ตอนที่ 16 : ดอกกุหลาบสื่อรัก (4)

“สวัสดีครับคุณไทเกอร์ วันนี้ผมจะขอมารับเอพริลไปที่ร้านกับผมนะครับ” พี่เอดีนพูดกับไอ้เกอร์ด้วยความสุภาพ สายตาที่มองกลับไปหาไอ้เกอร์ด้วยความนิ่ง และคำพูดที่เรียบเฉียบ ไม่รู้ว่าเป็นการขออนุญาตหรือเป็น      คำบอกกล่าวกันแน่ แต่ที่รู้ ๆ ตอนนี้คือสายตาของไอ้เกอร์ที่มองไปที่พี่เอดีนเริ่มจะไม่โอเคซะแล้ว

“เอ่อ คือว่าพี่เอดีน พอดีว่าไหน ๆ ไทเกอร์ก็มารับเอพริลที่บ้านประจำอยู่แล้ว ก็ให้เอพริลไปกับไทเกอร์เหมือนเดิมจะดีกว่านะคะ” ฉันพูดขึ้นบ้าง เพราะลองถ้าฉันบอกว่าไปกับพี่เอดีนสิ มีหวังไอ้เกอร์งอนฉันแน่ เอาว่ะ พี่เอดีนเป็นผู้ใหญ่กว่า เขาคงจะเข้าใจฉันนะ

“งั้นตั้งแต่พรุ่งนี้ไป พี่ขอเป็นคนมารับส่งน้องเอพริลเองทุกวันนะครับ” พี่เอดีนหันหน้ามาพูดกับฉัน

“ไม่ได้” แล้วไอ้เกอร์ก็ขัดพี่เอดีนขึ้นมาทันควัน

พ่อ แม่ เห็นสถานการณ์ตรงนี้ไม่ดี จึงดึงผมเปียของยัยแจนให้ออกไปจากห้องอาหารนี้ด้วยกันทันที

“คุณพาเอพริลซ้อนมอเตอร์ไซค์ทุกวันแบบนี้มันอันตรายนะ สู้ให้น้องเอพริลไปรถยนต์กับผมดีกว่าเพราะปลอดภัยกว่าเยอะ” เหตุผลที่พี่เอดีนพูดขึ้น ทำให้ไทเกอร์เงียบไปครู่หนึ่ง

“แต่ผมก็พาเอพริลซ้อนมอเตอร์ไซค์มาตั้งแต่สมัยเรียนเป็นสิบ ๆ ปี พวกเราก็ปลอดภัยดีนี่” ไทเกอร์เถียงกลับ

“แต่อนาคตใครจะไปรู้ล่ะครับคุณไทเกอร์” พี่เอดีนก็ไม่ยอมแพ้เช่นกัน

“แต่ผมรับส่งเอพริลมาก่อน และผมไม่ต้องการให้ใครมาทำแทนผมด้วย” ไอ้เกอร์ต่อกรขึ้น

“ก็เพราะเมื่อก่อนผมยังไม่เข้ามาในชีวิต และตอนนี้ผมกก็เข้ามาแล้ว ผมจะเป็นคนดูแลน้องเอพริลเอง” พี่เอดีนก็ยังเถียงไม่ถอยเหมือนกัน

“แต่...” 

“หยุดก่อนทั้งคู่เลยค่ะ”

ไอ้เกอร์กำลังจะเถียงกลับต่อ จึงทำให้ฉันรีบขัดขึ้นมาทันที เพราะดูจากสถาการณ์ตรงนี้แล้วคงไม่จบง่าย ๆ

“เพื่อเป็นการตัดปัญหาทั้งหมด หลังจากนี้เอพริลจะขอขับรถไปที่ร้านด้วยตัวเองค่ะ” ฉันพูดขึ้น และดูเหมือนสองหนุ่มกำลังจะเถียงต่อ จึงทำให้ฉันต้องรีบพูดต่อทันที “นี่คือการตัดสินใจของเอพริลค่ะ”

พูดจบ ฉันก็กำลังจะเตรียมตัวเดินออกจากห้องอาหาร แต่พี่เอดีนก็เปิดศึกต่อทันที

“ผมกำลังรอคำตอบการเป็นแฟนจากน้องเอพริล คุณเป็นแค่เพื่อนสนิท คุณควรให้เธอตัดสินใจกับชีวิตเธอเอง” พี่เอดีนพูดกับไอ้เกอร์ ทำให้ฉันถึงกับอึ้งทันที ว่าผู้ชายที่แสนสุภาพอย่างพี่เอดีน พอจะลุกขึ้นสู้ก็ทำให้ศัตรูกลัวได้เหมือนกันนะ

แต่คำพูดของไอ้เกอร์ทำให้พี่เอดีนนั้นต้องอึ้งมากกว่า

“ผมกำลังรอคำตอบตกลงแต่งงานจากเอพริลอยู่” พูดจบ ไอ้เกอร์ก็เดินออกไปสตาร์ทรถมอเตอร์ไซค์และขับออกไปทันที ในขณะที่พี่เอดีนกำลังยืนอึ้งจนทำอะไรไม่ถูก

เฮ้ออออออออ 

หนึ่งคนขอเป็นแฟน

หนึ่งคนขอแต่งงาน

นี่ฉันจะดีใจ หรือจะปวดหัวดีล่ะนี่ เฮ้ออออออออออออ

วันนี้ที่ร้านลูกค้าไม่เยอะมาก พี่เอดีนเองก็เข้าร้านมาตอนเช้าเท่านั้น พอสาย ๆ ก็ออกไปทำงานที่บริษัทของครอบครัว หรือจะได้เรียกได้ว่าคาเฟ่นี้เป็นเพียงงานอดิเรกของพี่เอดีนเท่านั้น

แต่งานอดิเรกของคน ๆ หนึ่ง อาจจะเป็นความฝันทั้งชีวิตของอีกคนหนึ่งเลยก็ได้นะ อย่างเช่นฉันนี่ไง

ติ้ง (เสียงข้อความไลน์กลุ่มดังขึ้น)

‘ปุกาศ ปุกาศ ขอเชิญเหล่านักศึกษาที่จบการศึกษาปีนี้ เข้าร่วมงานเลี้ยงฉลองในค่ำคืนวันพรุ่งนี้ เวลา 20:00 น. ณ หอประชุมใหญ่ของมหาวิทยาลัย’

เฮ้ย! งานคืนพรุ่งนี้แล้วนี่หว่า แล้วฉันจะไปหาชุดที่ไหนทันล่ะเนี่ย แงงงงงงง เอาไงดีว่ะยัยเอพริล คิดสิคิด คิดให้ออกสิ จะสั่งออนไลน์ก็คงไม่ทัน จะให้ไปซื้อที่ห้าง ฉันก็ดันเลิกงานค่ำซะอีก จะให้ไอ้เกอร์มาพาไปแบบเคยก็คงไม่ได้ เพราะพี่เอดีนคงไม่พอใจแน่ เอาไงดีว่ะ แงงงงงง สงสัยคงต้องรื้อชุดเก่าจากตู้เสื้อผ้าไปแน่เลย โอ้ยยยยยย แล้วคนจัดก็ช่างใจร้ายซะเหลือเกิน แจ้งก่อนวันเริ่มเพียงหนึ่งวันเนี่ยนะ ฮึ่ม

ค่ำคืนวันงานมาถึง

ฉันรื้อตู้เสื้อผ้าตั้งแต่กลับมาจากคาเฟ่ จนเหลือเวลาไม่ถึงชั่วโมงแล้ว จนปานนี้ฉันก็ยังไม่ได้ชุดที่ถูกใจให้ใส่ไปงานเลย แงงงงง 

“ตัวไหนดีล่ะยัยเอพริล ตัวนี้ดีไหม ไม่ ฉันว่าไม่ดี ตัวนี้ก็สีทึบไป ถ้าใส่ตอนกลางคืนก็คงไม่เด่น ตัวนี้ก็ยาวไป ใส่ออกมาแล้วเป็นป้าเลย แงงงงงง ฉันจะร้องไห้แล้วนะ” ระหว่างที่บ่นกับตัวไป พรางโยนเสื้อผ้าที่ไม่ผ่านตากรรมการไปกองรวมกันที่ด้านขวามือ

และแล้ว ...

“ในที่สุดฉันก็เจอจนได้”

ฉันรีบแต่งตัวอย่างว่องไว เพราะไอ้เกอร์มาบีบแตรมอเตอร์ไซค์รออยู่หน้ารั้วสักพักใหญ่แล้ว ฉันอยู่ในชุดเดรสสั้นรัดรูปสีชมพู พร้อมกับด้านบนที่เป็นเกาะอกเพื่อโชว์เนินอกอันขาวผ่อง

“โป๊เกินไป แกกลับขึ้นไปเปลี่ยนเลยนะ” วินาทีแรกที่ไอ้เกอร์เห็นฉันในชุดนี้ มันถึงกับอ้าปากขึ้นด่าฉันทันที

“นี่มันงานปาร์ตี้ฉลองเรียนจบนะ ไม่ใช่งานผู้สูงอายุที่จะให้ฉันชุดยาว ๆ เป็นคุณยายอ่า” ฉันเถียงขึ้นอย่างทันควัน

“ก็มันโป๊นี่หว่า ฉันไม่ชอบให้ใครมามองแกนี่” ไทเกอร์ทำเสียงหวานเพื่อให้ฉันยอมใจอ่อนไปเปลี่ยน แต่แหม่ ๆ ให้ฉันสวยสักคืนไม่ได้หรอ!! วุ้ย

“ไม่มีใครกล้ามองฉันนานหรอก เขาเห็นแกอยู่กับฉัน ผู้ชายพวกนั้นก็เผ่นหนีกันเหมือนเคยแหละ” ฉันทำหน้าเซ็ง

“ก็จริง งั้นเอาเสื้อนี้คลุมไว้ตอนซ้อนมอเตอร์ไซค์หน่อยแล้วกัน สงสารรถที่ขับตามหลัง เดี๋ยวตาของเขาบอดระหว่างทางซะก่อน” พูดจบไอ้เกอร์ก็ถอดเสื้อคลุมของมันออก และโยนมาให้ฉันทันที

“ไอ้เกอร์ เดี๋ยวฉันตบปากแตกเลยนี่ ไป ๆ ได้ล่ะ เดี๋ยวสาย”

ปาร์ตี้ถูกจัดขึ้นในหอประชุมใหญ่ของมหาวิทยาลัย นักศึกษาทุกคณะที่จบการศึกษาปีนี้ได้มารวมตัวฉลองด้วยกันที่นี่ มีทั้งคนที่ฉันรู้จักและไม่รู้จักเต็มไปหมด ตอนนี้ฉันเดินแยกตัวจากไอ้เกอร์ออกมาถ่ายรูปกับเหล่าเพื่อนสาวแล้ว ส่วนไอ้เกอร์เองก็ไปสังสรรค์ตามประสาชายหนุ่ม

จะว่าไปแล้ว ตั้งแต่มัธยม จนจบมหาวิทยาลัย ฉันและไอ้เกอร์ก็เจอหน้ากันเกือบทุกวัน มีชีวิตอยู่ด้วยกัน    ทุกวัน ผ่านเรื่องราวทุกข์สุขมาด้วยกัน 

ฉันเองก็ไม่กล้าคิดเลยว่า ถ้าเมื่อประมาณสิบปีก่อนผู้ชายคนนี้ไม่เดินเข้ามาในชีวิตของฉัน ฉันอาจจะไม่ได้มีความสุขแบบนี้ก็ได้

ความของฮอตของไอ้เกอร์ไม่เคยน้อยลงจริง ๆ ยิ่งมาอยู่ในงานปาร์ตี้แบบนี้ สาว ๆ มากมายก่ายกองจากต่างคณะ ต่างก็พากันเดินเข้าไปสนทนากับไอ้เกอร์โดยไม่ขาดสาย ฉันมองไปเห็นแล้วก็อดหมั่นใส้ไม่ได้

แหม่ ๆ ทำมาเป็นหวงไม่ให้ฉันแต่งตัวโป๊ เพราะกลัวผู้ชายคนอื่นจะมามอง ที่ตัวเองล่ะ สาว ๆ เข้าหามาไม่หยุดเลย ชิ แล้วมาทำเป็นขอฉันแต่งงาน 

ฉันรู้สึกโมโหไอ้เกอร์จนร้อนไปถึงใจและกาย ไหน ๆ ก็แต่งตัวมาเซ็กซี่ขนาดนี้แล้ว ฉันก็ขออ่อยหนุ่ม ๆ สักคนสองคนหน่อยแล้วกัน

ฉันเดินออกจากกลุ่มเพื่อนสาว และเดินไปยัง    มุมเครื่องดื่ม มุมนี้ไม่มีใครมานั่งมากนัก เพราะทุกคนกำลังจับกลุ่มคุยกันที่ด้านหน้าของงาน ฉันกินน้ำอัดลมกระป๋องด้วยความเดียวดาย ในใจแอบน้อยใจไอ้เกอร์ที่พอมาถึงงาน มันก็ทิ้งฉันไป ชิ อยากตบกะโหลกมันชะมัด

“อ้าว เอพริล ทำไมมานั่งดื่มอยู่ตรงนี้คนเดียวล่ะ ไม่เหงาแย่หรอ?” ชายหนุ่มผิวขาว ในร่างสูงโปร่งทักขึ้น

“ไม่เหงาหรอกค่ะ ว่าแต่คุณคือ..” เพราะไม่คุ้นหน้าคุ้นตากับชายคนที่กำลังทักอยู่ตรงหน้า จึงทำให้ฉันกระอึกกระอัก

“เราคือ ทิม ไง ที่เป็นเพื่อนกับไทเกอร์อ่า จำเราได้ยัง” 

“อ่อ ทิม” ทิมไหนว่ะ เออ ออ ไปก่อนแล้วกัน “สบายดีไหมทิม ช่วงนี้เป็นไงบ้าง”

“สบายดี แล้วเอพริลล่ะ เป็นไงบ้าง ได้ฤกษ์แต่งงานกันยัง” 

“แต่งงาน?” ฉันถามกลับด้วยความสงสัย 

“ก็ไอ้เกอร์เล่นขอแต่งงานกลางงานรับปริญญาขนาดนั้น เพื่อน ๆ ก็เลยคิดว่าสองคนคงจะแต่งงานไปแล้วมั้ง เห็นวันนั้นเอพริลไม่ได้ให้คำตอบไอ้เกอร์ แต่ก็ยังสนิทกันเหมือนเดิม พวกเราเลยคิดว่า สองคนคงไปตอบตกลงกันใหม่แล้ว” 

งามใส้แล้วไงยัยเอพริล ถึงว่า งานปาร์ตี้วันนี้ไม่มีหนุ่ม ๆ คนไหนเข้ามาจีบฉันเลย ไอ้เกอร์ตัวแสบ แกเล่นดักฉันไว้ทุกทางเลยนะไอ้เกอร์ ฮึ!

_______________________________________________________________

ฝากกดติดตามเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ^^