LOGIN05 หลอกให้ตายใจ
@คอนโดหรูของอีริค ทันทีที่ก้าวเข้ามาในห้อง ร่างบางก็ถูกผลักลงบนเตียงอย่างไม่ทันตั้งตัว ตามด้วยร่างหนาของอีริคขึ้นมาคร่อมทับเอาไว้ “พี่ทนไม่ไหวแล้ว พี่ขอทำเลยนะ” “เดี๋ยวก่อนสิคะ” เมริษายกมือดันร่างสูงเอาไว้ “อาบน้ำก่อนนะคะ” "ไม่ทันแล้ว พี่ไม่ไหวแล้ว เรามีเวลาอยู่ด้วยกันแค่ห้าชั่วโมงเองนะ” อีริคแสร้งพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อนทั้งๆที่ตอนนี้เขาอยากจับเจ้าหล่อนกระแทกเต็มทน ไม่รู้จะเล่นตัวอะไรนักหนาบางครั้งเขาเองก็เริ่มหงุดหงิดที่เธอไม่ค่อยได้ดั่งใจ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ต้องเล่นละครต่อไปเพราะถึงอย่างไรเป้าหมายของเขาก็ไม่ใช่เมริษาอยู่แล้ว “เมย์ไม่เห็นใจพี่หรอ เราไม่เคยค้างคืนด้วยกันเลยนะ” “เมย์ก็อยากทำแบบนั้นนะคะ แต่ว่ามันไม่ได้จริงๆ เมย์กลัวที่บ้านเป็นห่วง” “เมย์ก็ไม่ใช่เด็กแล้วนะ ที่บ้านจะหวงอะไรนักหนา” ไม่พูดเปล่า มือร้อนเคลื่อนเข้าไปใต้ร่าง ใช้นิ้วใหญ่เกี่ยวปลดตะขอชุดชั้นในอย่างชำนาญ “เมย์ไม่อยากให้พ่อเป็นห่วงค่ะ อ้ะ!” หญิงสาวเผลอเปล่งเสียงออกมาด้วยความกระสันเมื่อถูกนิ้วใหญ่บีบขยี้ยอดหน้าอก ทำให้ความต้องการพุ่งทะยานขึ้นมาทันที “อยู่กับพี่ไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้น” เขาไม่พูดเปล่า ค่อยๆโน้มใบหน้าลงไปแนบชิดหน้าอกอวบ แลบลิ้นตวัดเกี่ยวรอบๆยอดเม็ดทับทิมสีชมพูด ทำเอาอีกฝ่ายถึงกับสติสัมปชัญญะเตลิดทันที “เมย์ต้องการพี่…รู้ตัวหรือยัง” “อ้ะ! มะ…เมย์ต้องการพี่” เมริษาทิ้งร่างนอนราบลงบนเตียงในขณะที่อีกฝ่ายกำลังดูดดึงยอดหน้าอกอวบด้วยความหื่นกระหาย เป็นอีกครั้งที่เธอไม่สามารถต้านทานความต้องการของตัวเองได้อีกต่อไป เธอต้องการเขา ต้องการให้เขาปลดปล่อยความอึดอัดที่กำลังไหลวนลงไปกองอยู่ที่หน้าท้อง ที่ยอมไม่ใช่เพราะว่าเธอใจง่าย แต่เป็นเพราะเธอรักเขา...รักจนยอมมอบให้ทั้งตัวและหัวใจ และเธอก็เชื่อว่าอีริคก็รู้สึกเหมือนกัน ครั้งแรกของเธอและเขาเกิดขึ้นเมื่อเดือนที่แล้ว เธอตกลงปลงใจยอมเป็นของเขาโดยไม่มีข้อกังขาใดๆเพราะเชื่อว่าอีริคคือรักแรกและรักเดียวของเธอ “ใจเย็นๆนะคะคนสวย วันนี้พี่อยากให้เมย์เป็นกระต่าย” อีริคหยิบชุดกระตายสีชมพูสุดวาบหวิวออกมาจากถุงกระดาษ ก่อนจะบรรจงสวมลงบนเรือนร่างขาวเนียน เมริษามีรูปที่ผู้หญิงหลายคนต้องอิจฉา ตัวเล็กแต่ทว่าเนื้อสาวกลับอวบอัด โดยเฉพาะหน้าอกหน้าใจที่ได้สัมผัสครั้งแรกเขาเองก็ยังตกตะลึง ไม่คิดว่าผู้หญิงตัวเล็กๆจะซ่อนรูปได้ขนาดนี้ ทำให้เธอสวมใส่ชุดไหนก็ดูเซ็กซี่ไปหมดไม่เว้นแม้กระทั่งชุดนักศึกษา และอีกหนึ่งสิ่งที่ทำให้เขารู้สึกว่าเธอเกิดมาพร้อมกับความเพรียบพร้อมนั่นก็คือ...ใบหน้าอันแสนน่ารักจิ้มลิ้ม ยามไม่แต่งหน้าเธอดูเหมือนเด็กสาว ดูน่ารักไร้เดียงสา แต่ยามมีเครื่องสำอางมาประทินผิวเธอกลับสวยสง่า สะกดให้ผู้ชายทุกคนต้องหยุดมอง เมริษาเป็นคนที่สวยทั้งรูปร่างและหน้าตา แต่เขาก็อดแปลกใจไม่ได้ว่าทำไมคนสวยๆแบบนี้ถึงไม่เคยมีแฟนมาก่อน ใช่...เขาคือคนแรกของเธอ แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกภูมิใจหรอก ต่อให้เมริษาจะสวยสะกดแค่ไหน สุดท้ายเธอก็เป็นได้แค่สะพานทอดไปหาใครบางคนอยู่ดี เขาไม่ได้รักหรือรู้สึกดีกับเธอเลยแม้แต่น้อย เพียงแค่ตอนนี้เขาต้องเสแสร้งเล่นละครตบตาหวังให้เธอตายใจและอีกไม่นานเธอก็คงถูกเฉดหัวทิ้ง “เซ็กซี่เหลือเกิน วิเศษสุดๆไปเลย” ประโยคนี้เขาเอ่ยออกมาจากความรู้สึกจริงๆ พออยู่ในชุดคอร์สเพลย์แม่กระต่ายสาว เมริษาก็ไม่ได้ต่างอะไรจากนางแมวยั่วสวาทที่ตอนนี้กำลังจะได้กินแท่งแครอท และในที่สุดเขาก็ทนความยั่วยวนขยี้ใจของอีกฝ่ายไม่ไหว ผลักร่างของเธอนอนราบบนเตียงอีกครั้งก่อนจะใช้สองมือแยกเรียวขาออก “อื้อ…” เมริษาที่ตอนนี้แทบไม่มีสติ ได้แต่นอนกัดริมฝีปากด้วยความรู้สึกเสียววาบไปทั้งร่าง มือร้อนลากผ่านใจกลางร่างของเธอพร้อมกับถ้อยคำชื่นชม “สวยมาก น่ากินเหลือเกิน” อีริครีบถอดเสื้อผ้าของตนเองออกจนกระทั่งร่างหนาที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อเปลือยเปล่า ท่อนเอ็นร้อนขนาดใหญ่ตั้งผงาดอยู่ตรงหน้า คนตัวเล็กที่เหมือนกำลังล่องลอยอยู่ในอากาศ เผยอหน้าขึ้นและเมื่อเห็นสิ่งนั้นก็ทำได้เพียงกัดริมฝีปากเอาไว้ รอเขาสอดสิ่งนั้นเข้ามา ด้วยความที่ขนาดแก่นกายของเขาใหญ่เกินมาตรฐาน ทำให้เธอรู้สึกทรมานทุกครั้ง แต่ความรู้สึกนี้ก็เกิดขึ้นเพียงแค่ชั่วครู่เท่านั้น สักพักก็กลายเป็นความเสียวซ่าน “พี่สอดมันเข้าไปเลยนะ” สองนิ้วแหวกกลีบกุหลาบออกเพื่อเปิดทางก่อนจะสอดแท่งร้อนเข้าไป เพียงเท่านั้นร่องสวาทก็ดูดมันเข้าไปทันที ทำให้ร่างสูงกัดกรามแน่นด้วยความทรมาน “ตอดพี่ตลอดเลยนะ แบบนี้พี่ก็แย่สิ” อีริคเปล่งด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเมื่อช่องทางรักอันแสบคับแคบกำลังตอดรัดท่อนเอ็นไม่หยุด หลังจากแช่แก่นกายได้สักพัก เขาก็เริ่มควงสะโพกโดยการขยับเข้าออกอย่างช้าๆเพื่อให้หญิงสาวได้ปรับตัวเข้ากับขนาดแก่นกาย ถึงเขากับเธอจะเคยมีอะไรกันแล้วก็ตาม แต่เขาก็ยังรู้สึกว่าคนตัวเล็กทำหน้าทรมานทุกครั้งยามสอดใส่เข้าไป ปึก!ปึก!ปึก! “อ้ะ! พี่อีริค” “พี่เริ่มเลยนะ ตอนนี้พี่ไม่ไหวแล้ว อ้าส์~” ร่างสูงกระแทกสะโพกสอบเข้าไปอย่างหนักหน่วง ถี่รัว จนเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นห้องเคล้าคลอกับเสียงร้องครวญครางด้วยความสุขสมของทั้งสองคน ช่องท้องของเมริษาร้อนวูบวาบยามท่อนเอ็นเสียดสีกับร่องเนื้อ ส่งผลให้น้ำเหนียวหนืดไหลเยิ้มออกมาซึ่งบ่งบอกว่าตอนนี้เธอกำลังรู้สึกถึงความเสียวซ่าน ทำให้ริมฝีปากหยักของอีริคกระตุกยิ้มด้วยความพึงพอใจ เมริษาหลอกง่ายกว่าที่คิด แค่เขาทำดีด้วยเธอก็พร้อมถวายตัวและหัวใจให้แล้ว และถ้าวันนึ่งเธอรู้ว่าเขาไม่ได้รักเธอเลยแม้แต่เศษเสี้ยวหัวใจ วันนั้นเธอจะรู้สึกเช่นไรที่เสียตัวให้เขาฟรีๆ คิดหรอว่าเขาจะแต่งงานกับตระกูลวรโชติเมธีที่แค่ได้ยินชื่อก็รู้สึกสะเอียนแล้ว เขาเกลียดตระกูลนี้ เกลียดทุกคน ไม่เว้นแม้กระทั่งผู้หญิงคนนี้! …หนึ่งชั่วโมงผ่านไป ในที่สุดบทรักอันแสนร้อนแรงก็จบลงโดยที่เมริษาได้สลบไสลไปแล้ว เขาผละร่างออกจากเธอก่อนจะหยิบผ้าขนหนูสีขาวขึ้นมาพันรอบเอว สายตาว่างเปล่าจ้องมองไปยังร่างเล็กที่กำลังนอนหลับตาพริ้มอย่างมีความสุข เธอไม่มีวันรู้ว่าตอนนี้เขากำลังมองด้วยสายตาแบบใด “น่าสมเพชจริงๆ” แต่เขาก็ไม่ลืมก้มลงเคลื่อนผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างเล็ก แม้ไม่ได้เต็มใจทำแต่ก็ต้องทำ เพราะเขาอยากให้เธอเชื่อจนสนิทใจว่าเขารักเธอจริงๆ “ฉันไม่มีวันรักเธอหรอกเมริษา เจอพี่สาวเธอเมื่อไหร่ เตรียมตัวน้ำตาเช็ดหัวเข่าได้เลย!” —————63 ตอนพิเศษ 03 ความสุข@ประเทศไทยสองสามีภรรยาย้ำเท้าอยู่บนชายหาดโดยมีเด็กชายตัวน้อยอยู่ในอ้อมอกของคนเป็นแม่ เนื่องจากความอยากพาภรรยามาเที่ยวพักผ่อนเพราะตั้งแต่คลอดลูกเขาก็ไม่ค่อยได้พาภรรยาไปเปิดหูเปิดตาเลย กลัวว่าเธอจะเบื่อจึงเลือกบินกลับมาเที่ยวที่ประเทศไทย เพราะทะเลเมืองไทยนั้นสวยไม่แพ้ชาติใดในโลกเลย“ตอนที่อาร์เธอร์ยังไม่เกิด พี่มาเที่ยวภูเก็ตกับพ่อบ่อยมาก ตั้งแต่ตอนนั้นจนถึงตอนนี้ ทุกอย่างไม่ต่างจากเดิมเลย พี่เข้าใจแล้วว่าทำไมใครหลายคนถึงบอกว่าทะเลไทยสวยเหมือนอยู่บนสวรรค์ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมอาร์เธอร์ถึงอยากมาเมืองไทย” ชายหนุ่มพูดขณะที่ย้ำเท้ารอบๆชายหาด ข้างกายมีภรรยาสาวสุดสวยกำลังอุ้มลูกน้อยที่มีอายุเพียงสามเดือน“ทำไมพี่ไม่เคยบอกเมย์เลยว่าชอบภูเก็ต”“จริงๆพี่ก็ไม่ได้ชอบภูเก็ตหรอก แม่พี่ต่างหากชอบมา”“พี่ก็เลยเลือกพาเมย์กับลูกมาภูเก็ตสินะ” เมริษาระบายยิ้มอย่างมีควาสุขพร้อมกับก้มมองเท้าที่เดินย้ำทราย เมื่อไหร่ที่ลูกโตสัญญาว่าจะพาเขามาเที่ยวภูเก็ตอีก“เพราะพี่คิดว่าทะเลที่เมืองไทยสวยไม่แพ้ที่ใดในโลก ตอนแรกกะว่าจะพาเมย์กับลูกไปเที่ยวโอซาก้าก็กลัวว่ามันจะหนาวเกินไป” อีริครู้ด
62 ตอนพิเศษ 02 หลงเมีย@หลังแต่งงาน“รูดซิปให้เมย์หน่อยค่ะ เมย์เอื้อมไม่ถึง” ร่างอวบอัดกำลังตั้งท้องได้ห้าเดือนกว่าๆพยายามใช้ความสามารถรูดซิปชุดแต่งงาน แต่ทำยังไงมือของเธอก็เอื้อมไม่ถึงซักที ขณะเดียวกันเจ้าบ่าวหมาดๆของเธอเดินสะเปะสะปะไปมาทั่วห้องคล้ายคนกำลังเมา ใบหน้าของเขาแดงก่ำด้วยพิษของแอลกอฮอล์อีริคถูกกลุ่มเพื่อนๆของเขามอมเหล้าจนเมาในวันเข้าเรือนหอ ถือเป็นการส่งตัวเจ้าบ่าวกับเจ้าสาว“หยุดเดินก่อนได้ไหมคะ เดี๋ยวก็ไปชนกับขอบตู้เข้าหรอก” เมริษาถอดเครื่องเพชรออกและรอให้สามีหมาดๆของเธอมารูดซิปให้“พี่ไม่น่าเสียรู้พวกมันเลย ทั้งๆที่วันนี้เป็นคืนเข้าหอวันแรก พี่ไม่ควรเมา” ชายหนุ่มที่รู้สึกเสียหน้าเพราะโดนเพื่อนสนิทมอมเหล้า จิ๊ปากด้วยความหงุดหงิด ไม่คิดว่าเหล้าที่อิคารัสให้ดื่มจะรุนแรงจนถึงขั้นทำให้เขาทรงตัวไม่อยู่ เป็นครั้งแรกที่เขาเมาจนแทบยืนไม่ไหว และพยายามดื่มน้ำตามเยอะๆเพื่อให้ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ค่อยๆหมดลง “ขอโทษนะที่รัก พี่ไม่อยากให้เมย์เห็นพี่ในสภาพนี้เลย”“ไม่เป็นไรค่ะ ถ้าพี่เมามากงั้นก็นอนพักนะคะ เดี๋ยวเมย์ให้ป้าก้อยมารูดซิปให้”“ไม่ต้องครับ” มือใหญ่เอื้อมไปดึงร่างเล็กเข้า
61ตอนพิเศษ 01 มรดกเพื่อหลานชาย “ขอบคุณหนูเมษามากนะที่ยอมให้อภัยลูกชายของพ่อ อีริคไม่ใช่คนไม่ดี เพียงแต่ว่า…พ่อเองที่เป็นคนบงการเขา” น้ำเสียงของอีวานเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดจนไม่กล้าสู้หน้าอีกฝ่าย กลัวว่าเมริษายังโกรธเคืองเรื่องที่เขาเคยพลั้งมือยิงเธอ ตอนนั้นเขาไม่ได้ตั้งใจจะฆ่าเมริษาด้วยซ้ำ ถ้าอามีนาไม่ดึงน้องสาวเข้ามาบังวิถีกระสุน เมริษาก็คงไม่เจ็บตัวแบบนี้ แต่เมริษาผู้แสนดีนั้นกลับไม่ได้ติดใจเลยด้วยซ้ำ เพราะเธอรู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้เกิดจากความตั้งใจของอีวาน หากวันนั้นเธอไม่ตามไปช่วยบิดากับพี่สาว เรื่องก็คงไม่เกิด อามีนาไม่ได้มองว่าเธอเป็นน้องสาวเลยด้วยซ้ำ ไม่อย่างนั้นก็คงไม่ทำแบบนี้ ...บางทีการเดินออกมาจากชีวิตขอพวกเขาก็น่าจะเป็นสิ่งที่เธอควรทำตั้งนานแล้ว “หนูไม่ได้ติดใจอะไรหรอกค่ะ เรื่องมันผ่านมาแล้ว อย่าโทษตัวเองเลยนะคะ” เธอว่าพรางส่งยิ้มให้อีกฝ่ายเหมือนไม่ได้รู้สึกอะไร ทำให้อีวานรู้สึกจุกหน่วงหัวใจจนน้ำตาซึม เมริษาเป็นคนดีกว่าที่คิด อีริคเลือกคนไม่ผิดจริงๆ “ถึงอย่างนั้นพ่อก็ยังรู้สึกผิดอยู่ดี ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมอีริคถึงรักหนู เพราะหนูเป็นคนดีแบบนี้นี่เอง อาร์เธอร์
60 กันและกัน@สนามบินดอนเมืองเมริษาทอดสายตามองออกไปยังลานกว้างที่มีเครื่องบินจอดนิ่งอยู่บนรันเวย์ ดวงตากลมโตฉายแววเศร้า รู้สึกใจหายที่รอบนี้ต้องจากเมืองไทยไปนานความเจ็บปวดในครั้งนี้มันจะกลายเป็นบทเรียนในชีวิต “ฉันขอถามเธอเป็นครั้งสุดท้ายนะเมษา เธอจะไปจากคุณอีริคจริงๆหรอ” วาสิตาพยายามยื้อเวลาเอาไว้เพื่อไม่ให้เมริษาเข้าเกท หล่อนนัดอีริคไว้เวลาบ่ายโมงแต่ก็ไม่เห็นวี่แววของชายหนุ่ม หรือว่าเขาทิ้งเมริษาไปแล้ว“อืม ฉันอยากลืมเรื่องราวที่เคยเกิดขึ้น หลังจากนี้ชีวิตฉันจะมีแต่ความสุข” เมริษายิ้มเศร้าๆ ปากบอกว่าชีวิตจะมีแต่ความสุข แต่ว่าใจยังอาวรณ์หาใครบางคน ป่านนี้เขาคงกลับมาเก๊าไปแล้ว ผู้หญิงธรรมดาๆอย่างเธอไม่มีค่าอะไรให้เขาต้องมาตามง้อหรอก “เธอแน่ใจนะว่าจะมีความสุขจริงๆ” ในระหว่างนั้นวาสิตาพยายามชะเง้อคอมองหาอีริค นี่ก็ใกล้เวลาที่เมริษาต้องเข้าเกทแล้ว เมื่อไหร่จะมาสักที“มองหาใครอยู่หรอสิตา”“มองหาคุณอี…เอ้ย! ฉันแค่คิดว่าเจอคนรู้จัก” วาสิตารีบดึงสายตากลับมาที่เมริษา “ฉันว่าเราไปหาอะไรทานก่อนดีกว่าไหม เผื่อเธอหิว”“แต่เราเพิ่งทานมาไม่ใช่หรอ”“เอ้าหรอ! ฉันลืมไปเลย” วาสิตายิ้มเจื
59 ก่อนเธอจะจากไปอีกรอบ“นั่นพ่อคุณอีริคหรอ” วาสิตาเอ่ยถามหลังจากขับรถออกมาได้สักพัก“อืม เขาพาพ่อมาช่วยคุยกับฉัน”“งั้นก็แสดงว่าเขาคงจริงจังกับเธอมาก ถึงขั้นได้พาพ่อมาช่วยคุย”“ไม่รู้สิ บางครั้งเขาสองคนแค่อาจรู้สึกผิดกับฉันก็ได้” เมริษาหลับตาลงด้วยความเหนื่อยล้า อยากรีบๆไปจากตรงนี้ ไม่อยากเผชิญหน้ากับใครแล้ว เธอเหนื่อยเหลือเกิน“แล้วเธอจะเอาไงต่อ สรุปจะคืนดีหรือเปล่า”“คงไม่ ฉันตัดสินใจดีแล้วว่าจะไปจากที่นี่”“ฉันเคารพการตัดสินใจของเธอนะเมษา แต่ว่าบางเรื่อง เธอลองลดทิฐิลงบ้างนะ ลึกๆแล้วเธออาจจะต้องการเขาก็ได้” วาสิตาดูออกว่าเมริษายังมีเยื่อใยให้อีริคอยู่ เพียงแต่ว่ายังโกรธในสิ่งที่อีริคเคยทำ หล่อนดูออกว่าทั้งสองคนยังรักและอาลัยอาวรณ์กัน ติดอยู่ที่เมริษาไม่ยอมรับความจริงว่ายังไม่ตัดใจจากอีริค เพราะวันแรกที่เพื่อนของหล่อนมาที่นี่ เมริษานั่งซึมเหมือนกำลังคิดถึงใครบางคน“ไม่…ฉันไม่ได้ต้องการเขา”“ฉันเป็นเพื่อนเธอตั้งแต่อนุบาลนะเมษา ฉันดูออกว่าเธอยังรักคุณอีริคอยู่”“บะ…บ้า! ฉันไม่ได้รักเขาแล้ว” เมริษารีบเบือนหน้าหนีเพราะกลัวเพื่อนสนิทอ่านใจออก“เธอกับคุณอีริคยังรักกันอยู่ ท
58 ครั้งสุดท้าย@หลายวันต่อมาอีริคหายจากอาการเจ็บป่วย อีกทั้งบาดแผลที่บริเวณศีรษะก็เริ่มแห้งสนิทแล้ว วันนี้เขาจึงกลับมาแก้ตัวอีกรอบ ปรากฏว่า...เมริษาย้ายออกไปแล้ว!ชายหนุ่มยกมือเสยผมด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เดินย่ำเท้านั่งไม่ติดเก้าอี้ เขารู้ว่าตอนนี้เมริษาอยู่ที่ไหนบ้านของวาสิตา“เมย์ไม่อยากเจอหน้าพี่แล้วใช่ไหม” อีริคมีสีหน้าไม่สบายใจ การที่เมริษาย้ายกลับไปที่บ้านของวาสิตาไม่ได้เหลือบ่ากว่าแรงเลยหากเขาจะตามไปหา แต่ถ้าถ้าย้ายไปอยู่ที่อื่นล่ะ ที่ที่เขาไม่สามารถหาเธอเจอได้อีกแล้วเขาเชื่อว่าตอนนี้เมริษากำลังวางแผนหนีอีกรอบ และรอบนี้เธอคงไปชนิดที่ต่อให้พลิกฟ้าตามหา ก็หาไม่เจออีริคจำเป็นต้องกลับมาวางแผนใหม่ เพราะไม่อยากทำพลาดอีกแล้ว นี่ถือว่าเป็นโอกาสสุดท้าย“ให้พ่อไปคุยให้ไหม” อีวานเสนอตัวเพราะเริ่มรู้สึกไม่สบายใจและเป็นกังวลที่ลูกชายง้อเมียไม่สำเร็จสักที“ผมว่าอย่าเลยดีกว่าครับ ผมกลัวพ่อเหนื่อย”“พ่อไม่เหนื่อยหรอก อย่าลืมสิ ส่วนหนึ่งที่ลูกทะเลาะกับเมริษาก็เพราะพ่อนะ”“…” อีริคเม้มริมฝีปากเข้าหากัน ใบหน้ากลัดกลุ้ม ผุดลุกผุดนั่งอยู่อย่างนั้น “ถ้างั้นผมต้องรบกวนพ่อด้วยนะครับ บา







