Partager

ตอนที่ 16 โกหก

Auteur: dexnarak
last update Date de publication: 2026-02-04 11:37:19

ดารินทร์เอนหลังพิงโซฟา เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ มองเพดานห้องนั่งเล่น เกือบสองอาทิตย์แล้วที่เธอย้ายเข้ามาอยู่กับเขา ทุกเช้าจะมีอาหารถูกนำมาส่ง เธอแทบจะไม่ต้องหยิบจับอะไรเลย เรียกได้ว่าสบายสุด ๆ แต่มันก็เท่านั้นเพราะที่นี่ไม่ใช่บ้านของเธอ ต่อให้สบายแต่เธอก็รู้สึกอึดอัดอยู่ดี ยิ่งเวลาก่อนเข้านอน เขามักจะเรียกเธอออกมาจากห้องเพื่อถามถึงอาการต่าง ๆ ของเธอ

ฟังดูเหมือนเขาจะเป็นห่วง แต่เธอไม่เคยคิดแบบนั้น เพราะเธอรู้ว่าเขาแค่ไม่อยากให้สิ่งมีชีวิตที่อยู่ในท้องของเธอเป็นอันตราย จึงคอยเช็คอยู่ตลอดเวลาเท่านั้น

“เมื่อไหร่ถึงจะได้กลับไปนอนที่บ้านนะ คิดถึงจะแย่แล้ว” เธอกำลังคิดถึงตุ๊กตาขนนุ่มฟูตัวโปรดของเธอ

ยามเช้าตรู่ แสงแดดอ่อน ๆ สีทองส่องลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาในห้อง ดารินทร์ขยับตัวเล็กน้อย ก่อนค่อย ๆ ลืมตาขึ้นช้า ๆ เปลือกตายังหนักอึ้งจากการนอนเต็มอิ่ม เธอกะพริบตาปรับสายตา พลางยกมือขึ้นกดขมับเบา ๆ ความรู้สึกแรกที่เข้ามาคือความแปลกใจ

นี่มัน…ห้องนอน

ดารินทร์นิ่วหน้าอย่างสับสน เธอจำได้แม่นว่าเมื่อคืนเธอนั่งดูซีรีส์อยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น เธอเหนื่อยเกินกว่าจะลุกไปไหน และสุดท้ายก็เผลอหลับไปตรงนั้น แต่ตอนนี้กลับพบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงของตัวเอง ผ้าห่มคลุมถึงอก หมอนวางตรงแน่นพอดีราวกับมีใครจัดไว้ให้

เธอค่อย ๆ ยันตัวลุกขึ้น นั่งพิงหัวเตียงด้วยความมึนงง ความคิดตีกันอยู่ในหัว

‘คุณตะวัน’

เธอพึมพำชื่อนั้นในใจ เพราะมั่นใจว่าเป็นเขาแน่ ๆ

หัวใจของดารินทร์เริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะ ความสงสัยปนวุ่นวายถาโถมเข้ามา เธอไม่รู้ว่าควรดีใจ หรือควรรู้สึกกระอักกระอ่วนกับความเอาใจใส่แบบเงียบ ๆ ของเขา

“โอ๊ย ช่างเถอะ” เธอห้ามความคิดตัวเอง “ตอนนี้กี่โมงแล้วเนี่ย”

เมื่อเห็นว่าตอนนี้เกือบ 7.30 น.แล้ว ดารินทร์ก็รีบลงจากที่นอน เธอต้องรีบไปทำงานเพราะเดี๋ยวจะสาย

ระหว่างที่ดารินทร์อยู่ที่คอนโดของทิศตะวัน เธอขอเปลี่ยนกะเข้างานเป็นเวลา 8.30 น.ของทุกวัน เธอรอให้ทิศตะวันออกไปทำงานก่อนที่เธอจะออกไป เป็นแบบนี้มาสองอาทิตย์แล้ว โดยที่เขาไม่รู้

จนกระทั้งวันหนึ่งกิตติชัยพาภรรยาไปตรวจครรภ์ ระหว่างทางที่กลับภรรยาของเขาขอให้แวะที่คาเฟ่แห่งหนึ่ง เขาเองก็ลืมไปเลยว่าดารินทร์เคยทำงานที่นี่ เพราะตอนที่ดารินทร์ย้ายเข้าไปอยู่ในคอนโดของทิศตะวัน เขาจ้างให้เธอลาออกจากงาน โดยเขาจะยอมจ่ายเงินเดือนให้เธอมากกว่าที่คาเฟ่สองเท่าเพื่อให้เธออยู่เฉย ๆ ที่คอนโดจนกว่าจะคลอด

และความบังเอิญก็เกิดขึ้นเมื่อเขาผลักประตูเข้าไปก็เห็นคนที่เจ้านายฝากฝังให้เขาช่วยเป็นหูเป็นตา กำลังอุ้มท้องกลม ๆ นั้นยืนเช็ดโต๊ะอยู่ เป็นสัปดาห์แล้วที่เขาไม่เห็นดารินทร์ ความคิดแรกที่เข้ามาในหัวคือ ทำไมท้องของเธอโตกว่าท้องของภรรยาของเขาซะอีกทั้ง ๆ ที่ภรรยาของเขาท้องแก่กว่าตั้งสองเดือน

กิตติชัยทำทีเป็นรับโทรศัพท์แล้วบอกให้ภรรยาเดินเข้าไปนั่งด้านในก่อน ส่วนเขาขอออกไปคุยงานกับท่านประธานสักครู่

“คุณตะวันครับ”

‘มีอะไรครับคุณกฤษณ์’

“คือผมเห็นคุณไข่มุกครับ”

‘เธอไปตรวจครรภ์เหรอ ไม่เห็นบอกผมเลย’ เขาคิดว่ากิตติชัยเจอดารินที่คลินิกฝากครรภ์ เพราะเขารู้ว่าวันนี้เลขาของเขาลางานเพื่อพาภรรยาไปตรวจครรภ์

“เปล่าครับ”

‘เธอช็อปปิ้งอยู่เหรอ’ เขาถามเพราะไม่รู้

“เปล่าครับ”

‘คุณก็บอกมาสิครับ’ เขาเหนื่อยที่จะเดา

“ผมเจอคุณไข่มุกที่คาเฟ่ครับ”

‘อ๋อ เธอคงหิว’

“เธอไม่ได้หิวครับ แต่เธอกำลังทำงานอยู่” กิตติชัยบอกออกไปตรง ๆ

‘ว่าไงนะ!!’

“ผมว่าคุณไข่มุกยังไม่ได้ลาออกจากงานครับ”

‘คุณจะบอกว่าเธอโกหกผมงั้นเหรอ’ นี่เป็นสิ่งที่เขาไม่คาดคิดมาก่อน การที่เธอยอมย้ายมาอยู่กับเขา ทำให้เขาเข้าใจว่าเธอคงจะลาออกจากงานเรียบร้อยแล้ว ที่ไหนได้เธอยังแอบบออกไปทำงาน

“ครับ”

ทิศตะวันวางสายไป เขากำลังข่มใจแล้วเซ็นเอกสารตรงหน้าต่อ เพียงไม่นานข้อความของเขาก็แจ้งเตือน ทันทีที่เปิดดูรูปถ่ายของดารินทร์ กำลังทำงานอยู่ในร้าน แม้จะสวมเสื้อโค้ทตัวยาว แต่หน้าท้องที่โตขึ้นอย่างชัดเจนก็ปิดไม่มิด ทิศตะวันกำหมัดแน่น ทั้ง ๆ ที่ตอนแรกคิดว่าเธอจะว่านอนสอนง่าย ตอนนี้เขาขอถอนคำพูดแล้วกัน

“คุณไข่มุกไปทำงานทุกวันเลยครับ ผมแอบถามพนักงานในร้านมาแล้ว”

ทิศตะวันมองรูปด้วยแววตาแข็งกร้าว กรามขบแน่นจนเป็นสัน

“กล้าดียังไง”

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนพิเศษ 6 ช้างเท้าหลัง

    เย็นวันหนึ่งในบ้านหลังใหญ่ กลิ่นอาหารที่เพิ่งทำเสร็จยังอวลอยู่ในอากาศ เสียงหัวเราะใส ๆ ของเด็ก ๆ ทำให้บ้านทั้งหลังดูมีชีวิตชีวาอย่างบอกไม่ถูกนภัและนพกรนั่งข้างกันบนพรมกลางห้อง กำลังเถียงกันเรื่องตัวต่อชิ้นสุดท้าย นพกรทำหน้าบึ้งนิด ๆ ส่วนนภัสยกคางอย่างไม่ยอมแพ้ แต่สุดท้ายก็หัวเราะออกมาพร้อมกันเหมือนเคย เพราะมีเสียงเล็ก ๆ ของน้องสาวฝาแฝดวัยสองขวบดังแทรกขึ้นมา“ของหนู...ของหนู...”เด็กน้อยทั้งสองขยับเข้ามาแย่งตัวต่ออย่างไม่รู้เรื่องรู้ราว ทำเอาพี่ ๆ หยุดเถียงแล้วหันมองหน้ากัน ก่อนจะยอมยกชิ้นส่วนให้พร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย“ให้น้องก็ได้” นพกรพูดเบา ๆ“ใช่ เดี๋ยวเราหาใหม่ก็ได้” นภัสเสริม พลางลูบหัวน้องอย่างเอ็นดูภาพนั้นทำให้คนเป็นแม่ที่ยืนมองอยู่ข้าง ๆ เผลอยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน แขนของเธอถูกโอบจากด้านหลังโดยคนเป็นพ่อที่เพิ่งเดินเข้ามา เขาซบคางลงบนไหล่ของเธออย่างคุ้นเคย“บ้านเราวุ่นวายดีนะ” เขากระซิบ“วุ่นวาย...แต่ก็มีความสุข” เธอตอบ พลางเอนตัวพิงเขาเล็กน้อยสายตาของทั้งคู่มองไปยังลูก ๆ ที่กำลังเล่นกันอยู่ เสียงหัวเราะ เสียงงอแงเล็ก ๆ และเสียงเรียกพ่อกับแม่ดังสลับกันไปมาอย่างไม่ขาดสาย

  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนพิเศษ 5 เก็บสีหน้าไม่เก่ง NC+

    ประตูห้องทำงานถูกเคาะเบา ๆ สองครั้ง ก่อนจะเปิดออกช้า ๆ“เรียกมุกมามีอะไรเหรอคะ” ดารินทร์เอ่ยถาม ขณะที่ยังยืนอยู่หน้าประตู ด้วยสีหน้าสงบแต่แฝงด้วยความสงสัยเล็กน้อยทิศตะวันที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานเงยหน้าขึ้นมองทันที แววตาของเขาไม่ได้เข้มดุเหมือนเวลาทำงาน แต่กลับเต็มไปด้วยความกังวลที่ซ่อนเอาไว้ไม่มิด“มานี่ก่อน” เขาพูดเสียงเรียบพลางกวักมือเรียกภรรยาสุดที่รักเธอเดินเข้าไปใกล้ ก่อนจะนั่งลงตรงเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม แต่ยังไม่ทันได้ถามอะไรต่อ เขาก็พูดขึ้นมาก่อน“พี่อยากให้มุกหยุดงาน” คำพูดสั้น ๆ แต่ชัดเจน ทำให้เธอชะงักไปเล็กน้อย“หยุด...ตอนนี้เลยเหรอคะ” เธอรู้ดีว่านี่คือคำสั่ง เพราะเขาขอร้องเรื่องนี้กับเธอหลายครั้งแล้ว แต่เธอก็ยังดื้อ วันนี้เขาเลยใช้น้ำเสียงที่ฟังแล้วรู้สึกว่านั่นคือคำสั่ง“ใช่ครับ” เขาพยักหน้า สายตามองไปที่หน้าท้องของเธอโดยอัตโนมัติ “คุณกำลังท้องนะ งานมันหนัก พี่ไม่อยากให้ที่รักเสี่ยงอะไรทั้งนั้น”น้ำเสียงเขาไม่ได้แข็ง แต่หนักแน่นพอจะรู้ว่าเขาคิดมาดีแล้วดารินทร์เม้มปากนิดหนึ่ง ก่อนจะพูดอย่างใจเย็น“มุกเข้าใจนะคะ...แต่ขอทำต่ออีกแค่สองเดือน ได้มั้ยคะ แค่ให้จบโปรเจกต์นี้ก่อน”ทิ

  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนพิเศษ 4 เสียสละ

    เสียงหัวเราะใส ๆ ดังลอยมาตามลมยามบ่าย ก่อนที่เจ้าตัวเล็กสองคนจะวิ่งฝ่าประตูเข้ามาอย่างไม่เกรงใจโลก กระเป๋านักเรียนยังคงสะพายติดหลัง“แม่จ๋า...ดูหนูสิ”เด็กผู้หญิงตัวน้อยผูกผมหางม้าสองข้างวิ่งนำมา ใบหน้ากลมป่องแดงระเรื่อจากการวิ่ง ดวงตาเป็นประกายเหมือนมีดาวเล็ก ๆ ซ่อนอยู่ในนั้น เธอยกกระดาษที่วาดเละเทะขึ้นมาอวดเต็มที่“วันนี่ที่โรงเรียนหนูวาดรูปพ่อ แม่ แล้วก็หนูเองนะคะ” เธอบอกแม่ด้วยน้ำเสียงเจื้อยแจ้ว“แล้วผมล่ะ” เสียงเล็ก ๆ อีกเสียงรีบแทรกขึ้นมา นพกรที่วิ่งตามมาติด ๆ ชะโงกหน้าดูแล้วทำหน้ายุ่ง “ทำไมผมตัวเล็กกว่าพี่อีก”“ก็พี่เป็นพี่ไง” เธอตอบอย่างมั่นใจสุด ๆ พร้อมยักไหล่เล็ก ๆ“แต่เราเกิดพร้อมกันนะ” เขาเถียงทันควัน ก่อนจะหันมาฟ้องคนเป็นแม่ “แม่ครับ พี่ขี้โกงอ่ะ”คนเป็นแม่หลุดหัวเราะเบา ๆ มองสองแสบที่ยืนเท้าสะเอวใส่กันเหมือนผู้ใหญ่ย่อส่วน“งั้นใครเป็นพี่ ใครเป็นน้องกันนะ” เธอพูดแหย่“หนูเป็นพี่ค่ะ เพราะหนูพูดเก่งกว่า” นภัสรีบยกมือขึ้น“ไม่จริง! ผมพูดเก่งกว่า” เด็กผู้ชายรีบพูดรัวทันที “แม่ครับ ฟังนะผมรักแม่ที่สุดในโลก รักมาก ๆ มากกว่าพี่อีก”“เฮ้!” นภัสหันขวับ “งั้นหนูก็รักแม่ที่สุดในจัก

  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนพิเศษ 3 ทิศเหนือ

    ชายหนุ่มวางสายจากผู้เป็นพ่อที่โทรตามให้กลับบ้านเพราะบอกว่ามีเรื่องด่วน เขามองภาพใครคนหนึ่งที่วางอยู่ตรงโต๊ะข้างเตียง เธอผู้ซึ่งเคยตามตัวเขาเป็นเงา แล้วอยู่มาวันหนึ่งก็หายตัวไป เขารู้แค่เรื่องเดียวคือเธอมาเรียนที่ต่างประเทศ เขารู้แค่ว่าเธออยู่ประเทศไหน แต่ไม่รู้เมืองที่เธออยู่ พยายามหาช่องทาติดต่อก็ไม่มี “ยังหาไม่เจอเลย ต้องกลับไปแล้วอย่างนั้นเหรอ” หลังกลับประเทศไทยได้ไม่กี่วัน เขาก็ต้องเข้าไปรับผิดชอบงานในบริษัทแทนน้องชาย “พี่เหนือ...เหม่ออะไรอยู่เหรอ” ทิศตะวันเดินเข้าไปในห้องทำงานพี่ชาย ซึ่งเคยเป็นห้องประจำตำแหน่งของเขา “วันนี้พี่รู้สึกปวดหัว ฝากนายออกไปคุยงานแทนหน่อยนะ” “แล้วพี่จะไปไหน” “ว่าจะไปหาหมอสักหน่อย ปวดแบบนี้มาสักพักแล้ว” “หักโหมเกินไปหรือเปล่า พี่ควรพักบ้าง” “อืม ก็คงต้องเป็นแบบนั้น” ทิศเหนือขับรถไปถึงโรงพยาบาลเอกชนที่ใกล้บริษัทที่สุด เขาเดินไปยังเคาน์เตอร์ ยื่นบัตรประชาชนแล้วตอบคำถามเจ้าหน้าที่ไม่กี่คำก็โดนเรียกให้ไปที่ห้องตรวจ “รวดเร็วทันใจดีจริง ๆ” เขาพึงพอใจกับก

  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนพิเศษ 2 สมาชิกคนใหม่

    “ปัง!!”เสียงพรุกระดาษดังขึ้นทันทีที่ทิศตะวันและดารินทร์เดินเข้าไปในบ้าน เพราะหลังจากที่ทิศตะวันโทรบอกทุกคนว่าดารินทร์ท้อง การเซอร์ไพรส์ก็เริ่มขึ้น“ยินดีต้อนรับสมาชิกคนใหม่” เสียงเด็ก ๆ ที่ถูกเตี๊ยมกันไว้ก็พูดขึ้นมาพร้อมกัน ตามด้วยเสียงโห่ร้องดีใจ“ฮึบ!” ทิศตะวันอุ้มนภัสขึ้น“พ่อจ๋าไหนน้อง”“น้องอยู่ในนี้ครับ” เขาเอามือลูบท้องของดารินทร์เบา ๆ“น้อง” นพกรวิ่งไปกอดแม่เอาหน้าซุกไปที่ท้องของเธอ“เบา ๆ ครับ” ทิศตะวันรีบห้าม “เดี๋ยวแม่ก็เจ็บหรอก”“ไม่เป็นไรค่ะ” เธอย่อตัวลงข้าง ๆ ลูกชาย“ดีขึ้นบ้างหรือยังลูก” ทิพย์สุดาถามด้วยความเป็นห่วง เธอมาที่นี่ตั้งแต่เช้าเพื่อช่วยเลี้ยงหลาน“พอได้ทานยาที่หมอให้มาก็ดีขึ้นมากเลยค่ะ”“งั้นก็ดีแล้วล่ะ ลูกต้องพักผ่อนให้เยอะ ๆ นะ”“ค่ะคุณแม่”“น้องผู้หญิงหรือผู้ชายฮะ”“ยังไมรู้เลยจ่ะ” เธอตอบลูกชาย “น้องอาร์มอยากได้น้องผู้หญิงหรือผู้ชายละคะ”“ผู้ชายฮะ” นพกรตอบโดยไม่ต้องคิด “ผมจะเล่นกับน้อง”“แล้วน้องเอิร์นล่ะ อยากได้น้องผู้หญิงหรือผู้ชาย” ทิศตะวันถามลูกสาว“ผู้หญิงค่ะ หนูจะเล่นกับน้อง”คำตอบของลูกทั้งสองคนทำให้ดารินทร์กับทิศตะวันมองหน้ากัน ไม่รู้ว่าจะเป็นชายห

  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนพิเศษ 1 คุณสมบัติของสามีที่ดี

    ณ.โรงพยาบาลเอกชนใครจะไปรู้ว่าหลังจากที่ย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านหลังใหม่เพียงแค่สองวัน ดารินทร์จะมีอาการคลื่นไส้อาเจียนจนทิศตะวันไม่เป็นอันทำอะไร เขาเป็นห่วงเมียรักมาก จนต้องเฝ้าตลอดไม่ยอมไปทำงาน“คนไข้มีอาการมากี่วันแล้วคะ”“สองวันค่ะ”“ประจำเดือนมาครั้งล่าสุดเมื่อไหร่คะ”“เดือนที่แล้วค่ะ”“เดี๋ยวคนไข้เข้าไปในห้องน้ำแล้วเก็บฉี่ใส่กล่องนี้นะคะ”“ค่ะ” ดารินทร์พอจะเดาออกว่าหมอกำลังจะตรวจหาอะไร เพราะตอนที่เธอท้องเจ้าแฝด หมอก็เคยให้เธอทำแบบนี้“เดี๋ยวผมไปเป็นเพื่อน”“ไม่ต้องหรอกค่ะ คุณนั่งรอในนี้แหละ เรามีพยาบาลคอยอำนวยความสะดวกให้คนไข้อยู่ด้านนอกค่ะ”“ภรรยาของผมจะเป็นอะไรมากมั้ยครับ”“ไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ หมอสันนิษฐานว่าอาจจะเป็นอาการแพ้ท้อง”“พะ...แพ้ท้องเหรอ ภรรยาของผมกำลังท้องเหรอครับ”“ต้องรอผลตรวจก่อนค่ะ หมอถึงจะยืนยันได้”“ครับ”ทิศตะวันก้มมองนิ้วตัวเอง เขากำลังนับว่าตอนนี้เขามีอยู่สองคนแล้วถ้าเพิ่มมาอีก 1 ก็เป็นสาม แต่ถ้าเพิ่มมาอีก 2 ล่ะ เฮ้ย! นี่เขาจะมีลูกตั้งสี่คนเลยนะ ระหว่างที่ทิศตะวันกำลังเหม่อลอย ดารินทร์ก็เดินกลับมา เธอนั่งลงข้าง ๆ เขา สังเกตสีหน้าที่แดงไปจนถึงใบหู

  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนที่ 63 ดูดอะไร NC

    พรึ่บ!เพราะอยากใกล้ชิด เขาจึงไม่สามารถปล่อยเธอไปได้ ดารินทร์ถูกรวบเอวไว้แล้วดึงกลับลงมา เขาพลิกตัวเธอให้อยู่ใต้ร่างของเขาตามเดิมแล้วจูบเธอในทันทีโดยที่เธอยังไม่ทันได้ตั้งตัว “อื้อ”ปากเล็กได้รูปพยายามร้องประท้วง แต่เจ้าของลิ้นหนายังไม่หยุดกวาดต้อนความหวานภายในโพลงปากนั้น มือหนาลูบไปทั่วเร

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-26
  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนที่ 57 ใจลอย

    ภายในห้องประชุมในตอนบ่ายทิศตะวันถอนหายใจเฮือกใหญ่ เมื่อรู้ว่าเขมมิกาเข้าร่วมการประชุมครั้งนี้ด้วย มันเป็นการประชุมเกี่ยวกับแคมเปญใหม่ที่เธอเป็นพรีเซนเตอร์เขมมิกาก็ยังคงอยู่ในบริษัทในฐานะนางแบบคนสำคัญ สัญญาของเธอยังมีผล เขารู้ดีว่าเธอไม่มีทางปล่อยให้เขาได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขแน่ ๆ“เรายังคงต้องทำงาน

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-25
  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนที่ 55 สองทางเลือก

    “อ๊ะ ขอร้องล่ะ” ดารินทร์อ้อนวอน เธอจะปล่อยให้เหตุการณ์ซ้ำรอยอีกไม่ได้ทิศตะวันเงยหน้าขึ้นไป เขาเอามือเช็ดน้ำใส ๆ ที่เลอะอยู่ตรงมุมปาก นั่นยิ่งทำให้ดารินทร์อายจนแทบเทรกแผ่นดินหนีเขาโน้มหน้าเข้าไปหาเธอ จูบเธออย่างเร่าร้อน มือหนาก็บีบจีบไปทั่วจนคนใต้ร่างตัวสั่น“อื้อ...คุณ” เธอเอามือผลักอกของเขาก่อนจะ

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-24
  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนที่ 48 เสียท่า

    ทิศเหนือตัดสินใจเดินตามน้องชายออกไปอย่างเงียบ ๆ เขาไม่พูดอะไรในทันที เพราะรู้ว่าทิศตะวันยังไม่พร้อมรับฟังในตอนนี้...น้ำเสียงที่พูดกับพ่อเมื่อครู่สะท้อนความกดดันชัดเจน เขาเข้าใจดีว่าน้องชายไม่ได้ตั้งใจจะต่อต้าน แค่ยังหาทางออกให้ตัวเองไม่เจอทิศเหนือลอบถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงนิ่ง เรียบ แต

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-23
Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status