ตอนที่ 3

#งานเลี้ยงดินเนอร์

“ขอบคุณแขกทุกท่านที่มาร่วมงานและร่วมแสดงความยินดีให้กับครอบครัวสิวิมลพรและครอบครัวปัญฐารัตนาพงษ์ ที่วันนี้ลูกสาวและลูกชายของทั้งสองได้หมั้นหมายกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ในค่ำคืนนี้ก็สมควรแก่การเฉลิมฉลองแล้ว ขอให้แขกทุกท่านดื่มอวยพรให้กับคู่หมั้นทั้งสองของเรา มีความสุขและหวังว่าจะมีข่าวดีในเร็วๆนี้กันด้วยนะครับ”

“ชนแก้ว!!…”

สิ้นเสียงพิธีกรในงานแขก ผู้มีเกียรติที่มาร่วมงานทุกคนต่างก็พากันยกแก้วชูขึ้นเพื่อเฉลิมฉลอง และแสดงความยินดีให้กับคู่หมั้นของสองตระกูลดังด้วยความชื่นมื่น

แต่ทว่าในจังหวะที่ทุกคนกำลังกระดกแก้วดื่มอยู่นั้น ก็มีเสียงปรบมือดังขึ้นพร้อมกับร่างของหญิงสาวในชุดเดรสสีดำสุดเซกซี่ที่ทุกคนต่างคุ้นหน้าคุ้นตาและรู้จักกันเป็นอย่างดี กำลังค่อยๆก้าวเดินเข้ามาในงานอย่างช้าๆ ทำให้บรรยากาศที่ชื่นมื่นเมื่อสักครู่นี้ถึงกับเงียบกริบลงแทบจะทันที

…แปะ!…แปะ!…แปะ!…

“น้องรักของพี่ เธอเก่งมากจริงๆ บราโว่!!”

ฉันเอ่ยขึ้นราวกับชื่นชม พร้อมกับเดินเข้าไปในงานจนมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า พี่ดนัย อดีตว่าที่คู่หมั้น และขวัญข้าว น้องสาวร่านรักตัวดีของฉัน รวมทั้งครอบครัวทั้งสองตระกูลที่กำลังยืนอยู่แถวบริเวณหน้าเวที ก่อนที่ฉันจะยกยิ้มส่งให้คนทั้งสองอย่างนางร้าย

“ข้างฟ่าง! ถ้าจะเข้ามาป่วนงานหมั้นของน้องก็รีบกลับไปซะ อย่ามาทำให้ครอบครัวเราต้องขายหน้าไปมากกว่านี้เลย” เขมิกา รีบเอ่ยห้ามปรามลูกเลี้ยงของเธอด้วยสีหน้าและแววตาแฝงไปด้วยความตื่นตะหนกเล็กน้อย

“หึหึ ข้าวไม่รู้เลยนะคะว่าวันนี้เป็นงานหมั้นของขวัญข้าว เพราะเข้าใจว่าวันนี้เป็นงานหมั้นของตัวเองกับพี่ดนัยซะอีก”

“ข้าวฟ่าง คือว่าพี่…” ดนัยที่เห็นสายตาเป็นประกายบางอย่างของข้าวฟ่างก็ถึงกับเอ่ยขึ้นมาอย่างตะกุกตะกัก แต่เขาก็ยังไม่ทันจะได้พูดอะไร หญิงสาวคนสวยก็เดินไปหยุดอยู่ตรงบริเวณแก้วเชมเปญที่ตั้งเป็นหอคอย แล้วหันมาพูดพร้อมกับกระตุกยิ้มบางๆ ให้กับเขาด้วยท่าทีที่ทำเอาเขารู้สึกใจคอไม่ดีขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

“พี่ดนัยชอบผู้หญิงแอ๊บแบ๊วใสใสแบบยัยขวัญเหรอคะ ข้าวนึกว่าพี่จะชอบผู้หญิงแบบข้าวซะอีก”

“คือว่าพี่...”

“พี่ข้าวฟ่างคะ อย่าเข้าใจขวัญผิดนะคะ ก็เพราะว่าคุณพ่อกับคุณแม่หาตัวพี่ไม่เจอแล้วขวัญก็ไม่รู้ว่าพี่ไปเที่ยวปาร์ตี้อยู่ร้านตรงไหน ขวัญก็เลยจำเป็นที่ต้องเข้าพิธีหมั้นกับพี่ดนัยแทนพี่ค่ะ”

ขวัญข้าว ที่เห็นท่าไม่ดีจึงรีบเอ่ยแทรกขึ้นมาอธิบายด้วยท่าทางสั่นกลัว โดยที่สายตาก็จ้องมองพี่สาวของตัวเองด้วยแววตาราวกับคนถูกรังแก แต่ทว่าในจังหวะที่ทุกคนเผลอเธอก็แอบส่งยิ้มเยาะไปให้กับพี่สาวของเธออย่างเย้ยหยัน

“อย่างนี้นี่เอง” ฉันพูดขึ้นและเห็นสายตาเยาะเย้ยของนังน้องสาวตัวดีก็ถึงกับหัวร้อนขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนจะได้ยินเสียงของคุณพ่อเอ่ยแทรกดังขึ้นมาเบาๆ

“ข้าวฟ่าง ตอนนี้แกรีบออกจากงาน แล้วไปนั่งรอพ่ออยู่บนห้องพักก่อน หลังจากเสร็จงานตรงนี้พ่อจะรีบตามขึ้นไปเพราะเราสองคนมีเรื่องต้องคุยกัน”

“อะไรกันคะคุณพ่อ…ในเมื่อวันนี้เป็นงานหมั้นของน้องสาวสุดที่รัก ถึงแม้ว่าน้องจะเป็นแค่ตัวสำรองก็ตาม คุณพ่อจะไม่ให้ข้าวแสดงความยินดีให้กับน้องหน่อยเหรอคะ”

“ ผู้ใหญ่อยู่กันเยอะแกอย่ามาเล่นอะไรแผลงๆแถวนี้นะข้าวฟ่าง”

“....”ฉันไม่ได้พูดตอบกลับอะไร แต่หันไปขอไมโครโฟนจากพิธีกรที่กำลังยืนอึ้งอยู่ไม่ไกล แล้วเอื้อมมือคว้าหยิบแก้วเชมเปญก่อนจะหันมาส่งยิ้มให้กับคนทั้งสองพร้อมทั้งเอ่ยดังขึ้นมาในทันที

“สวัสดีค่ะแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน ที่ยอมสละเวลาอันมีค่ามาร่วมงานในวันนี้ ข้าวต้องขอโทษทุกท่านด้วยนะคะ ที่วันนี้คู่หมั้นตัวจริงน่าจะเป็นข้าวกับพี่ดนัยมากกว่า แต่พอดีเมื่อคืน ข้าวไปปาร์ตี้สละโสดหนักไปหน่อย ก็เลยลืมทิ้งที่อยู่ที่ทางน้องสาวจัดเตรียมไว้ให้กับครอบครัวตามหา ข้าวดีใจนะคะที่น้องขวัญจะได้มีผู้ชายเป็นของตัวเองสักที และข้าวก็ขอบคุณน้องขวัญด้วยจริงๆที่ตลอดเวลาก่อนงานหมั้นจะจัดขึ้น น้องก็ช่วยดูแลพี่ดนัยเป็นอย่างดี ไม่ว่าจะเรื่องอาหารการกิน หรือแม้แต่เรื่องบนเตียง น้องสาวคนนี้ก็จัดการดูแลแทนพี่สาวอย่างไม่ขาดตกบกพร่องเลยสักนิด ในฐานะพี่สาวคนโตของตระกูล ก็ขออวยพรให้กับขวัญข้าวน้องรักของพี่ให้มีแต่ความฉิบหาย อยู่ด้วยกันอย่างไม่มีความสุข ขอให้ในทุกๆ วันมีแต่ความร้อนรุ่มแผดเผาความร่านของเธอยิ่งกว่าไฟในนรก รวมทั้งขอให้ผู้ชายทุกคนที่เธอเลี้ยงผูกปิ่นโตไว้ทิ้งเธออย่างไม่ไยดี และที่สำคัญขอให้เธอจมปรักอยู่กับความอิจฉา จนอกแตกตายที่ตัวเองไม่มีเหมือนพี่สาวคนนี้นะ น้องขวัญข้าวสุดที่รักของพี่”

ฉันพูดจบก็ยกแก้วแชมเปญขึ้นชูราวกับอวยพร ก่อนจะเทมันราดลงพื้นพร้อมกับส่งยิ้มร้ายให้กับน้องสาวตัวดีที่กำลังยืนจ้องมองฉันด้วยแววตาโกรธจัด ก่อนที่เสียงของนังแม่เลี้ยงจะแว๊ดดังขึ้นมา

“แกต่างหากยัยข้าวที่เอาแต่อิจฉาน้องและเห็นน้องได้ดีกว่าตัวเองไม่ได้ พอไม่ได้ดั่งใจก็ชอบทำนิสัยเสียอย่างนี้ตลอด วันนี้กลับไปที่บ้านแม่คงจะต้องจัดการสั่งสอนจริงจังสักที”

“ข้าวชอบทำนิสัยเสียเพราะอิจฉาน้องสาวคนนี้อย่างนั้นเหรอคะคุณแม่เลี้ยง”

“ก็ใช่น่ะสิ วันๆเธอเอาแต่ออกไปเที่ยวปาร์ตี้ทั้งวันทั้งคืนบ้านช่องไม่ยอมจะกลับแล้ววันนี้ก็ยังทำตัววุ่นวายอีก ใครก็ได้มาพาตัวคุณหนูข้าวฟ่างออกไปจากงานเลี้ยงเดี๋ยวนี้!!!”

“ไม่ต้องไล่หรอกค่ะ เดี๋ยวข้าวจะออกไปเอง แต่ก่อนไปข้าวจะทำให้คุณแม่เลี้ยงรู้ซึ้งกับคำว่า นิสัยไม่ดีมันเป็นยังไง”

“แกจะทำอะไรข้าวฟ่าง”

“นิสัยไม่ดีมันต้องเป็นแบบนี้ค่ะ คุณแม่เลี้ยง”ฉันพูดจบก็แสยะยิ้มอย่างนางร้าย ให้กับครอบครัวของพี่ดนัย และครอบครัวของตัวเองอีกครั้ง พร้อมกับยกมือขึ้นกวาดแก้วแชมเปญที่ตั้งเป็นหอคอยจนล้มระเนระนาดไปกองกับพื้น ก่อนจะหันหลังแล้วเดินเชิดหน้าก้าวเดินออกจากงานด้วยแววตาเต็มไปด้วยความสะใจ

#อีกด้าน

ฟาโรห์ที่มาเที่ยวพักผ่อนกับเพื่อน จนเพื่อนๆแยกย้ายกันไปเข้านอนเขาก็เดินลัดเลาะไปตามริมชายหาดด้วยท่าทีสบายๆ

จนมาถึงบริเวณลานกว้างของหน้าโรงแรมหรูที่อยู่ถัดออกไปจากที่พักของเขาไม่ไกลพร้อมกับเสียงโวยวายที่เกิดขึ้นกลางงานจัดเลี้ยงที่คล้ายงานแต่ง ทำให้ฟาโรห์ต้องหยุดยืนมองภาพนั้นด้วยความสนใจ เมื่อสายตาคมเหลือบไปเห็นเหตุการณ์ช๊อตเด็ดของหญิงสาวสวยคนหนึ่งที่รูปร่างผอมเพรียวสวมใส่ชุดเดรสสีดำสั้นกำลังยกแก้วอวยพรให้กับชายหญิงด้วยท่าทีเต็มไปด้วยความโกรธจัด

ก่อนที่เธอจะเทเหล้าทิ้งแล้วยกมือกวาดแก้วแชมเปญที่ตั้งเป็นหอคอยล้มระเนระนาดแล้วพูดตะโกนออกมาด้วยท่าทางสะใจ พร้อมกับเดินหันหลังก้าวหนีออกมาจากงานโดยไม่สนใจเสียงเรียกตามหลังของครอบครัวที่หน้าถอดสีกันเกือบทั้งงาน

ฟาโรห์ยืนจ้องมองแผ่นหลังนั้นด้วยความรู้สึกทึ่งและชอบอกชอบใจเป็นอย่างมาก ก่อนที่เธอจะเดินตรงมาทางจุดที่เขายืนอยู่

แต่ทว่าแสงไฟที่ส่องอยู่ริมชายหาดทำให้เขาเห็นใบหน้าของหญิงสาวตรงหน้าได้อย่างชัดเจน

ใบหน้าสวยเฉี่ยวที่ดูมั่นใจกับดวงตากลมโตที่คลอไปด้วยน้ำตา ทำเอาหัวใจของเพลย์บอยอย่างฟาโรห์ ถึงกับเต้นแรงขึ้นมาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

“คนหรือนางฟ้าวะ สวยฉิบหายเลย” เขาพึมพำออกมาเบาๆ แต่กลับดังพอที่จะทำให้ หญิงสาวหยุดชะงักพร้อมกับตวัดสายตาจ้องมองมาทางเขาอย่างเอาเรื่อง

“มองอะไร ไม่เคยเห็นคนสวยหรือไง?” ฉันพูดถามด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด โดยที่สายตาก็จ้องมองผู้ชายตรงหน้าอย่างรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย

“คนสวยผมเห็นมาเยอะ แต่ก็ไม่เคยเจอใครสวยเท่าคุณมาก่อน” ฟาโรห์เอ่ยขึ้นพลางยกยิ้มมุมปากอย่างนึกสนุกและอยากจะทำความรู้จักสาวแซ่บคนนี้ให้มากขึ้น

“…..” ฉันหยุดยืนนิ่งและใช้สายตากวาดมองชายหนุ่มที่มีหน้าตาหล่อมากๆรวมทั้งแต่งกายดูดีไร้ที่ติก่อนที่จะยกยิ้มขึ้นแล้วเอ่ยถามออกมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“นายโสดหรือเปล่า”

“ผมโสดสนิท”

“คืนนี้ว่างไหม”

“สำหรับคนสวย ผมว่างเสมอ”

“งั้นก็ตามฉันมา คืนนี้ฉันเหงาอยากมีเพื่อนคุยอยู่พอดี”

“ด้วยความยินดีครับนางฟ้าคนสวย” ฟาโรห์ พูดพลางส่งยิ้มเจ้าชู้ให้กับหญิงสาวตรงหน้าอย่างกรุ้มกริ่ม จากที่นึกว่าคืนนี้จะน่าเบื่อเพราะโดนเพื่อนเท แต่กลับกลายเป็นว่าเขากำลังจะได้เขมือบสาวสวยที่แสนถูกใจเขาที่สุด