เผ่าพันธุ์แห่งวิญญาณที่สาบสูญ9

คำว่ากินไม่อั้นของพนาก็หมายความตามนั้นจริง ๆ  ไอศกรีมมะพร้าวถ้วยที่ยี่สิบห้าถูกวางลงตรงหน้าของแสนหลงในเวลาต่อมา ยักษิณีสาวตักไอศกรีมถ้วยใหญ่พิเศษที่มีรสหวานและแทรกกลิ่นมะลิหอมอ่อนขึ้นจมูกนิด ๆ ขึ้นมากินอย่างเอร็ดอร่อย เหลือบมองเพื่อนสนิทที่นั่งท้าวคางมองตัวเองอยู่นานแล้วด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย

“ดูดีขึ้นนะ” แสนหลงเอ่ยชม เหล่มองสาว ๆ ในร้านที่จับกลุ่มซุบซิบเกี่ยวกับพนาอย่างออกรส...พวกหล่อนไม่รู้หรือไง? ว่ายักษ์หูดีที่หนึ่งเชียวละ!

“เหรอ?” พนาว่ายิ้ม ๆ  ยังคงนั่งท้าวคางมองเพื่อนสนิทต่อไป “ดูดีสู้หลงไม่ได้หรอก ไม่เจอกันเดี๋ยวเดียวสวยขึ้นเยอะ”

“...ขนลุก” ยักษ์ถูกชมเบ้หน้าทันที

พนาหัวเราะชอบใจกับอาการตอบรับของยักษิณีสาว ก่อนจะดึงทิชชูเช็ดขอบปากจิ้มลิ้มที่เปื้อนไอศกรีมจนมอมแมมไปหมดของเพื่อนสนิทด้วยอาการใส่ใจจนสาว ๆ หลากสายพันธุ์ในร้านหวีดร้องไปตาม ๆ กัน

“ฮึ! ถ้าหลงไม่ใช่ยักษ์ คงถูกแฟนคลับของพนาฆ่าหมกป่าไปนานแล้วละ” เสียงหวานเหมือนกังสดาลแก้วบ่นเบา ๆ แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไรที่อีกฝ่ายแสดงกิริยาถึงเนื้อถึงตัวขนาดนี้ เพราะรู้ดีว่ามันเป็นพฤติกรรมปกติของพนา

แสนหลงเคยสรุปเอาเองว่ามันคงเป็นความสามารถในการเอาอกเอาใจอย่างเป็นธรรมชาติที่ติดอยู่ใน ‘ดี.เอ็น.เอ’ ของพวกยักษ์นี่ละ และพนาก็น่าจะได้มันมามากกว่ายักษ์ตนอื่น ๆ อยู่...อืม นิดหน่อย

เขาจึงถูกจัดอยู่ในกลุ่มที่เรียกกันว่า...พวกเจ้าชู้ยักษ์!

หลังกินไอศกรีมเสร็จแสนหลงและพนาก็เดิมเลือกซื้อของอยู่เกือบสองชั่วโมง ค่อยเสร็จสิ้นภารกิจของวันนี้

“พนาจะไปหาของฝากให้พี่รักกับพี่หนูดีนะ หลงจะไปช่วยเลือกไหม?”

“ไม่ละ ว่าจะไปร้านการ์ตูนสักหน่อย”

“งั้นอีกครึ่งชั่วโมงเจอกันที่รถนะ”

“อืม”

เพราะมีพนาช่วยถือของ แสนหลงเลยมีเวลาแวะร้านหนังสือเจ้าประจำที่มักจะนำเข้าหนังสือมือหนึ่งและมือสองมาจากโลกมนุษย์ ยักษิณีสาวเกลียดการเรียนหนังสืออย่างมากก็จริงอยู่...แต่เธอกลับชอบเรียนรู้เรื่องต่าง ๆ ของโลกมนุษย์ โดยเฉพาะเรื่องบันเทิงเริงใจอย่างพวกนิยายหรือหนังสือการ์ตูน

ยักษิณีสาวเดินเข้าไปในตรอกแคบ ๆ ด้านหลังตลาดแล้วเลี้ยวเข้าซอยอีกสองสามครั้งอย่างชินพื้นที่ ก่อนร่างบางจะมาโผล่อยู่หน้าร้านหนังสือเจ้าประจำ แต่ประตูร้านที่ปิดแนบสนิทก็ทำให้ผู้มาเยือนต้องมุ่ยหน้า…

‘ไปรับหนังสือใหม่ ปิด 7 วัน’

ข้อความบนกระดานอาคมที่หน้าร้านร่วงตุบลงมาเมื่อเธอแตะโดนประตู ยักษิณีสาวถอนใจเฮือกใหญ่กับความเสียเที่ยวของตัวเอง ตั้งใจว่าจะกลับไปช่วยเพื่อนสนิทเลือกซื้อของฝากแก้เซ็ง แต่หางตากลับเหลือบไปเห็นแมวสีส้มตัวใหญ่ห้อยต่องแต่งอยู่บนขอบรางน้ำ?

“แง๊ววววววววว!”