โหด 1

เอี๊ยด!

​เสียงเบรกรถดังเข้ามาในบ้าน ทุกคนรู้โดยไม่ต้องเดาว่าคนที่มาถึงคือใคร และคนที่มาถึงก็เดินลงส้นเท้าหนักๆ เข้ามาในบ้านด้วยสีหน้าและท่าทางตึงโกรธไม่พอใจเจ้าของบ้านหลังใหญ่ เขาต้องรีบเร่งขับรถมาเมื่อรู้ว่าพ่อแต่งภรรยาใหม่เข้าบ้าน และที่สำคัญภรรยาใหม่ แม่เลี้ยงของเขาก็เด็กคราวลูกอีกต่างหาก

​“มันหมายความว่ายังไงพ่อ...มันหมายความว่ายังไง” พอเดินเข้ามาในบ้านก็ชี้มือไปยังหน้าเด็กสาวหน้าตาละอ่อนที่ไม่ต้องเดาให้ยากว่าหล่อนคือใคร ถ้าไม่ใช่ ‘เมียใหม่ของพ่อ’ แล้วจะเป็นใครไปได้

​“ใจเย็นๆ ก่อนพี่โหด” เสียงน้องชายคนเล็กเอ่ยห้ามพี่ชายที่เดินตึงๆ ไปหยุดตรงหน้าของสาวน้อยหน้าละอ่อนหวานหยดย้อยใสซื่อ

​“มึงไม่ต้องมาห้ามก็เลยไอ้ดี หรือมึงเห็นดีเห็นงามกับเรื่องนี้ แล้วมึงล่ะไอ้เลว มึงเห็นด้วยที่พ่อมีเมียใหม่คราวลูกเหรอวะ!” เขาดันอกน้องชายคนเล็กออกห่างแล้วหันสายตาไปถามเอาคำตอบจากน้องชายคนรองตัวเอง

​“พ่อก็แก่แล้วนะพี่โหด พ่อควรมีคนดูแล ไม่ดีเหรอที่มีคนมาช่วยดูแลพ่อเราแทนเรา เพราะเราทุกคนก็ไม่ได้อยู่กับพ่อตลอด” น้องชายคนรองเอ่ยบ้าง

​“ไม่มีใครมาแทนที่แม่กูได้ทั้งนั้นแหละ แล้วเธอเถอะ ยัยเด็กนี่ก็เหลือเกิน อายุยังน้อยทำไมต้องอยากมีผัวแก่ๆ ใกล้ลงโลงด้วย” เขาเดินไปกระชากร่างเล็กที่โซฟาให้ลุกขึ้นยืนประจันหน้าตัวเองจนเท้าเล็กยืนไม่ติดพื้น

​ตุ้บ!

​เสียงกระแทกไม้เท้าดังขึ้นเมื่อลูกชายคนโตกำลังเอานิสัยคนป่ามาใช้กับคนของตัวเอง

​“มันอะไรนักหนาไอ้โหด ปล่อยน้องหนูไอซ์เดี๋ยวนี้นะ” เสียงแหบแห้งเอ่ยเสียงดังด้วยความไม่พอใจ

​“พ่อปกป้องเมียใหม่งั้นเหรอ” แล้วเขาก็ผลักคนตัวเล็กที่ตัวเองกระชากให้ลุกขึ้นลงไปกับโซฟาเหมือนเดิม

​โอ๊ย!

​เสียงเล็กดังขึ้นเมื่อกระแทกกับพนักโซฟาด้านหลัง

​“แล้วยังไง ก็นั่นเมียพ่อ พ่อก็ต้องปกป้อง” เสียงแหบแห้งเอ่ยตอบสวนกลับลูกชายคนโตทันที

​“เมียพ่อ? พูดได้เต็มปาก หัดอายเด็กในบ้านมั่งพ่อ พ่อไปโดนยาตัวไหนมา ไหนบอกจะไม่มีใครใหม่ ไหนบอกไม่มีใครมาแทนแม่ของพวกเราได้ไง แล้วทำไมวันนี้ถึงมียัยเด็กนี่ล่ะ” เขาหันไปตอบพ่อพร้อมหันมามองร่างน้อยที่นั่งก้มหน้าอยู่บนโซฟา

​“นั่นมันเมื่อก่อน และพ่อว่าแม่ของพวกแกต้องเข้าใจพ่อ พ่อแก่แล้วอย่างไอ้ดีว่านั่นแหละ พ่อต้องมีคนดูแล”

​“จ้างคนมาดูแลก็ได้ ไม่จำเป็นต้องมีแม่ใหม่ที่เด็กคราวลูกให้พวกผม พ่อก็แก่ใกล้ลงโลงแล้วยังบ้าตัณหาอีก ผมผิดหวังในตัวพ่อมาก” หฤทย์ กำเนิดกุล หรือโหด วัย 41 ปีเอ่ยตอบพ่อ เขาเป็นลูกชายคนโตของตระกูล ‘กำเนิดกุล’ เป็นเจ้าของไร่ส้มที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดสุโขทัย ชายหนุ่มรับมรดกมาจากแม่ที่จากไปเมื่อ 20 ปีที่แล้ว เขาชอบทำสวนจึงรับช่วงต่อจากผู้เป็นแม่และพัฒนามาถึงตอนนี้จนเป็นที่รู้จักของตลาดในไทยและต่างประเทศ

​ตุ้บ!

​“อุวะ! ไอ้ลูกเวร! มึงแช่งพ่อมึงสองครั้งแล้วนะไอ้โหด คำก็แก่ใกล้ลงโลง มึงสิ ใกล้ลงโลงไอ้ลูกเวร!” เสียงกระแทกไม้เท้ากับพื้นดังขึ้นพร้อมกับดันตัวเองลุกขึ้นเดินมาหาลูกชายตัวดีของตัวเอง

​“ผมไม่ได้ตั้งใจจะว่าพ่อ ไม่ได้แช่งพ่อ ผมพูดไปตามอารมณ์ ผมขอโทษ แต่มันก็จริง พ่อแก่แล้ว พ่อจะมามีเมียตอนแก่ไม่ได้ เดี๋ยวก็ช็อกตายคาอกอีเด็กนี่หรอก” เขายังคงไม่ยอมลงแม้จะพูดเบาลงแล้ว

​ลภัชดนย์ หรือเลว วัย 38 ปี เจ้าพ่อคาร์แคร์และอู่ซ่อมรถชื่อดังในกรุงเทพฯ กับดิฐา หรือดี วัย 36 ปี เจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์หนุ่มไฟแรงที่รับช่วงจากคนเป็นพ่อ สองหนุ่มได้แต่หันไปส่งสายตาให้กันแล้วพากันลุกขึ้นเดินออกจากห้องนั่งเล่นเงียบๆ เมื่อตอนนี้พ่อกับพี่ชายคนโตกำลังฟาดฟันอารมณ์กัน

​“นั่นปากมึงเหรอไอ้โหด ใครสั่งใครสอนให้มึงพูดกับผู้หญิงแบบนี้”

​“ผมพูดของผมเองแหละ ไม่ต้องมีใครสอน ผู้หญิงบางคนก็สมควรถูกเรียก ‘อี’ ว่าไหมล่ะ” แล้วเขาก็หันเบนสายตาไปทางคนที่เอาแต่นั่งก้มหน้า

​“หนูไอซ์ออกไปก่อนเถอะ เดี๋ยวฉันจะคุยกับไอ้ลูกตัวดีตามลำพังสักหน่อย” ศิวดลเอ่ยสั่งเด็กสาวที่ตัวเองเอ็นดู

​“ค่ะ คุณท่าน” แล้วเธอก็ลุกขึ้นเดินก้มหน้าออกไปจากห้องนั่งเล่น ทิ้งให้คุณท่านกับลูกชายคุยกันตามลำพังอย่างที่ท่านเอ่ยบอก

​“นั่งลง!” ศิวดลเดินกลับไปทิ้งตัวนั่งลงที่เดิมพร้อมสั่งลูกชายให้นั่งลง และหฤทย์ก็ทิ้งตัวนั่งลงโซฟาแทนที่คนที่เพิ่งเดินจากไปทันทีด้วยความหงุดหงิดฮึดฮัดในอกไม่พอใจ

​“ผมไม่ยอมหรอกนะ อย่าคิดว่าจะได้อยู่กันสุขสบายผัวเมีย”

​หึหึ

​“มึงเนี่ยนะไอ้โหด มึงก็อายุเยอะแล้ว”

​“แล้วไงครับ ผมอายุเยอะ แต่พ่ออายุเยอะกว่าผมอีก ‘อี’ เด็กนั่นอายุเท่าไหร่กันเชียว พ่อถึงเอามาเป็นเมีย เอามาเป็นแม่เลี้ยงพวกผมทั้งสามคน พ่อคิดอะไรของพ่ออยู่ พ่อไม่ใช่อายุน้อยๆ แล้วนะ ปีนี้เจ็ดสิบหกปี ใช้ไม้เท้าเดินแล้วนะพ่อ”

​“ก็หนูไอซ์น่ารัก และอายุสิบเก้าปีย่างยี่สิบ” ท่านตอบพร้อมยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย

​“น่ารัก? น่ารักน่ะน่ารักได้ แต่ไม่ใช่น่ารักจนเอามาเป็นเมีย แถมอายุสิบเก้าย่างยี่สิบ นั่นรุ่นหลานเลยนะพ่อ”

​“ไม่ดีเหรอไอ้โหด พ่ออยากมีหลาน มีทั้งเมียและหลานในคนเดียวกันไว้เลี้ยงดูเล่น”

​“ไม่มีทาง! ผมไม่ยอมให้เด็กนั่นมาเป็นแม่เลี้ยงผมหรอก”