ตอนที่ 2/1

หลังได้ข้อสรุปว่า หลัวเย่หลัวต้องแต่งงานแทนพี่สาวที่หลบหลีไป อีกหนึ่งเดือน เมื่อขบวนรับตัวเจ้าสาวเดินทางถึงเมืองหลวง พิธีอภิเษกก็ถูกจัดขึ้นทันที เพื่อป้องการเหตุการณ์ไม่คาดฝันอื่นใดเกิดขึ้นอีก

วันนี้นครเทียนตู เมืองหลวงแห่งอาณาจักรต้าเฉิง ถูกแต่งแต้มด้วยสีแดงมงคลไปทั่วทั้งพระนคร

ตั้งแต่ประตูเมืองชั้นนอกทอดยาวเข้าสู่พระราชวัง ธงแพรสีชาดและโคมแดงนับหมื่นดวงแขวนเรียงรายอยู่เหนือท้องถนน สายลมอ่อนพัดให้ริ้วแพรพลิ้วไหวรับแสงอรุณ งดงามดุจภาพวาด

เสียงกลองพิธีและเสียงฆ้องดังกังวานเป็นระยะ ขบวนทหารรักษาพระองค์ในชุดเกราะเต็มยศยืนเรียงแถวตลอดสองฟากถนนอย่างเป็นระเบียบ ขุนนางฝ่ายบุ๋นและฝ่ายบู๊ต่างแต่งกายด้วยชุดพิธีเต็มยศ ทยอยเข้าสู่พระราชวังตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง

วันนี้มิใช่เพียงพิธีอภิเษกของพระอนุชาฮ่องเต้ หากยังเป็นพระราชพิธีสำคัญที่ราชสำนักทั้งแผ่นดินจับตามองเพราะการที่ราชวงศ์หลี่ดองกับจวนติ้งเป่ยโหวย่อมทำให้ ฮ่องเต้หลี่หลงอี้มีรากฐานมั่นคง จนขุนนางเก่ายากจะเขย่าบัลลังก์ได้อีกต่อไป

ต่อให้ก่อนหน้านี้จะเกิดเหตุไม่คาดฝันคุณหนูรองแห่งจวนติ้งเป่ยโหวหลบหนีออกจากจวน แต่ข่าวคราวล้วนถูกปิดไว้เป็นความลับอย่างแน่นหนา ภายใต้การจัดของชินอ๋องหนุ่มกับฝ่ายติ้งเป่ยโหวรวมทั้งซู่กั๋วกง จึงไม่มีข่าวใดรั่วไหลออกไกลถึงเมืองหลวงทุกสิ่งจบลงแล้วที่ห้องหนังสือของจวนติ้งเป่ยโหวเมื่อหนึ่งเดือนก่อน

ผู้คนทั่วใต้หล้าจึงทราบเพียงว่า ชินอ๋องกำลังจะอภิเษกกับบุตรสาวของติ้งเป่ยโหวตามพระราชโองการเมื่อสามปีก่อน ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ว่า เจ้าสาวในวันนี้ได้เปลี่ยนจากคุณหนูรอง เป็นคุณหนูสามแห่งสกุลหลัวแล้ว และต่อให้สุดท้ายภายหน้าความจริงกระจ่างก็ไม่เป็นไรเพราะพระชายาชินอ๋องก็ยังเป็นบุตรสาวติ้งเป่ยโหวกับฮูหยินเอกที่จากไปอยู่ดี ไม่ผิดธรรมเนียม

ภายในพระราชวังหลวง

ท้องพระโรงใหญ่ถูกตกแต่งอย่างสมพระเกียรติ เสามังกรทองคำแกะสลักวิจิตรสะท้อนประกายแสงเทียนนับพันเล่ม พรมแดงปักดิ้นทองทอดยาวจากบันไดพระที่นั่งลงมาจนถึงลานพิธี

เหนือพระที่นั่งสูงสุด หรงไท่เฮาประทับเคียงข้างฮ่องเต้หลี่หลงอี้ ส่วนฮองเฮานั้น จนถึงบัดนี้ก็ยังมิได้แต่งตั้งแต่ก็ไม่แปลกอันใด ฮ่องเต้เพิ่งครองราชย์สองปี วังหลงมีหรงไทเฮาปกครองนับว่ามั่นคงกว่ารีบแต่งตั้งฮองเฮา

หรงไท่เฮาทรงฉลองพระองค์สีทองปักหงส์เก้าตัว พระพักตร์เปี่ยมสง่าราศี แม้กาลเวลาจะผ่านไปหลายปี หากพระบารมียังคงทำให้ผู้คนมิกล้าสบพระพักตร์โดยตรง

ด้านข้างคือฮ่องเต้หลี่หลงอี้ ผู้ครองราชย์หนุ่มวัยยี่สิบห้าปี ฉลองพระองค์มังกรห้ากรงเล็บสีดำทอง ทอดพระเนตรพิธีเบื้องล่างด้วยพระพักตร์สุขุม สมฐานะโอรสสวรรค์แห่งต้าเฉิง

ขุนนางทั้งราชสำนักต่างคุกเข่าถวายบังคมพร้อมเพรียง

"ทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่น ๆ ปี"

เสียงถวายพระพรดังกึกก้องไปทั่วพระราชวัง ไม่นานนัก ขันทีใหญ่ก็ประกาศเสียงกังวาน

"ถึงฤกษ์มงคล เชิญชินอ๋องหลงเฟยเสด็จ!"

สิ้นเสียงประกาศ ทุกสายตาพร้อมใจกันหันไปยังประตูท้องพระโรง

บุรุษหนุ่มในฉลองพระองค์พิธีสีแดงเข้มปักมังกรทองก้าวเข้ามาด้วยท่วงท่าสง่างาม ทุกย่างก้าวมั่นคงและหนักแน่น สมกับเป็นพระอนุชาร่วมพระราชมารดาของฮ่องเต้ หลี่หลงเฟยยังคงมีพระพักตร์สงบนิ่งดังเช่นเคย

พระองค์มิได้แสดงความยินดีออกทางสีหน้า หากรัศมีแห่งความสูงศักดิ์กลับทำให้เหล่าขุนนางต่างก้มหน้าลงโดยมิได้นัดหมาย เมื่อชินอ๋องเสด็จมายืนประจำตำแหน่ง เสียงประกาศก็ดังขึ้นอีกครั้ง

"เชิญพระชายาชินอ๋อง!"

ขบวนเจ้าสาวค่อย ๆ เคลื่อนเข้าสู่ท้องพระโรง

หลัวเย่หลีในชุดเจ้าสาวสีแดงปักหงส์ทอง เดินช้า ๆ ภายใต้ผ้าคลุมหน้าสีชาด ชายกระโปรงยาวปักดิ้นทองลากผ่านพรมแดงอย่างงดงาม

แม้มองไม่เห็นใบหน้า แต่กิริยาทุกย่างก้าวกลับสงบ สำรวม และอ่อนช้อย สมกับกุลสตรีผู้ได้รับการอบรมจากจวนติ้งเป่ยโหวมาตั้งแต่เริ่มจำความได้

นางประคองพัดมงคลไว้เบื้องหน้า ก้าวเดินตามแม่นมหลวงอย่างไม่รีบร้อน ทั่วทั้งท้องพระโรงเงียบสงัด

สายตานับร้อยคู่จับจ้องไปยังเจ้าสาวคนงามของชินอ๋อง ขุนนางบางคนลอบพยักหน้าอย่างพึงพอใจที่อีกฝ่ายสิริโฉมและดูเพรียบพร้อม

"สมแล้วที่เป็นบุตรสาวของติ้งเป่ยโหว"

"กิริยางดงามนัก"

"แม้อายุยังน้อย แต่สงบกว่าคุณหนูหลายสกุล"

เสียงกระซิบดังขึ้นเบา ๆ ก่อนจะเงียบลงทันทีเมื่อขันทีใหญ่ประกาศเริ่มพิธี

หลัวเย่หลีหยุดยืนเคียงข้างชินอ๋อง แม้จะถูกบัดด้วยผ้าคลุมหน้าเจ้าสาว แต่นางกลับสัมผัสได้ถึงแรงกดดันจากสายตาของผู้คนทั่วทั้งราชสำนัก มือเล็กกำด้ามพัดแน่นอย่างไม่รู้ตัว นี่คือครั้งแรกที่นางก้าวเข้าสู่เมืองหลวง

และเป็นครั้งแรกที่ต้องยืนอยู่ต่อหน้าบุคคลสูงศักดิ์ที่สุดของแผ่นดิน หรงไท่เฮาทอดพระเนตรคู่บ่าวสาวเบื้องล่าง ก่อนแย้มพระสรวลบาง ๆ