แฟนเก่าที่เขาคิดว่าจะไม่รัก

ราล์ฟ อายุ29ปี

เป็นเจ้าของธุรกิจหลายอย่าง สูง188 เซนติเมตร

ปลายฝัน อายุ23ปี

.

.

.

.

.

ตัวอย่างนิยาย

"แต่ก่อนฉันแค่กอดเธอ หอมแก้มเธอและจูบเธอ..."

"แต่คืนนี้...ฉันจะทำกับเธอมากกว่าหกปีก่อน"

"ไม่ได้นะคะ"

"ก็ไหนเธอบอกว่ามารับจ้างอุ้มบุญให้ลูกของฉันไง แล้วจะมาปฏิเสธทำไม"

"แต่การอุ้มบุญไม่ใช่ใช้วิธีนี้นะคะ เราจะทำด้วยวิธีทางวิทยาศาสตร์กันค่ะ"

"ฉันไม่อยากทำด้วยวิธีทางวิทยาศาสตร์ แต่ฉันจะใช้วิธีผสมกันแบบธรรมชาติ"

.

.

.

.

"ถ้าเธอท้องเมื่อไหร่ ฉันจะให้เธอกลับไปอยู่บ้านของเธอ เพราะฉันอยากมีเวลาส่วนตัวอยู่กับเอมี่สองต่อสอง"

"ได้ค่ะ"

"ดังนั้นฉันจึงต้องเข้ามาทำลูกกับเธอทุกวันเพื่อให้เธอได้ท้องเร็วๆ เพราะฉันไม่อยากเห็นหน้าเธออยู่ในบ้านของฉันนานๆ"

.

.

.

.

"เธอ...กลับมาบ้านทำไมถึงไม่บอกฉัน แล้ว...เธอกลับมาทำไม"

"คุณเคยบอกว่าถ้าฉันท้องเมื่อไหร่ ฉันก็ต้องออกมาจากบ้านของคุณ"

"เธอ...ทะ ท้องแล้วเหรอ"

"เธอได้ไปฝากท้องหรือยัง"

"ยัง"

"งั้นพรุ่งนี้ฉันจะมารับเธอไปโรงพยาบาลนะ"

"ไม่ต้องหรอกฉันไปเองได้ คุณไปดูแลแฟนของคุณเถอะ"

"..."

"คุณอยากอยู่กับแฟนของคุณสองต่อสองไม่ใช่เหรอ ตอนนี้ก็สมใจคุณแล้วนี่ที่ไม่มีฉันอยู่ที่นั่นกับพวกคุณ"

"..."

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

บ้านราล์ฟ

อ๊อกๆๆ บ๊วบๆๆ

"ซี้ด อา" เสียงทุ้มต่ำเปล่งเสียงครางออกมาจากลำคอหนาเมื่อท่อนเอ็นยาวใหญ่ถูกริมฝีปากนุ่มของหญิงสาวที่ชื่อว่าเอมี่ครอบลงมาเกือบจะมิดลำพร้อมกับดูดเลียอย่างหิวโหย ซึ่งเขาเรียกมาปรนเปรอเขาอยู่บ่อยครั้ง ส่วนมากหลังเลิกงานตอนเย็นเขาจะโทรให้เธอมาหาที่บ้านเพื่อระบายความใคร่กับเธอ เขาขี้เกียจออกไปซื้อกินข้างนอก ดังนั้นซื้อมากินที่บ้านจะสะดวกกว่า

"อา เร็วหน่อย ฉันใกล้แล้ว" สิ้นเสียงทุ้มกระเส่าบอก เจ้าของริมฝีปากที่เคลือบด้วยลิปสติกสีแดงสดก็ผงกหัวดูดลำเอ็นขนาดใหญ่เข้าออกอย่างกระชั้นชิด จนในที่สุดร่างสูงที่นั่งตรงขอบเตียงก็ได้ปลดปล่อยน้ำกามสีขุ่นเข้าปากของหญิงสาวร่างเปลือยเปล่าซึ่งนั่งคุกเข่าอยู่ตรงหว่างขาของเขา

"อ อาา" น้ำเชื้อสีขุ่นได้ถูกปล่อยเข้าไปในโพรงปากของหญิงสาวจนเธอเกือบจะสำลักออกมา

เมื่อเธอได้กลืนกินน้ำรักของเขาจนหมดแล้ว จากนั้นจึงลุกขึ้นยืนแล้วผลักร่างแกร่งให้นอนราบไปบนเตียง มือบางหยิบถุงยางอนามัยมาจัดการสวมใส่เข้าที่แก่นกายหนาซึ่งยังแข็งชูชันอยู่ด้วยความชำนาญ ก่อนจะจับเข้ามาสอดใส่เข้าไปในรูสวาทของตัวเองและขย่มอยู่นานนับนาที จนกระทั่งทั้งสองได้ปลดปล่อยอารมณ์ความต้องการออกมาพร้อมกัน

"อ๊า อ๊า"

"อ อาา"

เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นร่างแกร่งที่นอนอยู่ใต้ร่างของหญิงสาวทรงโตจากศัลยกรรมก็เอ่ยออกมา

"หมดหน้าที่ของเธอแล้ว กลับไปได้" เสียงทุ้มนิ่งเอ่ยบอกกับหญิงสาวที่คร่อมอยู่บนตัวเขา

"ค่ะ" รับคำเสร็จหญิงสาวจึงยกก้นพร้อมกับลำเอ็นหนาได้หลุดออกจากรูสวาทของเธอ เธอลงจากเตียงแล้วเข้าห้องน้ำไปชำระล้างร่างกาย ก่อนจะออกมาสวมใส่เสื้อผ้าและเดินออกจากบ้านของเขาไป

ราล์ฟหยัดตัวลุกจากที่นอนแล้วไปอาบน้ำและออกมาสวมใส่เสื้อผ้า จากนั้นจึงเปิดประตูออกจากห้องนอนไป ก่อนโทรศัพท์เครื่องหรูจะมีเสียงเรียกเข้ามา ราล์ฟหยิบออกมาดูเมื่อเห็นว่าเบอร์ของคนเป็นแม่ที่ช่วงนี้ชอบรบเร้าให้เขาแต่งงานมีลูกก็แสดงสีหน้าเหนื่อยหน่ายออกมาแล้วกดรับสาย

'ครับ'

'ลูกพาผู้หญิงมานอนที่บ้านอีกแล้วใช่ไหมราล์ฟ' ที่นางรู้เพราะคนใช้บ้านของราล์ฟจะโทรมาบอกทุกครั้งที่เขาพาผู้หญิงมานอนที่บ้าน

'แม่จะถามทำไมครับ ก็ในเมื่อแม่รู้อยู่แล้วว่าผมทำแบบนี้มาหลายปีแล้ว'

'แม่จะหาเมียให้ลูก เพราะแม่ไม่อยากให้ลูกต้องซื้อผู้หญิงแบบนี้ไปเรื่อยๆโดยไม่มีที่สิ้นสุด ปีนี้ลูกอายุยี่สิบเก้าแล้วนะ เพราะฉะนั้นลูกควรจะแต่งงานมีครอบครัวได้แล้ว ลูกของเพื่อนแม่แต่ละคนต่างก็มีลูกกันหมดแล้ว'

'เขาจะมีลูกมีหลานก็เรื่องของเขาสิแม่ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับผมล่ะ'

'แม่แก่แล้วนะลูก แม่อยากมีหลานเหมือนกับคนอื่นๆเขาบ้างสิ' กนกวรรณคลอดราล์ฟตอนนั้นนางอายุสามสิบสองปี และตอนนี้อายุก็หกสิบเอ็ดปีเข้าไปแล้ว

'ถ้าแม่อยากมีหลานงั้นแม่ก็หาผู้หญิงมาอุ้มบุญให้ลูกของผมสิ แต่แม่อย่าหาเมียมาให้ผมก็แล้วกัน' เขาจะไม่มีเมีย แต่ถ้าแม่อยากมีหลานเขาก็ยินดีจะมีให้โดยวิธีอุ้มบุญ

'ลูกรับปากแม่แล้วนะราล์ฟ เพราะฉะนั้นถ้าแม่หาผู้หญิงมาอุ้มบุญให้ลูกได้ ลูกก็อย่าปฏิเสธล่ะ'

'อะไรที่ผมพูดแล้ว ผมไม่กลับคำหรอกครับ'

'อืมดี งั้นแค่นี้นะลูก' ว่าจบนิ้วหนาจึงกดวางสายแล้วเดินไปหย่อนตัวนั่งยังโต๊ะอาหารที่แม่บ้านจัดเตรียมอาหารไว้ให้พร้อมแล้ว