ทิ้งขว้าง

" ไม่นะอย่าทิ้งชั้นไว้ตรงนี้ ได้โปรด​ให้ชั้นกลับด้วย

" มันหมดหน้าที่ของพวกเราแล้ว ขอโทษ​ด้วย​นะครับที่ต้องทำแบบนี้​แต่พวกเราไม่สามารถ​ขัดคำสั่งคุณฮาเตอร์​ได้จริงๆ

" ให้ชั้นกลับด้วยเถอะนะ ชั้นไม่มีที่ไปจริงๆ

" คุณ​ฮาเตอร์​ฝากให้

เธอโกรธ​จัดเมื่อเห็นเงินจำนวนหนึ่งที่ชายตรงหน้ายื่นให้

" ชั้นไม่รับ

" รับไว้เถอะนะครับอย่าทำพวกเราลำบากใจเลย

" งั้นเอาเงินนี่ไปแบ่งกันแลกกับหาบ้านพัก​ใกล้ที่นั่นมากที่สุด และชั้นสัญญา​ว่า​จะไม่ทำอะไรที่ทำให้พวกคุณ​ต้องเดือดร้อน

" เอาไงดี

ชายตรงหน้าหันไปถามเพื่อนร่วมงานอีกสองคน

" แล้วจะแน่ใจได้ยังไงว่า​เธอจะไม่ทำพวกเราเดือดร้อน

" นั่นสิ

" เชื่อใจชั้นสักครั้ง​เถอะนะ อีกอย่างเงินนี่ไม่ใช่น้อยๆพวกคุณ​ไม่สนใจหรอ

" แต่ถ้าคุณ​ฮาเตอร์​รู้เข้าพวกเราแย่แน่ๆ

" เขาไม่มีทางรู้ถ้าไม่มีใครพูดถึงเรื่องนี้

" แล้วพวกเราจะมั่นใจ​ได้​ยังไง​ว่าคุณเอง​จะไม่เอาไปพูดให้คุณ​ฮาเตอร์​

" ก็เห็นๆอยู่​ว่าเขาไม่ได้​ต้องการที่จะเจอชั้นเลย

ชายทั้งสามปรึกษา​กันอยู่สักพัก​จนตัดสินใจ​ตกลงรับข้อเสนอ​ของเธอ

" ขึ้นรถ

เมื่อเธอได้ยินดังนั้นจึงรีบขึ้นรถทันที​

" บ้านหลังนี้เพิ่งประกาศ​ให้เช่าเมื่ออาทิตย์​ก่อน​ พอดีเจ้าของบ้านย้ายกลับไปอยู่ต่างจังหวัด​

" ชั้นสนใจ​บ้านหลังนี้

" งั้นก็โทรคุยกับพวกเขาเอง ถ้าไม่มีอะไรแล้วพวกเราตัวตัวก่อนนะ ส่วนเงินนี่มันเยอะเกินไป​พวกเรา​คุย​กันแล้วว่าจะแบ่งให้คุณ​ส่วนหนึ่ง

" ไม่เป็นไร​ชั้นพอมีอยู่

" รับไว้เถอะนะครับ เผื่อมันจำเป็นต้องใช้ในอนาคต​

" ขอบใจ​นะที่ช่วย ส่วนเรื่องที่ผ่านมาชั้นจะไม่ถือโทษ​โกรธ​อะไรพวกคุณ​เพราะชั้นรู้ว่ามันเป็นหน้าที่ที่ต้องทำ

" ผมเองก็ขอโทษ​ด้วยที่ช่วยอะไรได้ไม่มาก ส่วนที่ต้องรับเงินนี่ก็เพราะพวกเราต่างก็มีภาระ​ที่ต้องรับผิดชอบต่อครอบครัว​หวังว่าคุณ​คงเข้าใจนะ

" ไม่เป็นไร​ชั้นเข้าใจ​

จากนั้นพวกเขาก็รีบพากันกลับไปยังคฤหาสน์​

" เป็น​ไงบ้างทุกอย่าง​เรียบร้อย​ดีมั้ย

" เรียบร้อย​ดีครับ

" ดีมาก แล้วเธอรับเงินนั่นมั้ย

" เธอรับเงินนั่นเรียบร้อย​แล้ว​ครับ​

" ก็ดี ทีแรกก็นึกว่าเธอจะเล่นตัวไม่ยอมรับเงินนั่นซะอีก

" เธอคงจำเป็นต้องใช้มั้งครับ

" แยกย้ายกันไปทำหน้าที่ตัวเองได้แล้วชั้นจะพักผ่อน​

" ครับคุณ​ฮา​เตอร์​

...

เช้าวันต่อมา..

" เข้าไม่ได้​นะครับ

" ชั้นไม่ได้​จะเข้าไปแต่เอานี่มาให้ลูกต่างหาก

เธอโชว์​กระติก​เก็บความเย็นซึ่งข้างในบรรจุ​น้ำนมที่เธอปั๊มใส่ภาชนะ​เอาไว้อย่างดี

" ผมเกรงว่า​จะเอาเข้าไปให้ไม่ได้​

" ได้โปรด​เห็นใจ​กันบ้าง

" ก็เห็นใจอยู่หรอกครับแต่คงช่วยอะไรไม่ได้​จริงๆ​

" ทำไมจะไม่ได้ก็ลูกชั้นต้องกินนม

" แต่คุณ​ฮาเตอร์​สั่งห้ามไม่ให้คุณ​เอาอะไรเข้าไปข้างใน ส่วนเรื่องนมนั้นไม่ต้องเป็นห่วงเพราะคุณ​ฮาเตอร์​จัดเตรียมไว้ให้คุณ​หนูเรียบร้อย​แล้ว​

" นมอะไรมันจะมีประโยชน์​เท่านมแม่

" ผมทราบครับแต่มันเป็นความ​ต้องการ​ของคุญฮาเตอร์​ซึ่งผมขัดเขาไม่ได้​จริงๆ​

" งั้นก็แอบๆเอาเข้าไปโดยที่ไม่ต้องให้เขารู้สิ

" มัน​ไม่ได้​ง่ายขนาดนั้น

" ไม่ง่ายก็ทำให้มันง่ายสิ

" ยังไง​

" ก็รอจังหวะ​ที่​เขาไม่อยู่แอบเอาเข้าไปเก็บไว้ในตู้แช่นม

" แต่ผมไม่สามารถ​เข้าไปในนั้นได้ถ้าคุณ​ฮาเตอร์​ไม่อนุญาต​

" ส่งต่อไปให้แม่บ้าน ชั้นคิดว่าพวกเธอคงเข้าใจ​หัวอกคนเป็นแม่อย่างชั้น

" คือผมก็อยากช่วยอยู่หรอกแต่ก็ไม่อยากซวยทีหลัง

" ขอร้อง​ช่วยชั้นหน่อย ตอนนี้​ชั้นไม่สามารถ​เจอลูกได้แต่อย่างน้อยๆก็ให้ชั้นได้มีความรู้สึก​เหมือนกับยังได้ให้นมแก

เธอคุกเข่า​อ้อนวอน​ชายตรงหน้าด้วยน้ำเสียงสั่น

" อย่าทำแบบนี้เลยนะครับ มันทำผมลำบากใจ

" ชั้นจะคุกเข่าอ้อนวอนอยู่แบบนี้จนกว่าคุณ​จะยอมช่วย

" อ่ะๆ เดี๋ยว​ผมจะพยายาม​ช่วยแล้วกัน

" ขอบคุณ​มาก ขอบคุณ​จริงๆ​

เธอรีบขอบคุณ​ชายตรงหน้าด้วยความทราบซึ้ง