เข้าสู่ระบบแชร์
คนของเธอ 113
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-08 23:54:44ผู้ชายคนนั้น คือข้ามสมุทรนี่เอง!?
ดวงตาคู่หวานอ่อนแสงลงอย่างเห็นได้ชัด ไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าเรื่องราวของเขาและเธอจะมีจุดเริ่มต้นเช่นนี้? จุดเริ่มต้นของเสียงกระดิ่งลมที่ทำให้เธอวิ่งหนีเขาไปไกลลิบ หนีไปไกลแต่สุดท้ายโชคชะตาก็รัดร้อยแล้วลากเส้นดึงเธอกลับมาหาเขาอีกครั้งจนได้...
“แสนหลงชอบรูปนี้หรือเปล่า?”
เสียงทุ้มของคนที่กลับบ้านมาตอนไหนไม่รู้เอ่ยถาม วงแขนกว้างรวบเอวบางไว้จากทางด้านหลังแล้วรั้งร่างบางเข้าสู่อ้อมกอด
“รู้มานานเท่าไรแล้ว? หรือแค่ปะติดปะต่อได้?”
เสียงหวานใสเหมือนกังสดาลแก้วตั้งคำถาม ดวงตาที่เคยร่ายเวทไว้ให้เป็นสีน้ำตาลอมดำเริ่มกลับคืนสู่สภาพเดิมของมัน กลับคืนสู่ความเป็นจริงที่ว่าตัวเองไม่ใช่มนุษย์
คืนสู่ความพิเศษของเผ่าพันธุ์ตน...ยักษาผู้มีดวงตาสีดำอมม่วง!
“...ตั้งแต่แรก”
ข้ามสมุทรตอบกลับพลางกระชับกอด ก่อนเสียงทุ้มจะบอกเล่าเรื่องราวด้วยรอยยิ้ม
“ผู้หญิงสวย ๆ ที่ขึ้นไปยืนอยู่บนต้นไม้...แล้วจู่ ๆ ก็หายตัวไปต่อหน้าต่อตา...จะมีได้สักกี่คนกันเชียว?”
“ก็ตอนนั้นมันตกใจ...”
แสนหลงบ่นเสียงขึ้นจมูก ก่อนจะหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับข้ามสมุทรด้วยดวงตาสีดำอมม่วง
จ้องมองลึกลงไปในดวงตาสีน้ำตาลเข้มข้นของคนตรงหน้า
“ฉันถามจริง ๆ นะนายคราม นายกลัวฉันไหม?”
“ไม่กลัว”
น้ำเสียงราบเรียบแต่มั่นคงไร้ความลังเลตอบกลับด้วยรอยยิ้ม
“แต่ฉันเป็นยักษ์นะ อาจจะเป็นนางยักษ์ใจร้ายเหมือนในนิทานของพวกมนุษย์ก็ได้?”
“นางยักษ์แล้วยังไง? ในเมื่อสุดท้ายแล้วผมรักคุณอยู่ดี”
“...”
“ผมรักแสนหลง”
คำตอบของข้ามสมุทรทำให้ริมฝีปากจิ้มลิ้มของนางยักษามีรอยยิ้มให้เห็น มือบางที่กอดเอวสอบไว้หลวม ๆ เลื่อนขึ้นไปคล้องคอของผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าอย่างง่าย ๆ ก่อนริมฝีปากจิ้มลิ้มสีแดงสดจะมอบจุมพิตแสนหวานให้เป็นรางวัลแก่คำตอบที่ได้รับมา
จุมพิตอ่อนหวานแต่ร้อนแรงและแฝงไปด้วยความปรารถนา นานพอดูกว่ายักษิณีสาวผู้น่ารักแต่ซ่อนความร้อนระอุไว้ภายในจะถอนจูบ
“นายถามฉัน...ว่าจะอยู่ด้วยกันตลอดไปได้ไหม? วันนั้นฉันไม่ได้ตอบ วันนี้ก็ยังไม่มีคำตอบจะให้”
เสียงหวานใสเหมือนกังสดาลแก้วกระซิบบอก ริมฝีปากจิ้มลิ้มยังแนบชิดกับกลีบปากหนาได้รูปไม่ห่าง มือบางสอดเข้าไปใต้เรือนผมดกดำคล้ายหยอกล้อแต่ก็ให้ความรู้สึกเชิญชวนอยู่ในที
“แต่ฉันก็มีคำถาม…”
ดวงตาสีน้ำตาลเข้มข้นมองจ้องดวงตาสีดำอมม่วงคล้ายต้องมนตร์ ดวงตาคู่หวานชวนให้รู้สึกหลงใหลและยอมศิโรราบในเวลาเดียวกัน
“ฉันอยากรู้ ว่านายจะยอมเป็นคนของฉันไหม?”
เสียงหวานใสเจือรอยเว้าวอนจาง ๆ แต่ก็แฝงไว้ด้วยความเอาแต่ใจในเวลาเดียวกัน
“เป็นคนของฉัน รักแค่ฉัน...และจะอยู่ด้วยกันไปจนตาย?”
“ตกลง” ไร้ความลังเล ไร้เงื่อนไขต่อรอง
ข้ามสมุทรก้มลงจุมพิตยักษิณีสาวอีกครั้ง คล้ายต้องการประทับคำสัญญาว่านับจากนี้ไปชั่วกาลจะรักเพียงนางยักษาที่อยู่ตรงหน้าเท่านั้น
“อยากบอกให้รู้ไว้อย่าง…”
ข้ามสมุทรกระซิบบอกในตอนที่ริมฝีปากประทับลงบนไหล่มนของยักษาในวงแขน เห็นแสนหลงปรือตามองก็วกกลับขึ้นมาจุมพิตกลีบปากหวานเบา ๆ อีกครั้ง ค่อยพูดต่อ...
“...ว่าผมเป็นของคุณไปตั้งนานแล้ว”
คำพูดของข้ามสมุทรเหมือนช่วยจุดอารมณ์ของยักษาผู้งดงามให้ร้อนแรงขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า เมื่อร่างหนาถูกดันให้นอนลงไปบนโซฟาอย่างรวดเร็วแล้วตามด้วยร่างบางระหงที่ขึ้นคร่อมในวินาทีถัดมา
ยักษิณีสาวกระตุกยิ้มมุมปาก แล้วก้มลงจุมพิตคนใต้ร่างอย่างร้อนแรง แรงกว่าเมื่อครู่ที่ผ่านมาหลายเท่า มือบางปลดกระดุมเสื้อของข้ามสมุทรไปหลายเม็ดจนเผยให้เห็นแผงอกกว้าง มือคู่เดิมลูบไล่ไปตามผิวกายไร้อาภรณ์ปกปิดอย่างยั่วเย้า ก่อนจะโน้มตัวลงมาแนบชิดแล้วกระซิบถามเสียงหวาน
“พูดแบบนั้น...แสดงว่าอยากถูกปล้ำจริง ๆ สินะ”
ไม่มีคำตอบ แต่มือหนาที่เอื้อมขึ้นมาลูบไล้ร่างอรชรที่ทาบทับอยู่ ซ้ำยังปลดเปลื้องเสื้อผ้าของแสนหลงออกไปหลายชิ้น ก็พอจะทดแทนคำตอบของคำถามได้ดี
มือหนาสอดผ่านเสื้อผ้าตัวสวยที่แสนหลงสวมใส่แล้วลูบไล้เข้าหาอย่างจงใจจะยั่ว ทำให้นางยักษ์เผลอแยกเขี้ยวออกมาให้เห็น เขี้ยวสีเงินส่องแสงในความมืดสลัวไม่ได้ทำให้รู้สึกหวาดกลัว ตรงข้ามกลับยิ่งเพิ่มเสน่ห์ให้หญิงสาวที่กำลังขึ้นคร่อมข้ามสมุทรอยู่…
เสียงทุ้มเหมือนจะหัวเราะออกมาเบา ๆ ในลำคอคล้ายชอบใจ ขยับตัวเบียดเข้าหาแล้วกระซิบบอกอย่างจงใจท้าทาย
“อยากปล้ำก็ปล้ำเลยสิ...”
“...”
แสนหลงก็ไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกันว่าช่วงเวลาต่อจากนั้นมันยาวนานแค่ไหน? เพราะร่างกายและหัวใจถูกปล่อยไปตามใจจนเตลิด มารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่แสงสว่างหวนกลับมาอีกครั้งนั่นละ!
คงบอกได้แค่ว่า…
เมื่อคืนนี้ เป็นการเกาพุงที่ร้อนแรงมาก!
บทล่าสุด
แสนหลง ตอนพิเศษ 3 แสนแสบ และ แสนซน 122
ประโยคสนทนาของสองแม่ลูกทำเอาข้ามสมุทรนึกอยากกุมขมับขึ้นมาเสียเฉย ๆ ชักสงสัยว่าตัวเองคิดถูกหรือผิดที่ตามใจภรรยายักษา ด้วยการทำเรื่องขออนุญาตนำบุตรสาวกลับมาอยู่บนโลกมนุษย์ในช่วงปิดเทอมฤดูหนาวในตอนแรกก็เหมือนจะติดปัญหาอยู่บ้าง เพราะชาวโลกบรรพกาลนั้นไม่ได้รับอนุญาตให้ออกมายังโลกมนุษย์ก่อนบรรลุนิติภาวะ แต่เพราะว่าเป็นเด็กเลือดผสมที่เกิดจากมนุษย์และยักษา ลูก ๆ ของเขาจึงได้รับการอนุญาตมาเป็นกรณีพิเศษ...“แดดดี๊ ๆ ทำไมหม่ามี๊ถึงสอนซนแบบนั้นล่ะ?”เสียงเล็ก ๆ ของเด็กอีกคนที่มีใบหน้าเหมือนกับแสนซนทุกประการ เงยหน้าขึ้นจากการทำการบ้านแล้วเอ่ยถาม“แสบไม่เห็นเข้าใจเลย?”ข้ามสมุทรลูบหัวบุตรสาวอีกตนที่มีนามว่า...แสนแสบ เบา ๆ คล้ายจะเอ็นดู ก่อนจะหยิบคุกกี้ชิ้นโตขึ้นมาหักเป็นชิ้นพอดีคำแล้วป้อนใส่ปากเล็กจิ้มลิ้มของเด็กหญิงที่นั่งอยู่ข้างกาย“ไม่เข้าใจก็ดีแล้ว...”จุมพิตกระหม่อมเล็กได้รูปหนัก ๆ ค่อยเปลี่ยนหัวข้อสนทนา“แล้วแสบทำการบ้านถึงไหนแล้วลูก?”“เกือบเสร็จแล้วค่ะ ทำการบ้านเสร็จแล้วเราไปเล่นวิ่งไล่จับกันนะคะ”แสนแสบบอกความต้องการของตนทันที ก่อนจะก้มลงเขียนหนังสืออีกครั้งเมื่อเป็นข้ามสมุทรระบายยิ้มเอ
แสนหลง ตอนพิเศษ 3 แสนแสบ และ แสนซน 121
วันนี้สวนกุหลาบที่อยู่ติดกับบ้านท้ายสวนของไร่ฟ้าครามเหมือนจะคึกคักเป็นพิเศษ ด้วยเพราะมีร่างเล็กป้อมและสองขาสั้น ๆ ของเด็กหญิงวัยห้าขวบเศษกำลังวิ่งตามร่างบางระหงที่เอาแต่วิ่งหนีอย่างไม่ลดละ ดวงตาสีดำอมน้ำตาลคู่สวยส่องประกายสดใสยามตัดสินใจกระโดดตะครุบข้อเท้าบางของอีกฝ่ายไว้!อืม ผลคือล้มคะมำหน้าคว่ำไปกับพื้นหญ้าทั้งคู่“หม่ามี๊...ซนเจ็บ!”เด็กน้อยร้องบอกหน้าเบ้ แต่ก็เหลียวซ้ายแลขวาคล้ายหาใครบางคนเหมือนนึกขึ้นได้ พอเห็นว่าร่างสูงของ ‘แดดดี๊’ ยังคงนั่งนิ่งอยู่ที่ศาลาริมน้ำก็ถอนใจเฮือกใหญ่ ค่อยรีบปัดเศษหญ้าที่ติดตามตัวออกด้วยตัวเอง ปัดเสร็จก็หันมาเขย่า ‘หม่ามี๊’ ที่นอนแผ่หลาอยู่บนพื้นอีกรอบ เห็นอีกฝ่ายทำเป็นไม่สนใจก็เขย่าซ้ำ“มี๊! ซนเจ็บ”“...เจ็บแล้วไง?”เจ้าของชื่อ ‘มี๊’ ที่หันมานอนตะแคงท้าวค้างมองเด็กน้อยที่นั่งเบ้หน้าอยู่ข้าง ๆ ร้องถาม ใบหน้าหวานสวยเหมือนจะเคร่งครึมขึ้นกว่าปกติหลายเท่า“...ซนหกล้ม เจ็บ”“ซนไม่ได้หกล้ม แต่ซนวิ่งมาตะครุบขามี๊ก็เลยล้มต่างหากละ”แสนหลงบอกพลางหรี่ตามองบุตรสาวคล้ายคาดโทษ มีอย่างที่ไหน? เล่นวิ่งแข่งแต่คว้าข้อเท้าเธอล้มซะหน้าคะมำเสียอย่างนั้น! คิดแล้วก็ได้แต่ส
แสนหลง ตอนพิเศษ 2 ฉันลืมบอกนายเหรอ? 120
“จริงเหรอพี่รัก!?”เสียงหวานเหมือนกังสดาลแก้วร้องถามด้วยความตื่นเต้นตกใจ มือบางที่กอดถังคุกกี้ด้วยความหวงแหนแทบจะกลายเป็นโยนฉลอง ทำเอาพี่สาวทั้งสองตนที่นั่งอยู่ใกล้ ๆ ต้องเบี่ยงตัวหลบตามสัญชาตญาณ แสนหลงฉีกยิ้มจนปากแทบฉีกถึงใบหู ก่อนจะปล่อยมือจากถังคุกกี้แล้วเขย่าร่างบางของแสนรักจนหัวสั่นหัวคลอนไปหมด“เออ! จริงสิ พี่จะโกหกเธอไปเพื่ออะไ...”ยังพูดไม่ทันจบประโยคยักษาตนน้องก็วิ่งตึงตังออกไปไวปานพายุหมุน“...?”“พี่รัก ๆ น้องมันไปตั้งแต่คำว่า ‘จริง’ แล้วละ”ผู้พิทักษ์ประตูกาลหยิบคุกกี้ที่เหลือในกระป๋องขึ้นมากินแล้วดูทีวีต่อไปราวกับไม่คิดใส่ใจ แต่ก็ยังมีน้ำใจแวะตบบ่ามนพี่สาวที่นั่งมองตาปริบ ๆ คล้ายปลอบใจ“...”แสนหลงวิ่งตึงตังตามหาข้ามสมุทรอยู่สักพัก พอเห็นว่าชายหนุ่มกำลังยืนรดน้ำต้นไม้อยู่หน้าบ้านก็พุ่งเข้าใส่ทันที“นายคราม!”เล่นเอามนุษย์เพียงหนึ่งเดียวในเมืองยักษาต้องถลาตัวเข้าไปรับแทบไม่ทัน เคราะห์ยังดีที่ปฏิกิริยาของชายหนุ่มค่อนข้างดี เลยสามารถช้อนรับร่างบางระหงไว้ได้...แถมยังอยู่ในท่าอุ้มเจ้าหญิงอีกด้วย!“...อย่าทำแบบนี้อีกนะ ใจหายใจคว่ำหมด!”ข้ามสมุทรเอ็ดเสียงเข้ม ก่อนจะกระชับวงแขนขึ
แสนหลง ตอนพิเศษ 1 เทศกาลตรุษจีน (ก่อนคืนร่างเดิม) 119
สองสามวันหลังจากที่ข้ามสมุทรและคนงานในไร่ต้องตื่นมาเก็บส้มตั้งแต่ฟ้ายังไม่ทันสาง แสนหลงค่อยรู้ว่าออร์เดอร์มากมายที่ไหลทะลักเข้ามาในไร่แบบเร่งด่วนนั้น มีที่มาที่ไปจากเทศกาล...ตรุษจีน? และคงเห็นว่าเธอสนใจใคร่รู้เกี่ยวกับเทศกาลที่ไม่คุ้นเคยนี้อยู่มากพอสมควร ข้ามสมุทรเลยใจดีอธิบายเพิ่มเติมให้อีกเล็กน้อยว่า...วันตรุษจีนนั้นเป็นวันขึ้นปีใหม่ของมนุษย์ในอีกเขตพื้นที่หนึ่ง แต่เพราะจำนวนคนที่มีมากมายของพวกเขากระจัดกระจายกันไปอยู่ทั่วทุกมุมโลก วันตรุษจีนจึงจัดเป็นอีกหนึ่งเทศกาลที่มีอิทธิพลมาก ๆซึ่งส้มจากไร่ฟ้าครามก็น่าจะได้รับผลดีจากเทศกาลนี้มากพอสมควร เพราะส้มจัดว่าเป็นผลไม้มงคลชนิดหนึ่งที่พวกมนุษย์นิยมใช้กราบไหว้เทพเจ้า อืม...เทพเจ้าอย่างนั้นเหรอ?เสือขาวตัวน้อยเอียงคอคล้ายครุ่นคิด เธอก็ไม่ค่อยเข้าใจเรื่องแบบนี้เท่าไร...คงเพราะวัฒนธรรมของสองโลกต่างกันอยู่พอสมควร และชาวโลกบรรพกาลก็เคารพนับถือแค่เพียงธรรมชาติเป็นหลักกระมัง?“คิดอะไรอยู่?”เสียงทุ้มของคนที่กำลังหยิบเงินใส่ซองสีแดงตั้งคำถาม‘คิดว่านายเอาเงินใส่ซองเพื่ออะไร?’ แสนหลงตอบกลับด้วยคำถาม นี่ก็เป็นอีกเรื่องที่สงสั
แสนหลง ตอนพิเศษ 1 เทศกาลตรุษจีน (ก่อนคืนร่างเดิม) 118
งานเทศกาลของพวกมนุษย์นั้นมีเยอะมากจนแสนหลงจำได้ไม่หมด แต่ก็มีบางเทศกาลที่จำได้ค่อนข้างแม่น อาทิเช่น ประเพณีสงกรานต์ของมนุษย์แถบนี้ (จำได้เพราะรู้สึกว่ามันประหลาดที่พวกมนุษย์เอาน้ำมาสาดใส่กันในวันขึ้นปีใหม่?) หรือวันคริสมาสต์ของพวกมนุษย์อีกฟากโลก (ไก่งวงอบซอสอร่อยมากเลยจำได้แม่น) แล้วก็ยังมีเทศกาลยิบย่อยอีกเยอะแยะที่มีเอกลักษณ์...ก็จำได้บ้างไม่ได้บ้างตามประสาจะว่าไปแล้วเหมือนจะมีเทศกาลของพวกมนุษย์แถบใกล้ ๆ ที่เรียกว่า ‘วันตรุษจีน’ อยู่ด้วยหรือเปล่านะ?ดวงตากลมโตสีดำอมม่วงของเสือขาวที่นอนหมอบอยู่บนเบาะรถกอล์ฟเหลือบมองภาพเบื้องหน้าคล้ายสงสัย ตอนนี้คนงานหลายสิบคนกำลังเร่งรีบเก็บส้มผลโตใส่ตะกร้าจนดูวุ่นวายไปหมด แต่พอได้ยินเสียงซุบซิบของพวกคนงานที่ดังแว่วมาตามสายลมค่อยเข้าใจ ว่าถ้าเก็บผลส้มไม่ได้ตามออร์เดอร์ที่มีเข้ามา...น่าจะโดนค่าปรับอยู่มากโขมิน่าเล่า! วันนี้ข้ามสมุทรถึงลุกจากเตียงนอนมาทำงานตั้งแต่ฟ้ายังไม่ทันสาง? แถมยังใจดีหิ้วพาเสือขาวตัวน้อยที่กำลังนอนหลับอุตุมาด้วยแบบไม่บอกกล่าว...รู้สึกตัวอีกทีก็ตอนได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกส้มนี่ละ!“ตื่นนานหรือยัง?”เสียงทุ้มของคนที่แอบหิ้วพาแสนหล
แสนหลง บทส่งท้าย 117
แสนหลงเพิ่งรู้ว่าพ่อของเธอเคยใช้ชีวิตเป็นชาวสวนอยู่ในโลกมนุษย์ช่วงหนึ่ง? แต่พอทำไปสักพักรู้สึกว่าไม่ใช่ทางของตัวเอง ก็เลยย้ายกลับเข้ามาอยู่ในโลกบรรพกาล นานจนลืมไปเลยว่าตัวเองมีที่ดินติดกับไร่ส้มของข้ามสมุทรเพราะรู้จักนิสัยใจคอมาตั้งแต่ข้ามสมุทรยังเด็ก สุดท้ายเลยตัดสินใจขายที่ดินตรงนั้นให้ชายหนุ่มไปเมื่อหลายปีก่อน เพราะเชื่อว่าเด็กหนุ่มอนาคตไกลและค่อนข้างมีวิสัยทัศน์ดีจะสามารถต่อยอดไร่ฟ้าครามได้อีกมากจากตอนแรกกลัวว่าพ่อจะไม่ชอบ ‘ว่าที่ลูกเขย’ ตอนนี้เลยกลายเป็นว่าเธอนี่ละ! ยักษ์หัวเน่าที่แท้จริง!?“นึกไม่ถึงเลยนะครับ ว่าจะเป็นคนรู้จักกันทั้งนั้น”เขยขวัญของพ่อยักษาว่าด้วยรอยยิ้ม“จริง! ตอนแรกลุงก็นึกว่าไอ้ตัวแสบไปคว้ามนุษย์นี่ไหนมา? พอเห็นว่าเป็นคราม...ลุงก็คิดได้เลยว่าครามนี่ซวยจริง ๆ”แสนหลงที่นั่งกินขนมดูทีวีอยู่กับพี่สาวทั้งสองตนแอบมองค้อนจนตาแทบกลับ ต่างจากบรรดาพี่สาวที่กำลังกลั้นขำอย่างสุดความสามารถ“ไม่หรอกครับ ผมโชคดีมากกว่าที่ได้เจอลูกสาวคุณลุง”“อย่ามั่นใจไปนะตาคราม ป้าเป็นแม่แท้ ๆ ก็ยังไม่กล้ารับประกันเลย”คราวนี้แสนเสน่ห์ก็เหมือนจะย้ายข้างไปเชียร์เขยขวัญอีกตน“ผมมั่นใจครับ
บางทีคุณอาจจะชอบ
ข้าเกิดใหม่เป็นคุณหนูตกอับตระกูลบัณฑิต
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค29.1K viewsสวรรค์เย็นชา ข้าคือชายาปีศาจ
rasita_suin1.2K viewsภรรยาข้าคือนางร้าย
malinee1.4K viewsสาวน้อยส่งอาหารทะลุมิติxองค์ชายมังกรน้ำแข็ง
เซเรีย1.5K viewsท่านแม่คนนี้ ขอมีชีวิตรอดได้ไหมคะ
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า881 viewsทะลุมิติไปเป็นสาวใช้ผู้มั่งคั่งในยุค 90
กัญจารีย์1.9K views5/B โรงพยาบาลต้องคำสาป
ยัยแม่มดแสนน่ารัก669 viewsให้ชะตากรรมนำทาง
Sanassetong 7.2K views
