บทที่6 ยื่นเงื่อนไข

“สำหรับฉัน... ใช้เวลาแค่สองชั่วโมงก็พอค่ะ”

น้ำเสียงของแชมเปญอ่อนโยนราวกับสายลมในฤดูใบไม้ผลิ ฟังดูนุ่มนวลแต่ก็แฝงความหวานที่ดึงดูดใจ เธอส่งรอยยิ้มให้กับชายหนุ่มทั้งสามในห้อง ก่อนจะก้าวเข้าไปใกล้เจซุส

“อย่ามองฉันแบบนั้นสิคะ เด็กน้อย…จะอายุยี่สิบเจ็ดหรือสิบเจ็ดก็ไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือความสามารถไปได้ไกลแค่ไหนต่างหาก”

“คุณรู้หรือเปล่าว่าในแฟ้มนี้มีอะไรบ้าง ถึงได้กล้าพูดว่าจะจัดการได้ภายในสองชั่วโมง?” หลังจากที่เจซุสสงสัยอยู่ครู่หนึ่ง ใบหน้าก็เปลี่ยนเป็นจริงจัง จ้องมองหญิงสาวตรงหน้า เขารู้ว่าเธอไม่ได้โกหก เพราะแววตาคู่นั้นเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจและความหยิ่งผยอง

ความมั่นใจแบบนั้นมาจากไหนกัน? บ้าจริง! เขาไม่มีทางแพ้ผู้หญิงคนนี้เด็ดขาด เพราะคู่ต่อสู้คนเดียวที่เขายอมแพ้ได้คือ นักล่าเงา เท่านั้น!

สองชั่วโมงงั้นเหรอ? แม้จะไม่กล้ายืนยัน แต่เจซุสก็ทำได้ในเวลาที่จำกัด เพียงแต่เขามีงานค้างมากมายที่ต้องจัดการ จึงต้องการเจรจากับบอสใหญ่สักหน่อย แต่ไม่คาดคิดว่าจะมีผู้หญิงที่ใจกล้าขนาดนี้ปรากฏตัวขึ้น

“แฟ้มเอกสารนี้หรือคะ? ฉันเห็นตัวเลขเกี่ยวกับเวลา พื้นที่ สถานที่ ชื่อ และภาพถ่ายบางส่วน แม้จะไม่รู้รายละเอียดชัดเจนว่าคืออะไร แต่กล้าพนันได้เลยว่า นี่คือคดีฆาตกรรมต่อเนื่องในพื้นที่กว้าง น่าจะเกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกาใช่ไหมคะ? องค์กรของรัฐบาลต้องการขอความช่วยเหลือจากตระกูลโภคินชยกุล และที่โภคินชยกุลยินดีช่วยก็เพราะ ผลประโยชน์ที่รัฐบาลสหรัฐฯ สัญญามอบให้” เธอหยุดครู่หนึ่ง มองตรงเข้าไปในดวงตาของเจซุส แล้วเอ่ยถาม “ฉันพูดไม่ผิดใช่ไหมคะ?”

แชมเปญเลิกคิ้วเล็กน้อย พูดช้าๆ แต่น้ำเสียงนุ่มนวลชัดเจน ราวกับว่าเธอรู้สถานการณ์ทุกอย่างเป็นอย่างดี

แน่นอน ทุกสิ่งที่พูดเป็นเพียงการคาดเดา และการคาดเดานั้น ก็ตั้งอยู่บนอัตราส่วนความน่าจะเป็นที่แม่นยำที่สุด

“ทำไมคุณถึงกล้ายืนยันว่านี่คือคดีฆาตกรรมต่อเนื่อง?” อธิปที่เงียบอยู่นานพลันเอ่ยปากถาม เขายังคงยืนอยู่ที่เดิม ยังมีความระมัดระวังต่อผู้หญิงตรงหน้าอย่างเต็มเปี่ยม

แม้สิ่งที่เธอพูดจะถูกต้อง! ครั้งนี้เป็นรัฐบาลสหรัฐฯ ที่ใช้ข้อแลกเปลี่ยนหลาย อย่างเพื่อขอให้โภคินชยกุลช่วยคลี่คลายคดีฆาตกรรมสามคดี แต่ตามภาพรวมที่เขาเพิ่งดูจากแฟ้มเอกสาร วิธีการก่อเหตุของทั้งสามคดีนั้นมีความแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด ยิ่งไปกว่านั้น...สถานที่เกิดเหตุของทั้งสามคดีก็อยู่ห่างกันพอสมควร

อธิปเหลือบมองคีรินหลายครั้ง แต่สิ่งที่ตอบกลับมาคือความเฉยเมยและเงียบขรึม ตามปกติของคีริน มีบางอย่างผิดปกติ หรือจะพูดว่าผิดปกติอย่างมาก ถ้าเป็นสถานการณ์ปกติ บอสใหญ่คงลุกขึ้นยืน แล้วจัดการปล่อยเธอให้คนของพวกเขาจัดการอย่างเย็นชาโดยไม่พูดอะไรสักคำ แต่ครั้งนี้บอสใหญ่เพียงแค่จ้องมองหญิงสาวอย่างเคร่งเครียดเพื่อ ตรวจสอบ

ตรวจสอบหรือ?

ตรวจสอบเกี่ยวกับอะไร?

หรือว่า...

“ฉันกล้าพนันค่ะ! ก็แค่นั้น!” แชมเปญตอบคำถามของอธิป ก่อนจะยักไหล่เล็กน้อยและยิ้มให้อีกฝ่าย หญิงสาวหันไปหาคีริน เอียงศีรษะเล็กน้อย “บอสใหญ่คะ ฉันแค่พูดตามที่คิดเท่านั้น ส่วนการตัดสินใจว่าจะให้ฉันเข้าร่วมในคดีนี้หรือไม่ ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของคุณค่ะ” แชมเปญกล่าวพร้อมกับมุมปากที่แย้มยิ้มอย่างเป็นธรรมชาติ ลักยิ้มข้างแก้มซ้ายปรากฏและหายไปต่อหน้าสายตาของคีรินอย่างรวดเร็ว

“เงื่อนไข…” คีรินเม้มริมฝีปากบาง พลางหมุนปากกาในมือเป็นวงกลมตามจังหวะที่เป็นระเบียบ นิ้วเรียวยาวของเขายังคงเคาะลงบนโต๊ะเป็นจังหวะที่สม่ำเสมอ

มีบางอย่างทำให้แชมเปญตาลาย ดวงตาสีฟ้าสวยหรี่ลงเล็กน้อย เขากำลังใช้การสะกดจิตระดับสูง! นี่คือการสะกดจิตที่แม้จะไม่ใช่เรื่องใหม่ แต่เพราะไม่ค่อยถูกนำมาใช้และให้ความรู้สึกเป็นธรรมชาติมาก จึงแทบไม่มีใครสังเกตการมีอยู่ของมันได้

เสียงทุ้มต่ำและเสียงเคาะมือที่เป็นจังหวะสม่ำเสมอนั้น คือสิ่งที่นำพาจิตใจของผู้ที่เผชิญหน้าให้รู้สึกผ่อนคลายและลดความระมัดระวังลง รวมถึงปากกาที่หมุนวนอยู่ในมือของเขา ก็ทำให้การมองเห็นสูญเสียความตื่นตัวต่อสิ่งเหล่านั้น แล้วค่อยๆ จมดิ่งสู่การสะกดจิตอย่างไม่รู้ตัว

ถ้าไม่ใช่เพราะเป็นคนที่เข้าใจเรื่องจิตวิทยาอย่างลึกซึ้ง เกรงว่าเธอคงไม่สามารถตั้งสติไว้ได้นานขนาดนี้ คีรินเป็นคนเช่นไรกันแน่? สุดท้ายแล้วเขาคือคนแบบไหน เธอไม่อาจมองทะลุความคิดได้แม้แต่น้อย

น่ากลัวจริงๆ

ในชีวิตของแชมเปญ นี่เป็นครั้งแรกที่มีความรู้สึกเช่นนี้ หญิงสาวเม้มปาก ไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไร และต้องการอะไรกันแน่ แต่ท้ายที่สุดแล้วก็รู้ว่าเขาจะไม่ฆ่าเธอ เพราะถ้าเขาต้องการคงไม่ปล่อยให้เข้ามาในห้องนี้

แชมเปญเงยหน้าขึ้นอย่างมั่นใจ เลิกคิ้วมองคีรินแล้วกล่าวเสียงดัง “เงื่อนไขง่ายมากค่ะ ปล่อยฉันไป”

เมื่อพูดจบ ภายในห้องก็ตกอยู่ในความเงียบงัน จากนั้นเจซุสก็ยิ้มเล็กน้อย “ทำไมเราต้องปล่อยคุณไป ในเมื่อเราสามารถจัดการเรื่องนี้ได้ด้วยตัวเอง?”

แชมเปญมองไปยังชายหนุ่มที่เธอติดป้ายว่าเป็น 'ของปลอมอายุสิบเก้า' พลางยิ้ม “แต่ความสามารถของคุณไม่รวดเร็วเท่าฉัน ในขณะที่...ถ้าฉันเดาไม่ผิดคดีนี้สำคัญมาก”

เสียงเคาะนิ้วยังคงสม่ำเสมอ คีรินยังคงรักษาความเงียบตามปกติของเขา กำลังครุ่นคิดเกี่ยวกับเรื่องที่หญิงสาวตรงหน้ายังคงสามารถมีสติอยู่ได้

ดี! เธอเป็นคนที่มีสติปัญญาแข็งแกร่ง พิสูจน์ได้ว่าไม่ได้ด้อยไปกว่าคนสนิทที่อยู่รอบกายเขาเลย

คีรินหยุดเคาะมือ ประสานมือไว้ด้านหน้า ดวงตาสีดำหรี่ลงเล็กน้อย เผยแววตาที่ทั้งห่างเหินและลึกลับ เขามองไปยังเจซุส ชายหนุ่มคนนี้อายุเท่าเขาแต่มีนิสัยเหมือนเด็ก ทว่าในยามที่ต้องจริงจัง ก็จะจริงจังจนน่าประหลาดใจ

เช่นเดียวกับตอนนี้ คีรินโค้งริมฝีปากเล็กน้อย เอนหลังพิงเก้าอี้ด้วยท่าทางสบายๆ มองตรงไปข้างหน้า ดูเหมือนเขาไม่ต้องการยื่นมือเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับ 'เรื่องส่วนตัว' ของผู้เชี่ยวชาญด้านจิตวิทยาทั้งสองคนที่อยู่เบื้องหน้า แต่เลือกที่จะสวมบทบาทเป็นเพียงผู้ชม ทำหน้าที่เป็นคนนอกที่มองเข้าไปและตัดสินเท่านั้น

ใช่!

เขาต้องการตรวจสอบความสามารถของนักสังหารไร้เงาให้ชัดเจน เจซุสเองก็น่าจะเข้าใจเรื่องนี้ เมื่อคิดได้ดังนั้น คีรินก็หลับตาลง ปล่อยให้เรื่องราวภายนอกดำเนินไป

“ผมกับคุณจะร่วมกันจัดการคดีนี้ ถ้าใครทำสำเร็จก่อน คนนั้นก็ชนะ”

“ผู้ชนะจะได้อะไรคะ?”

“ยื่นเงื่อนไขหนึ่งข้อให้กับผู้แพ้”

“ได้ค่ะ ฉันตกลง”

ริมฝีปากบางของคีรินเผยรอยโค้งขึ้น