MasukShare
ตอนที่ 8 แต่งงานเพื่อ?
Tanggal publikasi:
2025-10-16 02:07:46“อย่าหาว่าอาเร่งเลยนะปั้น อารู้สึกแย่ลงทุกวัน กลัวไม่ได้อยู่ในงานแต่งของเราสองคน”
“พ่อคะ ไม่พูดแบบนี้สิคะ”
“พ่อรู้ตัวเองดี ขอให้พ่อรีบจัดการเรื่องนี้ก่อนนะลูก”
“พรุ่งนี้ผมจะพาผู้ใหญ่มาสู่ขอคุณน้ำอย่างเป็นทางการ คุณอาจะว่าอะไรไหมครับถ้าสถานที่ต้องเป็นที่นี่”
“สบายมาก ไม่ต้องพิธีรีตอง แล้วปั้นคุยกับพ่อแม่หรือยัง”
“เอ่อ ยังเลยครับ แต่คืนนี้ผมจะกลับไปคุย พ่อแม่ผมท่านไม่ว่าอะไรอยู่แล้ว เผลอๆ จะดีใจด้วยซ้ำที่ผมอยากแต่งงาน”
อยากแต่งงาน..คำนี้ทำเอาว่าที่เจ้าสาวคนสวยหันมองหน้าเขา มันคงรู้สึกดีมากถ้าเธอกับเขาเป็นคนรักกัน และเขาแต่งงานกับเธอด้วยเหตุผลอื่นที่ไม่ใช่เพื่อที่ดินผืนนั้น
และมันคงจะดีกว่านี้ ถ้าคนที่พูด ไม่ใช่เขา ผู้ชายเจ้าชู้มักมากที่ต่อให้แก่ตายก็คงไม่มีทางรู้จักคำว่า “พอ”
“ปั้นโอเคจริงๆ เหรอ กับเรื่องสัญญา ไม่ต้องเกรงใจอา ถ้าไม่ไหวก็ถอนตัวได้ เพราะต่อให้ปั้นปฏิเสธ เดี๋ยวอาก็หาเหยื่อรายใหม่มารับดูแลเด็กดื้อของอาได้เอง อาจจะต้องติดสินบนนิดหน่อยกันล่ะนะ ถ้าไม่มีใครจริงๆ ก็คงต้องขอร้องเพื่อนรักของเขา เจ้าราเชนทร์ ให้มารับช่วงต่อดูแลกันไป ตอนนี้เขาเรียนอยู่เมืองนอก อากลัวว่ากว่าเขาจะกลับมา อาคงไม่มีลมหายใจอยู่บนโลกนี้อีกแล้ว เลยคิดถึงปั้นเป็นคนแรก”
ราเชนทร์ ชื่อนี้คือคนที่ส่งดอกไม้มาให้เธอเมื่อช่วงสาย ผู้ชายคนนั้นไม่มีทางเป็นแค่เป็นเพื่อนรักของเธอแน่นอน ไม่อย่างนั้นจะยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับดอกไม้ของหมอนั่นทำไม
“เชนกลับมาแล้วค่ะพ่อ..”
“ผมโอเคครับคุณอา ผมยินดีแต่งงานกับคุณน้ำ และผมจะจัดงานแต่งให้เร็วที่สุด ถ้าคุณอาไม่ว่าอะไร ภายในสิ้นเดือนนี้เลยก็ได้ครับ”
เขาเอ่ยแทรกทันทีก่อนที่เธอจะพูดในสิ่งที่เขาไม่อยากได้ยิน เรื่องอะไรเขาจะยอมปล่อยที่ดินผืนงามให้หลุดมือ และเรื่องอะไรที่เขาจะยอมปล่อยเธอไป อย่างไรของที่ดีที่สุดทั้งสองสิ่งนี้ต้องเป็นของเขาคนเดียวเท่านั้น
“สิ้นเดือนนี้ คุณจะบ้าเหรอ มันไม่เร็วเกินไปหรือไง”
“แต่พ่อว่าดีนะ พ่ออยากไปงานแต่งของลูกตอนที่พ่อยังเดินไหว”
“พ่อคะ..”
เธอกุมมือเหี่ยวแห้งที่แทบเหลือแต่กระดูก มองใบหน้าซูบซีดอิดโรยของคนเป็นพ่อแล้วก็ใจหาย เวลาของพ่อเธอคงเหลือน้อยลงไปทุกทีแล้วจริงๆ
“ค่ะพ่อ น้ำตามใจพ่อค่ะ แต่งเมื่อไหร่ก็ได้ ยังไงก็ต้องแต่งอยู่ดี แต่พ่อต้องสัญญานะ ว่าจะกินข้าวให้เยอะๆ กินอาหารเสริมให้หมดทุกมื้อ”
“ได้ลูก พ่อสัญญา”
“ถ้าอย่างนั้น เรื่องงานแต่งทุกอย่าง ผมจะเป็นคนจัดการเองนะครับ คุณอาไม่ต้องเป็นห่วง พรุ่งนี้หลังจากสู่ขอคุณน้ำแล้ว ผมขออนุญาตพาคุณน้ำไปลองชุดแต่งงานเลยนะครับ เผื่อแก้ไขจะได้ทันวันงาน”
“อาขอบใจมากนะปั้น ขอบใจมากจริงๆ”
ผู้ชายสองคนมองสบตากันอย่างรู้ความหมาย ว่าสิ่งที่อีกฝ่ายเอ่ยขอบคุณนั้นมันเป็นเรื่องอะไร
“ครับ คุณอาไม่ต้องเป็นห่วง ผมจะจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยครับ”
“ว่าไงนะ นี่แม่หูฝาดไปหรือเปล่า”
อริสาเอ่ยถามลูกชายคนเล็กอีกครั้งหลังจากที่เขากลับบ้านมาขอปรึกษาเรื่องสำคัญกับทุกคนในครอบครัว
“ไม่ฝาดหรอกครับแม่ ผมจะแต่งงานจริงๆ”
“กนกรัตน์ท้องเหรอ”
ปัณยตา พี่สาวของเขา ถามในสิ่งที่ทุกคนสงสัยออกมา เพราะคนอย่างปัณจธรไม่มีทางยอมแต่งงานกับใครง่ายๆ แน่นอน ถ้าไม่ได้พลาดไปทำผู้หญิงท้อง และผู้หญิงที่ใกล้ชิดกับเขาที่สุดก็คงหนีไม่พ้นเลขาสาวสวยหน้าห้อง ที่ทำหน้าที่ทั้งบนโต๊ะและบนเตียงให้เขามาหลายปีแล้ว
“รัตน์ไม่ได้ท้องครับ และผมก็ไม่ได้จะแต่งงานกับรัตน์ด้วย”
“อ้าว ไม่แต่งกับกนกรัตน์ แล้วแต่งกับใคร ดาราคนไหน ใช่คนที่มีข่าวซุบซิบว่านายแอบย่องขึ้นคอนโดล่าสุดนี่หรือเปล่า พลาดหรือตั้งใจทำให้ท้อง”
“โหย พี่หยา จะยัดเยียดให้ผมทำผู้หญิงท้องให้ได้เลยใช่ไหม ผมไม่คิดสั้นแบบนั้นหรอกนะครับ ไม่มีผู้หญิงคนไหนท้องทั้งนั้น แล้วก็ไม่ใช่ดาราคนไหนด้วย คนที่ผมจะแต่งด้วยคือน้ำริน ลูกสาวคุณธารา เจ้าของบริษัทรินธาราจิวเวลรี่ครับ”
ทุกคนในห้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ไม่ใช่ตกใจชื่อของว่าที่เจ้าสาว แต่ตกใจชื่อพ่อของว่าที่เจ้าสาวต่างหาก
“คุณธารา เจ้าของที่ดินบนเกาะที่นายส่งคนไปซื้อแล้วเขาปฏิเสธน่ะหรือปั้น”
ปัณยตายังจำได้ตอนที่น้องชายปรึกษาเธอเรื่องโครงการรีสอร์ตหรูบนเกาะที่ยังมีธรรมชาติสวยงาม แต่เมื่อไม่กี่วันเขาเพิ่งมาบ่นกับเธออย่างเซ็งๆ เมื่อเจ้าของที่ดินไม่ยอมขายให้ แล้วทำไมวันนี้ถึงจะแต่งงานกับลูกสาวเจ้าของที่ดินได้ มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
“ครับ”
“นี่นายไปจีบลูกสาวเขาเหรอ แต่มันไม่เร็วไปหรือไง นายเพิ่งบ่นกับพี่แค่ไม่กี่วันนี่เอง ทำไมวันนี้ถึงบอกว่าจะแต่งงาน”
“เอ่อ คือว่า ผมกับคุณอาธารามีข้อตกลงกันนิดหน่อยครับ ถ้าผมอยากได้ที่ดินผืนนั้น ผมต้องแต่งงานกับน้ำริน”
“คุณธาราหวงลูกสาวจะตาย อยู่ๆ จะมายกให้ปั้นแลกกับการขายที่ดินให้เหรอ พ่อว่ามันแปลกๆ นะ”
ปรมัตถ์ผู้เป็นพ่อตั้งข้อสงสัย ถ้าเป็นเขาจะขายที่ดินก็ขายอย่างเดียว จะมายกลูกสาวให้ใครง่ายๆ..ไม่มีทางเสียล่ะ
“ที่จริงมันจะเรียกว่าขายที่ดินให้ผมก็ไม่เชิงครับพ่อ คือคุณอาป่วยเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย ท่านกังวล อยากให้มีคนมาดูแลน้ำรินต่อจากท่าน ก็เลยเรียกผมไปคุยด้วย แต่เงื่อนไขของการแต่งงานก็เยอะเลย เดี๋ยวทุกคนลองอ่านดูก่อนนะครับ ผมไม่อยากปิดบัง”
เขาส่งสำเนาสัญญาที่เขาเซ็นกับลูกสาวคนสวยของเจ้าของที่ดินไปแล้วให้กับทุกคนในครอบครัวอ่าน ไม่เว้นแม้แต่พี่เขยที่อายุเท่ากันกับเขาด้วย
“สัญญานี่ ปั้นได้อ่านหรือเปล่าก่อนเซ็นชื่อ”
“อ่านครับพ่อ เอ่อ คือผมอยากได้ที่ดินผืนนั้นมากครับ”
“แกอยากได้ลูกสาวเขามากกว่าก็ว่ามาเถอะ หลงรักเธอใช่ไหม”
“พี่หยา ความรักหน้าตามันเป็นยังไง ผมยังไม่รู้เลย แล้วจะรักน้ำรินได้ยังไงครับ”
“โอ๊ย นายปั้น แกไม่ต้องมาปิดบังพวกเราหรอก แล้วแกคิดว่าแกจะคุ้มแค่ไหน จะทนอยู่กับลูกสาวเขาได้สักกี่น้ำ ถ้าหย่ากันก่อนที่จะมีลูกขึ้นมา บริษัทเราเสียหายย่อยยับแน่ พี่คงอนุมัติโครงการนี้ให้แกไม่ได้นะ เพราะพี่ไม่มั่นใจเลย ว่าแกจะอยู่กับลูกสาวเขาได้ตลอดชีวิต”
“ผมรู้ครับพี่หยา ว่ายังไงก็ไม่มีใครอนุมัติโครงการให้ผมแน่ ทั้งพี่ ทั้งพ่อ”
“อ้าว แล้วแกยอมแต่งงานทำไม ไหนว่าอยากได้ที่ดินมากไง เอามาทำประโยชน์ตามที่แกต้องการไม่ได้ แล้วแกจะแต่งเพื่อ?”
“โห พี่หยา จะถามอะไรมากมายเนี่ย ผมก็เคยบอกทุกคนแล้วไงครับ ว่าถ้าผมจะต้องแต่งงานกับใครสักคน การแต่งงานของผมมันต้องมีประโยชน์ นี่ผมก็ว่ามันมีประโยชน์อยู่นะครับ แล้วถ้าบริษัทไม่อนุมัติโครงการรีสอร์ตของผม ผมก็จะเอาเงินส่วนตัวของผมลงไปทำแทน มันคงไม่ยิ่งใหญ่เหมือนรีสอร์ตอื่น เพราะตามเงื่อนไขที่นี่ก็คล้ายๆ โฮมสเตย์ดีๆ นี่เอง”
ทุกคนในครอบครัวหรี่ตามองเจ้าของโครงการร้อยล้าน ที่ยอมปรับเปลี่ยนรูปแบบโครงการของตัวเองเพื่อให้ได้มาซึ่งที่ดินผืนนั้น แถมยังยอมควักกระเป๋านำเงินส่วนตัวมาสร้างรีสอร์ตนี้อีกต่างหาก เพียงแค่เพื่อจะได้ครอบครองที่ดินผืนงามและได้แต่งงานกับลูกสาวคนสวยของเจ้าของที่ดินเท่านั้นเองหรือ
“ปั้นคิดดีแล้วใช่ไหม การแต่งงานมันไม่ใช่แค่แต่งเพื่อผลประโยชน์ อยู่กันแค่ปีสองปีแล้วหย่าร้าง ให้ลูกที่เกิดมาเป็นเด็กครอบครัวแตกแยก พ่ออยากให้ปั้นคิดอีกที เรื่องความรักมันก็สำคัญ”
“ผมคิดดีแล้วครับพ่อ สำหรับผม ทุกคนก็รู้ว่าเรื่องความรักมันไร้สาระมากเลย ผมเองก็ไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในอนาคต รู้แค่ตอนนี้ ผมต้องการที่ดินผืนนั้นครับ”
“ถ้าอย่างนั้น พรุ่งนี้พ่อกับแม่จะไปสู่ขอน้ำรินให้ เอาลูกสาวเขามาแล้ว ก็ต้องดูแลให้ดี ไม่ว่าจะรักหรือไม่รัก แต่ในเมื่อปั้นเลือกเอง ปั้นต้องรับผิดชอบในสิ่งที่จะตามมาให้ได้”
“ครับพ่อ ผมรับปากครับ ว่าจะพยายามทำให้ดีที่สุดเท่าที่คนอย่างผมจะทำได้”
Bab terbaru
ไม่รัก แต่รู้สึก จบบริบูรณ์
ตอนที่ 118 รัก..และรู้สึก“ดูสิครับน้ำ เผลอแป๊บเดียว เด็กๆ จะสองขวบแล้ว”ปัณจธรจับมือธารารินพากันออกมาเดินเล่นหน้าหาดส่วนตัวของวิลล่าหลังใหญ่ ซึ่งครั้งหนึ่งเขากับเธอได้มาฮันนีมูนกันหลังจากแต่งงานใหม่ๆครั้งนี้ เขาพาเธอกับลูก รวมถึงเพื่อนของเขาและเพื่อนของเธออีกสองครอบครัวมาพักผ่อนในช่วงวันหยุดยาวด้วยกัน ซึ่งปล่อยให้เด็กๆ ทั้งสามคนในวัยกำลังน่ารักเล่นทรายอยู่กับพี่เลี้ยง ส่วนพ่อแม่ก็ปลีกตัวออกมาสวีทกันตามประสา ซึ่งน้อยครั้งจะได้ทำแบบนี้“จริงด้วยค่ะ เด็กๆ โตไวมากเลย น้ำรู้สึกว่าเพิ่งคลอดไปไม่นานนี้เอง”“นานแล้วครับ ลูกของเราก็โตแล้ว เรามีลูกคนที่สองเลยดีไหม”ปัณจธรพาเธอมาหยุดยืนที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ ซึ่งห่างจากตัวบ้านออกมาไกลแล้ว เขาหันหน้าเข้าหาเธอ ใช้มือเกลี่ยปอยผมไปทัดหูให้อย่างอ่อนโยน มองสบตาภรรยาคนสวยด้วยความรักที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลง“คุณปั้นอยากมีแล้วใช่ไหมคะ”“ครับ ผมอยากมีแล้ว น้ำเลิกกินยาคุมได้ไหม”เธอมองสบตาเขาแล้วพยักหน้า แม้จะอยู่กินกันมาหลายปี เขาก็ทำให้เธอเขินอายได้เสมอ ดวงตาคมกริบแสนมีเสน่ห์คู่นั้น มันคอยสะกดจิตเธออยู่ร่ำไป แถมใบหน้าหล่อเหลาก็เอาแต่คอยทำให้เธอหัวใจเต้นแรง“ได้ค
ไม่รัก แต่รู้สึก ตอนที่ 117 ทีมลูกชาย
ในขณะที่พ่อแม่มือใหม่อีกคู่ที่กำลังสาละวนอยู่กับการชงนมให้ลูกเพราะคนเป็นแม่ตัวเล็กเกินไป ผลิตน้ำนมให้ไม่ทันความต้องการของลูกชายที่กินเก่งยิ่งกว่าใคร“พี่เชน เสร็จหรือยังคะ ลูกร้องใหญ่แล้ว”แม้ปากจะเข้าเต้า แต่ด้วยปริมาณน้ำนมที่ไหลออกมาเพียงน้อยนิดไม่ทันใจพ่อเจ้าประคุณก็แหกปากร้องลั่น ทำคุณพ่อมือใหม่วิ่งวุ่น“เสร็จแล้วครับ มาแล้ว มาแล้ว”ทันทีที่นมเด็กคุณภาพดีราคาแพงเข้าปาก เด็กน้อยที่ร้องไห้จ้าก็เงียบลงทันที ดวงตาที่ยังมีน้ำตาเอ่อคลอหน่วยมองพ่อกับแม่ตาแป๋ว“กินเก่งจัง นมหนูก็ออกน้อยลงทุกที ต่อไปคงต้องชงอย่างเดียวแล้วมั้งคะ”“นั่นสิ ดูตัวสิ ใหญ่ที่สุดในรุ่นแล้ว โตมาต้องสูงยาวหล่อหุ่นดีเหมือนพ่อแน่ๆ”คนเป็นพ่อที่แสนจะภาคภูมิใจที่ลูกชายออกมาหน้าตาหล่อเหลาเหมือนตัวเองทุกกระเบียดนิ้ว แถมโครงร่างยังใหญ่โตเหมือนตัวเองอีก“น่าน้อยใจ หนูอุ้มท้องมาตั้งเก้าเดือน แพ้ท้องแทบตาย ตอนคลอดก็ปวดท้องเกือบสลบ แต่ลูกออกมาไม่เหมือนหนูเลย แม้แต่เพศก็ไม่เหมือน”คนเป็นแม่ย่นจมูกใส่ลูกชาย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองพ่อของลูกด้วยความแง่งอน เลยถูกพ่อของลูกบีบจมูกด้วยความมันเขี้ยว“ก็หนูไม่ได้เป็นคนทำนี่ พี่ก็ทำแทบตาย เ
ไม่รัก แต่รู้สึก ตอนที่ 116 มันกำลังจะเริ่มต้น
“คุณปั้น เป็นยังไงบ้างคะ”ผ่านไปเป็นเดือนแล้ว แต่อาการแพ้ท้องของเขายังรุนแรงเหมือนเดิม ทุกเช้าตอนตีห้า เขาจะลืมตาขึ้นมาแล้ววิ่งไปอาเจียนจนหมดไส้หมดพุงทั้งที่ไม่มีอะไรออกมาเลยนอกจากน้ำย่อยและภรรยาของเขาก็จะต้องเดือดร้อนลุกขึ้นมาลูบหลังให้เขาทุกครั้ง ทั้งที่เขาสั่งห้ามทุกวันว่าไม่ให้เธอลุกขึ้นมา เพราะเขาไม่ได้เป็นอะไรมากกว่าการอาเจียนวันละหลายๆ ครั้งเท่านั้น“ไม่เป็นไรครับ น้ำไม่น่าลุกมาเลย”ปัณจธรล้างหน้าล้างตาเสร็จก็ประคองภรรยาที่หน้าท้องนูนเด่นกลับมานั่งพิงหัวเตียง โดยมีเขานอนหนุนตักเธอด้วยใบหน้าซีดเซียวอย่างออดอ้อน“วันหลังน้ำไม่ต้องลุกมาแล้วนะ ผมแค่อ้วกเอง มีแค่น้ำย่อยกับลม ไม่มีอะไรเลย เสร็จแล้วก็โล่ง กลับมานอนได้เหมือนเดิม“ไม่ลุกไปดูได้ยังไงคะ น้ำเป็นห่วงคุณ”“ผมก็เป็นห่วงน้ำเหมือนกัน”“แต่น้ำลุกขึ้นช้าๆ ค่ะ เดินก็ช้าด้วย”“อย่ามาขี้โม้เลยครับ ผมเห็นนะ น้ำลุกพรวดเดียวก็ถึงห้องน้ำแล้ว นี่ไง ผมถึงเป็นห่วงน้ำ”คุณแม่ยังสาวที่ร่างกายยังคล่องแคล่วเหมือนเดิมส่งยิ้มแหย เธอก็อยากจะทำอะไรช้าๆ แบบที่เขาสั่ง แต่มันลืมตัวทุกที“ขอโทษค่ะ น้ำจะตั้งสติให้ดีกว่านี้นะคะ พรุ่งนี้เอาใหม่”“โธ่ น้
ไม่รัก แต่รู้สึก ตอนที่ 115 ธาราริน
งานประกวดการออกแบบเครื่องประดับผ่านไปร่วมเดือน โฮมสเตย์ที่ก่อสร้างโดยเงินส่วนตัวของปัณจธรก็เสร็จสมบูรณ์พร้อมเปิดต้อนรับนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติที่ชื่นชอบการมาพักผ่อนแบบวิถีชาวบ้านท่ามกลางธรรมชาติของเกาะที่ยังไม่ค่อยมีคนรู้จักหน้าป้ายชื่อของโฮมสเตย์ ปัณจธรยืนซ้อนหลังภรรยา ใช้มือทั้งสองปิดตาเธอเอาไว้ เขายังไม่ยอมเปิดเผยโฮสเตย์แห่งนี้ให้เธอได้เห็นอีกหลังจากที่มีเรื่องราวในครั้งนั้น“เปิดตาได้หรือยังคะ คุณปั้น”“ครับ”มือใหญ่ค่อยๆ คลายออกมาอย่างช้าๆ ภาพตรงหน้าเป็นป้ายชื่อของโฮมสเตย์ที่สลักอยู่บนแผ่นไม้ขนาดใหญ่รายล้อมไปด้วยไม้ดอกสีสันสดใสดูโดดเด่นธาราริน โฮมสเตย์ คือชื่อที่สลักอยู่บนแผ่นไม้นั้น เจ้าของชื่อยิ้มทั้งน้ำตา มองแผ่นป้ายด้วยความตื้นตันใจ“คุณปั้น”“ชอบไหมครับน้ำ”“ชอบค่ะ ทำไมเป็นชื่อน้ำ”“ที่นี่เป็นของน้ำ ผมตั้งใจสร้างให้น้ำตั้งแต่แรกอยู่แล้ว เงินที่สร้างก็เป็นของผมเองไม่ใช่เงินบริษัท”“น้ำไม่เห็นรู้เรื่องนี้”คราแรกที่เขาอยากได้ที่ดินผืนนี้ เขาตั้งใจสร้างเป็นรีสอร์ตของบริษัท แต่เมื่อพ่อเธอยกที่ดินให้ด้วยเงื่อนไขมากมาย บริษัทจึงไม่กล้านำเงินมากมายมาลงทุนกับที่ดินที
ไม่รัก แต่รู้สึก ตอนที่ 114 เพียงเธอ
“ปิดบ่อนของเราให้หมด เก็บกวาดให้เกลี้ยง โรงงานยาด้วยอย่าให้เหลือ เรากำลังจะเกม”ทัดเทพโทรหาลูกน้องมือขวาที่ใช้เป็นตัวกลางในการจัดการธุรกิจผิดกฎหมายทั้งหมด ให้ทำลายหลักฐานทุกอย่างทิ้งไม่ให้สาวมาถึงตัวเขาและลูกชายได้ เพราะลำพังคดีจ้างวานฆ่าลูกชายของเขาก็คงติดคุกหลายปีแล้ว“ครับ นาย ผมจะจัดการให้เดี๋ยวนี้ครับ จะปิดถาวรหรือชั่วคราวดีครับ”ด้วยความที่ครั้งนี้ คู่กรณีคือคนตระกูลอธิพัฒน์โภคิน อาจมีการพยายามขุดคุ้ยเรื่องอื่นๆ ของเขามาอีก และคงจะเป็นที่จับตามองอีกนาน เพราะฉะนั้นเขาควรจบเรื่องทุกอย่างเอาไว้แค่นี้ พร้อมเมื่อไหร่ค่อยมาเริ่มต้นใหม่ อย่างไรเส้นสายสีเทาก็มีมากมาย มันไม่มีอะไรยากเกินไปสำหรับคนอย่างเขา“ทำลายทิ้งถาวรไปเลย อย่าให้สาวมาถึงฉันกับลูกได้อีกก็พอ พร้อมเมื่อไหร่ค่อยว่ากันใหม่”“ครับนาย ไม่ต้องเป็นห่วงครับ”เขากดวางสายไปด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง เรื่องนี้เขารีบร้อนไปหน่อย แถมยอมให้ลูกทำโดยพลการกับผู้หญิงคนนั้นที่ลูกชายของเขาคิดว่าจะควบคุมมันได้ แต่ทุกอย่างก็ผิดแผนไปหมดเมื่อถึงเวลาที่ต้องการความช่วยเหลือ พวกคนใหญ่คนโตที่เขาเคยส่งส่วยให้ไม่ขาดก็ไม่มีใครยื่นหน้ามาให้ความช่วยเหลือสักค
ไม่รัก แต่รู้สึก ตอนที่ 113 ภาพซ้อนทับ
หลังจากที่พายุอารมณ์ของคนทั้งคู่สงบลงเขาก็ยอมถอดถอนตัวตนออกมาจากร่องรักของเธอ แต่ไม่ยอมลงไปจากตัวเธอง่ายๆ ยังคงคร่อมทับเธอในท่วงท่าล่อแหลมน่าหวาดเสียวเช่นเดิม“เสร็จแล้วก็ลงไปสิ มานอนทับฉันทำไม ฉันอึดอัด”“คุยกันก่อน คุณทำแบบนี้กับผมทำไม”“ฉันทำอะไร”“ก็หนีหน้าผมไง โทรไปก็ไม่รับ ผมตามคุณไปงานไหน คุณก็คอยแต่หนีผม กลับจากภูเก็ตคุณก็เปลี่ยนไป”“นี่คุณวายุ ถ้าคุณจะกรุณาไม่คิดเข้าข้างตัวเอง ก่อนไปภูเก็ต ฉันก็เป็นแบบนี้ ตั้งแต่ครั้งแรกที่เราพลาดมีอะไรกัน ฉันไม่เคยยินยอมจะนอนกับคุณอีก มีแต่คุณบังคับขู่เข็ญฉัน ไล่ก็ไม่ยอมออกจากห้อง ฉันสลัดคุณไม่หลุดไม่ได้แปลว่าฉันยินยอมให้คุณอยู่ด้วยนะ”“ผมรู้ว่าคุณไม่ได้เต็มใจ แต่คุณเป็นเมียผมแล้ว คุณควรให้โอกาสผมได้พิสูจน์ตัวเองสิ”“เพื่ออะไรคะ ยังไงเราก็ไปกันไม่รอด คุณไม่มีทางหยุดที่ฉัน และฉันไม่ได้ใจกว้างพอจะให้คุณมีบ้านเล็กบ้านน้อย”“ใครบอกคุณว่าผมจะเป็นแบบนั้น”“สัญชาตญาณของฉันมันบอก”“งั้นสัญชาตญาณของคุณมันก็ผิดแล้วครับ ผมไม่ได้เป็นแบบนั้น ไม่ได้คิดกับคุณแค่นั้น แล้วก็ไม่ได้คิดจะมีใครอีกนอกจากคุณ”“ฉันไม่เชื่อไง บอกไปกี่ครั้งแล้วว่าไม่เชื่อ คุณออกไปจาก
ไม่รัก แต่รู้สึก ตอนที่ 4 เงื่อนไขในพินัยกรรม
“อะไรนะคะพ่อ”ธารารินชะงักมือที่กำลังห่มผ้าให้ผู้เป็นพ่อ แทบไม่อยากจะเชื่อหูในสิ่งที่ได้ยิน ถ้าพ่อไม่ป่วยจนเบลอ ก็เป็นเธอที่หูฝาดจากการโหมงานหนักเพื่อการประกวดออกแบบเครื่องเพชรที่กำลังจะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้านี้“น้ำมานั่งคุยกับพ่อก่อน”ธาราจับมือลูกสาวคนเดียวที่เขารักยิ่งกว่าชีวิต ให้เธอ
ไม่รัก แต่รู้สึก ตอนที่ 3 ตกลงครับ
แล้วก็เป็นอย่างที่เธอคิด เมื่อเช้าวันนี้มีดอกกุหลาบสีชมพูช่อโตเท่าเมื่อวานวางไว้ที่โต๊ะทำงานตั้งแต่ก่อนที่เธอจะเดินทางมาถึงด้วยซ้ำธารารินเบะปากให้ดอกไม้ชนิดโปรดที่เคยเห็นครั้งใดก็ต้องสูดดมกลิ่นหอมด้วยความหลงใหลทุกครั้งไป ยิ่งอ่านการ์ดยิ่งอยากจะเบะปากมองบน เพราะรู้สึกขยะแขยงผู้ชายมักมากคนนั้นอย่างท
ไม่รัก แต่รู้สึก ตอนที่ 2 โดยเฉพาะ..เขา
เสียงเคาะประตูห้องทำงานของผู้บริหารสาวสวยดังขึ้นก่อนจะถูกเปิดเข้ามาโดยดอกกุหลาบนำเข้าสีชมพูอ่อนช่อโต..ไม่ผิดหรอกที่กุหลาบช่อโตเป็นฝ่ายเปิดประตูห้องทำงานของเธอเข้ามา เพราะเมื่อมองไปเห็นแต่ดอกกุหลาบสีชมพูอ่อนกลีบบอบบางอัดแน่นราวกับตัดมาทั้งสวนเท่านั้น ความอลังการของมันบดบังเลขาสาวสวยร่างอวบของเธอเสีย
ไม่รัก แต่รู้สึก ตอนที่ 1 ไม่สำเร็จ
“ได้เรื่องว่ายังไงบ้าง สาธิต”ปัณจธร อธิพัฒน์โภคิน ท่านรองประธานหนุ่มรูปหล่อมากเสน่ห์ ผู้บริหารโรงแรมและรีสอร์ตในเครือของตระกูลอธิพัฒน์โภคิน เดินเข้ามาในห้องทำงาน แกะกระดุมเสื้อสูทสีดำแบรนด์ดังแล้วทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ประจำตำแหน่งดวงตาคมกริบดำขลับจ้องมองไปยังผู้ชายที่เขาส่งไปทำงานบางอย่างซึ่งทุกค
Anda juga akan menyukai
หลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี68.3K Dibacaเสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก254.5K Dibacaเกิดใหม่ทั้งที ขอหนีจากผู้ชายเฮงซวยคนนี้เถอะ
อี้เสี่ยวเหวิน88.7K Dibacaล่าหัวใจ คุณภรรยา(เก่า)ที่รัก
น้ำหมึกหิมะ103.7K Dibacaเมียเก็บที่ไร้ค่า
พัดลดา81 Dibacaที่นี่ไม่รับซ่อม...คุณหนู
เหนือ กว่าความคาดหมาย21 Dibacaชายาที่ไม่ถูกรัก
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.1K Dibacaเพลิงแค้นเจ้าสาวผิดตัว [Love Drama 18+]
มนต์ศิขริน52 Dibaca
