แชร์

09 เปลี่ยนไป

ผู้เขียน: ณัฐลภัส
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2025-11-15 14:06:01

09 เปลี่ยนไป

ทางด้านเมริษาเริ่มกระวนกระวายใจเข้าไปทุกทีเพราะเธอติดต่อแฟนหนุ่มไม่ได้ตั้งแต่เช้าจนตอนนี้เป็นเวลาเกือบสี่ทุ่มแล้ว ชักเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขาหรือเปล่า

“หายไปไหนนะ” เมริษาโทรย้ำอยู่หลายครั้งแต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะติดต่อได้สักที ตอนนี้เธอเริ่มคิดแล้วว่าจะไปตามแฟนหนุ่มที่คอนโดดีไหมเผื่อเกิดอะไรขึ้นกับเขาจะได้ช่วยทัน

และในจังหวะที่เธอกำลังคิดว่าจะเอายังไงต่อดี ก็มีข้อความจากวาสิตาส่งเข้ามา แต่พอเปิดเข้าไปแล้วเจอภาพนั้น มือถือเครื่องเล็กก็ร่วงหล่นบนพื้นทันที

อีริคอยู่ในผับกับผู้หญิง!

“มะ…ไม่จริง” เธอส่ายหน้าไปมาเหมือนไม่เชื่อสายตาว่าภาพนั้นคืออีริค เขาเคยบอกว่าไม่ชอบดื่มเหล้า ไม่ชอบเที่ยวกลางคืน แล้วภาพนั้นคืออะไร “พะ…พี่ไม่ได้อยู่ที่นั่น ต้องไม่ใช่พี่แน่นอน พี่ไม่ใช่คนแบบนั้น”

อาจจะเป็นแค่คนหน้าเหมือนก็ได้ เธอเชื่อว่าอีริคไม่ใช่คนแบบนั้น คนบ้างานอย่างเขาไม่มีทางอยู่ในสถานที่แบบนั้นหรอก

ติ้ง!!

ครั้งนี้วาสิตาส่งเป็นวีดิโอมาพร้อมกับซูมเข้าไป แต่พอเห็นสร้อยที่ผู้ชายคนนั้นสวมอยู่ มันคือสร้อยเส้นเดียวกับที่อีริคชอบใส่

“ไม่จริง!!” เธอจับต้นชนปลายไม่ถูก อีริคหายไปทั้งวันแต่ไปโผล่ที่ไนท์คลับ แสดงว่าเขาจงใจปิดมือถือเพื่อไม่ให้เธอติดต่อได้ “พี่ทำแบบนี้ได้ยังไง”

เธอต้องรู้ให้ได้ว่าเขาทำแบบนี้ทำไม หรือว่าเขาเบื่อที่เธอไม่มีเวลาให้เหมือนแฟนทั่วไป

ใช้เวลาประมาณสามสิบนาทีเมริษาก็มาโผล่ที่หน้าไนท์คลับ เธอก้าวเข้ามาข้างในด้วยสีหน้าโกรธจัด ชุดที่เธอสวมใส่ก็คือชุดลำลองที่ใส่อยู่ในบ้านจนบรรดาลูกค้าที่เข้ามาดื่มสังสรรค์ต่างมองเป็นตาเดียวกัน แต่เธอแทบไม่ได้สนใจเลยด้วยซ้ำว่าใครจะมองยังไง ตอนนี้เธออยากเจออีริค อยากรู้เหตุผลว่าทำไมเขาถึงทำแบบนี้ทั้งๆที่เมื่อวานยังบอกอยู่เลยว่าจะพาเธอไปเลี้ยงฉลองหลังสอบเสร็จ เธอจึงเลือกไม่ไปกับกลุ่มเพื่อนเพราะจะรอไปกับแฟน แต่สุดท้ายเข้ากลับเงียบหายไปแล้วมาโผล่อีกทีที่ร้านเหล้า

จะให้เธอรู้สึกยังไง ทั้งๆที่เธอนั่งรอเขามารับทั้งวัน

เธอเดินตรงไปเรื่อยๆตามทางเดินที่มีเพียงแสงไฟสลัวๆ พิมผกากับวาสิตายังไม่รู้ว่าเธอมาที่นี่ อยากมาดูให้เห็นกับตาว่าผู้ชายคนนั้นใช่อีริคหรือเปล่า

กึก!

เท้าเล็กหยุกชะงักอยู่ที่หน้าโต๊ะวีไอพีซึ่งมีชายกลุ่มหนึ่งกำลังดื่มเหล้ากันเสียงดังโดยมีผู้หญิงนุ่งน้อยห่มน้อยคอยบริการอยู่ข้างๆ และหนึ่งในนั้นก็คือแฟนหนุ่มของเธอ!

“พี่อีริค!!” เธอตะโกนท่ามกลางเสียงเพลง แต่เสียงของเธอก็ดังพอที่จะทำให้ทั้งโต๊ะหันมามองเช่นเดียวกับอีริค แต่เขากลับไม่ได้รู้สึกตกใจเลยแม้แต่น้อยที่เธอมาโผล่ที่นี่

“อ่าว เธอก็มากับเขาด้วยหรอเมริษา”

เมริษาย่นคิวด้วยความแปลกใจกับสรรพนามที่เปลี่ยนไป เพราะปกติเขาไม่เคยเรียกเธอว่าเมริษา

“พี่มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ไหนพี่เคยบอกเมย์ว่าไม่ชอบมาที่นี่” เธอตะโกนถามแฟนหนุ่ม ร่างทั้งร่างกำลังสั่นเทิ้มไม่รู้ว่าเป็นเพราะโกรธหรือกำลังตกใจที่อีริคโกหกเธอ

หรือว่าที่ผ่านมาเขาโกหกเธอมาตลอด?

“ฉันจะมาที่นี่แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอ” น้ำเสียงและสายตาของเขาเปลี่ยนไป สายตาว่าเปล่าคู่นั้นเหมือนที่ผ่านมาไม่เคยมีความรู้สึกดีๆกับเธอเลย

“มันเกิดอะไรขึ้น พี่โกรธเมย์เรื่องอะไร บอกเมย์มาสิ!” ริมฝีปากของเมริษากำลังสั่นระริกเมื่อเห็นสายตาหางเหินของแฟนหนุ่ม แค่วันเดียวเท่านั้นทำให้เขาเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้เลยหรอ หรือเธอไปทำอะไรให้เขาโกรธขนาดนั้น

“ฉันเบื่อ และฉันก็ขี้เกียจเล่นละครตบตาเธอแล้ว ฉันไม่ใช่พี่อีริคที่แสนดีของเธอหรอกนะเมริษา”

“นะ..นี่พี่พูดอะไร พี่โกรธเมย์ใช่ไหมบอกมาเถอะ ไหนบอกว่าจะพาเมย์ไปเลี้ยงฉลองหลังสอบเสร็จไง รู้ไหมเมย์นั่งรอพี่ทั้งวันเลยนะ”

“ฮ่าฮ่าฮ่า เธอนี่มันโง่จริงๆเมริษา ถ้าฉันจะพาเธอไปเลี้ยงฉลองจริงๆ ทำไมฉันต้องปิดเครื่องตั้งแต่เช้าจนค่ำ เธอมันโง่เอง โง่ที่เชื่อคำพูดของฉัน”

“พะ…พี่อีริค” เมริษาอ้าปากค้าง น้ำตาคลอ ไม่คิดว่าจะได้ยินคำพูดแบบนี้ออกจากปากของอีริค ต้องมีเรื่องเข้าใจผิดแน่ๆถึงทำให้เขาโกรธได้ขนาดนี้ “พี่โกรธเมย์ใช่ไหม บอกมาเถอะ หรือพี่โกรธที่เมย์ไม่เคยพาพี่ไปเปิดตัวกับที่บ้านสักที”

“เรื่องนั้นมันไม่ได้อยู่ในหัวของฉันแล้วล่ะ ในเมื่อเธอพาฉันไปเจอครอบครัวไม่ได้ เธอก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ในชีวิตฉันอีกต่อไป” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงและสีหน้าเย็นชาราวกับไม่ได้รู้สึกอะไร

“ถ้าเป็นเรื่องพ่อ เมย์อยากให้พี่เข้าใจนะว่าเมย์ก็อยากพาพี่ไปเปิดตัวกับที่บ้านเหมือนกัน แต่ว่าพ่อเมย์…ฮึก! ท่านยังไม่อนุญาตให้เมย์มีแฟน” ในที่สุดเธอก็บอกความจริงกับเขาไป

ในวินาทีนี้สิ่งที่เธอกลัวที่สุดก็คือการเสียอีริคไป

“ดีแล้วที่พ่อไม่อนุญาตให้มีแฟน ผู้หญิงซื่อบื่อๆหน้าโง่อย่างเธอ ไม่มีใครเขาอยากได้หรอก”

“พะ…พี่พูดแบบนี้หมายความว่ายังไง” น้ำตาไหลพรากลงมาทันที จู่ๆคนที่เคยบอกว่ารัก เคยบอกว่าจะอยู่เคียงข้าง วันนี้กลับเปลี่ยนไป แล้วใครจะไปตั้งตัวทัน

“ยังจะให้ฉันพูดซ้ำอีกหรอ นี่ถือว่าฉันใจดีกับเธอมากแล้วนะ ถ้าเธอยังไม่รีบออกไปจากตรงนี้ อย่าหาว่าฉันไม่เตือน”

“ไม่!! เมย์ไม่ไปไหนทั้งนั้น พี่ต้องมาคุยกับเมย์ให้รู้เรื่อง” เมริษาที่ยังไม่ยอมรับความจริง เดินฝ่ากลุ่มผู้หญิงนุ่งน้อยห่มน้อยเข้าไปหาอีริคแล้วกระชากร่างของผู้หญิงคนนึ่งที่นั่งตัวติดหนึบกับแฟนหนุ่มออก และการกระทำนั้นสร้างความไม่พอใจให้กับอีริคเป็นอย่างมาก

“นี่เธอทำอะไร!!” อีริคทนไม่ไหวที่เมริษาเริ่มอาละวาด ผลักร่างของเธอล้มลงบนพื้น “ถ้ายังไม่ออกไป รับรองว่าฉันทำมากกว่านี้แน่!”

“พี่อีริค ฮึก! เกิดอะไรขึ้นกับพี่ ไม่รักเมย์แล้วหรอ ฮื้อๆๆ”

“ฉันไม่เคยรักเธอ ได้ยินชัดเจนเต็มสองหูหรือยัง หลังจากนี้เป็นต้นไป อย่ามายุ่งวุ่นวายกับฉันอีก” เหมือนสถานการณ์กำลังเลวร้ายขึ้น อีริครู้ตัวว่าไม่ควรมาทะเลาะกันในผับของเพื่อน เขารีบปลีกตัวออกไปจากตรงนี้ทันที แต่เมริษาก็ยังไม่ลดละความพยายาม วิ่งตามเขาออกไปท่ามกลางสายตาแตกตื่นของใครหลายคนที่อยู่ในผับ

“นั่นพี่จะไปไหน กลับมาคุยกับเมย์ก่อน”

“อย่ามายุ่งกับฉัน กลับบ้านไปซะ!”

เมริษายังไม่ยอมแพ้ เธอต้องการคุยกับเขาให้รู้เรื่องว่ามันเกิดอะไรขึ้น ตอนนี้งงไปหมดแล้ว จู่ๆทำไมเขาถึงเป็นแบบนี้ เธอไปทำอะไรให้เขาไม่พอใจหนักหนา

แต่กว่าจะวิ่งมาถึงปรากฏว่าอีริคได้ขึ้นรถและขับออกไปแล้ว ไม่รู้ความบ้าดีเดือดอะไรของเมริษา เธอวิ่งเข้าไปขวางหน้ารถที่กำลังขับมาด้วยความเร็วสูง

ได้แต่คิดในใจว่า...ยังไงเขาก็ไม่กล้าชน เขาไม่มีทางทำร้ายเธอได้หรอกคอหรอก

แต่เธอคิดผิด!

รถหรูคันนั้นกำลังพุ่งมาด้วยความเร็วสูงโดยไม่มีทีท่าว่าจะหักหลบ เมริษาร่ำไห้สะอึกสะอื้นต่อหน้าคนรัก เหมือนอยากทดสอบความสำคัญของตัวเอง

บรื้นน!!!

“เมษา!”

เอี๊ยดด!!

โคร่มมมม!!!

“โอ้ยยย!!”

——————-

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • แล้วเราไม่รักกันตอนไหน    63 ตอนพิเศษ 03 ความสุข

    63 ตอนพิเศษ 03 ความสุข@ประเทศไทยสองสามีภรรยาย้ำเท้าอยู่บนชายหาดโดยมีเด็กชายตัวน้อยอยู่ในอ้อมอกของคนเป็นแม่ เนื่องจากความอยากพาภรรยามาเที่ยวพักผ่อนเพราะตั้งแต่คลอดลูกเขาก็ไม่ค่อยได้พาภรรยาไปเปิดหูเปิดตาเลย กลัวว่าเธอจะเบื่อจึงเลือกบินกลับมาเที่ยวที่ประเทศไทย เพราะทะเลเมืองไทยนั้นสวยไม่แพ้ชาติใดในโลกเลย“ตอนที่อาร์เธอร์ยังไม่เกิด พี่มาเที่ยวภูเก็ตกับพ่อบ่อยมาก ตั้งแต่ตอนนั้นจนถึงตอนนี้ ทุกอย่างไม่ต่างจากเดิมเลย พี่เข้าใจแล้วว่าทำไมใครหลายคนถึงบอกว่าทะเลไทยสวยเหมือนอยู่บนสวรรค์ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมอาร์เธอร์ถึงอยากมาเมืองไทย” ชายหนุ่มพูดขณะที่ย้ำเท้ารอบๆชายหาด ข้างกายมีภรรยาสาวสุดสวยกำลังอุ้มลูกน้อยที่มีอายุเพียงสามเดือน“ทำไมพี่ไม่เคยบอกเมย์เลยว่าชอบภูเก็ต”“จริงๆพี่ก็ไม่ได้ชอบภูเก็ตหรอก แม่พี่ต่างหากชอบมา”“พี่ก็เลยเลือกพาเมย์กับลูกมาภูเก็ตสินะ” เมริษาระบายยิ้มอย่างมีควาสุขพร้อมกับก้มมองเท้าที่เดินย้ำทราย เมื่อไหร่ที่ลูกโตสัญญาว่าจะพาเขามาเที่ยวภูเก็ตอีก“เพราะพี่คิดว่าทะเลที่เมืองไทยสวยไม่แพ้ที่ใดในโลก ตอนแรกกะว่าจะพาเมย์กับลูกไปเที่ยวโอซาก้าก็กลัวว่ามันจะหนาวเกินไป” อีริครู้ด

  • แล้วเราไม่รักกันตอนไหน   62 ตอนพิเศษ 02 หลงเมีย

    62 ตอนพิเศษ 02 หลงเมีย@หลังแต่งงาน“รูดซิปให้เมย์หน่อยค่ะ เมย์เอื้อมไม่ถึง” ร่างอวบอัดกำลังตั้งท้องได้ห้าเดือนกว่าๆพยายามใช้ความสามารถรูดซิปชุดแต่งงาน แต่ทำยังไงมือของเธอก็เอื้อมไม่ถึงซักที ขณะเดียวกันเจ้าบ่าวหมาดๆของเธอเดินสะเปะสะปะไปมาทั่วห้องคล้ายคนกำลังเมา ใบหน้าของเขาแดงก่ำด้วยพิษของแอลกอฮอล์อีริคถูกกลุ่มเพื่อนๆของเขามอมเหล้าจนเมาในวันเข้าเรือนหอ ถือเป็นการส่งตัวเจ้าบ่าวกับเจ้าสาว“หยุดเดินก่อนได้ไหมคะ เดี๋ยวก็ไปชนกับขอบตู้เข้าหรอก” เมริษาถอดเครื่องเพชรออกและรอให้สามีหมาดๆของเธอมารูดซิปให้“พี่ไม่น่าเสียรู้พวกมันเลย ทั้งๆที่วันนี้เป็นคืนเข้าหอวันแรก พี่ไม่ควรเมา” ชายหนุ่มที่รู้สึกเสียหน้าเพราะโดนเพื่อนสนิทมอมเหล้า จิ๊ปากด้วยความหงุดหงิด ไม่คิดว่าเหล้าที่อิคารัสให้ดื่มจะรุนแรงจนถึงขั้นทำให้เขาทรงตัวไม่อยู่ เป็นครั้งแรกที่เขาเมาจนแทบยืนไม่ไหว และพยายามดื่มน้ำตามเยอะๆเพื่อให้ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ค่อยๆหมดลง “ขอโทษนะที่รัก พี่ไม่อยากให้เมย์เห็นพี่ในสภาพนี้เลย”“ไม่เป็นไรค่ะ ถ้าพี่เมามากงั้นก็นอนพักนะคะ เดี๋ยวเมย์ให้ป้าก้อยมารูดซิปให้”“ไม่ต้องครับ” มือใหญ่เอื้อมไปดึงร่างเล็กเข้า

  • แล้วเราไม่รักกันตอนไหน   61 ตอนพิเศษ 01 มรดกเพื่อหลานชาย

    61ตอนพิเศษ 01 มรดกเพื่อหลานชาย “ขอบคุณหนูเมษามากนะที่ยอมให้อภัยลูกชายของพ่อ อีริคไม่ใช่คนไม่ดี เพียงแต่ว่า…พ่อเองที่เป็นคนบงการเขา” น้ำเสียงของอีวานเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดจนไม่กล้าสู้หน้าอีกฝ่าย กลัวว่าเมริษายังโกรธเคืองเรื่องที่เขาเคยพลั้งมือยิงเธอ ตอนนั้นเขาไม่ได้ตั้งใจจะฆ่าเมริษาด้วยซ้ำ ถ้าอามีนาไม่ดึงน้องสาวเข้ามาบังวิถีกระสุน เมริษาก็คงไม่เจ็บตัวแบบนี้ แต่เมริษาผู้แสนดีนั้นกลับไม่ได้ติดใจเลยด้วยซ้ำ เพราะเธอรู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้เกิดจากความตั้งใจของอีวาน หากวันนั้นเธอไม่ตามไปช่วยบิดากับพี่สาว เรื่องก็คงไม่เกิด อามีนาไม่ได้มองว่าเธอเป็นน้องสาวเลยด้วยซ้ำ ไม่อย่างนั้นก็คงไม่ทำแบบนี้ ...บางทีการเดินออกมาจากชีวิตขอพวกเขาก็น่าจะเป็นสิ่งที่เธอควรทำตั้งนานแล้ว “หนูไม่ได้ติดใจอะไรหรอกค่ะ เรื่องมันผ่านมาแล้ว อย่าโทษตัวเองเลยนะคะ” เธอว่าพรางส่งยิ้มให้อีกฝ่ายเหมือนไม่ได้รู้สึกอะไร ทำให้อีวานรู้สึกจุกหน่วงหัวใจจนน้ำตาซึม เมริษาเป็นคนดีกว่าที่คิด อีริคเลือกคนไม่ผิดจริงๆ “ถึงอย่างนั้นพ่อก็ยังรู้สึกผิดอยู่ดี ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมอีริคถึงรักหนู เพราะหนูเป็นคนดีแบบนี้นี่เอง อาร์เธอร์

  • แล้วเราไม่รักกันตอนไหน   (END) 60 กันและกัน

    60 กันและกัน@สนามบินดอนเมืองเมริษาทอดสายตามองออกไปยังลานกว้างที่มีเครื่องบินจอดนิ่งอยู่บนรันเวย์ ดวงตากลมโตฉายแววเศร้า รู้สึกใจหายที่รอบนี้ต้องจากเมืองไทยไปนานความเจ็บปวดในครั้งนี้มันจะกลายเป็นบทเรียนในชีวิต “ฉันขอถามเธอเป็นครั้งสุดท้ายนะเมษา เธอจะไปจากคุณอีริคจริงๆหรอ” วาสิตาพยายามยื้อเวลาเอาไว้เพื่อไม่ให้เมริษาเข้าเกท หล่อนนัดอีริคไว้เวลาบ่ายโมงแต่ก็ไม่เห็นวี่แววของชายหนุ่ม หรือว่าเขาทิ้งเมริษาไปแล้ว“อืม ฉันอยากลืมเรื่องราวที่เคยเกิดขึ้น หลังจากนี้ชีวิตฉันจะมีแต่ความสุข” เมริษายิ้มเศร้าๆ ปากบอกว่าชีวิตจะมีแต่ความสุข แต่ว่าใจยังอาวรณ์หาใครบางคน ป่านนี้เขาคงกลับมาเก๊าไปแล้ว ผู้หญิงธรรมดาๆอย่างเธอไม่มีค่าอะไรให้เขาต้องมาตามง้อหรอก “เธอแน่ใจนะว่าจะมีความสุขจริงๆ” ในระหว่างนั้นวาสิตาพยายามชะเง้อคอมองหาอีริค นี่ก็ใกล้เวลาที่เมริษาต้องเข้าเกทแล้ว เมื่อไหร่จะมาสักที“มองหาใครอยู่หรอสิตา”“มองหาคุณอี…เอ้ย! ฉันแค่คิดว่าเจอคนรู้จัก” วาสิตารีบดึงสายตากลับมาที่เมริษา “ฉันว่าเราไปหาอะไรทานก่อนดีกว่าไหม เผื่อเธอหิว”“แต่เราเพิ่งทานมาไม่ใช่หรอ”“เอ้าหรอ! ฉันลืมไปเลย” วาสิตายิ้มเจื

  • แล้วเราไม่รักกันตอนไหน   59 ก่อนเธอจะจากไปอีกรอบ

    59 ก่อนเธอจะจากไปอีกรอบ“นั่นพ่อคุณอีริคหรอ” วาสิตาเอ่ยถามหลังจากขับรถออกมาได้สักพัก“อืม เขาพาพ่อมาช่วยคุยกับฉัน”“งั้นก็แสดงว่าเขาคงจริงจังกับเธอมาก ถึงขั้นได้พาพ่อมาช่วยคุย”“ไม่รู้สิ บางครั้งเขาสองคนแค่อาจรู้สึกผิดกับฉันก็ได้” เมริษาหลับตาลงด้วยความเหนื่อยล้า อยากรีบๆไปจากตรงนี้ ไม่อยากเผชิญหน้ากับใครแล้ว เธอเหนื่อยเหลือเกิน“แล้วเธอจะเอาไงต่อ สรุปจะคืนดีหรือเปล่า”“คงไม่ ฉันตัดสินใจดีแล้วว่าจะไปจากที่นี่”“ฉันเคารพการตัดสินใจของเธอนะเมษา แต่ว่าบางเรื่อง เธอลองลดทิฐิลงบ้างนะ ลึกๆแล้วเธออาจจะต้องการเขาก็ได้” วาสิตาดูออกว่าเมริษายังมีเยื่อใยให้อีริคอยู่ เพียงแต่ว่ายังโกรธในสิ่งที่อีริคเคยทำ หล่อนดูออกว่าทั้งสองคนยังรักและอาลัยอาวรณ์กัน ติดอยู่ที่เมริษาไม่ยอมรับความจริงว่ายังไม่ตัดใจจากอีริค เพราะวันแรกที่เพื่อนของหล่อนมาที่นี่ เมริษานั่งซึมเหมือนกำลังคิดถึงใครบางคน“ไม่…ฉันไม่ได้ต้องการเขา”“ฉันเป็นเพื่อนเธอตั้งแต่อนุบาลนะเมษา ฉันดูออกว่าเธอยังรักคุณอีริคอยู่”“บะ…บ้า! ฉันไม่ได้รักเขาแล้ว” เมริษารีบเบือนหน้าหนีเพราะกลัวเพื่อนสนิทอ่านใจออก“เธอกับคุณอีริคยังรักกันอยู่ ท

  • แล้วเราไม่รักกันตอนไหน   58 ครั้งสุดท้าย

    58 ครั้งสุดท้าย@หลายวันต่อมาอีริคหายจากอาการเจ็บป่วย อีกทั้งบาดแผลที่บริเวณศีรษะก็เริ่มแห้งสนิทแล้ว วันนี้เขาจึงกลับมาแก้ตัวอีกรอบ ปรากฏว่า...เมริษาย้ายออกไปแล้ว!ชายหนุ่มยกมือเสยผมด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เดินย่ำเท้านั่งไม่ติดเก้าอี้ เขารู้ว่าตอนนี้เมริษาอยู่ที่ไหนบ้านของวาสิตา“เมย์ไม่อยากเจอหน้าพี่แล้วใช่ไหม” อีริคมีสีหน้าไม่สบายใจ การที่เมริษาย้ายกลับไปที่บ้านของวาสิตาไม่ได้เหลือบ่ากว่าแรงเลยหากเขาจะตามไปหา แต่ถ้าถ้าย้ายไปอยู่ที่อื่นล่ะ ที่ที่เขาไม่สามารถหาเธอเจอได้อีกแล้วเขาเชื่อว่าตอนนี้เมริษากำลังวางแผนหนีอีกรอบ และรอบนี้เธอคงไปชนิดที่ต่อให้พลิกฟ้าตามหา ก็หาไม่เจออีริคจำเป็นต้องกลับมาวางแผนใหม่ เพราะไม่อยากทำพลาดอีกแล้ว นี่ถือว่าเป็นโอกาสสุดท้าย“ให้พ่อไปคุยให้ไหม” อีวานเสนอตัวเพราะเริ่มรู้สึกไม่สบายใจและเป็นกังวลที่ลูกชายง้อเมียไม่สำเร็จสักที“ผมว่าอย่าเลยดีกว่าครับ ผมกลัวพ่อเหนื่อย”“พ่อไม่เหนื่อยหรอก อย่าลืมสิ ส่วนหนึ่งที่ลูกทะเลาะกับเมริษาก็เพราะพ่อนะ”“…” อีริคเม้มริมฝีปากเข้าหากัน ใบหน้ากลัดกลุ้ม ผุดลุกผุดนั่งอยู่อย่างนั้น “ถ้างั้นผมต้องรบกวนพ่อด้วยนะครับ บา

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status