บทที่ 9

กริชไม่มีเงินแม้แต่จะประกันตัว เขาไม่มีญาติคนอื่นอีก และที่เป็นห่วงมากที่สุดก็คือย่าซึ่งนอนติดเตียงอยู่เพียงลำพัง ในตอนกลางวันกริชจะจ้างป้าละไม ซึ่งเป็นคนในชุมชนเดียวกันดูแลย่าของเขา แต่ในตอนกลางคืนป้าละไมเองก็ต้องกลับไปนอนที่บ้านและเตรียมทำขนมขายเพื่อหารายได้อีกทางหนึ่ง

กริชพยายามดิ้นรนและเล่าความจริงว่าเขาเพิ่งขี่รถคันนั้นออกมาจากบ้านของเมฆาเพื่อไปซื้อยาให้ย่า รถคันนั้นถูกจอดไว้เพราะเขานำไปจำนำ แต่เพราะไม่มีสัญญาใด ๆ รวมถึงเมฆาก็ปฏิเสธทุกคำให้การของกริช ทางรอดของเขาจึงช่างน้อยนิด

“เจตน์มึงช่วยไปดูย่าหน่อยได้ไหม อย่าบอกย่าว่ากูติดคุก ให้บอกว่ากูได้ทุนไปฝึกงานต่างประเทศ แล้วกูจะได้เงินรางวัลเขียนแบบเครื่องยนต์ของโรงงานประมาณสองแสนบาทช่วงสิ้นเดือน มึงไปรับแทนกูแล้วเอาไปเป็นค่าคนดูแลย่า ขอร้องป้าละไมให้ช่วยหน่อย เขารักย่า คงเห็นใจอยู่พอสมควร”

กริชบอกเพื่อนเพียงคนเดียวที่มาช่วยเขาวิ่งเต้นและดำเนินการต่าง ๆ รวมถึงเป็นธุระเรื่องย่าที่เขากังวลที่สุด

การบอกว่าต้องไปดูงานที่ต่างประเทศอาจยื้อเวลาได้ระยะหนึ่ง เพราะตั้งแต่เรียนในชั้นมหาวิทยาลัย กริชก็เป็นตัวแทนของคณะไปแข่งขันและประกวดโครงการต่าง ๆ อยู่บ่อยครั้ง และเมื่อกลับมาผู้เป็นย่าจะยิ้มกว้างด้วยความภาคภูมิใจ เขายอมให้ความสุขเดียวของคนติดเตียง ที่เป็นความหวังของย่าหมดสิ้นลงไปไม่ได้

“ชั่วคราวน่ะได้ แต่ถ้านาน ๆ ไป ย่ามึงก็ต้องสงสัยไอ้กริช”

“มึงไปขอให้เด็กคนนั้นช่วยมาเป็นพยานให้กูได้ไหม เด็กที่ชื่อหนูเมล” กริชถามเพื่อนด้วยความหวังอันริบหรี่

เจตน์ส่ายหน้า แถมต่อท้ายประโยคที่เป็นการเปิดประตูห้องขังใส่หน้านักโทษไร้มลทินอย่างเขาให้ยิ่งหมดแรงว่า

“เด็กคนนั้นบอกว่าไม่รู้เรื่อง ไม่มีใครมาเอามอเตอร์ไซค์ที่บ้านทั้งนั้นว่ะกริช”

“ไม่จริง เด็กนั่นโกหก”

“ทำใจเถอะว่ะกริช หลักฐานมันชี้มาที่มึง แถมมึงไม่มีเงิน ไม่มีทนายเก่ง ๆ คอยวิ่งเต้นให้ รับสารภาพในชั้นต้นซะ จะติดคุกน้อยที่สุด”

“แต่กูไม่ได้ทำ”

“กูรู้ แต่ไม่มีใครเป็นพยานให้มึงไง มึงต้องเลือกระหว่างสู้แล้วติดนาน กับคิดซะว่าเป็นเวรกรรมแล้วเลือกทางที่เจ็บตัวน้อยที่สุด คุกมันมีไว้สำหรับขังคนจน มึงเข้าใจไหม”

สุดท้ายคำพูดของเจตน์ก็เป็นเรื่องจริง เขาดิ้นไม่หลุดและถูกพิพากษาให้ติดคุกนานถึงห้าปี

จากบัณฑิตเกียรตินิยมที่มีอนาคตสดใสรออยู่เหมือนตะวันดับในชั่วพริบตา ไหนยังจะย่าที่ชายหนุ่มไม่สามารถดูแลได้อีกแล้ว สุดท้ายย่าก็จากเขาไปในปีที่สามของการจองจำ

แต่ที่เจ็บใจที่สุดคือไอ้สารเลวเมฆายังมีหน้ามาเยี่ยมเขาถึงเรือนจำเพื่อติดต่อให้กริชเป็นเครือข่ายขายยาบ้าในคุกให้มันอีก คล้ายว่ามันไม่สะทกสะท้านกับการที่ทำลายชีวิตผู้บริสุทธิ์ไปทั้งคน ความหวังที่จะให้ย่าได้เห็นเขาใส่ชุดครุยและตอบแทนที่ดูแลเขาแทนพ่อแม่ที่เสียชีวิตไปตั้งแต่ยังเด็กเป็นเพียงลมพัดผ่านอันเลื่อนลอย โซ่ตรวนและอาญาที่เขาได้รับอย่างอยุติธรรมกลายเป็นความจริงที่ต้องแบกรับและคงเป็นตราบาปไปตราบชั่วชีวิต ต่อให้พยายามล้างอย่างไรประวัติของเขาก็ไม่มีวันกลับมาขาวสะอาด รอยมลทินที่ถูกแต้มจนเปรอะเปื้อนโดยเรียกร้องความรับผิดชอบจากใครไม่ได้ เขาจะจัดการสาดความโสมมคืนกลับไปยังต้นตอแห่งความเลวร้ายด้วยตนเอง นี่คงเป็นสิ่งเดียวที่เขาจะทวงคืนให้กับตนเองและวิญญาณของย่าที่ล่วงลับในปรโลก

คู่พี่น้องที่เสวยสุขอยู่บนความทุกข์ของครอบครัวเขาตลอดหลายปีที่ผ่านมาโดยไม่มีท่าทีสะทกสะท้าน เมฆากลายเป็นเอเจนต์ค้ายารายใหญ่ของจังหวัด กอบโกยเงินทองจากหยาดน้ำตาของคนอื่นไม่รู้เท่าไรต่อเท่าไร ส่วนน้องสาวตัวดีที่ครั้งแรกเขาเองเคยคิดจะละเว้นเพราะเห็นแก่ความเป็นผู้เยาว์ในวันที่เธอเลือกจะโกหกเพื่อปกป้องพี่ชายตนเอง และแน่นอนว่านั่นคือการช่วยผลักเขาเข้าสู่ประตูเรือนจำ เขาเกือบจะอโหสิกรรมให้เพราะหญิงสาวในตอนนั้นอายุเพียงสิบสามปีเท่านั้น

เมลานียังเด็กเกินกว่าจะเข้าใจถึงกระบวนการยุติธรรม แต่เมื่อเขาพบเธออีกครั้งและถามว่าเคยพบกันมาก่อนหรือไม่ เด็กสาวคนนั้นกลับลืมเลือนคนที่เคยถีบเข้าไปอยู่ในตะรางแทนพี่ชายได้ลงคอ ถึงตอนนี้กริชเองก็ไม่แน่ใจว่าเมลานีจำเรื่องราวที่ผ่านมาไม่ได้จริง ๆ หรือเธอเสแสร้งแกล้งทำเป็นจำเขาไม่ได้ เพราะทุกครั้งที่ถามถึงเมฆาพี่ชายของเธอ เมลานีมักเลี่ยงที่จะตอบอยู่เสมอ

สำหรับกริช ถ้าเพียงแต่ครั้งแรกที่เจอกัน หญิงสาวแสดงอาการตกใจ เสียใจ และยอมขอโทษที่ไม่ยอมเป็นพยานให้เขาเมื่อเจ็ดปีก่อน ชายหนุ่มอาจจะต่อว่าเธอ แต่จะปล่อยเด็กผู้หญิงคนนี้ไป แล้วเลือกจัดการกับคนที่เป็นมารสังคมตัวจริงอย่างเมฆาเพียงคนเดียว

เขาออกจากคุกมาเมื่อสองปีก่อน ได้รับอิสรภาพเพื่อจะมาพบว่าไม่มีใครรอเขาอยู่ ย่าจากไปแล้วแต่กลับทิ้งเงินประกันชีวิตซึ่งเขาไม่เคยทราบมาก่อนไว้ให้ ย่าทำตั้งแต่เมื่อยามครอบครัวของเขายังพอมีกินมีใช้ วันที่ตัวแทนประกันชีวิตนำเงินมามอบให้ เขาถึงกับกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่

กริชเป็นหลานชายคนเดียว เป็นหลานที่ไม่เคยได้ตอบแทน ไม่เคยได้มอบความสุขสบายใด ๆ ให้กับคนที่เขารักที่สุดในชีวิตเลย ในทางตรงกันข้ามแม้ในช่วงที่มืดมนที่สุด ไร้ที่พึ่งอับจนหนทาง กระทั่งตัวของย่าก็จากไปแล้ว ทว่ากลับทิ้งเงินหลักล้านไว้ให้เขาได้ตั้งตัวและเริ่มต้นใหม่

กริชเลือกทำในสิ่งที่ตนเองถนัด นั่นคือเปิดอู่ซ่อมรถจนค่อย ๆ ขยับขยายสู่การทำร้านประดับยนต์ และซื้อขายรถมือสอง ความเชี่ยวชาญที่มีผลักให้เขาทำกำไรได้เป็นกอบเป็นกำ การอยู่ในเรือนจำทำให้เขาพบและสนิทสนมกับนักโทษที่มีอิทธิพล ในขณะเดียวกันในวงการของการแต่งรถ เขาก็ได้รู้จักกับกลุ่มคนทั้งสีขาวและสีเทา เรื่องราวของเมฆาในฐานะเอเจนต์ค้ายารายใหญ่ก็เข้าถึงหูเขาไม่เคยขาด

การจะรวบตัวพ่อค้ายาเสพติดรายใหญ่ของจังหวัดพร้อมของกลางชนิดดิ้นไม่หลุดไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ก็ไม่ใช่เรื่องยากจนเป็นไปไม่ได้ เพราะเขารู้ว่าจุดอ่อนของเมฆาอยู่ที่หญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างตัวเขาตอนนี้

เมลานีจะเป็นเหยื่อล่อเรียกพี่ชายเธอออกมาให้ตำรวจรวบตัวได้แบบเบ็ดเสร็จ กริชกดฝีเท้าลงไปบนคันเร่งอย่างเต็มกำลังของเครื่องยนต์ จุดหมายปลายทางของเขาอยู่ไม่ไกล เหมือนที่จุดจบของสองพี่น้องคู่นี้กำลังใกล้เข้ามาทุกทีเช่นเดียวกัน