บทที่ 1

(สาวใช้ของออสติน โคล)

ดึกๆอย่างนี้ปกติขวัญฤทัยกำลังนอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียงนอนอุ่นสบาย พื้นฟูกก็นุ่มแสนนุ่มพอหัวตกถึงหมอนทีไรขวัญฤทัยเป็นต้องหลับเป็นตายเสียทุกที

ไหนห้องนอนขนาดกลางนี้จะติดตั้งเครื่องปรับอากาศ ไม่ใช่พัดลมตั้งโต๊ะ ความสะดวกสบายนี้อันที่จริงก็คงเกินกว่าฐานะสาวใช้ธรรมดาสักคนจะได้รับนั่นแหละ...

แต่ขวัญฤทัยก็ได้รับความกรุณานี้จากเจ้านายสุดหล่อ

เพราะเขายกห้องนอนสำหรับรับแขกชั้นล่างให้เป็นห้องพักสำหรับขวัญฤทัย...ทั้งที่อีกฟากซึ่งติดกับห้องครัวก็มีห้องว่างสำหรับสาวใช้ แต่เขากลับปล่อยทิ้งร้างบอกว่าห้องนั้นเล็กเกินไป แล้วอากาศก็ร้อนอบอ้าว

เจ้านายไม่อยากให้ขวัญฤทัยลำบาก

ตอนเขาบอกเหตุผลขวัญฤทัยไม่ทันฉุกใจคิด...ไม่สนใจหรอกว่าทำไมเขาถึงไม่อยากให้ขวัญฤทัยลำบากทั้งที่เธอก็เป็นเพียงแค่สาวใช้ ได้อยู่ในห้องทั้งสวยแล้วก็มีเครื่องอำนวยความสะดวกสบาย ขวัญฤทัยมีแต่จะดีใจเท่านั้นเอง

เจ้านายของขวัญฤทัยเป็นหนุ่มหล่อที่มีเชื้อสายมาจากทางยุโรป รูปร่างสูงใหญ่มีมัดกล้ามสวยงามราวกับนายแบบขึ้นปกนิตยสารชื่อดัง

เจ้านายของขวัญฤทัยมีชื่อว่า ออสติน โคล เขาเป็นนักธุรกิจหนุ่มโสดเนื้อหอมแต่ไม่น่าจะซิงค์หรอกนะ...เพราะขวัญฤทัยเห็นเขาเที่ยวควงสาวน้อยสาวใหญ่มากหน้าหลายตาออกงานนู่นงานนี่อยู่เป็นประจำ

หรือต่อให้ขวัญฤทัยนับนิ้วก็คงไม่หวาดไม่ไหว หนึ่งปีกว่าๆที่ขวัญฤทัยทำงานกับเจ้านายมา ก็ไม่น่าจะต่ำกว่าร้อยคนกระมัง

มีบางครั้งเจ้านายก็พาสาวๆเหล่านั้นหิ้วกลับมาค้างคืนที่บ้าน...ก่อนจะพากันหายอยู่ในห้องนอนเป็นวันๆก็มี

หลังจากนั้นน่ะเหรอ...ขวัญฤทัยได้แต่ส่ายหน้า ห้องทั้งห้องของเจ้านายก็ยับเยินราวกับผ่านสมรภูมิรบมาอย่างหนักหน่วง

ทิ้งร่องรอยไว้ให้เด็กสาวนมเพิ่งแตกพล่านตามเก็บตามทำเช็ดทำความสะอาดยกใหญ่ ดีหน่อยพอเจ้านายกลับเข้าบ้านมาอีกครั้ง เขาก็เหมือนรู้ว่าขวัญฤทัยต้องทำงานหนักกว่าเดิมจึงมักซื้อขนมราคาแพงๆติดมือมาให้ขวัญฤทัยทุกที

‘ต้องลำบากขวัญทุกที’

เขาจะพูดประโยคนั้นตอนยื่นถุงขนมมาให้ ขวัญฤทัยส่งยิ้มเฝื่อนๆรับขนมมากินให้อร่อยสมกับแรงงานที่ต้องสูญเสียไปแต่ละคราว

พอนึกถึงสาวงามของเจ้านายแต่ละคน...ทำเอาขวัญฤทัยต้องน้ำลายหกตาโต

ก็แหม่!นะ...มีแต่พวกหุ่นแซ่บๆ อกเป็นอกนมล้นทะลักออกมาจากเสื้อตัวจิ๋วๆ เอวเล็กคอดกิ่วจนขวัญฤทัยแอบสงสัยขึ้นมาครามครัน...แม่เจ้าประคุณรุนช่องเหล่านั้นกินอะไรเป็นอาหารหนอ...หุ่นถึงได้อวบอิ่มน่าฟัดกันแทบทั้งนั้น...

ขวัญฤทัยเป็นสาวใช้เพียงคนเดียวของออสติน โคล

ในแต่ละวันเธอจึงมีงานบ้านให้ต้องทำจนหัวหมุน ไม่มีเวลาออกไปเที่ยวเล่นตามประเด็กสาววัยรุ่น เหมือนกับสาวใช้ของเพื่อนบ้านหลังอื่นๆ

หญิงสาวจึงไม่เข้าใจนักเหตุใดเจ้านายถึงไม่คิดจ้างแม่บ้านหรือคนงานเพิ่มมาอีกสักคน

ดีหน่อยเรื่องงานสวนเจ้านายจะว่าจ้างบริษัทเอกชนเข้ามาทำเดือนละสองครั้ง หน้าที่ของขวัญฤทัยเพียงแค่รดน้ำ ส่วนเรื่องรถเจ้านายก็มีศูนย์ช่วยบำรุงรักษา ขวัญฤทัยไม่ต้องลงมือล้างในจุดนี้

ถึงงานที่ว่าจะไม่ใช่งานต้องใช้แรงหนักอะไรก็ตาม

หากก็ทำให้ขวัญฤทัยวุ่นวายทั้งวันกว่าจะได้นอนพัก...

จะว่าเจ้านายขี้เหนียวขวัญฤทัยก็ว่าไม่น่าจะใช่ เพราะนอกจากเงินเดือนหลักหมื่นบาท ทุกครั้งที่เจ้านายของขวัญฤทัยกลับเข้าบ้านแต่หัววัน เขามักจะมีขนมนมเนยหิ้วติดมือมาให้ขวัญฤทัยด้วยเสมอ...

สาวใช้หลายบ้านจึงคิดอิจฉาขวัญฤทัยเอามากๆ นอกจากเงินเดือนจะแพงเจ้านายก็ทั้งหล่อแล้วก็ใจดีสุดๆ พี่แตงไทยพี่สาวข้างบ้านยังออกปากเสนออยากให้หมู่บ้านมีโครงการแลกเปลี่ยนตัวสาวใช้ ขวัญฤทัยได้แต่หัวเราะทำปากยื่น...

จ้างให้ขวัญฤทัยก็ไม่ยอมเปลี่ยนให้เด็ดขาด...

โครม!

แล้วคนกำลังนอนหลับสบายก็มีอันต้องสะดุ้งโหยงกับเสียงดังโครมคราม ขวัญฤทัยกระเด้งตัวลุกขึ้นจากเตียงอันแสนสุข ขยี้ตาให้ตัวเองตื่น ย่องมาเปิดแง้มประตูดูที่มาของเสียงดังเมื่อสักครู่...ก่อนสาวเจ้าจะรีบดึงปิดแทบไม่ทัน

เจ้านายบ้า...หิ้วสาวกลับมานอนด้วยอีกแล้ว

ขวัญฤทัยถอนหายใจหนัก สีหน้ายับยู่ ไม่ใช่อะไร...

พรุ่งนี้เธอต้องทำงานหนักเพิ่มอีกแล้วน่ะสิ...

----------------------------

หลายวันต่อมา...

วันนี้เป็นวันหยุดของคุณออสติน โคล ขวัญฤทัยจึงไม่ต้องรีบลุกขึ้นมาทำอาหารเช้า เพราะกว่าคุณออสตินจะตื่นก็ปาเข้าไปเที่ยงวันนู่นแหละ แต่ขวัญฤทัยก็ไม่ได้นอนตื่นสายให้ตะวันเลียก้น เธอลุกขึ้นมาจัดการทำความสะอาดบ้านทั้งหลัง จนกระทั่งได้ยินเสียงครางเบาๆดังเล็ดลอดออกมาจากห้องนอนของเจ้านายหนุ่ม เธอจึงตั้งใจฟังเป็นพิเศษ

“อ๊า...อ๊า...อ๊า...”

เสียงดังผะแผ่วนั้นทำเอาผิวแก้วเนียนใสร้อนผ่าว

นี่อย่าบอกนะว่า...เจ้านายหิ้วสาวกลับมานอนค้างเมื่อคืน

ขวัญฤทัยไม่รู้เพราะว่านอนหลับสนิท อีกทั้งคุณออสตินก็ไม่ยอมเรียกให้เธอลุกขึ้นมาเปิดประตูรั้วให้เพราะประตูรั้วควบคุมด้วยการเปิดปิดด้วยตัวรีโมทคอนโทรล

สาวใช้วัยละอ่อนเตรียมจะถอยร่นไปทำความสะอาดตรงจุดอื่น เสียงครางในห้องดังขนาดนี้คงอีกนานกว่าจะเสร็จภารกิจ

ทันทีที่ขวัญฤทัยกำลังจะก้าวผ่านห้องนอนของเจ้านายหนุ่มรูปหล่อ เธอก็ได้ยินเสียงเรียกจากเขาดังขึ้นมา

“ขวัญอยู่ข้างนอกหรือเปล่า...เข้ามาหาฉันหน่อยสิ”

--------------------------------