แชร์

4

last update ปรับปรุงล่าสุด: 2025-12-13 18:52:53

เธออ้าปากค้างกับความเสียวซ่านที่ได้รับ ความใหญ่โตที่สอดเสียบทำหยาดน้ำหวานปริ่มไหลไปตามซอกขาด้านใน

“พี่แม็ก อา...” เธอคราง กัดปากตัวเองด้วยความเสียวซ่าน มองกระจกแล้วเห็นแต่ผู้หญิงผมเผ้ายุ่งเหยิง ดวงตาปรือเยิ้ม

“เรนเซ็กซี่ที่สุดเลย” เสียงของเขาที่กระซิบอยู่ตรงริมหูทำเอาเธอขนลุกซู่ เขาดูดกัดใบหูหอมสะอาดของเธอ ความเสียวสยิวทำให้เธอต้องเบี่ยงหน้าหนี แต่ก็ไม่พ้น เกริกพลเป็นคนชอบเอาชนะ อันไหนที่เธอปฏิเสธ เขาก็จะทำมันให้ได้ มือหนาเลื่อนมาฟอนเฟ้นเต้าทรวงอวบอิ่ม สะกิดยอดถันจนมันแข็งเป็นไต

“พี่รักเรนที่สุด” น้ำเสียงของเขาแหบพร่ายามแนบใบหน้ามาชิดใกล้ รมิดาหลับตาลง ร่างกายเสียวซ่านจนแทบทานทนไม่ไหว เรือนกายของเธอกับเขาเสียดสีกันและกันอย่างรุกเร้ารุนแรง

คำรักของเขาทำให้เธอนึกถึงอดีตเมื่อหกปีก่อน ที่มันแจ่มชัดในความรู้สึก

หกปีก่อน...

“คนที่เดินมากับน้องสาวนายนี่ใครวะไอ้เชษฐ์” เกริกพลเอ่ยถามเพื่อนรัก เมื่อเห็นสาวน้อยหน้ามนลงมาจากรถของชลลดา น้องสาวของสุรเชษฐ์

“เพื่อนน้องสาวกูเอง” สุรเชษฐ์ตอบเพื่อน ก่อนจะส่งเสียงหวงๆ เขาไม่ได้บอกว่าอีกฝ่ายเป็นน้องสาวของรัชชานนท์ คู่ปรับของคนถาม เพราะรมิดาไปอยู่กรุงเทพฯ ตั้งแต่เด็ก เกริกพลเลยไม่รู้จักหล่อน

“คนนี้ห้ามจีบนะโว้ย”

“ทำไมวะ” เกริกพลลูบปากตัวเองไปมา

“คนนี้เพื่อนน้องกู มึงเจ้าชู้ เดี๋ยวทำเขาน้ำตาเช็ดหัวเข่า ฉันไม่อยากให้เพื่อนน้องสาวฉันต้องเสียใจ”

“พูดแบบนี้แกหวงก้างเอาไว้เองรึเปล่า”

“กูเปล่านะโว้ย แต่กูรู้สันดานมึง”

“คนนี้แม่ของลูกเลยไอ้เชษฐ์”

“แม่ของลูกเลยเหรอวะ” สุรเชษฐ์มองหน้าเพื่อน

เพื่อนเขาเจ้าชู้ก็จริง แต่ไม่เคยเอ่ยปากว่าใครจะเป็นแม่ของลูก เพิ่งเคยเห็นก็วันนี้แหละ

“สวัสดีค่ะพี่แม็ก” ชลลดายกมือไหว้เพื่อนพี่ชาย เธอกับพี่ชายอายุห่างกันมาก พี่ชายอายุ 31 ปี เธอเพิ่งจะอายุ 19 ปี และเข้ามหาวิทยาลัยปีนี้นี่เอง

“จะไม่แนะนำเพื่อนเราให้พี่รู้จักหน่อยเหรอ” เกริกพลเอ่ยถาม ชลลดาค้อนเพื่อนพี่ชาย แต่ก็ต้องแนะนำตามมารยาท

“นี่พี่แม็กจ้ะเรน เป็นเพื่อนของพี่ชายเราเอง”

“สวัสดีค่ะ” เธอยกมือไหว้เขา มองสบตาเขาแล้วต้องหลบ เพราะเขา จ้องเอาๆ

“ไอ้แม็ก” สุรเชษฐ์ตบบ่าเพื่อน เมื่อเห็นอีกฝ่ายจ้องเพื่อนน้องสาวของเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย

“อือ...” เกริกพลเองก็เพิ่งได้สติ เพราะเผลอมองคนตรงหน้าไม่วางตา

“พี่แม็กห้ามยุ่งกับเพื่อนของลดานะคะ” ชลลดากอดแขนเพื่อนเอาไว้อย่างหวงๆ

“อ้าว... ทำไมล่ะครับ”

“ก็พี่แม็กเจ้าชู้ ชิ! เราไปกันเถอะเรน” ชลลดาดึงแขนเพื่อนให้เดินตามไปในสวนหลังบ้าน เพราะวันนี้จะมานั่งทำรายงานกัน เกริกพลมองตามไม่วางตา

“ไอ้แม็ก แกจะมองให้ทะลุเสื้อผ้าไปถึงเนื้อในเลยเหรอวะ” สุรเชษฐ์    ตบบ่าเพื่อนแรงๆ ให้ได้สติ

“ฉันอยากรู้จักน้องเขาจริงๆ นะไอ้เชษฐ์”

“กูจะบอกอะไรให้ พี่เขาโหดนะโว้ย”

“แกรู้จักครอบครัวเขาด้วยเหรอวะ” เกริกพลหันมาถามเพื่อนอย่างสนใจ

“ไม่รู้จักได้ยังไงกัน พี่ชายของรมิดานี่คู่ปรับแกเลยนะโว้ย”

“คู่ปรับกู ใครวะ”

“ไอ้นนท์ไง”

“น้องไอ้รัชชานนท์เหรอวะ กูไม่เห็นรู้ว่ามันมีน้องสาวสวยขนาดนี้”

“เรนเขาไปอยู่กับยายแต่เด็ก พอยายเสียก็ย้ายมาอยู่กับไอ้นนท์ ถ้าแกจะจีบเรนละก็ คงต้องข้ามศพไอ้นนท์ไปก่อน ได้ข่าวว่าหัวกระไดบ้านไม่แห้ง ผู้ชายนี่รุมจีบทั้งมหาวิทยาลัย ทั้งที่บ้าน ของฝากมีตรึมทุกวัน แต่ไอ้นนท์มันหวงเรนมาก ไม่มีใครได้เข้าใกล้หรอก นี่ยายลดาเป็นผู้หญิงนะ ไปรับมา        ติวหนังสือหรือทำรายงานเลยให้มา ตอนเห็นหน้ากูวันนั้น ตาเขียวปัด” สุรเชษฐ์เล่าไปหัวเราะไป เขาไม่ได้กลัวรัชชานนท์หรอก แต่ก็เกรงใจอยู่ไม่น้อย คนหวงน้องสาวนี่ก็หวงจริงๆ

“กูจะจีบ”

“มึงจีบเล่นหรือจีบจริงวะไอ้แม็ก ถ้าจะทำเพราะอยากเอาชนะไอ้นนท์    กูว่าอย่าเลยว่ะ สงสารน้องเขา”

“ไม่ คนนี้กูเอาจริง”

“มึงแน่ใจใช่ไหม”

“แน่ใจ มึงต้องช่วยกู”

“มึงอย่าให้กูเสียหมานะโว้ย จีบทิ้งจีบขว้าง เดี๋ยวกูโดนถอนหงอก”

“มึงมีหงอกแล้วเหรอวะ”

“กูหมายถึงกูก็เป็นผู้ใหญ่แล้วไง อายุไม่ใช่น้อยๆ จะมาทำเล่นๆ กับน้องสาวเขาไม่ได้ กูก็มีน้องสาว เดี๋ยวกรรมตามสนอง”

“เอาจริง คนนี้เอาจริงๆ” เกริกพลพูดอยู่แบบนั้น เหมือนคนเพ้อ สุรเชษฐ์ส่ายหน้าไปมา ท่ามันจะอาการหนัก

“หาทางให้หน่อย”

“ถ้ารักเขาจริง มึงก็ไปบ้านเขาเลย” สุรเชษฐ์พูดแล้วยิ้มขำในขณะที่เพื่อนทำหน้าปูเลี่ยน

“กูแค่โผล่หน้าไปก็โดนไอ้นนท์ยิงกบาลแล้วไหมวะ”

“เออๆๆ ช่วยก็ได้ แต่มึงห้ามทำน้องเขาเสียใจนะโว้ย”

“ย้ำจริงๆ กูรับปาก”

“ห้ามล่วงเกินจนกว่าจะมั่นใจ มึงมันพวกมือไวใจเร็ว”

“เออๆๆๆ รับปากๆ”

“รับปากง่ายจริง เอาให้ชัวร์อย่ามั่วนะมึง”

“รับปากจริงๆ”

“ช่วยก็ได้ งั้นเอาเบอร์ไป แล้วคุยกันเอาเอง”

“เอามา” เกริกพลแบมือมาด้านหน้า สุรเชษฐ์ส่ายหน้าไปมา ไม่เคยเห็นเพื่อนจริงจังกับใครเท่านี้มาก่อน

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • ไฟสวาท   28

    ค่ำคืนนี้ไม่มีดราม่า ไม่มีคำสัญญาใหญ่โต มีเพียงชายหญิงสองคนที่ผ่านทุกอย่างมาด้วยกัน และยังเลือกจะจับมือกันต่อไปในวันที่ทะเลเงียบและหัวใจ… ไม่ต้องระแวงอะไรอีกแล้วเสียงคลื่นยามค่ำดังสม่ำเสมอไม่ต่างจากคืนก่อน สุรเชษฐ์ยืนอยู่หน้าระเบียงบ้านพัก มือหนึ่งถือแก้วน้ำ อีกมือเท้าขอบราว มองเส้นขอบฟ้าที่มืดสนิท มีเพียงแสงดาวประปรายสะท้อนบนผิวน้ำเขาไม่ค่อยชินกับความเงียบแบบนี้นักไม่ใช่ความเงียบที่น่าอึดอัดแต่เป็นความเงียบที่ทำให้ได้ยินเสียงตัวเองชัดขึ้น“ยืนเหม่ออะไรอีกล่ะ”เสียงผู้หญิงดังขึ้นจากด้านหลัง สุรเชษฐ์หันกลับไปมอง ร่างบางยืนอยู่ตรงประตู มือหนึ่งอุ้มลูก อีกมือจับกรอบประตูไว้เหมือนกลัวจะเสียสมดุล“ลูกหลับหรือยัง”“หลับแล้วค่ะ แต่เหมือนจะตื่นง่าย เลยอุ้มออกมาเดินเล่นนิดหน่อย”เขาวางแก้วลงบนโต๊ะเล็ก ๆ แล้วเดินเข้าไปใกล้ มองใบหน้าเล็กที่ซบอยู่กับอกแม่ ดวงตาปิดสนิท หายใจสม่ำเสมอ“เดี๋ยวผมอุ้มเอง”“ไม่เป็นไร อุ้มไหวค่ะ”สุรเชษฐ์ไม่ได้เถียง เขาแค่ยื่นมือไปประคองหลังลูกเบา ๆ อย่างเก้ ๆ กัง ๆ เหมือนกลัวแรงมือของตัวเองจะมากเกินไป“เมื่อก่อนคุณไม่เคยคิดจะจับเด็กด้วยซ้ำ” เธอพูดเบา ๆ แต่ไม่ได้มี

  • ไฟสวาท   27

    “กูไม่ได้ซนขนาดนั้น”“มึงลืมเรื่องปีนต้นมะพร้าวแล้วตกลงมาแขนหักหรือยัง”เสียงหัวเราะดังขึ้นพร้อมกัน รมิดานั่งมองภาพนั้นอย่างรู้สึกอิ่มเอม เด็ก ๆ กำลังสร้างปราสาททราย ผู้ชายสามคนช่วยกันขุด ช่วยกันแบกน้ำทะเลมาเท เสียงสั่ง เสียงบ่น เสียงหัวเราะดังปะปนกันไปหมด“ตรงนี้สูงไป เดี๋ยวพัง”“ไม่พังหรอกน่า เดี๋ยวกูค้ำไว้”“อย่าค้ำแรง เดี๋ยวลูกล้ม”ภาพวุ่นวายเล็ก ๆ แต่เต็มไปด้วยความสุขช่วงบ่าย ทุกคนกลับขึ้นบ้านพักเพราะแดดแรงเกินไป เด็ก ๆ นอนกลางวัน ผู้ใหญ่ได้เวลานั่งพักจริงจังเป็นครั้งแรก สุรเชษฐ์เปิดเพลงเบา ๆ จากโทรศัพท์ วางไว้บนโต๊ะ เสียงดนตรีคลอไปกับเสียงลมทะเล“คิดถึงเมื่อก่อนแล้วแปลกดีนะ” เขาเอ่ยขึ้น“ตรงไหน”“ตรงที่ตอนนั้นเราคิดว่าชีวิตมันจะพังหมดแล้ว”เกริกพลพยักหน้าเล็กน้อย“ใช่… แต่สุดท้ายก็ผ่านมาได้”“เพราะไม่ได้เดินคนเดียว” รมิดาพูดเสริมคำพูดนั้นทำให้ทุกคนเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างเข้าใจเย็นวันนั้น พวกเขาช่วยกันทำอาหารอีกครั้ง คราวนี้เป็นเมนูง่าย ๆ เด็ก ๆ ช่วยหยิบของเล็ก ๆ น้อย ๆ บางคนช่วยจัดจาน บางคนช่วยถือช้อน ความวุ่นวายแบบครอบครัวใหญ่เกิดขึ้นอีกครั้งหลังอาหารค่ำ โต๊ะถู

  • ไฟสวาท   26

    เสียงคลื่นซัดกระทบฝั่งดังสม่ำเสมอ ลมทะเลพัดเอื่อยพาไอเค็มอ่อน ๆ เข้ามาแตะปลายจมูก บ้านพักตากอากาศหลังใหญ่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากชายหาดมากนัก ประตูหน้าบ้านเปิดอ้าไว้รับลมยามเช้า เสียงหัวเราะของเด็กดังแทรกเข้ามาเป็นระยะ ทำให้บรรยากาศเงียบสงบดูมีชีวิตชีวาขึ้นอย่างเห็นได้ชัด“อย่าวิ่งเร็วสิลูก เดี๋ยวล้ม”เสียงผู้หญิงดังตามหลังร่างเล็กที่วิ่งนำหน้าออกไปยังสนามหญ้าหน้าบ้าน เกริกพลหันไปมองภาพนั้นก่อนจะยิ้มบาง ๆ เขาพับแขนเสื้อเชิ้ตขึ้นอย่างลวก ๆ แล้วหันกลับไปช่วยอีกสองคนยกของลงจากรถ“เอ้า ระวังหน่อย ไอ้เชษฐ์ ของแตกแล้วกูไม่รับผิดชอบนะเว้ย”“โธ่เอ๊ย แค่นี้เอง ทำเป็นหวง”สุรเชษฐ์บ่นเสียงขุ่น แต่ก็ยกกล่องโฟมใบใหญ่ลงอย่างระมัดระวังอยู่ดี ข้าง ๆ กันนั้นรัชชานนท์ยืนกอดอกพิงรถ มองภาพเพื่อนสองคนกับครอบครัวของพวกเขาด้วยสายตาที่ผ่อนคลายกว่าที่เคยเป็นมา“ไม่คิดเลยนะ ว่าพวกเราจะได้นัดมาเที่ยวพร้อมหน้ากันแบบนี้จริง ๆ”“ทำไมวะ คิดว่ากูตายไปแล้วเหรอ” เกริกพลย้อนยิ้ม ๆ“ไม่ใช่… แค่นึกไม่ถึงว่าชีวิตมันจะสงบขนาดนี้”คำพูดนั้นทำให้ทั้งสามคนเงียบไปครู่หนึ่ง เหมือนต่างคนต่างย้อนคิดถึงเรื่องราวที่ผ่านมา ก่อนจะหัวเราะออก

  • ไฟสวาท   25

    “ปล่อยมันไป ถ้ามันรักจริงก็ต้องพยายาม” เสียงเอะอะโวยวายดังขึ้นด้านนอก ก่อนที่ร่างของเกริกพลจะโผล่มาพร้อมกับรมิดา“ไอ้เชษฐ์ ไอ้เพื่อนเวรตะไล” เกริกพลไม่พูดพร่ำทำเพลงกระแทกหมัดใส่เพื่อนไม่ยั้ง“โอ๊ย!” สุรเชษฐ์ร้องเสียงหลง แต่ไม่หลบ ยอมโดนต่อยจนเลือดกบปาก“ไอ้เพื่อนเวร!”“ฉันยอมรับผิดทุกอย่าง จะรับผิดชอบทุกอย่าง”“รับผิดชอบโดยการปล่อยให้น้องฉันท้องนี่นะ” เกริกพลทำท่าจะปล่อยหมัดใส่สุรเชษฐ์อีก รัชชานนท์จึงเข้าไปห้ามเอาไว้“พอเถอะ ไอ้เชษฐ์มันอยากรับผิดชอบ แต่น้องแกไม่ยอมเอง” เกริกพลหันขวับมามอง เขามัวแต่ไปง้อรมิดา เลยไม่ได้รู้เรื่องของน้องเลย ตอนรู้ว่าท้องนี่เขาแทบช็อก“แกอยากรับผิดชอบ โดยการมาเมาเหล้าแบบนี้น่ะเหรอ ทำไมแกไม่แสดงความจริงใจมากกว่านี้”“ไอ้เชษฐ์ไปง้อทุกวัน น้องมึงไล่เอง มันเลยมาเมาแบบนี้ กูยืนยันได้”“รู้ดีจริงนะคุณพี่เมีย”“ไอ้เชษฐ์มันชอบน้องมึงนานแล้ว ยกให้มันไปเถอะวะ”“มึงพูดง่าย น้องกูทั้งคน”“อ้อ... เหรอ น้องมึงทั้งคน เมียมึงนี่น้องกูไหมวะ” รัชชานนท์สวนกลับ เกริกพลถึงกับสะอึก พูดไม่ออกเลยจริงๆ รมิดาเองก็มองสามีเหมือนปรามว่าพอแล้ว ต่อยสุรเชษฐ์จนปากแตกตายก็ไม่มีอะไรดีขึ้น“

  • ไฟสวาท   24

    เขาบดเบียดเรือนกายเข้าหา เสื้อผ้าอาภรณ์หลุดลุ่ยแทบจะถอดไม่ทันด้วยซ้ำ เสียงครางระงมพร้อมกับเสียงกระแทกกายเข้าหากัน เขาว่าจะเบามือ แต่มันทนไม่ไหวสุรเชษฐ์แค่บอกในใจ แต่ร่างกายที่บดเบียดเข้าหากันล้ำลึกเสียดสีกันจนต้องอ้าปากค้าง ครางไม่เป็นภาษาเธอเสียดสีหนักหน่วง หยัดสะโพกรับอย่างรัญจวนใจ สมองของเขาอื้ออึง ยามนี้รับรู้แค่ความสุขเสียวซ่านเท่านั้น กว่าจะหมดฤทธิ์ยาทำเอาสองร่างแทบไม่ไหวเขาพลิกร่างลงจากร่างของเด็กสาว ในขณะที่เธออยู่ในท่านอนคว่ำ หอบหายใจระรวยก่อนจะหลับไปสุรเชษฐ์ดึงร่างน้อยมากอด สำนึกสุดท้ายของเขาคือ ต้องรับผิดชอบ เด็กสาว แต่ตื่นมาเขาจะโดนเธอด่าอะไรบ้างยังไม่รู้เลย“พี่ขอโทษครับ”เพียะ!!! ฝ่ามือของเธอฟาดบนซีกแก้มของเขาเต็มๆ บอกได้คำเดียวว่าชาไปทั้งแถบ“พี่เชษฐ์ทำแบบนี้ได้ยังไงคะ”“คือพี่... พี่ไม่ได้ทำ”“ไม่ต้องมาแก้ตัวเลยค่ะ” เธอผลักเขาออกห่าง สุรเชษฐ์หันรีหันขวาง หน้าตาเหลอหลา ในขณะที่เธอตื่นขึ้นมาก็สวมเสื้อผ้าด้วยมืออันสั่นเทา “นิตาฟังพี่ก่อนครับ”“ไปให้ไกลเลย คนลามก ผีทะเล” เธอปั่นจักรยานหนี สุรเชษฐ์สบถ ไม่ใช่ว่าโกรธเด็กสาว แต่เขาต้องเดินกลับ พอๆ กับโมโหไอ้น้องเขยเวรตะไ

  • ไฟสวาท   23

    เขายอมรับว่าเมื่อหลายปีก่อนอยากเอาชนะรัชชานนท์จริงๆ เอาน้องมันมาทำเมียนี่แหละสะใจดี แต่พออยู่ด้วยกันแล้วเขากลับรักรมิดาจริงๆ เธอเป็นคนน่ารัก ใจดี เป็นแม่บ้านแม่เรือน เมื่อก่อนเธอก็หนักแน่นกว่านี้มาก หลังๆ นี่แหละเธอเริ่มไขว้เขว แต่ยังไงเขาก็รักเธอ“จริงเหรอคะ” เธอเอ่ยถามสีหน้าตกใจไม่น้อย“จริงครับ หลักฐานจริง ไปตรวจสอบได้เลยว่าเด็กคนนี้ใครเป็นพ่อแม่ ไม่เชื่อพี่จะพาไปหานายทะเบียนอำเภอเลยครับ”“ไม่ต้องหรอกค่ะ” เธอรีบพูด ส่ายหน้าไปมา หน้าม้านทันที พี่ชายมาบอกมาเล่า ตอนแรกเธอก็ไม่เชื่อ แต่พอติดตามพฤติกรรมสามีเงียบๆ ก็ระแวง เลยกลายเป็นทะเลาะกัน สุดท้ายเลิกกัน เธอเลยหนีมาอยู่บ้านหลังนี้ ซึ่งเป็นบ้านอีกหลังในเมืองที่เกริกพลซื้อไว้ตอนพาลูกมาเรียนในเมือง ไม่ใช่บ้านในไร่ที่เขาอาศัยอยู่ “เข้าใจผิดแบบนี้จะทำโทษยังไงดี”“เอ่อ...” รมิดาขยับเข้าไปใกล้ ก่อนจะซบที่อกกว้าง ลูบไล้แผ่นอกเขา ไปมาอย่างอ้อนๆ“พี่แม็ก เรนขอโทษ”“พี่ยกโทษให้ภรรยาเสมอครับ แต่คราวหลังคุยกันก่อน อย่าใช้อารมณ์”“ค่ะ”“หมู่นี้เรนหงุดหงิดง่ายไปนะครับ”“ค่ะ” เธอตอบรับเสียงเบาหวิวอีก ท่าทีออดอ้อน“เป็นอะไรครับ ไม่สบายอะไรหรือเปล่

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status