MasukShare
23.ไม่อยากทำ
Terakhir Diperbarui:
2025-11-05 15:41:26ฟาเบียนจุดไฟที่ปลายของซิการ์ เขาอัดซิการ์เข้าปอดแรงๆ ด้วยความรู้สึกที่สั่นไหวไปหมด ราวกับเขากำลังยืนอยู่เพียงลำพังในคฤหาสน์หลังใหญ่เช่นนี้
มันราวกับว่าเขากำลังพบเจอกับเรื่องที่ไม่คาดคิด ราวกับมีแค่เขาเท่านั้นที่อยู่ที่นี่ ไม่มีใครอื่นเลยนอกจากตัวเขาเอง ท่านพ่อและท่านแม่ของเขาเสียชีวิตจากการฆ่าตัวตาย..เพราะคำขอร้องของจอมมาร คือการสั่งให้ท่านพ่อสังหารท่านแม่มาเป็นเครื่องบูชายัญ แน่นอนว่าความรักที่ท่านพ่อมีต่อท่านแม่มันมากมายจนหาสิ่งไหนเปรียบเทียบไม่ได้ และนั่นคือหนทางที่ท่านพ่อของเขาเลือกเดิน “พ่อขอโทษนะฟาเบียน แต่นี่มันคือหนทางที่พ่อและแม่จะมีความสุขด้วยกัน พ่อขอโทษที่ผลักภาระให้ลูกเช่นนี้แต่นี่คือคำร้องขอจากพ่อนะลูกรัก..หากว่าลูกยังรับใช้จอมมารได้โปรดอย่ารักใครไม่อย่างนั้น..ลูกเองก็จะมีจุดจบเหมือนพ่อกับแม่..” เขาจึงไม่คิดที่จะรักใคร ไม่สนใจสตรีหน้าไหนเพราะเขาไม่ต้องการให้ตัวเองมีชะตากรรมที่น่าสงสารดังเช่นท่านพ่อและท่านแม่ แต่ในตอนนี้ดูเหมือนว่าความรู้สึกของเขานั้นมันจะถลำลึกลงไปซะแล้วละสิ จากที่ไม่สนใจและไม่เคยมองว่าสตรีผู้ใดงดงามมาก่อนเลยในชีวิต ตอนนี้เขากลับมองว่าจีเซลคือสตรีที่งดงามมากเหลือเกิน เขาอยากอยู่กับเธอไปเรื่อยๆ ในช่วงเวลาที่เขาทำงานเธอจะมานั่งอ่านหนังสือหรือไม่ก็มีนั่งถักไหมพรมในห้องทำงานของเขา จากที่เคยมีชีวิตอยู่เงียบๆ ตอนนี้การมีเธอมาเดินไปเดินมาในชีวิตมันกลายเป็นความคุ้นชินไปแล้ว “คิดมากอย่างนั้นหรือ?” ฟาเบียนปรายสายตามองไปยังปีศาจไร้หน้าที่กำลังลอยวนเวียนอยู่รอบๆ ข้างของเขา “เปลี่ยนคนไม่ได้รึไง” เสียงหัวเราะของปีศาจตนนั้นดึงกึกก้องทั่วทั้งห้องของฟาเบียน มันราวกับว่าเสียงหัวเราะนั้นกำลังสนุกกับการมองดูเขาสติแตกอยู่ “ข้าใจดีกับเจ้ามากแล้วฟาเบียน ข้าเปลี่ยนจากจีเซลที่ข้าแสนจะถูกใจมาเป็น ดยุคเดเมี่ยนที่ข้าไม่ชอบใจเท่าไหร่นัก.. ข้าให้โอกาสเจ้าเลือกแล้ว ยังจะต้องการให้ข้าเปลี่ยนคนอีกมันจะไม่มากเกินไปหน่อยอย่างนั้นหรือฟาเบียน” “หากข้าสังหารเดเมี่ยนจีเซลจะตาย! ตัวเลือกที่เจ้าให้ข้ามานั้นมันไม่ได้แตกต่างอะไรเลย” ปีศาจไร้หน้าเงียบไปพักหนึ่ง “หากเจ้าไม่อยากสังหารทั้งสองตัวเลือกที่ข้าให้ไป เช่นนั้นก็ถวายชีวิตของเจ้าให้ข้าสิ เอาเลือดและวิญญาณของเจ้ามาให้ข้า..” ฟาเบียนไม่รู้เลยว่าเขา..ควรจะทำเช่นไรดี เขาจะทำอย่างไรดี..เรื่องน่าปวดหัวนี้มันถึงจะจบลงน่ะ ............. จีเซลเองก็ไม่ใช่ว่าบอกเรื่องเช่นนั้นกับท่านฟาเบียนไปแล้วเธอจะสบายใจ นี่มันเหมือนกับว่าเธอโยนปัญหาทั้งหมดให้ท่านฟาเบียนไปจัดการเพียงผู้เดียวรึเปล่านะ เมื่อนั่งคิดอยู่ค่อนคืน จีเซลก็ตัดสินใจหยิบผ้าคลุมมาคลุมเอาไว้บนไหล่ แล้วเดินขึ้นไปที่ตึกใหญ่เพื่อไปหาท่านฟาเบียน “...!!” ทว่าที่เธอต้องตกใจคือตามทางเดินนั้นมันเต็มไปด้วยเลือดเหนียวข้นที่ส่งกลิ่นคาวคละคลุ้งอย่างรุนแรง หัวใจของจีเซลเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะ เธอไม่ได้กลัวว่าท่านเคาน์จะไปสังหารคนอื่นแต่เธอกลัวว่าเขาจะเป็นอันตรายต่างหาก เธอรีบวิ่งไปที่ห้องนอนของท่านเคาน์ในทันที และรอยเลือดนั้นก็ยิ่งมากขึ้น มากขึ้นเรื่อยๆ มันเปียกเปื้อนไปตามทางเดิน.. ฝีเท้าของจีเซลหยุดลงเมื่อเธอมองเห็นศพของสาวใช้ผู้หนึ่งนอนอยู่ด้านหน้าห้อง และบุรุษที่ยืนถือมีดอยู่เบื้องหน้าของเธอคือท่านเคาน์ฟาเบียน.. พ่อบ้านคอลตันยืนก้มหน้าอยู่ไม่ไกลจากตรงนั้นมากนัก ราวกับว่าเขารอคอยให้ท่านเคาน์สั่งการ ฟาเบียนเบนสายตาไปมองหน้าของ จีเซล มือทั้งสองข้างของเขาอาบโชกไปด้วยเลือด.. “.....” แทนที่เธอจะวิ่งหนีไปแต่จีเซลกลับเดินเข้ามาใกล้ท่านเคาน์มากยิ่งขึ้น ข้าขอใช้ความสามารถในการอ่านใจค่ะ เธอนึกขึ้นในใจก่อนที่หน้าต่างสีเขียวจะเด้งขึ้นมา “ความสามารถในการอ่านใจถูกเปิดใช้แล้ว” “ทำไมถึงไม่หนีไปล่ะ แค่มองก็น่าจะรู้แล้วว่าผู้ที่สังหารสาวใช้ผู้นี้คือเขาอย่างแน่นอน..เจ้าไม่กลัวข้าแล้วอย่างนั้นหรือ จีเซล” หนักอึ้งมากเหลือเกิน แต่ละก้าวที่เธอเดินเข้าไปหาเขานั้นมันช่าง..หนักหนาสาหัสมากทีเดียว เธอยกมือขึ้นมาเช็ดเลือดที่เปื้อนอยู่บนใบหน้าของเขา “ข้านอนคนเดียวไม่หลับค่ะ คืนนี้ข้าขอนอนด้วยได้ไหมคะ” สิ้นคำกล่าวของจีเซล ฟาเบียนก็ซบใบหน้าของเขาลงบนไหล่ของเธอ “เช่นกัน ข้าเองก็นอนไม่หลับเหมือนกัน..แล้วเจ้าไม่กลัวข้าเหรอ?” เธอยกมือขึ้นมาโอบกอดเขาเอาไว้ มือของจีเซลลูบแผ่นหลังของฟาเบียนราวกับว่าเธอกำลังปลอบโยนเขาจากทุกความรู้สึกที่เขากำลังเผชิญหน้า “ไม่กลัวเลยค่ะ หากว่าท่านเคาน์ต้องการจะสังหารข้าในยามนี้ ข้าก็ยินดีมอบชีวิตให้ท่าน” “ข้าไม่อยากกระทำเช่นนี้เลย ไม่อยากสังหารใครเพราะคำสั่งของปีศาจตนนั้นแล้ว..” เสียงในหัวของท่านฟาเบียนทำให้จีเซลถึงกับสะอึก “ครั้งนี้ข้าจะปกป้องเจ้าเอาไว้เองนะ จีเซล..ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตข้าก็จะปกป้องเจ้าเอาไว้” ดวงตาของเธอสั่นระริก จีเซลพยายามจะกะพริบตาถี่เพื่อขับไล่หยาดน้ำตาที่กำลังรื้นขึ้นมา.. “เช่นนั้นให้ข้าอาบน้ำให้ท่านดีไหมคะ เราเข้าไปในห้องกันเถิด” เมื่อกล่าวจบจีเซลก็ประคองท่านฟาเบียนเข้าไปในห้อง เธอไม่ลืมพยักหน้าเพื่อให้ท่านพ่อบ้านมาจัดการรอยเลือดและศพของสาวใช้ที่เสียชีวิตไปแล้ว หนทางที่มันเคยเต็มไปด้วยกลิ่นหอมของดอกไม้ในยามนี้มันแปดเปื้อนไปด้วยกลิ่นคาวของเลือดและซากศพ.. เธอวิ่งเข้าไปเตรียมน้ำอุ่นใส่อ่างก่อนจะเดินออกมาเพื่อถอดเสื้อผ้าของเขา “ข้า..ขอโทษที่ทำให้เจ้าผิดหวัง” “ไม่ใช่แบบนั้นหรอกค่ะ ท่านเคาน์เองก็ไม่ได้อยากจะทำเช่นนี้ใช่ไหมคะ ข้าต่างหากที่ผิด ข้าโยนทุกอย่างเพื่อให้ท่านแบกรับเอาไว้คนเดียว ทั้งๆ ที่ข้าควรจะมาช่วยกันคิดกับท่าน แต่ข้ากลับปล่อยท่านเอาไว้ให้เผชิญหน้ากับปัญหาเพียงผู้เดียว..เอาใหม่นะคะจากนี้ไป เรามาช่วยกันคิดเถอะค่ะ” หัวคิดของฟาเบียนขมวดเข้าหากัน เขาดึงรั้งร่างกายของจีเซลเข้าไปตระกองดอกเอาไว้ “ขอบคุณนะจีเซล..ข้าต้องขอบคุณเจ้าจริงๆ” “สิ้นสุดการอ่านใจ” ข้อความที่เด้งขึ้นมานั้นทำให้จีเซลนึกเสียดายเล็กน้อย เธออยากจะรู้เรื่องเกี่ยวกับปีศาจตนนั้นที่ท่านเคาน์ต้องเลี้ยงดูต่อจากพ่อของเขาอีกหน่อย แต่กลับไม่ได้เบาะแสอะไรเลย จีเซลรู้แค่ว่า..ท่านเคาน์เองก็ไม่ได้เลวร้ายซะทีเดียว ตัวร้ายอย่างเขาเองก็สามารถกลับใจได้เหมือนกัน
Bab terbaru
ไม่อยากเป็นสาวใช้ของตัวร้ายเลยค่ะ ตอนพิเศษ 2
เลดี้จัสมิน แห่งตระกูลซากอส สตรีงดงามผู้ถอดแบบมาจากมารดา และสง่าดังเช่นบิดาเธอมีน้องชายสองคน แต่ทว่าสิ่งที่จัสมินไม่เข้าใจคือทำไม..เธอจะต้องมาฝึกดาบกับน้องชายด้วยนะ“ฟังพ่อนะจัสมิน ถึงแม้ว่าเจ้าจะเป็นสตรีแต่ทว่าเจ้าก็สามารถแข็งแกร่งได้ เจ้าจะต้องปกป้องดูแลตัวเองให้ได้ ไม่ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น ต่อให้พ่อไม่อยู่หรือว่าเจ้าต้องอยู่ตามลำพัง เจ้าก็จะต้อง..เข้มแข็งนะลูกรัก”จัสมินไม่เข้าใจที่ท่านพ่อกล่าวเท่าไหร่นัก แต่ทว่าตัวเธอเองนั้นก็ชื่นชอบการฟันดาบมากๆ เลยล่ะราวกับว่าชาติที่แล้วเธอเคยเป็นนักดาบที่เก่งกาจมาก่อน ไม่ว่าคู่ต่อสู้จะเป็นใครเธอล้วนแล้วแต่เอาชนะได้ทั้งหมด“ท่านแม่..พบเจอท่านพ่อได้อย่างไรหรือคะ?”จีเซลที่กำลังจัดดอกไม้ใส่แจกันเงยหน้าขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อลูกสาวของเธอเอ่ยถามถึงเรื่องนั้น เธอมองหน้าของอันนาก่อนจะหัวเราะออกมา“เดิมทีแม่เป็นเพียงสาวใช้เท่านั้น แม่คือสาวใช้ส่วนตัวของท่านพ่อ และ..ความรักมันเริ่มต้นขึ้นตรงนั้น”จัสมินกะพริบตาปริบๆ“ท่านพ่อแอบชอบท่านแม่ก่อนอย่างนั้นหรือคะ”ในชีวิตของจัสมินสามารถพูดได้เต็มปากเลยว่า เธอยังไม่เคยพบเจอสตรีใดที่งดงามเท่าท่านแม่มาก่อนเลย“ผิ
ไม่อยากเป็นสาวใช้ของตัวร้ายเลยค่ะ ตอนพิเศษ 1
“ยินดีด้วยนะคะเลดี้อาเรีย”สองปีหลังจากนั้นงานอภิเษกขององค์รัชทายาทและเลดี้อารีเอนถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่จีเซลเริ่มสนิทสนมกับเลดี้อาเรียตั้งแต่หลังงานแต่งงานของเธอ อาจจะเพราะเธอไปมาหาสู่กับเดเมี่ยนบ่อยจึงทำให้ได้พบเจอกับอาเรียบ่อยไปด้วย“ข้าสวยแล้วใช่ไหมจีเซล ให้ตายสิข้าไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่นัก ไม่รู้ว่าจะทำเรื่องผิดพลาดอะไรในพิธีอภิเษกหรือไม่”อาเรียเป็นกังวลมากทีเดียว คราแรกที่จีเซลพบเห็นอาเรีย เธอมองว่าสตรีผู้นี้มีความมั่นใจในแบบที่จะต้องเป็นสตรีที่ไม่เกรงกลัวสิ่งใดอย่างแน่นอนทว่าในความจริงอาเรียไม่เกรงกลัวใครเลยนอกจากองค์รัชทายาท จะเรียกว่าเกรงกลัวก็คงไม่เหมาะเพราะว่ามันคือความเกรงใจมากกว่าอีกฝ่ายเป็นถึงเชื้อพระวงศ์ผู้ซึ่งจะได้ขึ้นเป็นองค์จักรพรรดิในอนาคต ฉะนั้นแล้วการที่อาเรียกำลังตื่นตระหนกนั้นไม่ถือว่าเป็นเรื่องที่ผิดพลาดหรอก“ไม่มีอะไรต้องกังวลเลยค่ะ ในเรื่องความงดงามนั้นเลดี้งดงามมากกว่าใครๆ อยู่แล้ว ในครั้งที่ข้าแต่งงานกับท่านเคาน์ ข้าจำได้ว่าในช่วงเวลาที่ข้าควงแขนของเดเมี่ยน ข้าไม่ได้มองแขกในงานหรือว่าผู้ใดเลย ถึงแม้ว่าท่านฟาเบียนจะยืนอยู่ไกลมากพอสมควรแต่ทว่าสายตาของข้านั
ไม่อยากเป็นสาวใช้ของตัวร้ายเลยค่ะ 28.สวยงาม(จบ)
“ยินดีด้วยนะคะท่านเคาน์ ในตอนนี้เคาน์เตสตั้งครรภ์ได้สองเดือนแล้วค่ะ”วันเวลาผ่านไปไวมากกว่าที่คิดเอาไว้ เมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน งานแต่งงานถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ที่วิหารศักดิ์สิทธิ์ ฟาเบียนเปิดเผยอย่างเป็นทางการโดยไม่คิดปิดบังว่าเขาตกหลุมรักสาวใช้ผู้หนึ่ง และอยากแต่งงานกับนางเพื่อประกาศให้ทุกคนล่วงรู้ว่าเขานั้นมีภรรยาแล้วแน่นอนว่าทันทีที่ข่าวลือนั้นเผยแพร่ออกไป เรื่องนี้ก็ถูกพูดถึงในวงกว้างมากทีเดียวผู้คนในจักรวรรดิต่างมีความคิดเหมือนกันนั่นคือพวกเขาต่างก็อยากจะเห็นใบหน้าของเคาน์เตสที่สามารถหยุดยั้งความเจ้าชู้ของท่านเคาน์ได้ ในวันแต่งงานจึงมีผู้คนมากมายทั้งขุนนางและประชาชนทั่วไปเข้าร่วมงานแต่งอย่างคับคั่งและสิ่งที่พวกเขาได้เห็นก็ประจักษ์แจ้งแก่สายตาแล้วว่าเคาน์เตสผู้นั้น..งดงามจนแทบลืมหายใจ“หากงดงาม เช่นนั้นก็ไม่แปลกหรอกที่จะตรึงใจท่านเคาน์เอาไว้ได้น่ะ”เสียงของชาวเมืองต่างกล่าวถึงในแนวเดียวกัน คือพวกเขาต่างชื่นชมที่ท่านเคาน์ออกมาป่าวประกาศโดยไม่คิดปิดบังว่าเคาน์เตสเป็นเพียงสาวใช้สิ่งที่พิเศษมากไปกว่านั้นคือในวันแต่งงาน บุรุษที่ควงแขนของ เคาน์เตสคือท่านดยุคนิกซ์เดเมี่ยนให้เหตุผลว
ไม่อยากเป็นสาวใช้ของตัวร้ายเลยค่ะ 27.มองเห็น
ดวงตาที่มีความสามารถตามติดมาตั้งแต่เกิด เดเมี่ยนนั้นสามารถมองเห็นความเป็นจริงได้ทั้งหมด ทั้งเนื้อแท้ของผู้คนและความต้องการอันแรงกล้าของคนนั้นๆ ด้วยสิ่งที่เขามองเห็นจากความต้องการของจอมปีศาจนั่นคือ..ความรักและความโศกเศร้า“ข้าขอถามได้ไหมครับว่าทำไมท่านเคาน์ถึงได้เลือกจีเซลให้เป็นสาวใช้ส่วนตัวของท่าน”ฟาเบียนมองหน้าของจีเซลในระหว่างที่เขากำลังกุมมือของเธอเอาไว้แน่น“เพราะจอมมารต้องการนาง..ข้าเลือกนางเพราะจอมมารต้องการชีวิตของนาง”เดเมี่ยนหยักหน้าเบาๆ“ข้าเข้าใจแล้วครับ และเรื่องที่เขาจะเล่าต่อจากนี้ ข้าจะเล่าออกมาตามสิ่งที่ข้ามองเห็นนะครับ ดูเหมือนว่า..จอมมารจะมีความตั้งใจมาตั้งแต่แรกเพื่อให้ท่านทั้งสองรักกัน”จีเซลเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยราวกับว่าเธอไม่อยากเชื่อในสายตา“ข้าสามารถมองเห็นได้ทุกอย่าง ทั้งความโลภ หลง โกรธ และความรัก แต่ข้ากลับมองจีเซลไม่เห็นถึงความรู้สึกไหนเลย ช่วงเวลาที่ข้ามองเจ้านั้น ข้ารู้สึกอบอุ่นอย่างน่าประหลาด ราวกับว่าเจ้ามีความหวังดีในแบบที่ไม่มีใครจะมอบให้ข้าได้เท่ากับเจ้าอีกแล้วในโลกใบนี้”แววตาของจีเซลอ่อนโยนลงเล็กน้อย ที่เขากล่าวออกมานั้นมันไม่ได้ผิดแม้แต่ครึ่งคำเ
ไม่อยากเป็นสาวใช้ของตัวร้ายเลยค่ะ 26.ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
เขาผลักเธอออกเบาๆ เป็นสัญญาณว่าเขาจะทนไม่ไหวหากเธอยังคงกระทำเช่นนี้ต่อไปความสุขสมเป็นสิ่งที่ผู้คนต่างปรารถนา แต่ทว่าเขาไม่อาจจะเอาเปรียบเธอ..เขาจับเธอให้คุกเข่าขึ้นมาก่อนจะซุกใบหน้าเข้าหากลีบดอกไม้สีหวาน แล้วดูดซดน้ำหวานสีใสที่ไหลรินออกมา“อื้อ!!”จีเซลซบใบหน้าลงไปบนหมอนใบใหญ่ ใบหน้าหวานส่ายไปมาบนหมอนใบใหญ่ เมื่อเขาละใบหน้าออกจากส่วนนั้น คราบน้ำหวานก็เปรอะเปื้อนที่มุมปาก ตรงนั้นของเธอมันเปียกชุ่มไปหมด ในยามนี้ฟาเบียนไม่ต้องการสิ่งใดแล้วนอกจากว่าเขาอยากจะแทรกกายเข้าหาเขาจับเธอนอนตะแคง ไม่นานก็สอดใส่ท่อนล่างเข้ามาในท่านนั้น เบื้องล่างแนบสนิทเหมือนขาที่ไขว้กันราวกับตัวล็อค“อ๊า!”เสียงร้องครางแสนหวานเปล่งออกมาในทุกครั้งที่ถูกกระทั้นกายเข้าหาอย่างรุนแรง เขากอดก่ายเธอแนบแน่นจนอะไรๆ ก็พากันแนบสนิทไปด้วย ส่วนที่เชื่อมต่อดันลึกแทบทะลุ เข้ากระทุ้งอย่างบ้าคลั่งหลายนาที ก่อนที่น้ำร้อนๆ จะอัดเต็มช่องท้อง ฟาเบียนซุกใบหน้าลงไปบนแผ่นหลังของจีเซลเพื่อดื่มด่ำกับความรู้สึกสุดยอดที่หาจากใครไม่ได้อีกแล้วนอกจากเธอ“..อีกรอบก็แล้วกัน”มันไม่เคยมีครั้งเดียวอยู่แล้วสำหรับเขาน่ะ แต่สำหรับจีเซลแล้วหากเธอสาม
ไม่อยากเป็นสาวใช้ของตัวร้ายเลยค่ะ 25.ชอบช่วงเวลานี้ที่สุด
“ขออภัยที่มารบกวนโดยที่ไม่ได้แจ้งล่วงหน้านะครับท่านดยุค”คอลตันกล่าวออกมาพร้อมกับก้มหน้าเพื่อเป็นการขอโทษที่เขากระทำการอันเสียมารยาท การเข้าพบโดยไม่ได้นัดหมายล่วงหน้านั้นมันคือเรื่องที่ไม่สมควรกระทำอย่างยิ่ง“ไม่เป็นไร เจ้าแจ้งแก่ทหารของข้าว่าเจ้ามาส่งจดหมายแทนจีเซล รีบส่งจดหมายนั้นมาให้ข้าสิ”การตัดใจทำได้ยากมากกว่าอะไรทั้งหมด เรื่องนั้นเดเมี่ยนยืนยันด้วยตัวเองเลย เขาลืมจีเซลไม่ลงแต่ทว่าก็พยายามอย่างสุดความสามารถที่จะไม่ไปหาเธอ“นี่ครับ ข้าขอตัวกลับก่อนนะครับท่านดยุค”เมื่อพ่อบ้านตระกูลซากอสเดินจากไป เดเมี่ยนก็รีบเปิดจดหมายในมือออกมาอ่านในทันที“สวัสดีค่ะท่านดยุค ขออภัยที่ข้าเสียมารยาทถึงขั้นส่งจดหมายฉบับนี้มาด้วยนะคะ แต่เพราะว่าข้าไม่มีทางอื่นทางใดอีกแล้ว อย่างที่ท่านรู้ว่าท่านเคาน์มีปีศาจตามติดตัวของท่าน แต่ปีศาจตนนั้นไม่ได้เกิดจากความต้องการของท่านเคาน์เลยนะคะ ปีศาจตนนั้นคือสิ่งที่ท่านเคาน์ได้รับสืบทอดมาจากท่านพ่อของเขา และสิ่งที่ข้าอยากจะกระทำในยามนี้คือการร้องขอความช่วยเหลือจากท่านดยุคสักครั้ง หากท่านยินยอมออกหน้าช่วยเหลือ จีเซลผู้นี้จะไม่ลืมพระคุณของท่านเลย ข้าอยากให้ท่านใช้สาย
Anda juga akan menyukai
(จบแล้ว )รวยแน่ 100% !!ไป่หลิงย้อนอดีตไปเป็นเศรษฐีในปี 80’s
primพริมโรส3.4K Dibacaเมื่อฉันติดอยู่ในเกมฮาเร็มที่ไม่ตรงปก
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า855 Dibacaเมื่อฉันเข้าสู่ร่างนางร้าย
มูมูมิ1.2K Dibacaเกิดใหม่มีสามีตาบอด
กัญจารีย์2.9K DibacaThe Witcher นักล่าเเวมไพร์
จันตรา635 Dibacaเทวา นาคา
ฮันนาห์83 Dibacaเหมันต์เหน็บหนาว จันทราเดียวดาย
rasita_suin1.2K Dibacaฉันไม่ใช่นางเอกไร้เดียงสา
hikki942 Dibaca
