All Chapters of แผนร้อนจู่โจมรัก: Chapter 1 - Chapter 5

ชายหนุ่มร่างสูงที่เช้านี้ต้องทำตัวเป็นนาฬิกามนุษย์รีบเดินจากชั้นล่างเพื่อขึ้นมาปลุกผู้เป็นเจ้านายยังชั้นสองของคฤหาสน์หลังใหญ่แต่เทียบไม่ได้กับคฤหาสน์หรูในอิตาลี คิ้วขมวดเข้มเล็กน้อยในวันประชุมสำคัญเจ้านายมักจะตื่นเช้าเสมอ วันนี้เก้าโมงเช้าเจ้านายมีประชุมครั้งสำคัญหลังก้าวเท้าเข้ามาในห้องนอนกว้างที่ถูกตกแต่งด้วยสไตล์โมเดิร์นลอฟต์แบบเท่ๆ แต่ไม่ทิ้งความเรียบหรู เขาต้องชะงัก ก่อนจะเบนสายตามองไปบนเตียงกว้างที่ออกแบบพิเศษมาเพื่อผู้ชายบนเตียงโดยเฉพาะ เป็นฝีมือการออกแบบของดีไซเนอร์ชาวไอริช ตัวเตียงทำจากไม้เนื้อแข็งเพียงต้นเดียว เหนือหัวเตียงขึ้นไปทำเป็นทรงโค้งยื่นออกมาคล้ายกับมีหลังคา มีผ้าม่านสีขาวโรยตัวทิ้งชายลงมาชายหนุ่มในชุดสูทสีดำพาสายตาซอกแซกผ่านช่องว่างของริ้วผ้าม่านโปร่งแสงเข้าไป มุมปากของเขาปรากฏรอยยิ้มขึ้นแต่ไม่กล้าส่งเสียงหัวเราะ แต่ก็แทบกลั้นไม่อยู่จนต้องรีบยกมือขวาปิดเสียงหัวเราะที่กำลังจะเล็ดลอดออกมา“พระเจ้า! เกิดอะไรขึ้น” น้ำเสียงของเขาเจือแววขบขันอย่างเห็นได้ชัดภาพขัดตาที่ลูก้าไม่คุ้นชินเหมือนทุกเช้าคงจะเป็นเพราะบุรุษร่างกำยำผิวสีแทนที่เกิดจากการไปอาบแดดที่ทะเลริเวียร่ามาห

สามวันต่อมา...“สาธุ ขอให้ลูกได้งานนี้ด้วยเถิด ลูกจะถวายไข่ต้มหลวงพ่อสักห้าร้อยฟอง”นัยน์ตาสุกใสเปล่งประกายความหวังแหงนมองตึกหรูระฟ้าใจกลางกรุงเทพฯ ทางเข้าตึกมีหญิงชายมากมายแต่งกายดูมีรสนิยมเดินสวนเข้าออก ชั้นยี่สิบสามเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของ EDI OIL บริษัทยักษ์ใหญ่สัญชาติอิตาลีที่มีสาขาในเมืองไทย และมีข่าวว่ากำลังจะลงทุนสร้างท่าเรือขนาดใหญ่ในประเทศลิเบียและโรงงานกลั่นน้ำทะเลโดยการลงทุนนี้มีมูลค่าสูงนับหมื่นล้าน เพราะ เควิน ลาซอนเนติ ผู้กุมบังเหียนมีวิสัยทัศน์กว้างไกล เขาเล็งเห็นกำไรมหาศาลที่จะเกิดขึ้นในอนาคตการเดินทางมาดูบริษัทลูกในเมืองไทยในครั้งนี้เป็นงานเร่งด่วน เขาอยู่ที่นี่ได้ยังไม่ถึงสองเดือนตามที่ตั้งใจก็ต้องเดินทางต่อไปยังประเทศลิเบีย แม้เขาจะพูดและฟังได้หลายภาษาแต่กลับมีปัญหาเรื่องการสื่อสารภาษาอาหรับ งานนี้เขาต้องการล่ามภาษาอาหรับไปทำงานที่ลิเบียด้วยหนึ่งคนอันที่จริงบริษัท EDI Oil สาขาในเมืองไทยมีล่ามประจำอยู่หลายตำแหน่ง แต่กลับไม่มีล่ามคนไหนถูกใจพอที่จะพาติดตามไปทำงานที่ลิเบียสักคนเดียว ด้วยพื้นฐานนิสัยใจของเขาเป็นคนทำอะไรว่องไว พนักงานล่ามคนหนึ่งมีประสบการณ์ทำงานหล

ยลรดาเอามือปาดป่ายน้ำตาที่ไหลออกมาด้วยความเจ็บใจ เธอหยุดสะอื้นไปแล้วและสั่งน้ำมูกใส่กระดาษทิชชู่เป็นครั้งสุดท้าย แต่เสียงที่ดังต่อมาที่ทำให้ภูชิตมองหน้าลูกสาวแล้วส่ายหน้าคงเป็นเสียงท้องร้องมากกว่า“เสียงท้องหนูเอง หนูหิวค่ะพ่อ ตั้งแต่บ่ายยังไม่ได้กินอะไรเลย”ยรลดาบอกจบแล้วยิ้มเขิน พลางคว้าเฟรนช์ฟรายร้านโปรดที่วางอยู่บนโต๊ะจิ้มกับชีสดิปของโปรดส่งเข้าปากเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย พอดีผู้เป็นพ่อหิ้วมันกลับเข้าบ้านมา แต่ตอนนี้เฟรนช์ฟรายทอดร้อนๆ หอมๆ เริ่มเย็นหมดแล้วหลังจากเธอระบายความอัดอั้นเรื่องการสัมภาษณ์งานในวันนี้ให้บิดาฟังไปพักใหญ่ภูชิตหัวเราะ “ไม่เห็นเป็นอะไร ไม่ได้งานนี้ งานอื่นก็ยังมี”“แต่ถ้าหนูได้งานนี้ความฝันที่หนูจะได้ไปเยือนดินแดนไอยคุปต์มันก็ใกล้แค่เอื้อมแล้วนะคะพ่อ แต่มันก็หลุดลอยไปแล้ว” เพราะยลรดาตั้งใจว่าจะทำงานเก็บเงินไปเที่ยวอียิปต์ถึงภูชิตจะเลี้ยงลูกสาวคนเดียวได้ไม่ลำบากอะไร แต่ก็ไม่ได้มีเงินมากมายพอให้ซื้อทัวร์ไปเที่ยวต่างประเทศไกลๆ“ช่างมันเถอะ คิดว่างานนี้ไม่ใช่ของเรา จะได้สบายใจ ไปกินข้าวกันเถอะ”“ค่ะพ่อ”ยลรดามองบิดาที่ช่วยจัดอาหารใส่จาน ท่านเป็นผู้ชายอบอุ่นและใจดีม