LOGINเมื่อถึงกำหนดที่ต้นเทียนต้องไปรายงานตัวที่มหาวิทยาลัย ถึงแม้จะทำใจไว้แล้ว แต่ฉัตรฉายก็สัมผัสได้ถึงความเศร้าของทุกคน โดยเฉพาะคู่แฝด ที่ซึมลงจนผิดตา วิเวียนกับพรรษา ติดพี่ชายมาก ต้องมาจากกันอย่างนี้คงใจหาย เธอเองก็ใจหายเช่นกัน “กลับมาบ้านบ่อย ๆ นะพี่เทียน เค้าคิดถึง” วิเวียนบอกกับพี่ชาย “เค้าก็ด้วย” พรรษาเอ่ยเสริมอีกคน “พี่จะโทรหาบ่อย ๆ นะ” ต้นเทียนบอกกับน้องสาว “ช่วยพ่อกับแม่ทำงานด้วยล่ะ อย่าเอาแต่เล่น มือถือ” “รู้แล้วน่า” คู่แฝดตอบพร้อมกัน “อยู่ทางโน้นดูแลตัวเองนะลูก พ่อกับแม่จะไปเยี่ยมบ่อย ๆ” ฉัตรฉายบอกกับลูก ตั้งแต่แต่งงานกับกรรชล ต้นเทียนก็เรียกเธอว่าแม่ตลอดมา “ครับแม่ เทียนจะโทรหาแม่บ่อย ๆ นะครับ” “ตั้งใจเรียนนะลูก เอาใบปริญญามาให้พ่อดูด้วยนะ อยากเห็นจังว่าสวยแค่ไหน” กรรชลบอกกับลูก ตบบ่าลูกเบา ๆ เพื่อให้กำลังใจ “เทียนจะตั้งใจเรียน จะไม่ทำให้พ่อกับแม่ผิดหวัง ดูแลแม่กับน้องด้วยนะพ่อ ปิดเทอมเทียนจะรีบกลับมา” “ไม่ต้องห่วง” กรรชลยักคิ้วให้ลูกชาย
“คิดอะไรอยู่คุณ” กรรชลถามคนที่ยืนมองออกไปนอกหน้าต่าง ฉัตรฉายหันมายิ้มให้สามี “คิดเรื่อยเปื่อยน่ะค่ะ” “มานอนเถอะดึกแล้ว” “เมื่อยไหมคะ เดี๋ยวฉันนวดให้” วันนี้กรรชลลงนาทั้งวัน แบกนั่นยกนี่น่าจะปวดเมื่อยไม่น้อย “ไม่อยากนวด อยากทำอย่างอื่นมากกว่า” คุณพ่อลูกสามบอกพร้อมกับมองภรรยาด้วยสายตาหวานเยิ้ม “คุณนี่น้า...ลูกโตแล้วนะคะ” “ลูกโตแล้วไง พ่อมันยังอยากฟัดแม่อยู่นี่ มาเถอะคุณหลายวันแล้วนะ” พูดพร้อมกับดึงมือภรรยาให้เข้ามาหา ฉัตรฉายหน้าร้อนผ่าว เมื่อสามีดึงรั้งชุดนอนออกจากตัว กรรชลกลืนน้ำลายลงคอ ไม่ว่าเวลาจะผ่านมานานแค่ไหน เมียเขาก็ยังสวยน่ากินไปทั้งตัว “ขอชื่นใจหน่อยนะ” พูดแล้ววางมือลงบนหน้าท้องของเธอ แล้วเลื่อนต่ำลงไปเรื่อย ๆ “ก้านคะ” เสียงเรียกถูกกลืนลงคอ เมื่อปากหนาปิดปากของเธอเพื่อกลั้นเสียง ก่อนจะยกคนตัวเล็กขึ้นมาคร่อมอยู่ด้านบนประกบปากแลกจูบกันอย่างดูดดื่ม มือแกร่งวนเวียนอยู่ที่ต้นขาด้านใน แล้วไล้เรื่อยไปตามสะโพกงามงอน ขยำก้นอย่างมันมือ ลากไล้ปลายนิ้วไปตามร่องก้น ที่มีไข่มุกเส้นเล็กฝั
หลายปีต่อมา ฉัตรฉายกับกรรชลใช้ชีวิตด้วยกันอย่างมีความสุข มีลูกสาวฝาแฝดเป็นโซ่ทองคล้องใจ เสือก้านกลายเป็นแมวเชื่อง ๆ เลี้ยงลูกอยู่บ้านทุกวัน ต้นเทียนขึ้นมัธยมปลาย อีกไม่นานก็จะไปเรียนต่อ มหาวิทยาลัย เมื่อวันนั้นมาถึงบ้านคงเงียบเหงา เวลาเดินไปเร็วเหลือเกิน เด็กน้อยตัวผอมแห้งวันนั้น ตอนนี้เป็นหนุ่มเต็มตัว แล้วจะไม่ให้เธอแก่ลงได้อย่างไร ฉัตรฉายดีใจที่ลูก ๆ เข้ากันได้ เจ้าแฝดรักและเป็นห่วงพี่ชายที่สุด “พรรษา วิเวียน เห็นพี่เทียนไหม” เสียงของแม่ ทำให้คู่แฝดที่กำลังช่วยพ่อเก็บไข่เป็ดในเล้าต้องหันไปมอง “ไม่เห็นค่ะแม่ ไปบ้านพี่เปาหรือเปล่าคะ” วิเวียนตอบคำถามของแม่ “มีอะไรหรือเปล่าคุณ” กรรชลถามภรรยา “มีคนมาหาน่ะค่ะ ไปไหนนะมือถือก็ไม่เอาไป” “ใครมาเหรอแม่ ใช่แฟนพี่เทียนหรือเปล่า” พรรษาถามด้วยความอยากรู้ “พี่เทียนมีแฟนแล้วเหรอ” วิเวียนถามพรรษา “มีนะ เราได้ยินพี่เทียนคุยโทรศัพท์กับผู้หญิง” “ใช่ที่ไหนละ พี่เทียนคุยกับเพื่อนในเกมต่างหาก” “คนนี้แฟน เราได้ยินพี่เทียนเรียกที่รัก หรืออะไ
ร่างสูงขยับลุกขึ้นยืน ตาคมเข้มมองดวงหน้าหวานแดงก่ำ ฉัตรฉายหลบตา เมื่อเขาเลียริมฝีปากตัวเอง กรรชลจัดการกับเสื้อผ้าตัวเอง รูดกางเกงชั้นในออกไปให้พ้นทาง ความเป็นชายแข็งชันอวดโฉมต่อหน้าเธอ ฉัตรฉายกลืนน้ำลายลงคอ เมื่อเห็นสิ่งนั้นชัดเจนเต็มสองตา “ทำให้ผมบ้างได้ไหม” กรรชลเอ่ยขออยากจับมันยัดใส่ร่องเธอแล้วกระแทกให้สุดแรง อีกใจก็อยากให้เธอคุ้นเคยกับมันก่อน เธอจะได้สนุกและมีความสุขไปกับเขา “ฉันทำไม่เป็น” ตอบไม่เต็มเสียงนัก มือหนาจับมือบาง แล้วนำมาวางบนแท่งร้อนแข็งชัน “จับมันสิ มันเป็นของคุณนะ” กรรชลขยับมือที่กุมอยู่บนมือเธอไปมา ฉัตรฉายขยับมือตามมือของเขา “แบบนั้นแหละ คนดี” เอ่ยชมเมื่อฉัตรฉายทำตามอย่างว่าง่าย “อ่า...” เสียงครางหลุดออกจากริมฝีปากหนา เมื่อมือเล็กเร่งจังหวะถี่ ๆ เท้าหนาจิกลงพื้น ความเสียวเข้าเล่นงาน เป็นแบบนี้คงได้ขายหน้า เธอขยับมืออย่างไร้เดียงสา แต่กลับทำให้เขาเสียวซ่านจนแทบขาดใจ “พอก่อนฉัตร” กรรชลร้องห้ามจับยึดมือเธอเอาไว้ ฉัตรฉายตกใจ เมื่อเขาบอกให้หยุด “ฉันทำคุณเจ็บเหรอ” ถามเมื่อเห็นความทรม
เมื่อถึงเวลาส่งตัวบ่าวสาวเข้าหอ คนที่ดูตื่นเต้นที่สุดคงจะเป็นกรรชล ถึงแม้จะอยู่ด้วยกันสองต่อสองมาหลายครั้ง แต่ครั้งนี้ต่างกันออกไป เพราะเขาสามารถครอบครองเธอได้ตามที่ใจอยากทำ “อาบน้ำก่อนไหมคะ” ฉัตรฉายถามคนที่นั่งอยู่ปลายเตียง “คุณอาบก่อนเลย ผมช่วยรูดซิบให้” ร่างสูงลุกขึ้นแล้วเดินมาหาคนที่ยืนอยู่หน้ากระจก “โทรหาญาติที่สุพรรณยังคะ ถึงไหนกันแล้ว น่าจะค้างที่นี่อีกคืน” แขกที่มาจากสุพรรณบุรีกลับตั้งแต่งานเลี้ยงเลิก ฉัตรฉายและญาติขอให้อยู่ค้างที่นี่อีกคืน แต่ทุกคนก็ปฏิเสธเพราะเกรงใจเจ้าของบ้าน กรรชลอยู่ที่นี่จนครบเจ็ดวัน แล้วเดินทางกลับพร้อมฉัตรฉาย ต้นเทียนกลับไปกับกิ่งกาญเพราะต้องไปโรงเรียน “ว่าจะโทรตอนเช้าเลย สั่งลุงชมไว้แล้วถ้าไม่ไหวก็ให้คนอื่นขับแทน หรือไม่ก็จอดนอนตามปั๊ม” “น่าจะกลับเช้า” “พวกเขาเกรงใจน่ะคุณ มากันหลายคนต้องเลี้ยงข้าวอีก บางคนก็ห่วงงาน กลับ ๆ ไปเถอะอยู่ก็ไม่ได้ช่วยอะไร” “ทำไมพูดแบบนี้คะ เขามาแสดงความยินดีกับเรานะ” “ก็รู้...” “ไม่คุยกับคุณแล้ว ไปอาบน้ำดีกว่า”
งานเลี้ยงในค่ำคืนนี้เป็นงานเล็ก ๆ ก็จริง แต่เต็มไปด้วยความสุข แขกฝั่งเจ้าสาวยิ้มแย้มสดชื่น ในขณะที่ฝั่งเจ้าบ่าวยังหาหัวข้อนินทากันไม่หยุดปาก กิ่งกาญมองบนแปดตลบ เบื่อหน่ายกับชาวบ้านพวกนี้เต็มทน “พามากินฟรียังปากดีอีก” “ช่างเถอะน่า รำคาญก็เดินหนีไป” ลุงชมบอกกับหลานสาว “หูมันได้ยินน่ะลุง” “หูมึงก็ดีเกิ้น เครื่องไฟดังขนาดนี้ยังได้ยิน กูว่าต้องด่าตีนมากกว่าที่พาเดินไปฟังเขานินทาอยู่ได้ ไป ๆ ไปดูไอ้ก้านกัน คืนนี้มันหล่อจริง ๆ” “เจ้าบ่าวนี่ก็ต้องหล่ออยู่แล้ว” “เสียดายกูเกิดนานไปหน่อย” “อย่าบอกนะว่าลุงชอบครูฉัตร” “กูหมายถึงหน้าตาโว้ย! อีนี่ปากหาเรื่องจริง ๆ ไปแล้วกู ไปหาโต๊ะนั่งดีกว่า มึงล่ะจะไปนั่งไหน ไปนั่งกับพวกครูไหมล่ะ”ครูที่ลุงชมพูดถึง คือคณะครูที่มาจากโรงเรียน ครูตั้งใจมากินเลี้ยงตอนเย็น จึงเอารถกันมาเอง “ไม่อ่ะ ฉันไปนั่งกับลุงดีกว่า เห็นไอ้เทียนกับไอ้เปาไหม หายหัวไปเลย” “เล่นกับหลานครูฉัตรนั่นแหละ หนูไฉไล โตขึ้นคงสวยน่าดู ได้ย่ามาเยอะ” “รู้แล้วทำ
ตั้งแต่ณชากลับมาอยู่ด้วย มานิตย์ก็สดชื่นขึ้น จนเพื่อนร่วมงานยังอดแซวไม่ได้ มานิตย์ทำโอทีทุกวัน เพื่อเตรียมเงินไว้เป็นค่าใช้จ่ายตอนหลานคลอด ถึงแม้จะคลอดฟรี แต่มานิตย์ก็อยากมีทุกอย่างเตรียมไว้ให้หลาน “นัดดูนี่สิ ชอบไหม” ณชาหันไปตามเสียงเรียก ว่าที่คุณแม่ขยับตัวเชื่องช้า เพราะเจ้าตัวเล็กใ
ณชามองภาพเบื้องหน้า ก่อนจะปาดน้ำตาออกจากใบหน้า เพราะไม่มีที่ไปหญิงสาวจึงกลับมาที่นี่ ที่ที่ครั้งหนึ่งเธอพยายามหนีมัน เพิงสังกะสีจะพังแหล่มิพังแหล่แห่งนี้ คือที่ที่เธอเคยรังเกียจ ความจนทำให้เธอไม่เหมือนคนอื่น ตั้งแต่จำความได้เธอไม่เคยมีเพื่อนเลยสักคน ทุกคนพากันรังเกียจเธอ หลายครั้งที่ถามแม่ว่า ทำไมแ
ความเสียใจที่เกิดขึ้น ทำให้ฉัตรฉายตัดสินใจย้ายมาจากที่นั่น ตั้งแต่คบกันมา หลายครั้งที่เธอจับได้ว่าเติมเต็มมีคนอื่น เพราะคำว่ารักจึงยอมให้อภัย แต่ครั้งนี้ถึงขั้นเลี้ยงดูเป็นเรื่องราว ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่เธอจะต้องทน จากมาเริ่มชีวิตใหม่ ดีกว่าจมปลักอยู่ที่เดิม เพื่อเจอกับความเจ็บปวดซ้ำ ๆ เติมเต็มรักเธ
ผัวะ!ทันทีที่ก้าวเข้ามาในบ้าน ฝ่ามือของคนเป็นพ่อก็ฟาดลงมาที่ใบหน้าอย่างแรง จนเติมเต็มหงายหลังลงกับพื้น ดีที่ลูกน้องข้างหลังรับไว้ทัน ไม่อย่างนั้นหัวเขาคงกระแทกพื้นอย่างแรง “คุณคะ ใจเย็น ๆ ก่อนนะคะ ฟังลูกอธิบายก่อน” เตือนใจวิ่งเข้ามาหา แต่ถูกลูกน้องของสุรพลขวางเอาไว้ “จะต้อง







