ตอนที่ 55

ตอนที่ 55

“ไอ้พายทางนี้”

“เออมึง นายมันเป็นบ้างวะ”

“อยู่ในห้องฉุกเฉิน แล้วนี่มึงมายังไง”

“คุณภาคินทร์ให้คนมาส่ง”

เมฆามองไปด้านหลังเห็นชายชุดดำสองคนยืนเฝ้าพระพายอยู่ 

ภาคินทร์คงระวังตัวเอาไว้อยู่แล้ว เพราะเขารู้ดีว่าวันนี้อันตรายมากขนาดไหน แต่ที่ยอมให้ออกมาก็คงเพราะเห็นแก่พระพายที่เป็นห่วงน้องชายตัวเอง

“หมอเข้าไปนานหรือยัง ปกตินายมันแข็งแรงมากนะ ทำไมจู่ ๆ ถึงมาป่วยหนักได้”

“กูก็ไม่รู้เหมือนกัน จริง ๆ มันป่วยมาตั้งแต่ต้นสัปดาห์ หาหมอกินยาแล้วแต่ไม่ดีขึ้น จู่ ๆ วันนี้ก็มาทรุดอีก โชคดีกูแวะไปหามันที่บ้าน”

เมฆาแสดงสีหน้าเป็นห่วง 

เขาเองรู้จักพระพายมานานหลายปี สองพี่น้องรักกันมาก เขาถึงได้มั่นใจว่าพระพายจะไม่มีทางปล่อยพระนายอยู่ที่โรงพยาบาลตามลำพังแน่นอน

“มึงใจเย็น ๆ ก่อน มานั่งพักมา หมอเข้าไปสักพักแล้วเดี๋ยวก็คงออกมา”

เมฆาพาพระพายมานั่งพักที่เก้าอี้หน้าห้องฉุกเฉิน โดยทุกการกระทำของทั้งคู่อยู่ในสายตาคนของภาคินทร์ตลอดเวลา

“แล้วนี่คุณภาคินทร์เขาต้องส่งคนมาเฝ้ามึงขนาดนี้เลยเหรอวะ แค่มาโรงพยาบาล”

“อืม ก็นิดหน่อย”

“อย่างกับหนังมาเฟีย กูนึกว่ามึงเป็นผู้ร้ายหนีคดีซะอีก”

“มึงก็เวอร์”

“เอ้าก็ดูดิ จู่ ๆ เพื่อนกูก็มีผู้ชายชุดดำมายืนเฝ้า”

“ช่างมันเถอะ ตอนนี้สนใจเรื่องไอ้นายก่อนดีกว่า”

พระพายไม่รู้ว่าจะอธิบายให้เพื่อนเข้าใจเรื่องพวกนี้ได้อย่างไร จึงเลือกที่จะตัดบทสนทนาทิ้งไปและกลับไปสนใจสาเหตุของการที่เขาต้องมาอยู่ที่นี่แทน

“คุณพระพายครับ อีกครึ่งชั่วโมงเราต้องกลับไปที่บ้านนะครับ ไม่อย่างนั้นจะไม่ทันเวลา”

บอดีการ์ดเดินมากระซิบบอกพระพาย

“เวลาอะไรวะ”

“ไม่มีอะไร... ครับ ผมขอแค่รู้อาการของน้องผม แล้วเราจะกลับกันทันที”

พระพายหันไปตอบเมฆาก่อนจะบอกกับบอดีการ์ดของภาคินทร์

ไม่นานพายุด้านนอกก็โหมกระหน่ำคล้ายกับกำลังจะมีพายุใหญ่ หมอ พยาบาลวิ่งวุ่นทั้งทั้งตึก สร้างความแตกตื่นให้พระพายเป็นอย่างมากแล้วจู่ ๆ ภาพทุกอย่างก็คล้ายหยุดนิ่ง

“เมฆมึงรู้สึกแปลก ๆ ไหมวะ”

“ก็ไม่เห็นมีอะไรแปลกนะ เพราะทุกอย่างมันถูกกำหนดไว้หมดแล้ว”

“มึงหมายความว่าไง”

“หลับไปก่อนแล้วกันนะ คืนนี้มึงคงกลับไปหาคุณภาคินทร์ของมึงไม่ได้อีกแล้ว”

ผงสีขาวลอยฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณก่อนที่พระพายจะค่อย ๆ หมดสติลงไป พร้อมกับร่างของทั้งคู่ที่หายไปจากตรงนั้นโดยที่ไม่มีใครทันสังเกต

“นี่มันก็จวนจะได้เวลาแล้ว คนของเราพาพระพายกลับมาหรือยัง”

“แย่แล้วค่ะคุณท่าน”

“เกิดอะไรขึ้น”

เพลงพรกดปิดหน้าจอมือถือด้วยแววตาตื่นตระหนกหลังจากเธอส่งคนไปดูแลพระพาย ส่วนเธอก็มีหน้าที่สำคัญคืนนี้รออยู่

เมื่อครู่เธอได้รับข้อความจากบอดีการ์ดที่ส่งไปดูแลพระพายถึงเหตุร้ายที่เกิดขึ้น

“คุณพระพายหายตัวไปค่ะ”

“ว่าไงนะ ทำไมถึงสะเพร่ากันได้ขนาดนี้ ผมจะไปตามหาพระพาย”

“ไม่ได้นะคะคุณท่าน คุณท่านต้องรอเวลาเพื่อดื่มเลือดก่อน ไม่เช่นนั้นคืนนี้ถ้าเกิดอะไรขึ้นคุณท่านเองก็จะช่วยคุณพระพายไม่ได้เช่นกัน”

เพลงพรรีบเอ่ยห้ามด้วยความเป็นห่วง