보관함
검색
홈 / โรแมนติก / แอปฯรักษาใจ / ตอนที่ 23-2 ไม่ดื้อนะคะ

공유

ตอนที่ 23-2 ไม่ดื้อนะคะ

작가: นิมิตจันทร์
last update 게시일: 2026-09-23 12:11:14

หลังจากนั้นไม่นาน ฉันก็ได้ยินเสียงหายใจที่เริ่มสม่ำเสมอ นิต้าคงจะหลับไปแล้ว อาจจะด้วยเพราะฤทธิ์ยา

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
이전 챕터 다음 챕터
잠긴 챕터

최신 챕터

  • แอปฯรักษาใจ   ตอนที่ 24-2 หลบหน้า

    “ขอบคุณภีมมากนะลูก ที่มาช่วยดูอาการให้อัยย์”คุณแม่ของอัยย์ ขอบคุณผม ระหว่างที่เดินออกมาจากห้องด้วยกัน หลังจากที่เห็นว่าอัยย์ นอนหลับไปแล้ว“ยินดีครับ ถ้ามีอะไร คุณแม่เรียกผมได้ตลอดเลยครับ”“ขอบคุณมากจ๊ะ นี่เราไม่เจอกันตั้งนานหลายปีเลยนะ เรียนหมอหนักเลยใช่มั้ย หายหน้าหายตาไปเลย”ผมจะตอบท่านยังไงดี เรียนก็หนักจริงๆ แหละ แต่ก็ไม่ถึงกับต้องหายหน้าหายตาไปอย่างที่ท่านเข้าใจ เพียงแต่ที่หายไปเพราะ…ลูกสาวท่านต่างหากที่พยายามหลบหน้าและไม่ให้ช่องทางติดต่อเธอได้เลย“เอ่อ คุณแม่สบายดีนะครับ ผมเพิ่งเห็นข่าวที่คุณแม่อำลาวงการ”ผมหาคำตอบให้ท่านไม่ได้ เลยพยายามเปลี่ยนเรื่องที่คุยก่อนดีกว่า ยังไม่อยากเสี่ยงให้ท่านรู้ว่าผมทำพลาดอะไรกับลูกสาวท่านลงไป ถึงได้หายหน้าไปจากท่าน เกิดท่านไม่พอใจผมขึ้นมาอีกคน ท่านคงกีดกันไม่ให้ยุ่งกับลูกสาวท่านแน่ๆ“ฮ่า ฮ่า สบายดีจ๊ะ แหม ตามข่าวบันเทิงด้วยเหรอเราน่ะ จริงๆ ก็ไม่เชิงอำลาวงการหรอกนะ แม่ก็แค่มาช่วยพ่อเค้าทำเบื้องหลังแทนจ๊ะ”“ครับ บังเอิ

  • แอปฯรักษาใจ   ตอนที่ 24-1 หลบหน้า

    “คุณหมอคะ คนเจ็บมาล้างแผล รออยู่ที่เต็นท์นะคะ” พยาบาลคนหนึ่งเดินมาบอกไอ้วัต ที่กำลังตรวจคนไข้อยู่ที่โต๊ะไม่ไกลจากผมมากนักได้ยินแบบนั้น ผมรีบหันไปมองหน้าไอ้วัตทันที ผมเห็นมันหันไปพยักหน้าให้พยาบาล และหันหน้ามาเจอผมมองมันอยู่ ก็ยักหิ้วให้ผมทันที“เอ่อ คุณพยาบาลครับ ช่วยแจ้งเจ้าหน้าที่ตัดแถวคนไข้ให้ผมด้วยนะครับ ผมมีเคสด่วน”“ได้ค่ะ คุณหมอ”หลังตรวจคนไข้ตรงหน้าเสร็จ ผมเดินตามไอ้วัต ไปที่เต็นท์ทำหัตถการ เปิดม่านเข้าไปก็เจอผู้หญิง 2 คน คนหนึ่งคือ คุณนิต้า ที่นั่งให้ไอ้วัตล้างแผลอยู่ แต่ครั้งนี้เธอเงียบ ไม่โอดโอยเหมือนวันก่อนแล้วผมมองไปที่ผู้หญิงอีกคนที่ยืนหันหลังอยู่ เธอยื่นห่างออกไปจากตรงจุดที่นั่งทำแผล“อัยย์” ผมเดินเข้าไปหาเธอจนถึงระยะที่เอื้อมมือถึง และเรียกชื่อเธอออกไป ด้วยหัวใจที่เต้นแรงและเร็ว เหมือนสภาพคนที่เพิ่งวิ่ง 100 เมตรมาหยก ๆ ก่อนที่มือผมที่ยกขึ้นกำลังจะแตะถึงแขนของเธอ เธอก็หันกลับมา“อ้าว…ภีมเหรอ ใช่ภีมใช่มั้ยลูก”“คุณแม่…สวัสดีครับคุณแม

  • แอปฯรักษาใจ   ตอนที่ 23-2 ไม่ดื้อนะคะ

    หลังจากนั้นไม่นาน ฉันก็ได้ยินเสียงหายใจที่เริ่มสม่ำเสมอ นิต้าคงจะหลับไปแล้ว อาจจะด้วยเพราะฤทธิ์ยาแก้ปวดแก้อักเสบที่คุณหมอสั่งให้เธอกินไปเมื่อตอนค่ำด้วย เลยหลับได้ไวขนาดนี้ฉันพลิกตัวไปมาอีกหลายนาที ก็ไม่สามารถข่มตาให้หลับลงได้ เลยลุกขึ้นจากที่นอนและเดินไปเปิดไฟให้ระเบียงด้านนอกมีแสงสว่าง ไฟกระพริบอยู่ครู่หนึ่งจนติดนิ่งดีแล้ว ฉันจึงเดินออกมาอากาศเริ่มเย็น ฉันวางมือเกาะที่ราวระเบียง แหงนหน้ามองบนฟ้า มองดวงดาวที่เห็นได้อย่างชัดเจน แล้วค่อยๆ สูดลมหายใจลึกๆ ให้อากาศเย็นๆ เข้าปอด ‘สดชื่นจัง’หวังว่าอากาศเย็นๆ นี้ จะช่วยดับความร้อนในใจลงได้ ฉันยืนดูดาว สูดอากาศเย็นๆ คิดถึงเรื่องที่คุยกับนิต้า เมื่อก่อนนอน ก็ทำให้นึกถึง คุณหมอคุณหมอที่นึกถึง คือ คุณหมอที่ดูแลอาการของฉันผ่านแอปฯ หมอออนไลน์ นี่ก็เกือบสัปดาห์แล้วสินะ ที่ฉันไม่สามารถเข้าแอปฯ เพื่อติดต่อคุณหมอได้ ฉันอยากอัปเดตอาการให้คุณหมอรู้จังเลย ว่าอาการฉันดีขึ้นมากๆ น่าจะ 80% แล้วแหละ ‘คุณหมอเก่งจริงๆ เลยค่ะ’ฉันคิดวางแผนเอาไว้ ว่าวันที่ได้กลับบ้าน คงจะต้องซื้อของติดไม้ติดมือ เอาไ

  • แอปฯรักษาใจ   ตอนที่ 23-1 ไม่ดื้อนะคะ

    คืนนี้ผมนอนไม่ค่อยหลับ ยังคงนึกถึงแต่ภาพของอัยย์ ที่ได้เจอกันวันนี้ ถึงแม้หน้าเธอจะยังมีร่องรอยแดงจางๆ อยู่บ้าง แต่อาการบวมหายไปหมดแล้ว‘ดีใจจัง’ ผมดีใจที่การดูแลอาการของเธอ ด้วยวิธีของผม มันได้ผล เพียงเวลาไม่ถึงเดือน ทั้งที่ก่อนหน้านี้เธอบอกว่า เคยเป็นและพยายามรักษาให้มันหายใช้เวลาหลายเดือนนี่ถ้ากลับไปกรุงเทพฯ คราวนี้ ก็น่าจะครบเดือนพอดี เธอน่าจะหายดีแล้ว แล้วเราจะได้คุยกันในแอปฯ อีกเหรอ ผมเริ่มคิดหนัก ถ้าเธอหาย หน้าที่หมอออนไลน์ของผมก็จะจบลงใช่มั้ย‘ผมควรทำยังไงต่อล่ะทีนี้’ เมื่อยังคิดไม่ตก ก็เริ่มถอนหายใจออกมาเสียงดัง จนคนที่นอนอยู่เตียงข้างๆ คงเริ่มจะรำคาญ“เป็นอะไรของมึงวะ ไอ้ภีม ถอนหายใจจนกูเหนื่อยแทนละ”“เฮ้ออ คิดไม่ออกหว่ะ”“คิดอะไรของมึงตอนนี้ นี่มันกี่โมงแล้ว ไม่เหนื่อยหรือไงวะ ตรวจคนไข้ทั้งวันแล้ว กูขอล่ะเพื่อน กูอยากนอน”“เฮ้ออออ”“ไอ้นี่ โอ้ยยยย”ผมถอนหายใจอีกเฮือกใหญ่ จนไอ้วัตมันคงจะเริ่มโมโห จึงโวยวายออกมาแบบคนหงุดหง

  • แอปฯรักษาใจ   ตอนที่ 22-2 ไม่อยากคิดถึง

    “แล้วยังไงวะ ได้คุยกันยัง กูเห็นมึงวิ่งตามไปนี่”“ยังหว่ะ เค้าไม่ยอมคุยกับกู เหมือนเค้ายังโกรธกูอยู่เลยหว่ะ”“อ่าว แบบนี้ก็งานยากแล้วดิเพื่อน”“ก็แบบนี้ไงวะ กูเลยอยากให้มึงช่วยกูหน่อย”“ช่วย!!! กูจะช่วยอะไรมึงได้วะ”“ก็คนไข้ของมึงไง คุณนิต้าอะ ช่วงนี้เค้าต้องมาล้างแผลกับมึงทุกวันไม่ใช่เหรอวะ”“เออ แล้วทำไม มึงอย่าบอกนะ ว่าจะเข้าทางยัยนิต้านั่นอะ ไม่ง่ายหรอกนะเห็นอย่างนั้น แสบชิบ”“อะ อะ อะไรมึงเนี่ย ไปรู้จักสนิทสนมกับเค้าตอนไหนวะ แค่ทำแผล ล้างแผล แป๊บๆ รู้จักเค้าซะขนาดนั้น”“เออๆ เรื่องของกูน่า เอาเรื่องมึงก่อนเถอะ มึงจะให้กูช่วยยังไงแน่”“ไม่มีไรมาก เวลานิต้ามาทำแผลกับมึง มึงก็เรียกกูไปด้วยก็แค่นั้น”“แค่เนี้ย..”“เออ แค่นั้นแหละ ยังไงอัยย์เค้าก็ต้องเป็นคนพาเพื่อนเค้ามาทำแผลอยู่แล้วใช่ป่ะล่ะ กูก็จะได้เจอเค้าไง”“แหม มั่นใจเชียวนะมึง แล้วทำไมวันนี้ มึงถ

  • แอปฯรักษาใจ   ตอนที่ 22-1 ไม่อยากคิดถึง

    “อ้าว ไอ้ภีมกลับมาแล้วเหรอ เป็นไงบ้างวะ”พอผมกลับมาถึงค่าย ก็เจอไอ้วัตยืนรออยู่แล้ว มันเอ่ยถามผมทันที“ครรภ์เป็นพิษหว่ะ ติดต่อทางโรงพยาบาลให้ส่งคนกับรถมารับแล้ว ต้องส่งตัวไปที่โรงพยาบาลข้างล่าง”“โชคดีนะเนี่ย ที่แพทย์อาสาอยู่กัน ไม่งั้นทำกันเองคงแย่”“เออ แล้วผู้หญิงคนนั้นมาทำแผลยังวะ”“ทำเสร็จแล้ว เมื่อกี้เลย นั่นไงเดินกลับไปละนั่นอ่าวเฮ้ย รีบไปไหนวะ”ผมไม่รอฟังมันพูดจบ รีบหันหลังกลับไปมองตามทางที่ไอ้วัตชี้มือไปทันที พอเห็นไกลๆ ว่าผู้หญิงที่ขาเจ็บเดินโดยมีเด็กหนุ่ม 2 คนช่วยพยุงแขนทั้งสองข้าง ส่วนด้านหลัง มีผู้หญิงอีกคนเดินตามไปติดๆ ต้องเป็นอัยย์แน่ๆ ผมเชื่อว่าแบบนั้น ผมรีบวิ่งไปอย่างไม่รีรอ และไม่รอตอบคำถามไอ้วัต ที่ตะโกนถามไล่หลังมาด้วย“คุณครับ คุณ…” เมื่อคิดว่าถ้าไม่ทำอะไรซักอย่าง ผมอาจจะคลาดกับเธออีก จึงตัดสินใจ ตะโกนเรียกเธอไว้ก่อน ในตอนที่ผมเพิ่งวิ่งมาได้ครึ่งทาง“คุณครับ คุณ…”ฉันได้ยินเสียงใครคนหนึ่งตะโกนเรียกมาจากด

더보기

다른 추천

좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status