แชร์

11.1 | งานวันเกิดแฟนเก่า

ผู้เขียน: ณิวาริน
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-23 13:40:22

รถสปอร์ตซีดานคันหรูของภูริดลแล่นเข้ามาจอดภายในวังสไตล์โมเดิร์นที่เพิ่งสร้างขึ้นมาใหม่ของหม่อมเจ้าภาณุเดช ผู้มีศักดิ์เป็นลุงแท้ๆ ของฟ้าพราว

               พนักงานซึ่งเป็นคนของโรงแรมระดับหน้าดาวที่รับหน้าที่ดูแลการจัดเลี้ยงในคืนนี้เข้ามารถจากภูริดลเพื่อนำไปจอดที่โรงจอดรถด้วยกิริยานอบน้อบ

               “แต่งตัวดีคนก็ให้เกียรติเห็นมั้ย” ฟ้าพราวบอกสามี แต่เขาก็สวนกลับด้วยน้ำเสียงไม่ชอบใจนัก

               “เขาให้เกียรติเปลือกผมต่างหาก ถ้าผมไม่แต่งตัวดี ไม่ขับรถหรูราคาแพง ก็ไม่มีใครเห็นหัวผมหรอก”

               หญิงสาวไม่ได้ว่าอะไร เพราะที่สามีพูดถูก ร่างเล็กในชุดราตรีสีหวานน่ารักเดินนำสามีเข้าไปภายในตัวอาคารอย่างคุ้นเคยกับสถานที่ดี แต่แล้วก็หยุดชะงัก เพราะเพิ่งนึกเรื่องสำคัญออก “ตายแล้วคุณ! ฉันลืมเตรียมของขวัญมาให้หม่อมก้อย”

               “ผมเตรียมไว้ให้แล้ว”

               “รอบคอบจังเลยนะถ้าเป็นเรื่องหม่อมก้อยเนี่ย” คนตัวเล็กบ่นอุบแล้วทำแก้มป่อง

               “งอนเก่งจริงนะวันนี้” พูดอย่างอารมณ์ดีแล้วก้มลงจุ๊บแก้มนุ่มของภรรยาอย่างรวดเร็วครั้งหนึ่ง

               “นี่คุณ! อย่ามาทำอะไรรุ่มร่ามที่นี่นะ”

               “แค่หอมแก้มนิดหน่อยเอง” ทำเป็นไม่สนใจสายตาดุๆ แล้วล้วงเอาซองยาวสีฟ้าอ่อนขลิบเงินออกมาจากกระเป๋าด้านในเสื้อสูทส่งให้ภรรยา “ของขวัญวันเกิดก้อย คุณเป็นคนมอบให้เธอก็แล้วกัน”

               “อะไรอ่ะ” ฟ้าพราวมองซองในมือด้วยสีหน้าอยากรู้อยากเห็นมาก

“ทำหน้าอยากรู้ขนาดนี้ทำไมไม่เปิดดูซะเลยล่ะ”

               “ได้เหรอ”

               “ได้”

               ฟ้าพราวไม่รอช้า รีบแกะสติ๊กเกอร์วงกลมสีเงินที่แปะซองออกอย่างระมัดระวัง แล้วเปิดซองออกดู “เช็คเงินสด...” มือเล็กชะงักไปนิดหนึ่ง แล้วแอบคาดเดาในใจว่าตัวเลขต้องไม่ต่ำกว่าเจ็ดหลักแน่นอน “ป๋าอ่ะ ให้เช็คเงินสดเป็นของขวัญวันเกิดแฟนเก่า”

               “ก้อยชอบเงิน” น้ำเสียงราบเรียบซ่อนความเจ็บลึกไว้ในอก

               “คุณเขียนเลขศูนย์ตกไปหรือเปล่า” ฟ้าพราวพูดพลางมองตัวเลขบนแผ่นกระดาษสี่เหลี่ยมผืนผ้าในมือ

               “ถูกแล้ว”

               “แค่หมื่นเดียวเนี่ยนะ” ฟ้าพราวพูดเสียงดังอย่างลืมตัว “หม่อมก้อยไม่ปลื้มแน่”

               “ผมไม่ได้อยากให้ก้อยปลื้ม ที่ให้เนี่ยถือเป็นค่าอาหารมื้อนี้ ไม่อยากกินของใครฟรีๆ”

               ฟ้าพราวกลั้นยิ้มแล้วเก็บเช็คใส่ซองไว้ตามเดิม “ฉันเชื่อแล้วว่าคุณไม่คิดจะกลับไปหาหม่อมก้อยจริงๆ”

               “เชื่อง่ายผิดปกติ”

               “คุณกวนประสาทหม่อมก้อยขนาดนี้ ต่อให้คุณอยากคืนดีด้วย หน่อมก้อยก็ไม่ยอมคืนดีกับคุณหรอก ฉันว่าตอนหม่อมก้อยเห็นตัวเลขในเช็คนี่ต้องกรี๊ดวังแตกแน่” ว่าแล้วก็แอบหัวเราะด้วยความสะใจเบาๆ

ฟ้าพราวเดินควงแขนภูริดลเข้ามาในห้องจัดเลี้ยงภายในวังภาณุเดช ซึ่งเป็นห้องที่มีขนาดใหญ่เทียบเท่าห้องแกรนด์บอลรูมในโรงแรมหรูระดับห้าดาว ภายในห้องกว้างถูกตกแต่งด้วยดอกไม้นำเข้าจากต่างประเทศโทนสีขาวเขียวดูหรูหราสมฐานะเจ้าของงาน ในมุมหนึ่งมีการจัดเครื่องดื่มและอาหารว่างนานาชนิดเอาไว้รับแขก และเป็นมุมที่แขกผู้มีเกียรติจะได้ทักทายกันก่อนที่จะถึงเวลารับประทานอาหารค่ำร่วมกัน ซึ่งจัดในรูปแบบกาล่าคุณเนอร์ในเวลาหนึ่งทุ่มตรง

               “หญิงฟ้าควงใครมา แล้วสามีชาวไร่ของเธอล่ะ” วาสิตาผู้ที่สนิทสนมกับกวินตราเป็นอย่างดีปรี่เข้ามาทักทายแบบโยนระเบิดใส่ทันทีโดยไม่ทันสังเกตุให้ดีว่าชายหนุ่มรูปร่างสูงสง่าที่คู่อริของเธอควงมางานก็คือ ‘ไอ้หน้าโจร’ ที่เธอด่ากราดเมื่อเช้านั่นเอง

               “ก็นี่ไงคุณดิน สามีฉัน จำไม่ได้เหรอ” ฟ้าพราวเชิดหน้าบอกอย่างภูมิใจในความดูดีมีระดับของสามี

               “ไอ้...หน้าโจร” วาสิตาตกตะลึงตาค้างเมื่อมองหน้าภูริดลชัดเต็มสองตา ใครจะคิดว่า โจรป่าถอดรูปแล้วจะหล่อระเบิดระเบ้อได้ขนาดนี้

               “ให้เกียรติสามีฉันด้วยริต้า” ฟ้าพราวบอกเสียงเข้มอย่างไม่พอใจ

และเพราะคำว่า ‘สามี’ ที่หลุดออกจากปากของฟ้าพราว ทำให้แขกภายในงานที่ส่วนใหญ่รู้จักหญิงสาวเป็นอย่างดีหันมามองด้วยความสนใจ

               “คุณหญิงฟ้าแต่งงานแล้วเหรอคะ ทำไมป้าไม่ได้ข่าวเลย”

เจิดจันทร์ ภริยาท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงใหญ่วัยห้าสิบปีซึ่งคุ้นเคยกับท่านพ่อของฟ้าพราวเป็นอย่างดีเดินเข้าถามด้วยความประหลาดใจมาก

“เพิ่งแต่งเมื่อไม่กี่วันก่อนนี้เองค่ะ งานจัดเป็นการภายใน เลยไม่ได้เชิญใครค่ะ” ราชนิกุลสาวบอกเสียงเรียบตามมารยาท แล้วอดที่จะถามถึงนักการเมืองใหญ่สามีของคู่สนทนาด้วยสีหน้าวิตกกังวลไม่ได้ “คุณลุงสันติไม่มาด้วยเหรอคะ”

“มาค่ะ คุยกับแขกผู้ใหญ่อยู่ด้านใน”

ฟ้าพราวกระชับแขนที่คล้องอยู่กับแขนของสามีแน่นขึ้นอย่างรู้สึกไม่ปลอดภัย นักการเมืองใหญ่คนนี้เป็นหนึ่งในเจ้าหนี้ของหม่อมเจ้าดนัยเทพและเคยยื่นข้อเสนอกับท่าน ว่าขอเธอไปเป็น ‘เมียเก็บ’ เพื่อแลกกับหนี้ก้อนโต แต่ท่านปฏิเสธ โดยเลือกให้เธอแต่งงานกับภูริดลแทน ฟ้าพราวเคยถามท่านพ่อของเธอว่าทำไมถึงเลือกหนุ่มชาวไร่คนนี้ให้เธอ แต่ท่านไม่ยอมบอกเหตุผล

“เป็นอะไรหรือเปล่า” ภูริดลโน้มใบหน้าลงกระซิบถามด้วยความเป็นห่วงพร้อมกับวางมือลงบนหลังมือของภรรยาที่คล้องอยู่กับแขนของตน

“เปล่า” ตอบเสียงเบาแล้วหันไปยิ้มกับผู้อาวุโสกว่าตามมารยาท “ฟ้าขอตัวพาคุณดินไปกราบท่านลุงภาณุก่อนนะคะ”

“เชิญตามสบายค่ะคุณหญิง”

คล้อยหลังฟ้าพราวกับภูริดล เจิดจันทร์ก็รีบขยับตัวเข้าไปซุบซิบกับวาสิตาทันที

“สามีของคุณหญิงฟ้าเป็นใครเหรอหนูริต้า ป้าไม่เคยเห็นมาก่อนเลย เป็นพวกไฮโซใหม่หรือเปล่า หน้าตาดีมากเลยนะนั่น ท่าทางรวยมากด้วย”  เจิดจันทร์มองตามหลังภูริดลตาเป็นมัน ถึงแม้จะอายุมากแล้ว แต่เธอก็ยังคงสวยและสาวกว่าวัยด้วยแพทย์ และยังแอบแซ่บกับเด็กหนุ่มอยู่เป็นประจำ ในขณะที่สามีของเธอก็มี ‘อีหนู’ อยู่นับไม่ถ้วนเช่นกัน

               “เห็นคุณแม่บอกว่าเป็นชาวไร่นะคะ ทำไร่ชาอยู่ที่เชียงราย มีโรงแรมด้วย แต่ก็น่าจะเป็นโรงแรมเล็กๆ หรือไม่ก็พวกโฮสต์เทลแบบโลวคลาสนั่นแหละค่ะ คนระดับล่างแบบนี้ริต้ากับคุณแม่ไม่ค่อยอยากเสวนาด้วย ก็เลยไม่ค่อยรู้ข้อมูลของเขาเท่าไหร่ค่ะ” พูดพลางส่งสายตาหวานเยิ้มให้จักรวาลที่เพิ่งเดินเข้ามาในงาน ทว่าชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่หัวใจหวานแหววมองเมินเหมือนไม่สนใจเธอเลย

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • ไฟรักสามีจอมเถื่อน | NC 20+   ตอนพิเศษ 3.3

    น้ำมณีดีใจมากที่เห็นภูริดลและฟ้าพราวพาลูกๆ มาหา และยิ่งเห็นกระเป๋าเสื้อผ้าของเด็กๆ ก็ยิ่งดีใจมากขึ้นไปอีก “เจ้าสองชาจะมาอยู่กับย่าใช่มั้ยลูก” คุณย่าถามหลานสาวทั้งสองด้วยรอยยิ้มยินดีเป็นอย่างยิ่ง “ใช่ค่ะ” ใบชาตอบ “คุณหญิงแม่ฟ้าอนุญาตให้ใบชากับน้องน้ำชาอยู่บ้านคุณย่าสามวันค่ะ” “อ้าว อีกตั้งนานกว่าจะเปิดเทอม อยู่กับย่าจนกว่าจะเปิดเทอมไม่ได้เหรอลูก” ฟ้าพราวเห็นสีหน้าผิดหวังเล็กๆ ของผู้เป็นย่าแล้วก็อดยิ้มไม่ได้ “แค่สามวันกำลังดีค่ะคุณแม่ ขืนอยู่นานกว่านี้มีหวังคุณแม่ไมเกรนขึ้นแน่ๆ เจ้าสองชาของคุณแม่แสบไม่น้อยเลยนะคะ” “โอ้ย จะสักแค่ไหนกันเชียว แม่เลี้ยงดินมาตั้งแต่เด็กจนแก่ป่านนี้ได้ก็ไม่มีอะไรยากแล้ว” น้ำมณีพูดพลางมองหน้าลูกชายสุดที่รักด้วยรอยยิ้มรักใคร่ ถึงแม้เขาจะเป็นแค่ลูกเลี้ยงแต่น้ำมณีก็รักเหมือนเป็นลูกในไส้ “ตอนเด็กๆ น่ะดินแสบแค่ไหนอย่าให้แม่เล่าเลย เดี๋ยวจะอายลูกอายเมียซะเปล่าๆ” “ไม่ต้องเล่าเลยครับคุณแม่” ภูริดลรีบห้าม “แล้วนี่คุณพ่ออยู่หรือเปล่าครับ ไม่เห็นออกมาหาหลานเลย”

  • ไฟรักสามีจอมเถื่อน | NC 20+   ตอนพิเศษ 3.2

    ภูริดลพาลูกสาวสองคนที่เพิ่งอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดน่ารักๆ มานั่งที่โต๊ะอาหาร และเป็นเพราะเมื่อคืนนี้กลับจากบ้านต้นไม้ดึก เด็กหญิงทั้งสองคนจึงตื่นสายกว่าปกติ “ใบชากับน้ำชานั่งรอตรงนี้ก่อนนะคะ เดี๋ยวคุณพ่อจะไปช่วยคุณแม่ยกอาหารเช้ามาให้” “ใบชาไปช่วยค่ะ” เด็กหญิงใบชาในวัยเจ็ดขวบอาสาอย่างแข็งขัน “ใบชาช่วยพ่อดูแลน้องน้ำชาอยู่ตรงนี้ดีกว่า เดี๋ยวน้องเล่นซนตกเก้าอี้” คุณพ่อพูดด้วยรอยยิ้มเอ็นดูลูกสาวคนโต ใบชาเป็นเด็กน่ารัก กล้าแสดงออก มีน้ำใจ มีความรับผิดชอบในหน้าที่ของตัวเองเป็นอย่างดี อีกทั้งยิ่งโตก็ยิ่งเหมือนฟ้าพราวผู้เป็นแม่ “ค่ะคุณพ่อ ใบชาจะดูแลน้องน้ำชาอย่างดี ไม่ให้ตกเก้าอี้แน่นอน” เด็กหญิงใบชารับปากอย่างแข็งขันแล้วหันไปมองน้องสาววัยสามขวบอย่างระแวดระวังกลัวน้องที่นั่งขยับตัวยุกยิกไปมาจะตกเก้าอี้ไปจริงๆ อย่างที่คุณพ่อบอก “ลูกสาวพ่อน่ารักจริงๆ เลย” คุณพ่อจุ๊บหน้าผากลูกสาวคนโตหนึ่งที แล้วหันไปจุ๊บลูกสาวคนเล็กที่นั่งมองตาแป๋วอีกหนึ่งทีอย่างเท่าเทียมกัน ภูริดลเตือนตัวเองอยู่เสมอว่าจะต้องไม่ทำให้ลูกคนใดคนหนึ่งรู้สึกว่าได้

  • ไฟรักสามีจอมเถื่อน | NC 20+   ตอนพิเศษ 3.1

    ท้องฟ้ายามราตรีที่ไร่ภูสรวงคืนนี้ดำสนิท ทำให้มองเห็นดาวน้อยใหญ่ได้ชัดเจน เด็กหญิงใบชายืนเกาะขอบหน้าต่างบ้านต้นไม้ซึ่งสร้างอยู่บนต้นก้ามปูต้นใหญ่ท้ายไร่ โดยมีพ่อกับแม่ขนาบข้างคอยระวังความปลอดภัยให้ลูกภูริดลชี้ชวนให้ลูกดูกลุ่มดาวต่างๆ ในขณะที่ฟ้าพราวสาละวนอยู่กับการฉีดสเปรย์กันยุงและติดสติกเกอร์กันยุงให้ลูกสาวกับสามี “นั่นดาวลูกไก่ โน่นดาวหมีใหญ่ ตรงโน้นดาวจระเข้” เด็กหญิงใบชาฟังแล้วทำหน้าสงสัย “คูมพ่อขา...” “คะ?” “นี่ท้องฟ้านะคะ” “ใช่ค่ะ ท้องฟ้า” คุณพ่อตอบพลางมองหน้าลูกสาว สงสัยว่าลูกสงสัยอยู่ “แล้วทำไมท้องฟ้ามีแต่สัตว์ละคะ ไม่ใช่สวนสัตว์สักหน่อย” “ลองถามคุณแม่สิคะ” ภูริดลโบ้ยไปให้ภรรยาหน้าตาเฉย “คูมหญิงแม่ฟ้ารู้มั้ยคะ” เด็กหญิงถามเสียงใส แม้จะเลยเวลานอนตามปกติมามากแล้วก็ตาม “เพราะดาวแต่ละดวงเวลาเราลากเส้นจากจุดหนึ่งไปจุดหนึ่งจนครบทุกจุดแล้วมันจะมีรูปร่างคล้ายสัตว์ไงคะ”ฟ้าพราวอธิบายจริงจังตามหลักวิชาการ เด็กหญิงวัยสามขวบคิดตามไม่ทันจึงทำหน้างงยิ่งกว่า

  • ไฟรักสามีจอมเถื่อน | NC 20+   ตอนพิเศษ 2.3

    ฟ้าพราวจัดโต๊ะอาหารเสร็จและนั่งรออยู่พักใหญ่ คุณสามีกับคุณลูกสาวก็ยังไม่มา เธอจึงเดินไปตามที่ห้องนอน เมื่อเดินมาถึงหน้าห้องก็ได้ยินเจ้าตัวเล็กส่งเสียงแสดงความดีใจยกใหญ่ “ว้าววว คูมพ่อมีบ้านบนต้นไม้ด้วยเหรอคะ” “ไม่ใช่บ้านของคุณพ่อหรอกค่ะ” ภูริดลตอบพลางจับผมยาวสลวยของลูกสาวขึ้นม้วนเป็นทรงดังโงะที่กลางศีรษะอย่างคล่องแคล่ว ตั้งแต่มีลูกสาว เขาก็หาทรงผมน่ารักๆ จากอินเตอร์เน็ตมาทำให้ลูกแทบไม่ซ้ำกันในแต่ละวัน เห็นแบบนี้ฟ้าพราวก็อดยิ้มอย่างสบายใจไม่ได้ ตอนแรกภูริดลตั้งความหวังไว้มาก ว่าอยากให้ลูกคนแรกเป็นผู้ชาย ตอนที่รู้ว่าท้องแรกเป็นผู้หญิง ฟ้าพราวกลัวมากว่าเขาจะผิดหวัง ทว่าเหตุการณ์กลับตรงกันข้าม เขาไม่มีอาการผิดหวังเลยสักนิด แถมยังเตรียมหาข้อมูลในการดูแลลูกสาวอย่างดีอีกต่างหาก “อ้าว แล้วของใครคะ” ใบชาทำหน้าจ๋อย เพราะถ้าไม่ใช่ของคุณพ่อ เธอก็อดไปเล่นที่บ้านต้นไม้น่ะสิ “ของใบชาไงคะ” คุณพ่อหน้าดุที่คนงานเห็นแล้วพากันขนหัวลุกบอกลูกสาวด้วยเสียงสอง “จริงเหรอค้า” “จริงสิคะ หนูบอกอยากได้ คุณพ่อก็เลยทำให้ไงคะ”

  • ไฟรักสามีจอมเถื่อน | NC 20+   ตอนพิเศษ 2.2

    ภูริดลขับรถออกจากบ้านของหรรษามาได้นิดหนึ่ง ฟ้าพราวก็เห็นหญิงสาวรูปร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อยืดกับกางเกงยีนสุดแสนจะธรรมดา ทว่าโดดเด่นด้วยวิกผมสีแดงที่ยาวถึงบั้นเอวเดินอยู่ข้างถนน ไหล่ข้างหนึ่งของเธอสะพายกระเป๋ากระสอบสีสายรุ้งใบใหญ่แบบที่แม่ค้าชอบใช้ มืออีกข้างถือถุงผ้าขนาดย่อมที่ใส่ของไว้เต็มอีกหนึ่งใบ “พี่ดิน นั่นน้องที่มาเล่านิทานในงานเอลล่าเมื่อกี้นี่นา” “ใช่เหรอ” ภูริดลผู้ไม่มีสายตาไว้มองผู้หญิงคนไหนนอกจากภรรยาตัวเองหรี่ตามองอย่างไม่แน่ใจ “ใช่ค่ะ ฟ้าจำน้องได้ ยิ่งใส่วิกผมสีแดงแบบนี้ใช่เลย พี่ดินจอดค่ะ จอดๆ” ภูริดลขับรถเลยสาวผมแดงไปนิดหนึ่งแล้วจอดรถเทียบข้างทาง ฟ้าพราวเปิดกระจกรถแล้วยื่นหน้าออกไปทักทาย“น้องเจ้าหญิงคะ”คนที่ถูกเรียกว่า ‘น้องเจ้าหญิง’ เดินเข้าหาช้าๆ อย่างระวังตัวแต่พอเห็นว่าเป็นฟ้าพราวก็จำได้ว่าเป็นญาติของเจ้าของงานวันเกิดเมื่อสักครู่จึงคลายความระแวง“พี่ที่อยู่ในงานเมื่อกี้ เรียกเพลินทำไมเหรอคะ”“จะไปปากซอยใช่มั้ยคะ” ฟ้าพราวถาม“ใช่ค่ะ”“ขึ้นรถเลยค่ะ ไปด้วยกัน”“ไม่เป็นไรค่ะ เดินอีกแค่นิดเดียวก็ถึงปา

  • ไฟรักสามีจอมเถื่อน | NC 20+   ตอนพิเศษ 2.1

    ห้าโมงเย็น เป็นเวลาแดดร่มลมตก เพื่อนที่โรงเรียนของเอลล่ามาถึงงานกันครบทุกคนแล้ว งานนี้นอกจากเด็กๆ จะได้เล่นกันอย่างสนุกสนานแล้ว บรรดาแม่ๆ ก็ยังได้พบปะเมาท์มอยกันด้วย เพราะแต่ละคนก็คุ้นเคยกันดีจากที่ได้เจอกันบ่อยๆ ตอนไปรับส่งลูกที่โรงเรียนและจากการไปร่วมกิจกรรมที่โรงเรียนของลูกๆ ฟ้าพราวเห็นบรรยากาศอบอุ่นแบบนี้ก็อดยิ้มไม่ได้ ตรงกันข้ามกับภูริดลที่ควันออกหูเมื่อเห็นเด็กชายวัยเดียวกับเอลล่าเดินเข้ามาจูงมือหลานสาวไปนั่งเก้าอี้หน้าเวทีเล็กๆ เพื่อฟังนิทานจาก ‘นักเล่านิทาน’ สาวสวยที่หรรษาจ้างมามอบความบันเทิงให้เด็กๆ ในวันนี้โดยเฉพาะ “เจ้หลิวสอนลูกยังไงเนี่ย ทำไมปล่อยให้ผู้ชายจูงมือเดินไปง่ายๆ อย่างนั้น” ภูริดลบ่นอุบอุบ “เด็กๆ เขาเป็นเพื่อนกัน ก็เล่นกันแบบนี้เป็นธรรมดาน่ะพี่ดิน” ฟ้าพราวบอกอย่างไม่คิดอะไรมาก “ไม่ได้ๆ สังคมทุกวันนี้มันน่ากลัว เราต้องสอนให้เอลล่าระวังตัวกับผู้ชายตั้งแต่เด็ก” ว่าแล้วภูริดลก็เดินตามเอลล่าไปแล้วสะกิดบอกเด็กชายให้ขยับไปนั่งที่เก้าอี้ว่างตัวถัดไป ส่วนเขาก็นั่งคั่นกลางระหว่างเด็กทั้งสองคน การกระทำของภูริดลไม่ได้ทำให้เด็กชายร

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status