ตอนที่ 4 : จีบเพื่อนสนิท (3)

เช้าวันรุ่งขึ้น พี่เอดีนมารอรับฉันแต่เช้าเลย

“สวัสดีค่ะ พี่เอดีน” ฉันยิ้มสวย ๆ ให้พี่เอดีนที่กำลังยืนรออยู่ที่ห้องนั่งเล่นของบ้าน

“สวัสดีครับน้องเอพริล”

“อ้าววว เอดีน มาแต่เช้าเลยนะลูก” จู่ ๆ แม่ของฉันก็เดินเข้ามาหาพี่เอดีนทันที

“ผมนำผลไม้มาฝากด้วยครับ” พี่เอดีนพูดขึ้น พร้อมกับยื่นกระเช้าให้แม่

แหม่ ๆ แม่ยิ้มหวานเชียวนะคะ เห็นผู้ชายหล่อไม่ได้

“งั้นหนูกับพี่เอดีนไปทำงานก่อนนะคะแม่”

“โชคดีนะลูก” แม่พูดขึ้นพร้อมกับหยิบผลไม้จากกระเช้ากินทันที

ใจเย็น ๆ ค่ะ แม่ รอพี่เขาไปก่อนก็ได้ค่ะแม่

“พี่เอพริล แวะไปส่งฉันที่โรงเรียนด้วยสิ” จู่ ๆ ยัยน้องสาวตัวแสบก็วิ่งลงจากห้อง พุ่งหน้ามาหาฉันทันที

“คือ ว่า วันนี้พี่ไปกับพี่เอดีนนะ” ฉันตอบกลับไป พร้อมกับมองไปทางพี่เอดีน

“อ้าว นี่แฟนใหม่พี่อ่อ ไม่เห็นเคยเล่าให้ฟังเลย”ยัยน้องสาวตัวแสบพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มที่แฝงไปด้วยเลศนัย

“ใช่ที่ไหนล่ะ ยัยตัวแสบ นี่พี่เอดีน เป็นเจ้าของร้านที่พี่ฝึกงานอยู่ต่างหาก”

“อ้าวหรอ แหม่ ๆ พี่เขาหล่อซะขนาดนี้ เป็นฉันนะ จีบพี่เขาไปเป็นแฟนแล้ว ฮ่า ๆ ๆ”

“หยุดเลยนะ ยัยตัวแสบ เกรงใจพี่เขาหน่อย” ฉันดุยัยแจนเล็กน้อย แต่ในใจก็แอบยิ้มอยู่นะ อิอิ

“อ่อ ไม่เป็นไรหรอกครับ น้องแจนน่ารักดี งั้นไปกับพี่นะ เดี๋ยวพี่แวะไปส่งที่โรงเรียนก่อนได้ครับ” พี่เอดีนหันไปพูดกับยัยน้องสาวตัวแสบของฉัน จนยัยแจนยิ้มหน้าบานเป็นจานดาวเทียม

“งู้ยยยยยยย พี่เอดีนหล่อแล้วยังใจดีอีก ขอบคุณนะคะ” พูดจบยัยแจนก็วิ่งแจ้นนำหน้าไปขึ้นรถของพี่เอดีนก่อนใคร

ระหว่างที่พี่เอดีนและฉันกำลังเปิดประตูเข้ารถ จู่ ๆ มอเตอร์ไซค์สีฟ้าคันเดิมของไอ้เกอร์ ก็มาจอดข้างประตูรถที่ฉันกำลังจะก้าวขาขึ้น

“นี่แกกำลังจะไปไหนอ่า แล้วหมอนั้นเป็นใคร” ไอ้เกอร์ตาขว้างใส่พี่เอดีนทันที

“หยุดเลยนะแก พี่เอดีนเป็นเจ้าของร้านที่ฉันกำลังฝึกงานอยู่” ฉันพูดขึ้น

“แล้วทำไมเขาต้องมารับแกด้วยอ่า”

“ก็พี่เขาแวะมาหาแม่ของฉัน พี่เขาเป็นลูกชายของเพื่อนแม่ของฉันนะสิ”

“อ่อ แล้วนี่แกจะไปกับเขาอ่อ ให้ฉันไปส่งไหม?”   ไอ้เกอร์ถามขึ้น

“ไม่ต้องหรอก ฉันไปก่อนนะแก” ฉันพูดตัดบททันที

ฉันก้าวเข้าไปนั่งในรถด้านข้างคนขับได้แล้ว แต่พอฉันจะปิดประตูรถ ไอ้เกอร์ก็ใช้มือของมันรั้งเอาไว้เสียก่อน

“พี่เกอร์ วันนี้หนูรีบ ให้พี่เอพริลไปก่อนได้ป่ะ? เดี๋ยวหนูไปโรงเรียนสาย” ยัยแจนโผล่หน้ามาจากที่นั่งด้านหลัง พร้อมกับพูดขึ้น

“เค เค แต่แกเอานี่ไป” ไอ้เกอร์พูดขึ้น พร้อมกับยื่นดอกกุหลาบ 3 ดอกมาให้ฉัน

“ขอบใจแกมากนะ ฉันไปก่อนนะ” พูดจบฉันก็ปิดประตูรถทันที และให้พี่เอดีนขับรถออกไปเลย

: ไทเกอร์

แกจะรู้ไหมว่า ดอกกุหลาบ 3 ดอกนั้น หมายความว่าฉันรักแก

พี่เอดีนส่งยัยน้องสาวตัวแสบของฉันเสร็จ ก็ขับรถตรงมาที่คาเฟ่ทันที

ณ คาเฟ่

“วันนี้พี่จะให้น้องเอพริลลองศึกษาจากลูกค้าดูก่อนนะครับว่าส่วนใหญ่แล้วลูกค้าที่ชอบมาที่ร้านของเราจะทานเครื่องดื่มประเภทไหน” พี่เอดีนพูดขึ้นพร้อมกับยื่นเมนูเครื่องดื่มมาให้ฉัน “วันนี้ลองเป็นเด็กเสิร์ฟก่อนนะครับ”

“ได้เลยค่ะ พี่เอดีน” ฉันตอบรับอย่างว่องไว

“เดี๋ยวพี่จะให้น้องเอพริลเปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าของเด็กเสิร์ฟ คงจะไม่เป็นอะไรนะครับ แต่ถ้าน้องเอพริลไม่สะดวก ใส่ชุดนี้ก็ได้นะ พี่อนุโลมให้น้องเอพริลได้ครับ”

“อุ้ย! ไม่เป็นไรเลยค่ะพี่เอดีน แค่นี้สบายมากค่ะ เดี๋ยวเอพริลขอตัวไปเปลี่ยนชุดก่อนนะคะ” พูดจบฉันก็เดินเข้าไปเปลี่ยนชุดที่ห้องน้ำของพนักงานทันที

ด้วยความที่ร้านคาเฟ่นี้เป็นโทนสีขาว เพื่อเพิ่มความหวานของร้าน ทำให้พี่เอดีนจึงเลือกออกแบบให้ชุดของพนักงานเป็นสีชมพู พี่เอดีนเป็นผู้ชายแมน ๆ หุ่น ล่ำ ๆ แต่การตกแต่งร้านนี่ช่างหวานเอาใจลูกค้าเหมือนกับใบหน้าอันหวาน ๆ ของพี่เอดีนซะเหลือเกิน

หรือว่าพี่เอดีนเป็น... ไม่ใช่หรอกยัยเอพริล พี่เขาไม่ใช่หรอก เอ๊ะ! หรือว่าจะใช่ โอ้ย ๆ พอ ๆ เลยยัยเอพริล เลิกสงสัยแล้วไปทำงานได้แล้ว

“เดี๋ยววันนี้พี่ออกไปธุระทั้งวันเลย วันนี้พี่ขอฝากน้องเอพริลไว้กับน้ำส้มนะครับ” พี่เอดีนพูดขึ้นพร้อมกับพาพี่พนักงานผู้หญิงผมสั้นเดินมาด้วย

“สวัสดีค่ะ น้องเอพริล พี่ชื่อ น้ำส้มนะคะ พี่เป็นหัวหน้าพนักงาน เดี๋ยวพี่จะช่วยเทรนด์ให้น้องเอพริลนะคะ” พี่สาวคนสวย ในชุดพนักงานเสิร์ฟสีชมพู พร้อมกับลุคผมสั้น เดินเข้ามาพูดคุยกับฉันด้วยใบหน้าที่เป็นมิตร

“สวัสดีค่ะ พี่น้ำส้ม เอพริลขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ” ฉันยกไหว้พร้อมกับยิ้มให้พี่สาวผมสั้นคนสวย

“เดี๋ยวพอลูกค้านั่งปุ้ป น้องเอพริลก็รอสักพักนะคะ แล้วก็เดินเข้าไปถามลูกค้าว่า รับอะไรดีคะ?”

“ค่ะ” ฉันพยักหน้าตอบรับ

ลูกค้าคนแรกของฉันมาแล้ว ผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาในร้านพร้อมกับชุดเดรสสีฟ้า

ฉันรอลูกค้านั่งลงสักพักตามที่พี่น้ำส้มสอน และฉันก็เดินถือเมนูเข้าไปหาลูกค้า

“สวัสดีค่ะ รับเครื่องดื่มอะไรดีคะ?” ฉันยื่นเมนูให้พร้อมกับถามขึ้น

“เอิ่ม.... รับลาเต้เย็น 1 ที่ ค่ะ” ลูกค้าตอบกลับพร้อมกับยื่นเมนูคืนมาให้ฉัน

“ได้เลยค่ะ” ฉันยิ้มตอบกลับไป

ฉันนำเมนูไปส่งที่เคาน์เตอร์ให้กับพี่พนักงานผู้ชายอีกคนหนึ่ง

“สวัสดีครับน้องเอพริล พี่ชื่อพี่แอมป์นะครับ”

“สวัสดีค่ะพี่แอมป์ เอพริลขอฝากตัวด้วยนะคะ”

“ได้เลยครับ” พี่แอมป์พูดไปพร้อมกับชงลาเต้ไป

“ได้แล้วครับน้องเอพริล” พี่แอป์พูดขึ้นพร้อมกับยื่นแก้วลาเต้และใบเสร็จมาให้ฉัน

ฉันนำลาเต้เย็นไปเสิร์ฟให้ลูกค้า พร้อมกับใบเสร็จ และฉันก็ได้รับเงินจากลูกค้าคนแรกมาเป็นที่เรียบร้อย

“ทานให้อร่อยนะคะ”

ฉันกลับมายื่นข้างพี่น้ำส้มอีกครั้งเพื่อรอลูกค้าคนต่อไป แต่เพราะว่าตอนนี้ยังเช้าอยู่ ในร้านจึงยังไม่ค่อยมีลูกค้ามาก

“เป็นไงบ้างจ๊ะ ลูกค้าคนแรกตื่นเต้นไหม?” พี่น้ำส้มถามขึ้น

“ตื่นเต้นนิดหน่อยค่ะพี่น้ำสม แหะ ๆ” ฉันยิ้มแห้ง ๆ กลับไป

“อ่า ๆ ลูกค้าคนที่สองของน้องเอพริลมาแล้ว ว้าวววววว หน้าตาดี หุ่นดีซะด้วย” พี่น้ำส้มชี้ไปทางลูกค้าผู้ชายที่กำลังเปิดประตูร้านเข้ามาใหม่ เขาอยู่ในชุด        กางยีนส์หนังสีดำ เสื้อสีน้ำเงิน และเสื้อคลุมหนังสีดำ พร้อมกับแว่นกันแดดสีดำ ในมือของเขาถือหมวกกันน็อคใบใหญ่ที่แสนแพงเข้ามาด้วย บ่งบอกให้รู้ว่าเขาเป็นนักแข่งรถ

“ไทเกอร์!!” ฉันอุทานออกมาทันทีเมื่อเห็นใบหน้านั้นชัดขึ้น

ไทเกอร์ที่อยู่ในชุดหนังสีดำที่ทำให้พนักสาวทุกคนในร้านถึงกับมองด้วยสายตาที่วาววับ ตอนที่เจอเมื่อเช้าไม่เห็นมันจะแต่งตัวหล่อขนาดนี้เลยนี่หว่า

“เห็นคนหล่อถึงกับอึ้งเลยหรอจ๊ะ น้องเอพริล ไปรับลูกค้าได้แล้วจ้า” พี่น้ำส้มสะกิดที่ไหล่ของฉัน  เบา ๆ จนทำให้ฉันกับมามีสติอีกครั้ง

________________________________________________________________

ฝากกดติดตามเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ^^