LOGINShare
บทที่ 8 (02)
publish date:
2026-04-08 18:52:52ฉัตรฐายังจำได้ดี ถึงความฝันของเพื่อนที่เป็นพี่ชายของกัลย์สุดา
“เกลว่าจะเอาที่ตรงนี้ละค่ะ ถูกใจเกลมาก เกลขอนะคะพี่ไฉ” กัลย์สุดาระบายยิ้ม แล้วเกาะแขนทำตาปริบๆ หลังเห็นอีกฝ่ายเงียบไป
“หรือพี่ไฉไม่อยากสนับสนุนเกลแล้วคะ” กัลย์สุดามองอย่างตั้งคำถาม แอบใจเสียนิดๆ
“พี่พร้อมจะสนับสนุนเกลทุกอย่างเหมือนที่ผ่านมา”
“พี่ไฉดีที่สุดเลยค่ะ” กัลย์สุดายิ้มหน้าบาน คิดไว้แล้วเชียวว่าอย่างไรฉัตรฐาก็ต้องตกลง เพราะเขาไม่เคยปฏิเสธคำขอของเธอเลยสักครั้ง
ทางด้านคนป่วยเวลานี้ยังคงนั่งอ่านเอกสารอยู่ เพราะการทำงานกับทีเจนั้นต้องเป๊ะและแม่นยำ อีกทั้งยังเป็นลูกค้าที่ฉัตรฐาให้ความเคารพ ฝ่ายนั้นไม่เคยผิดคำพูด เพราะเป็นสิ่งที่ไม่ชอบมากที่สุด
ทันใดนั้น สายตาคู่สวยก็ต้องมองไปยังสมาร์ตโฟนที่ส่งเสียงดังขึ้น แล้วพบว่ามีเบอร์แปลกติดต่อเข้ามา
หญิงสาวนิ่งไปคิดว่าควรรับหรือไม่ เพราะเดี๋ยวนี้มิจฉาชีพระบาดหนัก แต่ก็คงต้องลองรับดูก่อน
ไม่ถึงนาทีแพรไหมก็กลอกตามองบน เมื่อคนที่โทร.เข้ามาคือธาดา ก่อนหัวคิ้วจะเลิกขึ้นเมื่อได้ฟังประโยคบอกเล่า แล้วสุดท้ายเธอก็ต้องตอบรับไป
“ไว้อีกสองวันแพรจะไปหาค่ะ”
สองวันถัดมา
ในช่วงเวลาประมาณสิบเอ็ดโมงเช้าฉัตรฐาก็ขับรถออกจากโรงแรมที่เข้าพักช่วงค่ำของเมื่อวาน วันนี้เขาสามารถปิดดีลสำคัญได้สำเร็จ แถมยังไม่ยืดเยื้อ ทำให้มีเวลาพอที่จะกลับไปรับคนป่วยที่โรงพยาบาล
ฉัตรฐาขับรถมุ่งตรงเข้ากรุงเทพฯ ทันที แม้จะรู้สึกเหนื่อยและง่วงจากการประชุมปัญหาของโรงงานทางใต้จนเกือบเช้า ด้วยเครื่องจักรหลายเครื่องเริ่มเสื่อมสภาพ ขับมาได้ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงก็ต้องหันไปมองสมาร์ตโฟนที่ส่งเสียงดัง
“ว่าไงไอ้อ้น” ฉัตรฐาถามเสียงเรียบ
“เอ่อ…” อธิวัฒน์อึกอักไม่น้อย ลังเลที่จะรายงาน
“มีอะไร” ฉัตรฐาเค้นเสียงถามและนึกสงสัย
“ผมบังเอิญเจอคุณแพรที่โรงแรมที่คุณไฉให้มารอรับลูกค้าไปส่งที่สนามบินครับ”
“แพรไหม? โรงแรม?” ฉัตรฐาเลิกคิ้วสูง แปลกใจที่แพรไหมออกจากโรงพยาบาลไปแล้ว
“ครับ แต่เธอ...มากับผู้ชายคนหนึ่งครับ” อธิวัฒน์รายงาน แล้วทำสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เพราะรู้จักกับแพรไหมเป็นอย่างดี แต่ก็คิดว่าเรื่องนี้เจ้านายควรรู้
“ใคร...” ฉัตรฐายิ่งใคร่รู้เพราะท่าทางของลูกน้องดูลำบากใจ
“ไอ้ธาดาครับ แล้วทั้งสองก็หายเข้าไปในห้องด้วยกัน ผมจะส่งภาพไปให้ดูนะครับ”
อธิวัฒน์มีภาพยืนยัน เพราะแขกคนสำคัญยังเก็บกระเป๋าไม่เสร็จจึงสั่งให้เขาลงไปรอที่ชั้นล็อบบีก่อน แต่จังหวะที่ลิฟต์เปิดที่ชั้นหนึ่งสายตาดันเห็นแพรไหมเดินคู่ไปกับศัตรูของเจ้านาย เลยแอบตามไปดู“อะไรนะ” ฉัตรฐาถึงกับต้องเลี้ยวรถเข้าข้างทาง ไม่ถึงนาทีเขาก็ได้รับทั้งภาพและคลิปวิดีโอเป็นการยืนยัน
ชายหนุ่มขบกรามแน่น แพรไหมคิดจะลองดีกับเขาอย่างนั้นใช่ไหมถึงกล้าทำเช่นนี้
“แล้วตอนนี้แพรไหมอยู่ไหน”
“ยังไม่ออกจากห้องมาเลยครับ น่าจะร่วมชั่วโมงแล้ว”
“แล้วทำไมมึงเพิ่งมาบอกกู” ฉัตรฐากดตะคอกถามอย่างหงุดหงิด
“ผมขอโทษครับ แล้วจะให้ผมทำยังไงต่อดีครับ” อธิวัฒน์หน้าซีดเมื่อทำให้เจ้านายไม่พอใจ
“เฝ้าไว้ กูจะรีบกลับไป” ฉัตรฐากำพวงมาลัยแน่น แล้วรีบกระชากรถออกมุ่งตรงไปยังโรงแรม ที่ผ่านมาเขาคงใจดีกับแพรไหมมากเกินไป ดวงตาแทบลุกเป็นไฟเมื่อหญิงสาวทำในสิ่งที่เขาเกลียด นั่นคือการถูกทรยศและหักหลัง
Latest chapter
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 14 (05)
“ยัยตัวแสบเอ๊ย ถึงว่ายอมง่ายๆ” ชายหนุ่มเจ็บใจที่พลาดท่าจนได้ แต่ไม่ถึงนาทีก็มีเสียงหนึ่งแว่วมา “บ่นอะไรของมึง” เจ้าของเสียงไม่พ้นมัฆวานที่เข้านอกออกในบ้านได้ไม่ต่างจากเจ้าของบ้านคนหนึ่ง เมื่อทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตรงหน้าเพื่อน ดวงตาคู่เฉียบก็มองไปยังข้าวผัดกะเพราในจานใบสวย แล้วรู้สึกหิวขึ้นมาเหมือนกัน “น่ากินว่ะ” มัฆวานว่าแล้วยื่นมือไปดึงจานมาไว้ตรงหน้าตนเอง “ชิมคำนะเพื่อน” ฉัตรฐาไม่ได้ห้ามใดๆ รอจนมัฆวานตักข้าวใส่ปากแล้วยิ้มกว้าง เพราะมันต้องคว้ากระดาษทิชชูมาคายทิ้งแทบไม่ทัน “ไอ้เหี้ย นี่มึงซื้อร้านไหน แม่ค้าทำน้ำปลาหกใส่หรือไง” มัฆวานทำตาหยีเมื่อสัมผัสได้ถึงความเค็มไปถึงก้นทะเล ราวกับเขาได้ดำน้ำลงไปด้วยตัวเอง “แพรไหม” ฉัตรฐายื่นมือไปดึงจานข้าวคืน “ทำไมเขาทำให้มึง” มัฆวานทำสีหน้าประหลาดใจ และเขาจำได้ว่าฝีมือของหญิงสาวนั้นดีเยี่ยมกว่านี้ “ซื้อ...” ฉัตรฐาบอกสั้นๆ แล้วไหวไหล่ใส่คนมองค้อน ที่คงรู้แล้วว่าเขาตั้งใจแกล้ง “คุณแพรเปิดร้านข้าวเหรอวะ ไว้กูไปอุดหนุนบ้างดีกว่า” “ถ้าอยากเสียเงินเป็น
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 14 (04)
คิดได้ดังนั้นฉัตรฐาก็เดินลงจากรถไปยังหน้าบ้านที่เฝ้ามอง แต่จังหวะนั้นก็มีคนเดินออกมาพอดี “ออกไป” หญิงสาวออกปากไล่ทันที ก่อนหน้านี้เธอกำลังนั่งทำโฆษณาโพรโมตร้านค้าอยู่จนได้ยินเสียงฝีเท้าที่หน้าบ้านจึงเดินออกมาดู “ที่นี่ที่ไหน” ฉัตรฐาตีหน้าซื่อ ไม่สนใจท่าทีไม่ต้อนรับของแพรไหม พลางมองสำรวจคนที่หน้าตายังดูสดใส ไม่ได้ซีดเผือดจนน่ากังวล แพรไหมเงียบ เพราะไม่รู้อีกฝ่ายจะใช้ไม้ไหน “ร้านข้าว” ฉัตรฐาเป็นฝ่ายถามเองตอบเอง และกำลังทำตัวเป็นคนใจดีมาอุดหนุนแม่ค้าหน้าใหม่ “ไม่ขาย” แพรไหมตอบกลับทันที เธอแบล็กลิสต์ชื่อเขาไว้ในบัญชีหนังหมาแล้ว “ปฏิเสธลูกค้าแบบนี้เปิดไม่กี่วันคงได้ปิด” ฉัตรฐาเบ้ปากใส่เจ้าของร้าน หญิงสาวมองแขกไม่ได้รับเชิญอย่างไม่พอใจ เธอรู้อยู่หรอกว่าลูกค้าไม่ต่างจากพระเจ้า แต่ฉัตรฐานั้นเป็นปีศาจ “อยากกินแกงมัสมั่น” คนหน้าด้านบอกถึงสิ่งที่ต้องการ หลังเห็นแม่ค้าหน้าใหม่ไม่โวยวายอะไร “ไม่ขาย” แพรไหมตอบเสียงดัง แกงมัสมั่นเป็นเมนูแรกที่เธอขีดฆ่าว่าจะไม่ทำขาย โดยเฉพาะทำให้คนที่เธอไม่อยากนึกขายมัน
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 14 (03)
“พ่อคุณไง” บางทีฉันทวัศอาจจะทำให้ฉัตรฐาเลิกมาวุ่นวายกับเธอได้ ไม่รู้ว่าป่านนี้อีกฝ่ายจะกลับมาจากอังกฤษหรือยัง “ถ้าตาแก่นั่นรู้ ไม่ใช่แค่ฉันหรอกที่จะมีปัญหา เธอเองก็ด้วย” ฉัตรฐาบอกด้วยสีหน้าจริงจัง อยากให้หญิงสาวลองทบทวนดู แพรไหมขบเม้มปาก จริงสิ ฉันทวัศไม่ใช่คนที่ควรไปยุ่งด้วยเลย เธอมองดวงหน้าคมเข้มอย่างนึกสงสัยพร้อมถามออกไป “ทำไมคุณถึงไม่บอกพ่อของคุณ” จากประโยคที่เขาบอกมันสื่อได้ว่าฉันทวัศยังไม่ทราบเรื่องที่เกิดขึ้น “ขี้เกียจ” ฉัตรฐาตอบพร้อมไหวไหล่ หญิงสาวขมวดคิ้วใส่คำตอบที่ได้ กลัวว่าชายตรงหน้าจะมีแผนอื่นในใจ พลันจ้องมองลึกไปในตาคมคล้ายหาคำตอบ ทว่าฉัตรฐากลับไม่อยู่ให้มองและพลิกตัวเดินหนีจากไปดื้อๆ “อะไรของเขา” ใช่ว่าไม่ดีที่คนใจร้ายยอมกลับไป แต่เธอมองการกระทำนั้นไม่ออกกลัวจะตั้งรับไม่ทัน แล้วจำใจต้องสลัดเรื่องน่าปวดหัวออกจากสมอง เพราะวันนี้มีอีกหลายสิ่งต้องเตรียมให้พร้อมสำหรับการเริ่มต้นใหม่ แล้วไม่ลืมอวยพรตัวเอง ‘ขอให้พรุ่งนี้เป็นวันที่ดี’ ในเช้าวันใหม่ แพรไหมรีบตื่นขึ้นมาเตรียมของขาย แล
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 14 (02)
อธิวัฒน์ลอบมองหน้าเจ้านายที่กำลังมีอาการอึ้ง แล้วอธิบายถึงสิ่งได้แอบฟังมา “ผมได้ยินเธอบอกกับนางพยาบาลว่าประจำเดือนไม่มาสองเดือนกว่าแล้วครับ แต่หลังจากนั้นผมตามเข้าไปไม่ได้ครับ แต่ผมเห็นเธอหน้ามืดและทำท่าจะอ้วก อาการเหมือนคนท้องเลยครับ” เขาตามติดแพรไหมไปถึงโรงพยาบาล และแอบยืนฟังอยู่ข้างเสาที่อยู่ไม่ห่างกัน จึงได้รู้เรื่องนี้มา แต่หลังจากนั้นไม่มีข้อมูลยืนยัน ฉัตรฐายังนิ่งค้าง สมองตื้บทึบ แล้วนึกถึงอาการหน้ามืดของแพรไหมตอนเจอกันที่วัด “ท้อง? สองเดือนกว่า?” ชายหนุ่มใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มอย่างแรง เพราะมีสิทธิ์ที่เด็กในท้องจะเป็นลูกของเขาค่อนข้างมาก อาจเป็นในรถคืนนั้น แม้เขาจะป้องกัน แต่ใช่ว่าจะไม่มีสิทธิ์พลาด ก่อนดึงตัวเองกลับมาออกคำสั่ง “ไปสืบมา... ฉันต้องการข้อมูลด่วนที่สุด” เขาอยากได้คำตอบที่แน่ใจ ขณะหัวใจรู้สึกร้อนระอุขึ้น “ครับ” อธิวัฒน์ก้มหน้ารับคำสั่ง แล้วเดินถอยล่าออกไป ฉัตรฐาหันกลับไปโฟกัสกับงาน แม้ว่าใจจะกำลังเต้นไวไม่น้อย ส่วนเรื่องของแพรไหม เดี๋ยวลูกน้องก็หาคำตอบมาให้เอง ทางด้านหญิงสา
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 14
“ขอบคุณเจ้มากเลยนะคะสำหรับส่วนลด” แพรไหมพนมมือขึ้นไหว้เจ้าของร้านขายอุปกรณ์เกี่ยวกับการทำอาหาร หลังขับรถมาซื้อกล่องกระดาษไปเตรียมตัวทำอาหารขาย “พวกเรามันคนกันเอง” ปรานีโบกมือว่าไม่ต้องเกรงใจ เมื่อก่อนแพรไหมเป็นลูกค้าประจำ แถมยังแนะนำร้านเธอให้กับโรงงานกับร้านอาหารอีกด้วย จึงสนิทกันอยู่ไม่น้อย แล้วหันไปกวักมือเรียกน้องชาย “ไอ้มา ไปยกกล่องให้หนูแพรหน่อย” แพรไหมหันไปส่งยิ้มขอบคุณมาโนทย์ที่ช่วยออกแรงแทนเธอ “เดี๋ยวเอาขนมไปกินด้วยนะ ลูกสะใภ้เจ้ทำไว้” ปรานีเดินหายเข้าไปในห้องครัว แล้วออกมาพร้อมขนมที่ลูกสะใภ้อบไว้ “ขอบคุณค่ะ” แพรไหมรับกล่องขนมมาไว้ในมือ ทว่าจังหวะที่เอื้อมมือไปกลับมีอาการหน้ามืด สองวันนี้เป็นมาหลายครั้งแล้ว “เป็นอะไรหนูแพร” “แพรเวียนหัวค่ะ” “ไม่สบายหรือไง แล้วไปหาหมอมาหรือยัง...” “ยังเลยค่ะ” แพรไหมส่ายหน้า เธอยังไม่มีเวลาจัดการเรื่องนี้เลย “อย่าปล่อยไว้นานนะ มันไม่ดี เกิดเป็นอะไรร้ายแรงขึ้นมาจะทำยังไง แล้วก็จะเปิดร้านแล้วไม่ใช่เหรอ ถ้าเปิดๆ หยุดๆ เสียลูกค้าหมด” ปรานีบอกด้วยความห่วง
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 13 (04)
“งั้นฉันช่วยขนของดีกว่าค่ะ” “ขอบคุณค่ะ” ทั้งสองช่วยกันขนกล่องสีน้ำตาลเข้าบ้าน แพรไหมมีของติดมาไม่มากนัก และประมาณหนึ่งชั่วโมงถัดมาเธอก็ได้ทิ้งตัวลงบนเก้าอี้หินอ่อนหน้าบ้าน มองไปรอบๆ อย่างพยายามทำใจสู้ และทำเลที่นี่ก็ค่อนข้างดีเหมาะกับอาชีพที่เธอได้คิดไว้ หญิงสาวตั้งใจจะเปิดขายอาหารดิลิเวอรี เพราะมีฝีมือด้านทำอาหารอยู่ไม่น้อย หากจะเอาแต่รองานที่ร่อนใบสมัครไปคงได้อดตาย พลันขยับลุกไปหยิบไอแพดออกมาจดโน้ตถึงรายการอาหารที่เธอทำได้ดี ผัดกะเพราไก่ หมู กุ้ง ข้าวผัด แกงจืด แกงมัสมั่น พอเขียนถึงแกงมัสมั่นแล้วก็จัดการขีดฆ่าทิ้ง เพราะมันทำให้นึกถึงฉัตรฐาที่ชอบกิน แล้วนึกหวั่นใจอยู่ไม่น้อยว่าจะถูกตามรังควานอีก แต่เธอก็ไม่ได้คิดหนี ทำไมเธอต้องหนีไปด้วย ในเมื่อคนที่ควรละอายคือฉัตรฐาที่ผิดข้อตกลง และสมควรต้องเป็นคนถอยกลับไป จากนั้นก็ขยับตัวเดินไปยังห้องครัวเพื่อสำรวจความเรียบร้อยอีกรอบ อีกฟากหนึ่ง เวลานี้ภายในห้องทำงานของฉัตรฐากำลังต้อนรับแขกที่มาเยือนเป็นประจำ ไม่พ้นมัฆวานที่ทิ้งก้นลงนั่งบนโซฟา “
You may also like
คลั่งรัก | คุณป๋า
ลำเจียก13.6K viewsIt’s Bad! แย่แล้ว…เพื่อนสนิทฉันเป็นมาเฟีย
Ballamira11.5K viewsพิษรักมาเฟียร้าย
มงกุฎดอกหญ้า29.8K viewsเสน่ห์รักกับดักมาเฟีย (25+)
เนตรกวี / Natekavees30.5K viewsซาตานเล่ห์รัก
EWATIME387 viewsทาสซาตาน SM/NC20+
ลิลลี่สีกุหลาบ17 viewsโสเภณีชั้นสูง [SM] + [NC30+]
ณ ธารา446 viewsใต้อาณัติเฮียกัณฑ์
กะหล่ำหมี276 views
