แอบรักคุณหมอ(โรคหัวใจ)

แอบรักคุณหมอ(โรคหัวใจ)

last updateآخر تحديث : 2025-03-19
بواسطة:  Aiy Sukanya مستمر
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 تصنيف. 1 review
26فصول
498وجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

แนวคิดเรื่องราวความรักที่ซับซ้อนและอบอุ่น เรื่องย่อ: พิมพ์ หญิงสาวผู้ร่าเริงและแข็งแกร่ง ต้องเผชิญกับการต่อสู้กับโรคหัวใจตั้งแต่เด็ก เธอพยายามใช้ชีวิตให้คุ้มค่าที่สุด แม้จะรู้ว่าโรคนี้คุกคามชีวิตเธออยู่เสมอ จนกระทั่งได้พบกับ หมอชานนท์ แพทย์หนุ่มผู้เชี่ยวชาญด้านโรคหัวใจ ซึ่งดูเหมือนจะเย็นชา แต่กลับซ่อนความอ่อนโยนเอาไว้ภายใน ตัวละครหลัก: * พิมพ์: หญิงสาวร่าเริง มีความฝันอยากเป็นนักเขียนนิยายเล็กๆ เป็นของตัวเอง แต่โรคหัวใจก็เป็นอุปสรรคสำคัญในชีวิต * หมอชานนท์: แพทย์หนุ่มผู้เชี่ยวชาญด้านโรคหัวใจ ดูภายนอกเย็นชา แต่ภายในใจกลับอ่อนโยนและมีความรับผิดชอบสูง #ติชมกันได้นะค่ะ ฝากติดตามผลงานเรื่องนี้นะคะกดหัวใจ ขอบคุณค่ะ

عرض المزيد

الفصل الأول

ตอนที่1 โรงพยาบาลเรารักหัวใจพิพัฒกุล

โรงพยาบาลเรารักหัวใจพิพัฒน์กุล

หน้าห้องตรวจโรคหัวใจ

พิมพ์ ในวัย24ปีที่มองยังไงก็เหมือนเด็กมัธยมเพราะรูปร่างหน้าตาของเธอนั้น ใบหน้ารูปไข่สวยสะดุดตาจมูกโด่งเป็นสันปากอิ่มแดงออกชมพูฉ่ำดวงตาสีน้ำตาลอ่อนหวานซึ้งและยังมีรูปร่างผิวพรรณที่ขาวเหมือนแป้งเด็กตัวเล็กและผมยาวสีน้ำตาลอ่อนถึงกลางหลัง

พิมพ์ มองไปรอบห้องตรวจด้วยความตื่นเต้นและกังวลเพราะพยาบาลบอกวันนี้จะได้เจอกับคุณหมอประจำตัวคนใหม่ที่มาแทนคุณหมอคนเก่าและพยาบาลยังบอกอีกว่าคุณหมอคนใหม่คนนี้ใจดีมาก ฉันดีใจมาก กไก่ล้านตัวเลย เพราะคุณหมอคนเก่าของฉันนั้น ดุมาก ฉันแค่ลืมนำยาเก่ามาด้วย หมอคนนี้ว่าฉันฉ่ำเลยแหละ

“โอ๊ย ทำไมตื่นเต้นจังฉัน”

พิมพ์ หันไปมองหน้าห้องตรวจ7 อ่านป้ายชื่อคุณหมอที่อยู่หน้าห้องตรวจนั้น

“นายแพทย์ ชานนท์ พิพัฒน์กุล “

“นามสกุลเหมือนโรงพยาบาลเลย”

พยาบาลหน้าห้องตรวจ7เรียกคนไข้คนต่อไป คุณพิมประภา สุขสวัสดิ์ ค่ะ

“ค่ะ ฉันค่ะ”

พยาบาล…เชิญเข้าห้องตรวจได้เลยค่ะ

“ค่ะ พยาบาล”

พิมพ์ เดินเข้าไปในห้องตรวจ และต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็น หมอชานนท์ พิพัฒน์กุล ที่นั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงาน เขาดูหล่อเหลามากในชุดกาวน์หมอ ผมสีดำ เรียบร้อย ใบหน้าคมคาย เหมือนเจ้าชายที่หนีออกจากพระราชวังมา อายุน่าจะ28~29 ดวงตาสีดำคมกริบจับจ้องมาที่เธอ

“หมอชานนท์ คุณ พิมประภา ใช่ใหมครับ

“ค่ะคุณหมอ (พยายามตั้งสติ)

“ครับ ผมดูประวัติคุณแล้วคุณเป็นโรคหัวใจเต้นผิดจังหวะ ซึ่งคุณก็ได้ทำการจี้ไฟฟ้าหัวใจแล้วนิครับ ในประวัติคุณก็หายจากการเป็นโรคหัวใจแล้วนะครับ”

“คือว่า….อาการของหนูมันกลับมาเป็นอีกอ่ะค่ะคุณหมอ”

“หมอชานนท์… งั้นลองนอนบนเตียงตรวจก่อนนะครับ เดี๋ยวผมตรวจให้ครับ’’

พิมพ์ นอนลงบนเตียงตรวจตามคำสั่งของหมอชานนท์ระหว่างที่หมอชานนท์ กำลังตรวจร่างกาย พิมพ์ก็แอบมองเขาอยู่ตลอดเวลาเธอรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ

“หมอชานนท์ .คุณกลับมาเป็นโรคหัวใจอีกครั้งนะครับแต่ไม่เป็นไรนะครับช่วงนี้ก็ทานยาไปก่อนครับ “

“ค่ะคุณหมอ (ยิ้ม)’’

“ทานยาอย่างสม่ำเสมอนะครับ เพราะโรคนี้ยาต้องไปควบคุมหัวใจไม่ให้เกิดอาการกำเริบครับนัดอีกที1เดือนนะครับ’’

“ค่ะคุณหมอ หนูจะทำตามที่คุณหมอบอกทุกอย่างเลยค่ะ(ยิ้มหวาน)

“ครับ เรียบร้อยครับ ไปรับยาที่ห้องยาก่อนนะครับ”

“ค่ะคุณหมอ ใบหน้าแดงก่ำด้วยความเขินอาย

พิมพ์ยังไม่อยากออกจากห้องตรวจ เดินช้าๆหันไปมองหมอชานนท์ ที่กำลังดูประวิตคนไข้คนต่อไป

“คนอะไรหล่อจัง สเปกเลยอ่ะ(พูดเบาเบา)

พิมพ์ออกจากห้องตรวจ ด้วยใจที่เติมไปด้วยความสุข ถึงแม้ฉันจะกลับมาเป็นโรคหัวใจอีกครั้ง

“หมอชานนท์ นึกถึง คนไข้ ที่ชื่อ พิมประภา คนอะไรตัวเองกลับมาเป็นโรคหัวใจอีกครั้งยังนั่งยิ้มอยู่ได้แปลกจริงๆ’’

บ้านของพิมพ์ อยู่ในหมู่บ้านอัจฉรา เป็นบ้านที่เรียบง่าย แต่มีอยู่หลังหนึ่งใหญ่โตมาก พึ่งสร้างเสร็จใหม่ๆหมู่บ้านนี้อยู่ไม่ไกลจากโรงพยาบาลเรารักหัวใจเท่าไหร่

พิมพ์นั่งอยู่บนเตียงนอน นึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในห้องตรวจ ใบหน้าของหมอชานนท์ผุดขึ้นมาในหัวเธอหยิบสมุดบันทึกขึ้นมาและเริ่มเขียน

“วันนี้ฉันได้เจอกับหมอคนใหม่เขาชื่อหมอชานนท์ พิพัฒนกุล เค้าทำให้หัวใจฉันเต้นแรงจนฉันไม่รู้ว่าอาการของฉันกำเริบหรือเปล่าเพราะมันสับสนไปหมด เขาเป็นหมอที่หล่อมากเลยฉันชอบเขามากๆ

โรงพยาบาลเรารักหัวใจ พิพัฒน์กุล

โรงอาหารของโรงพยาบาล

หมอแมนเพื่อนสนิทของหมอชานนท์กำลังนั่งทานข้าวอยู่กับหมอชานนท์

“แมน.. นายดูเหนื่อยๆนะ เมื่อคืนไปปาร์ตี้หนักมาอีกแล้วหรอ”

“ชานนท์ ก็ไม่ได้หนักมากแต่มีคนไข้เคสหนักเข้ามาเลยต้องทำงานดึกน่ะ’’(ชานนท์พูดด้วยน้ำเสียงเรียบ)

“แมน .. เออวันนี้ได้ยินว่ารับคนไข้โรคหัวใจเต้นผิดจังหวะของไอ้ตาเฒ่าหมอนั่นหรอ ”

“ ชานนท์ อืม เธอกลับมาเป็นโรคหัวใจอีกครั้ง หลังจากหายไปสามเดือน”

“ แมน อ้าวก็หายแล้วทำไมกลับมาเป็นอีกว่ะ”

“ชานนท์ ก็คงไม่ได้พักผ่อนเต็มที่หรือไม่ก็คงไม่ได้กินยาตามที่หมอสั่ง เพราะโรคหัวใจเต้นผิดจังหวะถ้าหายแล้วต้องทานยาให้ครบ1เดือนก่อนถึงจะหยุดยาได้”

“แมน ฉันว่าคนไข้คนนี้คงไม่ได้ทานยามากกว่า แล้วเธอเศร้าไหมเป็นโรคหัวใจอีกครั้ง’’

“ชานนท์ เธอเอาแต่นั่งยิ้ม นายว่าแปลกไหมล่ะ’’

“ แมน มีคนแบบนี้ด้วยหรอว่ะ ฉันอยากจะเห็นหน้าคนไข้คนนี้จริงๆว่ะ หัวเราะ

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى

المراجعات

Aiy Sukanya
Aiy Sukanya
ฝากด้วยนะคะ
2025-02-11 14:11:27
1
0
26 فصول
ตอนที่1 โรงพยาบาลเรารักหัวใจพิพัฒกุล
โรงพยาบาลเรารักหัวใจพิพัฒน์กุลหน้าห้องตรวจโรคหัวใจพิมพ์ ในวัย24ปีที่มองยังไงก็เหมือนเด็กมัธยมเพราะรูปร่างหน้าตาของเธอนั้น ใบหน้ารูปไข่สวยสะดุดตาจมูกโด่งเป็นสันปากอิ่มแดงออกชมพูฉ่ำดวงตาสีน้ำตาลอ่อนหวานซึ้งและยังมีรูปร่างผิวพรรณที่ขาวเหมือนแป้งเด็กตัวเล็กและผมยาวสีน้ำตาลอ่อนถึงกลางหลัง พิมพ์ มองไปรอบห้องตรวจด้วยความตื่นเต้นและกังวลเพราะพยาบาลบอกวันนี้จะได้เจอกับคุณหมอประจำตัวคนใหม่ที่มาแทนคุณหมอคนเก่าและพยาบาลยังบอกอีกว่าคุณหมอคนใหม่คนนี้ใจดีมาก ฉันดีใจมาก กไก่ล้านตัวเลย เพราะคุณหมอคนเก่าของฉันนั้น ดุมาก ฉันแค่ลืมนำยาเก่ามาด้วย หมอคนนี้ว่าฉันฉ่ำเลยแหละ“โอ๊ย ทำไมตื่นเต้นจังฉัน”พิมพ์ หันไปมองหน้าห้องตรวจ7 อ่านป้ายชื่อคุณหมอที่อยู่หน้าห้องตรวจนั้น “นายแพทย์ ชานนท์ พิพัฒน์กุล ““นามสกุลเหมือนโรงพยาบาลเลย”พยาบาลหน้าห้องตรวจ7เรียกคนไข้คนต่อไป คุณพิมประภา สุขสวัสดิ์ ค่ะ“ค่ะ ฉันค่ะ”พยาบาล…เชิญเข้าห้องตรวจได้เลยค่ะ“ค่ะ พยาบาล”พิมพ์ เดินเข้าไปในห้องตรวจ และต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็น หมอชานนท์ พิพัฒน์กุล ที่นั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงาน เขาดูหล่อเหลามากในชุดกาวน์หมอ ผมสีดำ เรียบ
اقرأ المزيد
ตอนที่2 เพื่อนบ้านคนใหม่
เพื่อนบ้านคนใหม่การย้ายเข้ามาใหม่ เสียงเครื่องยนต์รถบรรทุกดังกึกก้องสะท้อนไปทั่วบริเวณหมู่บ้านอัจฉรา รถยนต์หรูหลาคันโตทยอยจอดเรียงรายไว้หน้าบ้านหลังใหญ่ที่เพิ่งสร้างเสร็จใหม่เอี่ยมตัดกับบ้านในหมู่บ้านที่ดูเรียบง่ายกว่ามากบ้านหลังใหม่นี้เป็นบ้านของใครอื่นไม่ใช่ใครที่ไหนนั่นคือหมอชานนท์นั่นเองตรงข้ามกับบ้านหลังใหญ่ของหมอชานนท์เป็นร้านหนังสือเล็กๆน่ารักชื่อ หนังสือเล่มโปรด ของพิมพ์ เจ้าของร้านสาวสวยคนเดิมที่แอบหลงรักหมอชานนท์ พิมพ์ยืนอยู่ในร้านกำลังจัดเรียงหนังสือใหม่ๆ จู่ๆ ก็มีรถบรรทุกคันใหญ่มาจอดขวางหน้าร้านหนังสือของพิมพ์ทำให้ลูกค้าเข้าออกไม่ได้พิมพ์รีบวิ่งออกมาดูและพบว่ามีรถสปอร์ตสีดำจอดอยู่ด้านหลังรถบรรทุกอีกคัน “นี่มันอะไรกันเนี่ย! มาจอดขวางหน้าร้านแบบนี้ได้ยังไง”พิมพ์โวยวายเสียงดังทันใดนั้น ประตูรถสปอร์ต ก็เปิดออกและคนที่ก้าวออกมาคือหมอชานนท์พิมพ์ถึงกับอ้าปากค้าง ตาโตเพราะไม่คิดว่าจะเป็นผู้ชายที่เธอแอบรัก หมอชานนท์มองมาที่พิมพ์เล็กน้อยก่อนจะหันไปสั่งลูกน้องให้จัดการเรื่องรถบรรทุก และหันกลับมาขอโทษพิมพ์“ ขอโทษนะครับพอดีผมเพิ่งจะย้ายมาครับ” หมอชานนท์ พูดด้วยสีหน้าเย็น
اقرأ المزيد
ตอนที่3 รุ้งเช้าด้วยหัวใจว้าวุ่น
รุ้งเช้าด้วยหัวใจว้าวุ่น พิมพ์ยืนอยู่หน้าร้านหนังสือมองไปบ้านหลังใหญ่ของหมอชานนท์ด้วยแววตาเป็นประกายเธอมีความสุขทุกครั้งที่ได้มองเห็นบ้านหลังนั้น รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบสดใสขึ้นมาทันทีจู่จู่อาการเจ็บหน้าอกกำเริบขึ้นมาทำให้พิมพ์รู้สึกหมดแรง มึนหัวจนเป็นลมล้มพับไปอย่างแรงอยู่ที่หน้าร้านแม่ดาวแม่ของพิมพ์ได้ยินเสียงดังขึ้นจึงรีบเดินมาดูหน้าร้านกับพบเห็นว่าลูกสาวตัวเองนอนลงไปอยู่กับพื้นแล้วจึงรีบวิ่งมาหาพิมพ์ “ พิมพ์ พิมพ์ ลูก พิมพ์ ใครก็ได้ช่วยด้วย พิมพ์พิมพ์ลูกพิมพ์ ’’แม่ดาวร้องให้เขย่าตัวลูกสาวของเธอที่ยังหลับสนิทอยู่เธอตะโกนขอความช่วยเหลือจากเพื่อนบ้าน ในขณะที่แบงค์กำลังจะขับรถออกไปโรงพยาบาล ก็ได้หันมามองบ้านของพิมพ์ถึงกับต้องหยุดรถกระทัน เพราะหันไปเห็นแม่ของพิมพ์ที่กำลังพยายามกดโทรศัพท์โทรหาใครอยู่นั้นโดยท่าทาง รีบร้อนดูกังวลและร้องไห้สายตาของแบงค์ก็เหลือบไปเห็นคนที่นอนอยู่ข้างหลังแบงค์ถึงรีบลงจากรถเพราะนั่นคือเพื่อนของเขา พิมพ์ “ พิมพ์ พิมพ์” แบงค์รีบวิ่งมาด้วยความตกใจเมื่อเห็นเพื่อนของเขาหมดสตินอนนิ่งอยู่ “ แบงค์ แบงค์ ช่วยพิมพ์ด้วยลูก แม่ดาวที่น้ำตาไหลออกมาไม่หยุดได้กล่
اقرأ المزيد
ตอนที่4 แสงอรุณยามเช้าใจเต้นระบำ
แสงอรุณยามเช้า ใจเต้นระรัว ห้องพักพิเศษผู้ป่วยโรคหัวใจ พิมพ์ที่นอนอยู่บนเตียงคนไข้รู้สึกตื่นขึ้นมาเมื่อเธอได้ยินเสียงคนคุยกันทำให้เธอถึงกลับตกใจเมื่อเห็นหมอชานนท์พร้อมกับนักศึกษาแพทย์และพยาบาลยืนอยู่รอบเตียงเธอ หมอชานนท์กำลังอธิบายบางอย่างกับนักศึกษาแพทย์ฟังเกี่ยวกับอาการของพิมพ์ เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่แววตาเขามองมาที่พิมพ์อยู่ตลอดเวลา ทำให้พิมพ์รู้สึกเขินอายเป็นอย่างมาก หมอแมน หนึ่งในหมอรักษาโรคหัวใจ กล่าวทักทายพิมพ์ด้วยความเป็นกันเอง “ สวัสดีครับคุณพิมประภา ผมชื่อหมอแมนครับหมอรักษาโรคหัวใจเด็กครับ’’ “ พิมพ์พยักหน้ารับอย่างเขินอายสวัสดีค่ะ’’ ทันใดนั้น หมอลิซ่าหมอรักษาโรคหัวใจเด็กเดินเข้ามาในห้องผู้ป่วยเธอแต่งตัวสวยสง่าราวกับนางแบบ นักศึกษาแพทย์กล่าวสวัสดีหมอลิซ่า เธอไม่มองนักศึกษาแพทย์เลยสักนิดเธอมองแต่คู่หมั้นของเธอนั้นคือหมอชานนท์ พิพัฒน์กุลนั้นเอง หมอแมนหันไปมองพิมพ์อีกครั้ง แล้วพูดขึ้นมาว่า “ คนไข้รู้ไหมครับว่าคนไข้ทำให้ผมใจสั่นเลยนะครับเนี่ย” คำพูดของหมอแมนทำให้หมอชานนท์ขมวคคิ้วเล็กน้อยและส่งสายตาดุไปให้ หมอลิซ่าได้ยินถึงกับเบะปากมองบน สวยตรงไหนเธอ
اقرأ المزيد
ตอนที่5 ชีวิตหลังกลับจากโรงพยาบาล
ชีวิตหลังกลับจากโรงพยาบาล พิมพ์กลับมาบ้านด้วยความรู้สึกโล่งใจที่ได้กลับมาพักผ่อนในบ้านของตัวเอง เธอใช้เวลาส่วนใหญ่ในการพักผ่อนและอ่านหนังสือที่หน้าต่างห้องนอน โดยแอบมองไปยังบ้านของหมอชานนท์เป็นระยะๆเธอสังเกตเห็นหมอชานนท์ออกมาเดินเล่นในสวนต้นไม้ข้างบ้านกับสุนัขของเขา “เป็นคนรักหมาหรอเนี่ยน่ารักจัง” พิมพ์นั่งยิ้มให้กลับความน่ารักของหมอชานนท์ที่กำลังเล่นกับสุนัขของเขาอยู่ “พิมพ์ลูกลงมากินข้าวได้แล้วลูก” เสียงแม่ดาวเรียกพิมพ์ให้ลงไปกินข้าวเย็น “ไปแล้วจ๊ะแม่” พิมพ์หันไปมองหมอชานนท์อีกสักแป๊บก่อนจะหันไปเปิดประตูห้อง “ว้าวหอมมาแต่ไกลเลยแม่” พิมพ์ลงบันไดยังไม่ทันถึงห้องครัวเธอก็ตะโกนบอกแม่เธอ ด้วยกลิ่นอาหารที่หอมทั้งบ้าน แม่ดาวออกมาจากห้องครัวถือจานกับข้าว ที่มีกลิ่นหอมมากมาที่พิมพ์ “เอานี่ ปูผัดผงกะหรี่ ไปให้บ้านหมอก่อน” แม่ดาวยื่นให้พิมพ์ “บ้านหมอหรอแม่” “ก็ใช่นะสิเอาไปให้คุณหมอก่อนไปเดี๋ยวหายร้อนพอดี” “จ๊ะแม่” พิมพ์ดีใจมากบวกกับตื่นเต้นเป็นอย่างมาก พิมพ์เดินถือจานกับข้าวมาที่หน้าบ้านหมอชานนท์เธอยืนสักพักไม่กล้ากดกริ่ง “มืออย่าสั่นได้ไหมพิมพ์” มือของพิม
اقرأ المزيد
ตอนที่6 ร้านหนังสือเล่มโปรด
ร้านหนังสือเล่มโปรด แสงแดดอ่อนๆส่องผ่านหมอกบางๆในยามเช้า เสียงทำกับข้าวในครัวดังหยุดลงแม่ดาวเดินออกมาจัดกับข้าวบางอย่างใส่ถุงและตักข้าวสวยหอมมะลิใส่ขันพร้อมที่จะไปนั่งรอใส่บาตรในตอนเช้า แม่ดาวจัดของเสร็จเรียบร้อยเดินไปหยิบดอกกล้วยไม้และออกมานั่งรอที่โต๊ะหน้าร้านหนังสือเล่มโปรด เสียงประตูรั้วหน้าบ้านตรงข้ามเปิดออกมีรถสปอร์ตBMWสีดำขับออกมาจอดที่หน้าบ้านของเค้าก่อนที่คนในรถจะเปิดประตูออกมาและเดินมายังหน้าร้านหนังสือเล่มโปรดในมือของเค้าถือจานและกล่องผลไม้องุ่นไซมัสคัสเดินเข้าไปหาแม่ดาว “สวัสดีครับคุณป้า” ชานนท์ยกมือไหว้ คนที่ตรงหน้าของเค้าก่อนจะยื่นจานและกล่องผลไม้ให้แม่ดาว “สวัสดีจ๊ะคุณหมอออกมาแต่เช้าเลย” แม่ดาวยืนขึ้นก่อนจะรับจานและส่งยิ้มให้กับหมอชานนท์ “นี่องุ่นครับคุณป้า ขอบคุณสำหรับอาหารครับ” ชานนท์ส่งกล่องผลไม้ให้แม่ดาวอีกครั้ง “ไม่เป็นไรจ๊ะคุณหมอ”แม่ดาวปฏิเสธที่จะรับกล่องผมไม้เธอรู้สึกเกรงใจ “รับไว้เถอะนะครับคุณป้า” ชานนท์ส่งยิ้มให้แม่ดาวและส่งกล่องผลไม้อีกครั้ง “ ขอบใจนะจ๊ะคุณหมอ ”แม่ดาวยิ้มให้ก่อนจะรับกล่องผลไม้และวางไว้ข้างโต๊ะ “นั้นผมไปก่อนนะครับสวัสดีคร
اقرأ المزيد
ตอนที่7 ตัวเองไม่ค่อยจะดียังจะตากฝนอีก”
บรรยากาศฝนตกท้องฟ้ามืดมิดกลางวันแสกๆเหมือนกลางคืน เนื่องจากเมฆฝนหนาทึบจู่ๆ ฝนพรำละอองบางๆตกลงมาไม่ขาดสาย พิมพ์และแบงค์ที่ยังอยู่ในร้านคาเฟ่เล็กๆในหมู่บ้านถึงกับทำหน้างงจู่ๆฝนก็ตกลงมาทั้งที่เมื่อเช้าอากาศยังดีอยู่เลย“จะกลับบ้านกันยังไงดีล่ะที่นี้” พิมพ์พูดแล้วตักเค้กมะพร้าวอ่อนเข้าปากก่อนจะหันไปมองแบงค์และต้องหัวเราะออกมา“หัวเราะอะไรของเธอ”แบงค์ถามด้วยความสงสัยอยู่ดีๆก็หัวเราะออกมาจนเห็นลิ้นไก่แล้ว“นายอายุเท่าไรแล้วกินเป็นเด็กไปได้” พิมพ์ถามแบงค์ก่อนจะชี้นิ้วไปที่แก้มข้างขวาของแบงค์และหยิบกระดาษเช็ดชูเช็ดเศษเค้กให้แบงค์“อย่าว่าแต่ฉันเลยเธอก็มีพิมพ์สองข้างเลยด้วยยิ่งกว่าเด็กอีกเธออ่ะ”แบงค์พูดเสร็จก็ชี้นิ้วไปที่แก้มของพิมพ์ทั้งสองข้างทั้งคู่มองหน้ากันและก็หัวเราะกันอย่างมีความสุข“รอตรงนี้ก่อนนะฉันไปซื้อร่มก่อน” แบงค์บอกพิมพ์ที่ยืนหลบฝนอยู่หน้าร้านเคเฟ่“ไม่ต้องหรอกกลับบ้านเถอะแป๊บเดี๋ยวเอง”พิมพ์บอกแบงค์ก่อนจะขึ้นไปนั่งบนรถจักรยานยนต์เวสป้า แบงค์จึงถอดเสื้อเชิ้ตลายสก๊อตออกเหลือไว้แต่เสื้อยืดสีขาวแขนสั้นและยื่นเสื้อเชิ้ตให้พิมพ์ “เอาไปคลุมหัวไว้” แบงค์ยื่นเสื้อให้พิ
اقرأ المزيد
ตอนที่8 คนไข้กับหมอประจำตัว
คนไข้กับหมอประจำตัว หยดน้ำค้างบนดอกกุหลาบสีแดงส่องประกายในแสงแดดยามเช้า พิมพ์ลุกจากที่นอนแล้วเดินไปเข้าห้องอาบน้ำแต่งตัววันนี้มีนัดกับหมอชานนท์ที่โรงพยาบาลเธอใส่ชุดเดรสลายดดอกไม้พลิ้วไหวในสายลมทำให้เธอดูเหมือนนางฟ้าในสวนดอกไม้ปล่อยผมยาวถึงกลางหลังแต่งหน้าบางๆอ่อนๆพิมพ์แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้วลงมาชั้นล่าง “แม่หนูไปก่อนนะ” พิมพ์บอกกลับแม่ดาวที่ยังทำขนมอยู่ในครัว แม่ดาวได้ยินเสียงพิมพ์จึงเดินออกมาดู ก่อนที่จะต้องยิ้มให้กับความน่ารักของพิมพ์ “วันนี้แต่งตัวสวยจังเลย” แม่ดาวพูดไปยิ้มไปก่อนจะเดินไปหยิบกล่องแซนด์วิชมาให้พิมพ์ให้กินก่อนไปหาหมอตามนัด “หนูก็สวยทุกวันอยู่แล้วนี่ค่ะ” พิมพ์ยิ้มเขิน ก่อนจะหันไปมองกระจกบานใหญ่ที่อยู่ข้างประตู “สวยแบบไหนยังไม่มีแฟนสักที” แม่ดาวพูดแล้วสายหัวไปมาแล้วเดินเข้าห้องครัวไปทำขนมต่อ พิมพ์ได้แต่ยืนอึ้งกับคำพูดของแม่ ก่อนจะหันไปหยิบกล่องแซนด์วิชขึ้นมาแล้วเดินออกไปหน้าบ้านเพื่อนั่งรอรถมารับจู่ๆก็มีรถเก๋งสีขาวขับเข้ามาจอดหน้าบ้านเธอ พิมพ์เห็นจึงลุกเดินไปเปิดประตูฝั่งข้างคนขับ “แบงค์ทำไมหน้าแดงจัง” พิมพ์ถามแบงค์ด้วยความสงสัยก่อนจะจับแก้มแบงค์ “ตัวร้
اقرأ المزيد
ตอนที่9 ห้องพักผู้ป่วยชาย
ห้องพักพิเศษผู้ป่วยชายแสงแดดอ่อนๆ สาดส่องผ่านม่านหน้าต่างเข้ามาในห้องพักผู้ป่วยพิมพ์กำลังนั่งเฝ้าไข้แบงค์ เพื่อนสนิทที่ป่วยด้วยไข้หวัดใหญ่ แบงค์นอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียง ใบหน้าซีดเซียว“แบงค์….ตื่นได้แล้ว เดี๋ยวจะอดข้าวเช้านะ” พิมพ์เอ่ยเสียงเบาๆพร้อมกับลูบหัวเพื่อนเบาๆ“อื้อ…เพลียจัง” แบงค์ตอบรับเสียงแหบพร่า“จะกินข้าวโรงบาลหรือข้าวต้มฉันจะลงไปซื้อให้” พิมพ์ถามแบงค์ก่อนจะลุกเดินไปหยิบกระเป๋า“ไม่เป็นไรฉันยังไม่หิว” แบงค์บอกพิมพ์ก่อนจะค่อยๆลุกนั่ง พิมพ์รีบเดินไปช่วยประคองแบงค์แล้วกดหัวเตียงขึ้นให้แบงค์นั่งพิง“ไม่ได้นะมียาหลังอาหาร” พิมพ์บอกแบงค์ก่อนจะหันไปรินน้ำยื่นให้แบงค์“ข้าวต้มที่โรงอาหารอร่อยร้านประจำฉัน” แบงค์บอกพิมพ์แล้วดื่มน้ำ“Ok เดี๋ยวฉันมานะ” พิมพ์ยิ้มให้แบงค์อย่างอ่อนโยนก่อนจะเดินออกจากห้องไป@โรงอาหารโรงพยาบาล พิมพ์เดินเข้ามาในโรงอาหารที่ค่อนข้างเงียบสงบ เพราะเป็นช่วงเช้าตรู่ พิมพ์หันมองป้ายชื่อร้านข้าวต้มก่อนจะเดินไปสั่งข้าวต้มที่อยู่ติดกับร้านข้าวมันไก่ทอด“สวัสดีค่ะเอาข้าวต้มทรงเครื่องหนึ่งถุงค่ะ” พิมพ์บอกกับแม่ค้าที่ยืนอยู่ในร้าน“จ๊ะ รอแป๊บนึงนะจ๊ะ” แม
اقرأ المزيد
ตอนที่10 ความรู้สึกที่ซ่อนไว้
ความรู้สึกที่ซ่อนไว้บรรยากาศตอนเช้าฝนพรำๆละอองบางๆตกลงมาไม่ขาดสาย นี่ก็ผ่านมาอาทิตย์นึงแล้วที่พิมพ์เอาแต่อยู่บ้านไม่ออกไปไหนตั้งแต่วันที่โดนหมอชานนท์ดุไป ส่วนแบงค์แม่ของแบงค์กลับมาหลังจากรู้ว่าลูกชายนอนโรงบาลพิมพ์จึงไม่ต้องไปเฝ้าแบงค์แล้ว เธอกลับมาเปิดร้านหนังสือของเธอต่อ แต่ช่วงนี้เข้าหน้าฝนแล้วทำให้ร้านหนังสือเงียบเหงามาก พิมพ์นั่งอยู่หน้าเคาน์เตอร์กำลังนั่งแต่งนิยายเรื่องที่สองของเธออยู่อย่างเงียบๆนิยายเรื่องแรกพิมพ์ได้แต่งเสร็จจึงสั่งทำเป็นหนังสือเพื่อเอามาวางขายที่ร้านหนังสือของเธอนิยายเรื่องแรกของพิมพ์ “แอบรักคุณหมอโรคหัวใจ” พิมพ์พูดจัดหนังสือวางที่ชั้นแล้วหันไปมองทางบ้านหมอชานนท์ เสียงเปิดประตูเข้ามาพิมพ์เงยหน้ามองแม่ดาวที่กำลังวางร่มไว้หน้าร้านมืออีกข้างถือกล่องเค้กที่จัดอย่างสวยงามด้วยริบบิ้นสีแดง“พิมพ์เอาเค้กผลไม้ไปให้หมอชานนท์หน่อยลูกแม่ทำให้หมอเค้าด้วย”แม่ดาวเดินมาวางไว้ตรงหน้าพิมพ์“หนูไม่ว่างแม่เอาไปให้เขาเองเถอะ” พิมพ์พูดก่อนจะดันกล่องเค้กกลับไป ไม่ใช้ว่าเธอไม่อยากเจอหมอชานนท์นะแต่เธอกลัวหมอไม่อยากเจอเธอมากกว่า“ได้ๆแม่ไปเองทำงานต่อเถอะลูก” แม่ดาวหยิบกล่องเค้กผ
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status