รับได้ไหมเจ้านายไฮเปอร์ 2

 ดวงตาของคนฟังขยายกว้างแล้วถามอีกครั้ง “เอาจริงหรือครับคุณเควิน มินิแบร์ตัวใหม่ต้องยินยอมเป็นของเล่นในที่สาธารณะ”

เสียงหัวเราะของเควินดังขึ้น “ฉันพูดเล่นว่ะ ฉันแค่เสพติด แต่ไม่ได้เป็นโรคจิต มินิแบร์ตัวใหม่ที่ฉันต้องการ อืม...”

เขายกมือลูบเคราสากแล้วยกยิ้มเจ้าเล่ห์ ดวงตาคู่คมเปล่งแสงแวววาว

“ได้ทุกท่า ว่าง่ายๆ ไม่ซับซ้อน”

ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์

“เยลลี เดินตรงมาจนสุดทางจะเจอห้องน้ำและเลี้ยวขวาก็จะเจอร้านกาแฟแบล็กแคนยอนนะ รีบมาเร็วๆ เข้า เดี๋ยวเอาขนมไปจัดเบรกไม่ทัน”

“ได้ค่ะพี่แอน รอสักครู่นะคะ อีกสิบนาทีหนูไปถึงจุดนัดหมายค่ะ เอ่อ...เดี๋ยวนะคะพี่ เจอห้องน้ำแล้วเลี้ยวขวานะคะ” หญิงสาวทวนพิกัดอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

“ใช่จ้ะ มาให้ไวเลย”

“ได้ค่ะพี่แอน”

หญิงสาวกำลังกึ่งเดินกึ่งวิ่ง สองมือเต็มไปด้วยถุงขนมไทยที่ภายในบรรจุขนมอาลัวรูปดอกบัว หน้าตาสวยงามดูประณีตในแพ็กเกจสะอาดดูดี สีสันของขนมอาลัวนั้นใกล้เคียงสีกลีบบัวของจริง หากมองผ่านๆ อาจคิดว่าเป็นดอกบัวขนาดจิ๋วที่กำลังเบ่งบานอวดเกสรและกลีบงดงามอยู่ในกล่องใส

วันนี้มีออร์เดอร์กว่าหกสิบกล่องที่ลูกค้าสั่งมาเพื่อนำไปจัดเบรก แต่เธอต้องมาส่งด้วยตัวเองที่ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ คนไม่คุ้นชินเส้นทางในเมืองจึงขับรถคันเก่าที่ได้รับมรดกตกทอดมาจากบิดาหลงแล้วหลงอีกจนเกือบส่งของสาย แต่เมื่อมาถึงลูกค้าที่แจ้งว่าจะรอรับของระหว่างทางขึ้นลงสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน กลับเปลี่ยนสถานที่รับของให้เธอเข้าไปส่งที่ร้านกาแฟชื่อดังเพราะคนสั่งเกิดอาการง่วงแล้วอยากกินกาแฟสดขึ้นมา หญิงสาวจึงต้องหอบหิ้วขนมไทยเข้าไปส่งให้ลูกค้าตามสถานที่นัดหมายใหม่

ปกติเขามักจะดื่มกาแฟยามเช้าที่ทำงานจากฝีมือเลขาฯ ชงให้ ซึ่งเป็นเมล็ดกาแฟคั่วบดที่คัดสรรมาเป็นพิเศษนำเข้าจากต่างประเทศ แต่วันนี้เขาถูกเชิญมาเป็นเกียรติเปิดงานโครงการส่งเสริมธุรกิจและกระตุ้นตลาดการอนุรักษ์พลังงานโดยกลไกจัดการพลังงานในอุตสาหกรรม เมื่อไม่มีให้เลือก ร้านกาแฟทั่วไปก็ไม่ได้แย่อะไรนัก ขอให้เป็นการแฟสดร้อนๆ หอมกรุ่นก็พอดื่มได้

ความสงบในการดื่มด่ำสุนทรีย์รสจากกาแฟร้อนในมุมเงียบสงบที่สุดความคิดผุดบนใบหน้าหล่อเหลาแต่แล้วภาพนั้นกลับจางหายไปเมื่อความเงียบของเขาถูกรบกวนจากเสียงเจื้อยแจ้วของใครบางคนสลับกับเสียงหอบเหมือนผ่านการวิ่งผลัดคูณสี่ร้อยเมตรมาหมาดๆ ดังอยู่เหนือหัว ไม่มีใครเห็นว่าเควินหรี่ตามองไปที่ร่างหนึ่งอย่างคาดโทษ

“พี่แอนอยู่ไหนคะ เยลลีมาถึงร้านกาแฟแบล็กแคนยอนแล้ว แต่ไม่เห็นพี่แอนเลยค่ะ”

“พี่ก็นั่งคอยเราอยู่ในร้านก็ไม่เห็นเยลลีเหมือนกัน เราอยู่ตรงไหน พี่อยู่โต๊ะกลางร้าน”

“เยลลีก็เดินผ่านกลางร้านมาแล้วแต่ไม่เห็นพี่ มองหาทั่วร้านแล้วนะคะ มองทุกซอกทุกมุมแล้วแต่ไม่เห็นพี่แอนเหมือนกัน”

“อะไรกันร้านก็มีแค่นี้ทำไมไม่เห็นพี่”

เควินวางแก้วกาแฟร้อนหอมกรุ่นลงพร้อมหนังสือกลยุทธ์เชิงธุรกิจที่กำลังอ่านอย่างรำคาญพลางส่ายหน้า เพราะทำงานกับคนไทยมาถึงสามปีเขาจึงฟังและจับใจความรู้เรื่อง ทีแรกเขาตั้งใจว่าจะทนอีกสักพักยังไม่บอกแต่เจ้าตัวคงยังไม่รู้สึกว่ากำลังโชว์มุกตลกแป้กให้เขาขำไม่ออก

‘คนแบบนี้ก็มีด้วย’

สองมือที่หิ้วขนมพะรุงพะรังทำให้คนตัวเล็กหนักพอแรงแล้วยังมองหาลูกค้าไม่เจอ สีหน้าฉายแววกังวลพ่นลมหายใจยาวพรืดเพราะกลัวส่งของช้าโดยไม่เห็นดวงตาที่ลอบมองมาอย่างไม่พอใจ ถ้าลูกค้ารับอาไปจัดเบรกไม่ทัน เธอจะถูกตำหนิได้ ปกติเธอไม่เคยส่งสินค้าช้าให้ลูกค้ามาต่อว่าได้ แต่กวาดตามองไปทุกโต๊ะอีกครั้งก็ยังไม่เห็นวี่แววของคนที่มีลักษณะเหมือนลูกค้าคนสวยที่อุดหนุนขนมร้านเธออยู่สม่ำเสมอ

เขาเงยหน้ามองต้นเสียงที่มารบกวนความสงบในเมื่อไม่อยากทนแล้วจึงเอ่ยขึ้น “ที่นี่มันร้านกาแฟสตาร์บักส์ไม่ใช่แบล็กแคนยอน ร้านแบล็กแคนยอนอยู่ฟากโน้น”

น้ำเสียงแข็งกระด้างจากชายหนุ่มในชุดสูทเรียบหรูที่ยลรดากวาดมองเร็วๆก็รู้ว่ามาจากห้องเสื้ออาร์มานี เขาชี้นิ้วแกร่งไปยังร้านกาแฟฝั่งตรงข้ามชักชวนสายตาให้หญิงสาวสนใจหันมามอง เพียงแค่สบตาเขาหญิงสาวถึงกับตะลึงกับดวงตาสีฟ้ามีเสน่ห์ไปชั่วขณะ แต่ดวงตาที่ฉายแววไม่สบอารมณ์เหมือนเธอกำลังรบกวนเขาทำให้เธอรีบเบือนหน้าหนี ไม่กล้าสบตากับเขาอีก ได้แต่มองตามนิ้วมือแกร่งไป

ยลรดาผงะชาวาบไปทั้งตัวตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า รู้สึกอับอาย ดวงตาตื่นตระหนกอย่างชัดเจนเมื่อเห็นว่าร้านฝั่งตรงข้ามมีป้ายชื่อร้านชัดเจนว่าแบล็กแคนยอนตามที่ลูกค้าของเธอนัดหมายไว้แต่แรก เพราะความรีบร้อน กลัวส่งสินค้าไม่ทันทำให้เธอวิ่งเข้ามาในร้านกาแฟแรกที่เห็นแต่ลืมดูป้ายชื่อร้าน

เขายักคิ้วหลิ่วตาให้เธออย่างชั่วร้าย สายตานั้นตำหนิในความเซ่อซ่าที่เธอเดินเข้ามาผิดร้าน หญิงสาวหน้าเจื่อนไปถนัด

“ขอบคุณที่บอกค่ะ” แล้วรีบวิ่งออกไปจากร้านทันที

เควินมองตามร่างเล็กที่หอบหิ้วของพะรุงพะรังนั่นไปแล้วส่ายหน้า ประกายเฉียบคมวาบขึ้นบนนัยน์ตา

“คนแบบนี้ก็มีด้วย เซ่อซ่า ไม่ได้ดูอะไรเลย” ก่อนจะก้มหน้ายกกาแฟร้อนขึ้นจิบในมุมเงียบสงบต่อไป