ ทำไม? มึ
แค้นรักแฟนเก่ามาเฟีย บทที่ 99
“ที่รัก… ครบห้าสิบแล้วครับ ทำไมไม่นับให้พี่หืม?” ร่างเล็กสะดุ้งเฮือก เมื่อเขาดันตัวลุกขึ้นเดินมาโน้มหน้าลงใกล้ๆ เธอ นี่เธอเผลอจ้องเขาจนสติเลื่อนลอยไปหลายนาที จนเขาวิดพื้นห้าสิบรอบเสร็จแล้ว อย่างนั้นเหรอ? แถมตอนนี้… ใบหน้าหล่อๆ นั่นที่ชุ่มเหงื่อ ลงมาจนถึงช่วงอก ยาวไปถึงหน้าท้องลอนๆ ที่กำลังเปียกชุ่มนั้น กำลังดึงสายตาของเธอให้เผลอจับจ้องอีกครั้ง จนได้ยินเสียงหัวเราะหึ จากคนตรงหน้าดังขึ้นมาเรียกสติอีกครั้ง บ้าไปแล้ว! “หึ ลงโทษพี่จนพอใจหรือยังครับเด็กดี ถ้ายังไม่พอใจ มาขี่หลังพี่แล้วให้พี่วิดพื้นไปด้วยก็ได้นะครับ” เขายื่นหน้าเข้ามากระซิบใกล้ๆ จนเธอต้องรีบดันแผงอกแกร่งออกห่าง “ม…ไม่ต้องแล้ว พอใจแล้ว” ใบหน้าสวยรีบเบือนหนี ไม่รู้ว่าเธอทำเพื่อลงโทษเขา หรือกลับกลายเป็นแกล้งตัวเองอยู่กันแน่ เพราะคนที่เสียเปรียบ คือเธอชัดๆ “แน่ใจเหรอครับเด็กดี ว่าพอใจแล้วจริงๆ หื้ม?” ใบหน้าหล่อโน้มลงกระซิบข้างหูเธอเสียงแผ่วอย่างอ่อยๆ ทำเอาร่างเล็กขนลุกซู่ ฟันคมกัดปากตัวเองแน่น เมื่อเขาจับมือเธอไปทาบลงบนหน้าท้องแกร่งแล้วลูบไล้ไปมาอย่างจงใจ เพราะรู้ว่าเธอชอบส่วนไหนมากที่สุดบนร่างกายเขา… “อื้มม ซี
แค้นรักแฟนเก่ามาเฟีย บทที่ 98
5 เดือนผ่านไป… ตอนนี้เราได้ย้ายเข้ามาอยู่ในเรือนหอแล้ว ความสัมพันธ์ของเราสองคนยังคงเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือความรักของสามีที่เพิ่มขึ้นทุกวัน วันแรกเขาบอกจะดูแลเธอยังไง วันนี้เขาก็ยังเสมอต้นเสมอปลายไม่เคยเปลี่ยน แต่ที่เปลี่ยนไป คงจะเป็นอารมณ์คนท้องของเธอเสียมากกว่า ตอนนี้ท้องเธอนูนขึ้นกว่าเดิมเยอะมาก อีกไม่ถึงสองเดือนก็จะกำหนดคลอดแล้ว อ้อ อีกอย่างเรายังไม่รู้ว่าเจ้าตัวน้อยคือเพศอะไร เพราะเฮียครามบอกว่าอยากรอลุ้นตอนคลอดมากกว่า แล้วทุกคนก็เห็นด้วย จึงไม่ได้ตรวจเพศลูก แต่ตอนนี้เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน เพราะเธอกำลังนั่งรอสามีที่เดินออกไปคุยงานกับลูกน้องอยู่ระเบียงห้อง กลับเข้ามาแล้วเจอกันแน่ เธอมีเรื่องต้องสะสางกับเขา “ที่รัก พี่คุยงานเสร็จแล้วครับ ที่รักแต่งตัวเสร็จหรือยัง จะได้ไปทานข้าวเย็นกัน” เสียงทุ้มนุ่มของฟ้าครามดังขึ้น ในขณะที่ร่างสูงก้าวเดินกลับเข้ามาในห้องหลังคุยงานเสร็จ แต่สายตาของร่างเล็กที่นั่งอยู่บนเตียง ซึ่งกำลังจับจ้องมาทางเขานั้นกลับดูผิดปกติ จนเขาต้องรีบเดินปรี่เข้ามาหาเธอ “หยุดนะ ห้ามนั่งข้างๆ ห้ามจับมือด้วย” เธอรีบยกมือขึ้นกอดอก เชิ่ดหน้าสั่งเขาด้วยใบหน้าบึ้งตึ
แค้นรักแฟนเก่ามาเฟีย บทที่ 97
ฟอด! เขายื่นหน้าไปหอมแก้มเธอแรงๆ หนึ่งฟอด ก่อนจะพาเธอเดินไปดูโซนอื่นๆ ของบ้าน รวมไปถึงชั้นบนที่มีถึงห้าชั้น วางแผนเอาไว้ว่าในอนาคต หากลูกๆ โตขึ้น จะแบ่งกันคนละชั้นไปเลย “มีห้องเปียโนด้วยเหรอคะ” ร่างเล็กรีบเดินเข้าไปในห้องโถงใหญ่ เธอรีบเดินไปนั่งลงบนเก้าอี้เปียโนขนาดใหญ่วางเอาไว้กลางห้องด้วยความตื่นเต้น วิวข้างๆ สามารถมองเห็นผ่านกระจกกั้นทั้งด้าน ส่วนรอบๆ ห้องยังมีเครื่องดนตรีชนิดอื่นๆ วางเรียงกันเอาไว้ “หึ ชอบมั้ยครับ พี่ตั้งใจทำห้องนี้ไว้เพื่อครอบครัวของเรา เผื่อในอนาคต ลูกๆ ชอบสายดนตรี” ร่างสูงตามเข้ามา โน้มตัวกดฝังจมูกโด่งลงบนพวงแก้มนุ่มอีกครั้งด้วยความรักไคร่ ในขณะที่คนน้องยิ้มแป้นอย่างมีความสุขให้เขา ก่อนพี่จะหย่อนก้นนั่งลงข้างๆ เธอ เลื่อนมือขึ้นไปวางนิ้วลงประจำตำแหน่งของคีย์บอร์ด เสียงเพลงเริ่มบรรเลงขึ้นเบาๆ โดยมีร่างเล็กข้างกายนั่งมองทุกการกระทำของเขาไปด้วยความใส่ใจ “พี่ครามเล่นเปียโนเป็นด้วยเหรอคะ” เธอถามเขา เพราะไม่เคยรู้มาก่อนว่าคนที่วันๆ มีแต่งานธุรกิจแบบเขา จะเล่นดนตรีเป็น “แม่พี่เป็นอดีตนักเปียโน ก่อนที่จะมาเจอกับพ่อ” ท่านไม่ใช่แค่เล่นเปียโนเป็น แต่เล่นได้แทบ
แค้นรักแฟนเก่ามาเฟีย บทที่ 96
“จ…จริงเหรอพ่อหนุ่ม ขอบคุณมากนะครับ ขอบคุณมาก” คุณตานํ้าตาคลอ มือไม้สั่นไปหมด ก่อนจะรีบจัดการจัดผลไม้ที่หั่นไว้เป็นชิ้นๆ แยกกันไว้เป็นช่องๆ จัดใส่กล่องให้โดยนํ้าตาคลอเบ้า ผลไม้ของตาไม่ได้มีมากมายอะไร แต่ดูจากสีหน้าเหนื่อยๆ ของตาแล้ว เหมือนจะขายไม่ได้เลย พอคุณตาจัดการทั้งหมดใส่กล่องเสร็จ ร่างเล็กจึงหันไปมองหน้าคนสูงกว่า เหมือนอยากพูดอะไรบางอย่าง ทว่าเธอเลือกที่จะไม่พูด ก่อนจะก้มกลับมาล้วงเอากระเป๋าตังเล็กๆ ที่ใส่ไว้ในกระเป๋าสะพายของตัวเองออกมา คนพี่ที่เห็นแบบนั้นก็รู้ทัน จึงรีบควักเงินสดจากกระเป๋าตัวเองยื่นไปให้คุณตาสามพันดอลล่าร์ฮ่องกง เงินไทยราวๆ สองหมื่อนกว่า ซึ่งคุณตาที่เห็นแบบนั้นก็นํ้าตาไหลทันที เหมือนความเหนื่อยที่พยายามมาทั้งชีวิต ได้ถูกมองเห็นจากคนแปลกหน้าคนหนึ่ง ราวกับว่าพระเจ้าได้มาโปรดตัวเองสักที ส่วนเธอเองก็หันไปมองหน้าสามีด้วยแววตาซาบซึ้ง ซึ่งเขาก็มองกลับมา ก่อนจะโน้มหน้าลงมากระซิบข้างหูเธอเสียงแผ่ว “เก็บตังไว้กินขนมนะครับเด็กดี ของพวกนี้เดี๋ยวพี่เปย์เอง” นํ้าเสียงของเขาติดกวนๆ จนเธอนึกหมั่นไส้ขึ้นมา จากที่กำลังซาบซึ้งใจอยู่ดีๆ ไม่รู้ไปติดนิสัยนี้จากฟรานเชสโก้มาตั้งแ
แค้นรักแฟนเก่ามาเฟีย บทที่ 95
@วันรุ่งขึ้น แอวะ… แค่กๆ ร่างเล็กที่นอนหลับสบายอยู่บนเตียงค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมา เมื่อได้ยินเสียงดังออกมาจากห้องนํ้า เธอยกมือขึ้นขยี้ตาเบาๆ แล้วก้าวลงจากเตียงรีบลงไปดูคนที่นั่งอาเจียนอยู่ในห้องนํ้าทันที “พี่คราม เป็นอะไรคะ” ร่างเล็กรีบเดินเข้าไปลูบแผ่นหลังกว้างของคนที่นั่งกอดชักโครกอยู่บนพื้น สีหน้าของเขาซีดเผือกราวกับไม่สบายทั้งที่เมื่อคืนก็ยังดีๆ อยู่เลย “อื้อ น่า…” “น่าไปหยิบนํ้ามาให้นะคะ” เธอรีบเดินไปหยิบแก้วแล้วเปิดก๊อกนํ้าใส่ เดินถือไปยื่นให้กับเขาทันที ร่างสูงจึงจัดการบ้วนปาก พอเขาจะลุก เธอจึงเข้าไปช่วยประคองด้วยความเป็นห่วง เพราะเขาดูซีดและอ่อนแรงมาก “ไปนั่งก่อนนะคะ” พอมาถึงที่เตียงร่างสูงก็ดันตัวเธอนอนราบลง ก่อนตัวเขาจะนอนลงข้างๆ พร้อมเอาหน้าซุกซอกคอขาว สูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆ ที่ชวนให้ผ่อนคลายขึ้น “พี่เวียนหัวจังครับ” นํ้าเสียงของเขาแผ่วเบาแต่ก็ออดอ้อน จมูกโด่งซุกไซร้อยู่ตรงซอกคอหอมกรุ่น มือหนากอดรัดเธอเอาไว้แน่นราวกับกลัวจะได้ห่าง “ไปหาหมอกันมั้ยคะ น่ากลัวพี่เป็นร้ายแรง” “ไม่เอา…” นํ้าเสียงอู้อี้ตอบกลับเธออย่างเอาแต่ใจ “ถ้างั้นไปตรวจครรภ์ครั้งหน้า พ
แค้นรักแฟนเก่ามาเฟีย บทที่ 40 หึงนางแบบ
“เรียบร้อยหมดแล้วครับนาย” “อืม” เขาเพียงขานรับลูกน้องเบาๆแล้วหลับตาลงเพื่อพักสาวตา หลายวันมานี้เขานอนไม่เคยจะหลับ เลยด้วยซํ้า ในหัววนเต็มไปด้วยเรื่องของหญิงสาวผู้เป็นที่รัก กลัวที่สุดคือป่านนี้เธอจะเกลียดเขาไปแล้วหรือเปล่านะ ส่วนมาร์โก้นั้นได้แต่นึกคิดในใจอย่างไม่เข้าใจ ว่าเจ้านายจะเอาพวงมาลั
Terakhir Diperbarui : 2026-03-30แค้นรักแฟนเก่ามาเฟีย บทส่งท้าย
@เพ้นท์เฮ้าท์ 21:37 น. “ที่รักเดี๋ยวก่อน” “คะ?” ร่างเล็กที่กำลังจะเดินเข้าไปภายในเพ้นท์เฮ้าส์หันกลับมามองร่างสูงที่เดินตามเธอมาติดๆ เมื่ออยู่ๆเขาก็ดึงรั้งแขนเล็กของเธอเอาไว้ราวกับไม่อยากให้เข้าไปด้านใน “ฟรานเล่นอะไรเนี่ย…” เสียงเล็กบ่นแผ่วเบาๆ เมื่ออยู่ๆเขาก็เอาผ้ามาพันรอบ
Terakhir Diperbarui : 2026-04-05แค้นรักแฟนเก่ามาเฟีย บทที่ 46 ช่วยชีวิต
“คุณหลบอยู่ตรงนี้นะ ห้ามออกไปไหนเด็ดขาดเข้าใจมั้ยครับ ผมจะออกไปช่วยลูกน้อง” ฟรานเชสโก้กระซิบบอกคนตัวเล็กในอ้อมแขนเสียงเบาทว่าแน่วแน่ แม้จะเชื่อมั่นในฝีมือของลูกน้องตัวเองที่ถูกฝึกฝนมาเป็นอย่างดีว่าจะเอาพวกนักเลงนับยี่สิบพวกนั้นลงได้ แต่ด้วยความเป็นผู้นำ เขาก็ไม่สามารถนั่งอยู่เฉยๆให้ลูกน้องสู้กั
Terakhir Diperbarui : 2026-04-02แค้นรักแฟนเก่ามาเฟีย บทที่ 43 ปรับความเข้าใจกับแม่เมีย
“ถึงบ้านฉันแล้ว คุณก็กลับไปได้แล้วค่ะ” “อะไรกันครับ ผมไม่ได้พูดสักหน่อยว่าส่งคุณเสร็จแล้วจะกลับ” พูดเสร็จร่างสูงก็ถือวิสาสะเปิดประตูลงรถก่อนจะเดินวนมาเปิดให้กับคนตัวเล็กที่นั่งหน้าไม่สบอารมณ์อยู่เบาะข้างคนขับ “ไม่ต้อง ฉันลงเองได้” ใบหน้าสวยเผยยิ้มประชดพร้อมเมินมือหนาที่ยื่นมาให้ตัวเอง ก่อนจะก้
Terakhir Diperbarui : 2026-04-01
Anda juga akan menyukai
เกิดใหม่ทั้งที ขอหนีจากผู้ชายเฮงซวยคนนี้เถอะ
อี้เสี่ยวเหวิน89.3K Dibacaภาระพ่อเลี้ยงหมอกคราม
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว282.2K Dibacaขย้ำรักเลขา
C568.7K Dibacaรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด322.9K Dibacaเล่ห์รักคุณหมอข้างบ้าน
มะที333 Dibacaอลิสกับเล่าสามีทั้งหลาย
ราตรีสีรุ้ง209 DibacaBad Night | คืนร้ายพ่ายรัก
Xiaohlinz242 Dibacaท่านชีคดุขนาดนี้คุณหมอจะทนไหวเหรอ
SUNISAYOK52 Dibaca
