ตอนที่ 6 ตั้งคำถามกับคนที่จากไป /1

ความเจ็บปวดที่แผ่นหลังยังไม่ทันทุเลา เมลดาก็ต้องกลับมาเผชิญกับนรกบนดินอีกครั้ง ทันทีที่เธอเดินเข้าสู่ตัวบ้าน บรรยากาศเงียบเชียบ แต่ทว่ากลับรู้สึดถึงแรงกดดันทำเอาเธอแทบหยุดหายใจ มนตรีและเมฆานั่งรออยู่แล้ว ราวกับมัจจุราชที่รอขยี้วิญญาณของนักโทษ

"แกมันไม่ได้เรื่อง เมลดา!"

เพียะ!

ฝ่ามือของมนตรีฟาดลงบนใบหน้าสวยที่บวมช้ำอยู่แล้วจนเมลดาล้มคว่ำลงกับพื้น ความคาวของเลือดคลุ้งไปทั่วปาก เมฆาก้าวเข้ามาเตะซ้ำที่ชายโครงจนเธอตัวงอเป็นกุ้ง

"ทำไมคะ..." เมลดาเค้นเสียงสะอื้นออกมา

"หนูยังเป็นลูกสาวพ่อ ยังเป็นน้องสาวพี่อยู่หรือเปล่า ทำไมถึงทำกับหนูเหมือนไม่ใช่คนแบบนี้?"

มนตรีหัวเราะในลำคอ แววตาไม่มีความเมตตาแม้แต่นิดเดียว

"ก็เพราะแกเป็นลูกสาวไง ถึงต้องมีประโยชน์ต่อตระกูลอัครเดชเดชา ความมั่งคั่งในอนาคตมันแลกมาด้วยความลำบากแค่ไม่กี่อย่าง แต่นังคนโง่อย่างแกกลับทำแผนพังทุกรอบ!"

"หนูแค่ไม่อยากให้ใครต้องตาย เรามีวิธีอื่นอีกมากมาย อย่าถึงกับฆ่าใครเลยนะคะคุณพ่อ พี่เมฆ..."

"หุบปาก!" เมฆาตะคอก

"ต่อจากนี้ไป แกไม่ต้องมายุ่งเรื่องนี้อีก ฉันกับพ่อจะจัดการไอ้ภริชเอง ปล่อยให้คนโง่ๆ อย่างแกทำหน้าที่ขัดขวาง คงไม่ได้เรื่องได้ราวอะไร มีหน้าที่นั่งโง่ๆ อยู่ในห้องไปซะ!"

เมลดากำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ เธอเงียบสนิทไม่โต้ตอบ แต่ในใจกลับหนาวสั่น พวกเขาจะจัดการเองงั้นเหรอ นั่นหมายความว่าแผนการปลิดชีพภริชและทำลายครอบครัวเขากำลังจะเริ่มขึ้นอย่างจริงจัง และมันต้องรุนแรงกว่าเดิมแน่ๆ ไม่ได้ พ่อกับพี่ไม่ใช่คนแล้ว ความโลภบังตา จนหมดหนทางที่จะแก้ไข

เธอจะยอมให้คนรักและครอบครัวของเขาพินาศไม่ได้ แม้เธอจะต้องกลายเป็นคนบาปในสายตาคนทั้งโลกก็ตาม พ่อกับพี่ชายกลายเป็นคนโลภขนาดนี้ไปแล้ว บริษัทนี้ ภริชสร้างมันมากับมือกว่าจะมาถึงจุดนี้

แต่ทำไมพ่อกับพี่ถึงคิดจะชุบมือเปิบเอาของคนอื่นทั้งๆที่แค่บริษัที่มีอยู่ก็กินทั้งชาติก็ไม่หมด และคนนั้นกลับเป็นคนที่เธอรักสุดหัวใจ ครอบครัว พ่อแม่พี่น้องเขาอีก แต่ก่อนที่แม่ของเธอยังอยู่ทุกคนดีกับเธอมาก

.......

หลายวันต่อมา

เมลดาหายไปจากวงจรชีวิตของภริชอย่างสิ้นเชิง เธอไม่ไปด่าทอเนตรทราย ไม่ไปปรากฏตัวให้เขาเห็นจนภริชเริ่มรู้สึกแปลกใจ และเริ่มรู้สึกใจหายอย่างบอกไม่ถูก เขาต้องข้าไปแล้วที่รู้สึกหงุดหงิด ที่อยู่ๆ เธอกลับหายไปไม่เห็นแม้แต่เงา

"หายหัวไปไหนของเธอนะ..." ภริชพึมพำขณะมองโทรศัพท์มือถือที่โชว์เบอร์ของเมลดา เขาอยากจะกดโทรออกเพียงเพื่อจะด่าว่าเธอที่หายไปเฉยๆ หรืออาจเพื่อเช็กว่าเธอไม่ได้ไปวางแผนชั่วร้ายที่ไหน แต่สุดท้ายเขาก็เลือกที่จะวางมันลงด้วยความรังเกียจที่ยังคั่งค้าง

ในขณะที่ภริชกำลังเสวยสุขกับความสงบในชีวิต เมลดากลับกำลังเดินออกมาจากคลินิกที่แอบรับซื้อเลือดด้วยใบหน้าที่ซีดเผือด เธอต้องขายเลือด ขายกระเป๋าแบรนด์เนมทุกใบที่มี และใช้ของก๊อปปี้ราคาถูกเพื่อตบตาพ่อและพี่ชาย เงินทุกบาททุกสตางค์เธอเอาไปจ่ายให้นักสืบเอกชนเพื่อสืบเบื้องลึกว่ามนตรีวางแผนอะไรไว้ และสิ่งที่เธอได้รับรู้กลับทำให้น้ำตาไหลพราก

วิธีการที่พ่อและพี่ชายจะใช้จัดการภริช คือวิธีการเดียวกับที่ทำกับแม่ของเธอในอดีต การสร้างสถานการณ์ให้ดูเหมือนอุบัติเหตุทางรถยนต์ แต่เบื้องหลังคือการจัดฉากฆาตกรรมเพื่อฮุบสมบัติ พ่อกับพี่ชายร่วมมือกันฆ่าแม่ ถ้าวันนั้นเธอไปกับแม่ เธอก็คงไม่ได้อยู่ตรงนี้

"ฮืออ..แม่คะ ทำไมพ่อกับพี่ถึงได้โหดเหี้ยมกันขนาดนี้ ผู้เป็นพ่อ ฆ่าเมีย ผู้เป็นลูกฆ่าแม่ แม่คะ..ทำไมแม่ไม่พาหนูไปด้วยในวันนั้น"

เธอพึมพำกับเอกสารและร้องไห้จนแทบขาดใจ เมื่อได้รู้ว่า คนที่เธออยู่ด้วยคือปีศาจจากขุมนรก ปีศาจที่ไม่สนใจแม้กระทั้งสายเลือดของตัวเอง เพราะความโลภไม่มีที่สิ้นสุด

"พวกเขายังเป็นคนอยู่ไหมนะ ยังเห็นฉันเป็นสายเลือดเดียวกับพวกเขาอยู่หรือเปล่า" เมลดาพึมพำกับสายลม น้ำตาหยดลงบนหน้าจอมือถือที่มีรูปของภริชที่เธอแอบถ่ายไว้

จบตอนที่ 6/1