共有

บทที่ 8 (02)

last update 公開日: 2026-04-08 18:52:52

         ฉัตรฐายังจำได้ดี ถึงความฝันของเพื่อนที่เป็นพี่ชายของกัลย์สุดา

          “เกลว่าจะเอาที่ตรงนี้ละค่ะ ถูกใจเกลมาก เกลขอนะคะพี่ไฉ” กัลย์สุดาระบายยิ้ม แล้วเกาะแขนทำตาปริบๆ หลังเห็นอีกฝ่ายเงียบไป

          “หรือพี่ไฉไม่อยากสนับสนุนเกลแล้วคะ” กัลย์สุดามองอย่างตั้งคำถาม แอบใจเสียนิดๆ          

          “พี่พร้อมจะสนับสนุนเกลทุกอย่างเหมือนที่ผ่านมา”

          “พี่ไฉดีที่สุดเลยค่ะ” กัลย์สุดายิ้มหน้าบาน คิดไว้แล้วเชียวว่าอย่างไรฉัตรฐาก็ต้องตกลง เพราะเขาไม่เคยปฏิเสธคำขอของเธอเลยสักครั้ง

          ทางด้านคนป่วยเวลานี้ยังคงนั่งอ่านเอกสารอยู่ เพราะการทำงานกับทีเจนั้นต้องเป๊ะและแม่นยำ อีกทั้งยังเป็นลูกค้าที่ฉัตรฐาให้ความเคารพ ฝ่ายนั้นไม่เคยผิดคำพูด เพราะเป็นสิ่งที่ไม่ชอบมากที่สุด

ทันใดนั้น สายตาคู่สวยก็ต้องมองไปยังสมาร์ตโฟนที่ส่งเสียงดังขึ้น แล้วพบว่ามีเบอร์แปลกติดต่อเข้ามา

          หญิงสาวนิ่งไปคิดว่าควรรับหรือไม่ เพราะเดี๋ยวนี้มิจฉาชีพระบาดหนัก แต่ก็คงต้องลองรับดูก่อน

          ไม่ถึงนาทีแพรไหมก็กลอกตามองบน เมื่อคนที่โทร.เข้ามาคือธาดา ก่อนหัวคิ้วจะเลิกขึ้นเมื่อได้ฟังประโยคบอกเล่า แล้วสุดท้ายเธอก็ต้องตอบรับไป

          “ไว้อีกสองวันแพรจะไปหาค่ะ”   

         

          สองวันถัดมา   

          ในช่วงเวลาประมาณสิบเอ็ดโมงเช้าฉัตรฐาก็ขับรถออกจากโรงแรมที่เข้าพักช่วงค่ำของเมื่อวาน วันนี้เขาสามารถปิดดีลสำคัญได้สำเร็จ แถมยังไม่ยืดเยื้อ ทำให้มีเวลาพอที่จะกลับไปรับคนป่วยที่โรงพยาบาล 

          ฉัตรฐาขับรถมุ่งตรงเข้ากรุงเทพฯ ทันที แม้จะรู้สึกเหนื่อยและง่วงจากการประชุมปัญหาของโรงงานทางใต้จนเกือบเช้า ด้วยเครื่องจักรหลายเครื่องเริ่มเสื่อมสภาพ ขับมาได้ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงก็ต้องหันไปมองสมาร์ตโฟนที่ส่งเสียงดัง

          “ว่าไงไอ้อ้น” ฉัตรฐาถามเสียงเรียบ

          “เอ่อ…” อธิวัฒน์อึกอักไม่น้อย ลังเลที่จะรายงาน

          “มีอะไร” ฉัตรฐาเค้นเสียงถามและนึกสงสัย

          “ผมบังเอิญเจอคุณแพรที่โรงแรมที่คุณไฉให้มารอรับลูกค้าไปส่งที่สนามบินครับ”

          “แพรไหม? โรงแรม?” ฉัตรฐาเลิกคิ้วสูง แปลกใจที่แพรไหมออกจากโรงพยาบาลไปแล้ว

          “ครับ แต่เธอ...มากับผู้ชายคนหนึ่งครับ” อธิวัฒน์รายงาน แล้วทำสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เพราะรู้จักกับแพรไหมเป็นอย่างดี แต่ก็คิดว่าเรื่องนี้เจ้านายควรรู้

          “ใคร...” ฉัตรฐายิ่งใคร่รู้เพราะท่าทางของลูกน้องดูลำบากใจ

          “ไอ้ธาดาครับ แล้วทั้งสองก็หายเข้าไปในห้องด้วยกัน ผมจะส่งภาพไปให้ดูนะครับ”  

          อธิวัฒน์มีภาพยืนยัน เพราะแขกคนสำคัญยังเก็บกระเป๋าไม่เสร็จจึงสั่งให้เขาลงไปรอที่ชั้นล็อบบีก่อน แต่จังหวะที่ลิฟต์เปิดที่ชั้นหนึ่งสายตาดันเห็นแพรไหมเดินคู่ไปกับศัตรูของเจ้านาย เลยแอบตามไปดู

          “อะไรนะ” ฉัตรฐาถึงกับต้องเลี้ยวรถเข้าข้างทาง ไม่ถึงนาทีเขาก็ได้รับทั้งภาพและคลิปวิดีโอเป็นการยืนยัน

          ชายหนุ่มขบกรามแน่น แพรไหมคิดจะลองดีกับเขาอย่างนั้นใช่ไหมถึงกล้าทำเช่นนี้

          “แล้วตอนนี้แพรไหมอยู่ไหน”

          “ยังไม่ออกจากห้องมาเลยครับ น่าจะร่วมชั่วโมงแล้ว”

          “แล้วทำไมมึงเพิ่งมาบอกกู” ฉัตรฐากดตะคอกถามอย่างหงุดหงิด

          “ผมขอโทษครับ แล้วจะให้ผมทำยังไงต่อดีครับ” อธิวัฒน์หน้าซีดเมื่อทำให้เจ้านายไม่พอใจ

          “เฝ้าไว้ กูจะรีบกลับไป” ฉัตรฐากำพวงมาลัยแน่น แล้วรีบกระชากรถออกมุ่งตรงไปยังโรงแรม ที่ผ่านมาเขาคงใจดีกับแพรไหมมากเกินไป ดวงตาแทบลุกเป็นไฟเมื่อหญิงสาวทำในสิ่งที่เขาเกลียด นั่นคือการถูกทรยศและหักหลัง

この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード

最新チャプター

  • ไม่เคยคิดรัก   บทพิเศษ 6

    บทพิเศษ 6 “งานไม่ใหญ่แน่นะวิ” คำถามนี้หลุดออกจากปากของจิรัฐทันทีที่มาถึงบ้านของแพรไหมที่เป็นสถานที่จัดงาน เขามองอย่างตกตะลึงนิดๆ พลันหันมองมัฆวานที่มาช่วยงานอยู่ก่อนแล้ว “เออ ไม่ใหญ่ แต่โคตรอลังการ” มัฆวานประชด แล้วมองดูทีมงานออร์แกไนซ์ที่กำลังเตรียมขึ้นโครงอุโมงค์ผ้าและดอกไม้ ไหนจะแบ็กดรอปด้านหน้าอีก ไม่เห็นเหมือนที่เพื่อนบอกไว้สักนิด ‘งานแต่งกูเล็กๆ ไม่ได้ตกแต่งอะไรมาก พวกมึงไม่ต้องเตรียมตัวอะไรกันมากหรอก’ “นี่กูกลับไปสั่งตัดสูททันไหมวะ” จิรัฐว่า เขาก็หลงเชื่อมันว่าเป็นงานเล็กๆ อบอุ่น แต่ที่เห็นนี่แสนจะหรูหรา แค่ไม่ได้อยู่ในโรงแรมหรูเท่านั้น “น่าจะไม่ทัน” มัฆวานว่า เพราะอีกสองวันจะถึงวันงานแล้ว “ว่าแต่คุณลุงมาไหมวะ” จิรัฐอดถามไปถึงฉันทวัศไม่ได้ “ไม่มา และไม่ยินดี” มัฆวานส่ายหน้า ฉัตรฐาได้พาแพรไหมไปหาอีกฝ่ายเพื่อบอกถึงการตกลงปลงใจ แต่ฝ่ายนั้นไม่รับฟังและไม่ขอรับรู้ เพราะสุดท้ายยังกอดรัดทิฐิไว้แน่น และกลับไปให้ความสนใจกับการพยายามกลับมายิ่งใหญ่เหมือนเดิม เขาอดคิดไม่ได้ว่า บทสรุปสุดท้ายของฉันทวัศค

  • ไม่เคยคิดรัก   บทพิเศษ 5 (04)

    “อื้อ” ไม่นานสองเสียงก็ครางออกมาแผ่วเบา ชั่วครู่หนึ่งเอวสอบก็เริ่มเคลื่อนขยับ กระแทกสวนลึกจนเกิดเสียงดัง หญิงสาวครางกระเส่า มือจับหัวไหล่หนาไว้แน่น ศีรษะโยกไหวตามแรงถาโถม ไม่นานร่างของเธอก็ถูกโอบขึ้นเหนือพื้น ขณะสะโพกแกร่งยังโยกไหวเร็วไว สองแขนนุ่มโอบรัดร่างหนาไว้แน่น ก่อนบั้นท้ายจะถูกมือหนาช้อนให้ขยับขึ้นลง “อ่า” ฉัตรฐารู้สึกชอบท่านี้เป็นบ้า ส่วนหญิงสาวซุกใบหน้าเข้ากับลำคอหนาพร้อมทั้งใช้ฟันขาวขบกัดเบาๆ กระตุ้นให้ร่างของเธอถูกโจนจ้วงหนักขึ้น ไม่นานร่างเล็กก็ถูกพาเดินไปยังใต้ฝักบัว มือหนายื่นไปหมุนก๊อกให้สายน้ำเย็นฉ่ำร่วงหล่น ดับความร้อนที่กำลังแผดเผา แล้วก็ต้องใช้มือดันผนังห้องไว้ ฉัตรฐาดึงก้นสวยเข้าหาตัว มือออกแรงตีเบาๆ ก่อนจะกดสะโพกสวนล้วงลึก จากนั้นก็โน้มตัวไปด้านหน้า จับคางมนให้หันมารับจูบ แต่ไม่นานเท่าไรเขากลับถูกผลักอกให้ไปนอนลงกับพื้น แล้วร่างสวยก็มานั่งคร่อมทับ บดขยี้ก้นลงมาโยกไหว จนเขาต้องอ้าปากปล่อยเสียงคราง แล้วเกร็งไปทั้งตัว ก่อนจะผลัดกันรุกกันรับไปเรื่อยๆ ในค่ำคืนนี้ยังอีกยาวนาน บทรั

  • ไม่เคยคิดรัก   บทพิเศษ 5 (03)

    “อื้อ” นาทีนั้นก็ได้ยินเสียงครางเบาๆ จากปากนุ่มเล็ก รอยยิ้มจึงเผยขึ้น เพราะเขารู้ว่าจุดไหนคือจุดอ่อนของหญิงสาว แล้วอดใจไม่ไหวยื่นใบหน้าไปงับปากสวยเบาๆ รสชาติและกลิ่นหอมที่คุ้นเคยทำให้ชายหนุ่มพึงพอใจ แล้วถูไถปลายจมูกไปมากับจมูกโด่งสวย มือเริ่มลูบไล้ทรวงละมุนแล้วใช้ปลายนิ้วสะกิดยอดปทุมถัน แพรไหมสะดุ้งเบาๆ ห่อไหล่เข้านิดๆ ช้อนสายตาขึ้นมองคนที่ยิ้มชอบใจ แต่มีหรือเธอจะยอมแพ้ หญิงสาวยื่นมือไปทำตามแบบเดียวกับเขา แถมยังยื่นปากนุ่มเข้าไปกลืนกิน “แพร” เพียงเท่านั้นฉัตรฐาก็เสียงสั่น ความสุขซ่านเข้าโจมตีทันที แพรไหมยิ้มยั่ว ก่อนจะย้ายกลีบปากนุ่มไปยังยอดอกสีแดงอีกข้าง พลันใช้ฟันคมงับเบาๆ “อ่า” ฉัตรฐาปลดปล่อยเสียงครางออกมาอีกระลอก ใบหน้าบิดเบี้ยวเชิดสูง เขาขอยอมแพ้ตอนนี้ทันหรือเปล่า เมื่อร่างกายจวนจะคลั่ง แค่ถูกระตุ้นนิดๆ หน่อยๆ ก็แทบทนไม่ไหว จึงเชยดวงหน้าหวานขึ้นรับจูบเร่าร้อน ปลายลิ้นสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากหวาน กระหวัดเกี่ยวกับลิ้นเล็ก ลำตัวหนาขยับไปบดเบียดเสียดสีกับเนื้อนุ่ม แพรไหมเปิดปากรับอย

  • ไม่เคยคิดรัก   บทพิเศษ 5 (02)

    “พี่ไฉคะ” “ครับ” ชายหนุ่มขานรับพร้อมเหลือบตามอง “วันนี้อยู่ดูเน็ตฟลิกซ์ด้วยกันไหมคะ” หญิงสาวสูดอากาศเข้าปอดก่อนบอกออกไป หน้าแดงขึ้นชัดเจน แต่คิดว่ามันถึงเวลาแล้ว “ได้ครับ มีหนังเข้าใหม่เหรอครับ” ฉัตรฐาพยักหน้าหงึกหงักแล้วถามไปหน้าซื่อ “ก็ประมาณนั้นค่ะ” คนต้องตอบแทบไปไม่ถูก ดวงตากลอกไปมาเล็กน้อย ไม่คิดว่าฉัตรฐาจะไม่เข้าใจ แต่เธอก็เตรียมไว้อีกประโยค “แล้วเราต้มรามยอนกินกันด้วยดีไหมคะ” “เอาครับ เอา” ฉัตรฐาตอบกลับด้วยสีหน้าเช่นเดิม หญิงสาวผ่อนลมหายใจยาวๆ ออกมา สรุปแล้วฉัตรฐาไม่เข้าใจความหมายที่เธอชวน จนอยากจะส่งเสียงกรีดร้อง ทว่ารถแล่นมาไม่นานกลับชะลอและหยุดยังหน้าร้านสะดวกซื้อ “เดี๋ยวพี่มานะครับ...” “จะซื้ออะไรหรือคะ” “ซื้อถุงยางน่ะสิครับ” ฉัตรฐาเฉลย แล้วยิ้มกรุ้มกริ่ม นั่นทำให้มีคนโวยวาย “โธ่ แพรก็คิดว่าไม่เข้าใจ” ที่แท้เธอถูกแกล้งนี่เอง “ระดับนี้แล้วจะไม่เข้าใจได้ไงครับ” เขาดีใจจนเนื้อเต้นและขยายโตแล้วเนี่ย แต่เก็บอาการไว้ก็เท่านั้น “เดี๋ยวก็อดหรอกค่ะ” แพรไ

  • ไม่เคยคิดรัก   บทพิเศษ 5

    “รีบๆ ไปเถอะ” ฉัตรฐาสะบัดนิ้วไล่ แล้วยกนิ้วกลางเหนือกว่านิ้วอื่นใส่อย่างอดไม่ได้เมื่อธาดายังกวนตีนไม่เลิกด้วยการส่งสายตาแช่งชักมา หลังจากนั้นแค่อึดใจเดียวภายในบ้านก็หลงเหลือแค่เขา แพรไหม และเจ้าปลาหมึก แพรไหมส่งยิ้มไปขอบคุณคนที่พยายามใจเย็นและเข้าใจ รู้สึกว่าชายหนุ่มเปลี่ยนไปค่อนข้างมาก เขาพยายามดูแลความรู้สึกของเธอเสมอ หัวใจมีคำถามขึ้นมาว่า ‘ถึงเวลาแล้วหรือเปล่า’ “คราวนี้แพรจะขายไข่ข้นเหมือนเดิมไหมครับ” ฉัตรฐาให้ความสนใจกับการออกบูทของหญิงสาว “เหมือนเดิมค่ะ แต่ว่าจะเอาของอย่างอื่นไปขายด้วยค่ะ” “อะไรเหรอครับ” ชายหนุ่มนึกอยากรู้ แพรไหมยกยิ้มกว้าง เพราะเป็นสิ่งที่คนตัวโตเคยลั่นวาจาไว้ ก่อนจะยื่นหน้าไปกระซิบข้างหูสะอาด ทำให้คนฟังหัวเราะออกมา แล้วรู้สึกตื่นเต้นไม่น้อยเลยกับบทบาทใหม่ของตัวเอง “พี่ไฉพร้อมแล้วใช่ไหมคะ” แพรไหมที่สวมผ้ากันเปื้อนและที่คลุมผมถามกับคนที่ยืนอยู่ข้างกันในบูทเล็กๆ ที่ได้มาจัดกลางห้างสรรพสินค้า ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้านสักเท่าไร “พร้อมมากครับ” เขาพร้อมมาหลายวันแล้ว ทั้งหัดยิ้ม หั

  • ไม่เคยคิดรัก   บทพิเศษ 4 (02)

    “ผมมีมือวิเศษ” เขาใช้มือข้างถนัดให้เป็นประโยชน์ ที่ผ่านมาแม้ชื่นชอบเซ็กซ์ แต่ก็ไม่เคยนอกลู่นอกทางไปมองคนอื่น มีแต่แพรไหมคนเดียวมาตลอด ถึงแม้จะเป็นไม้เบื่อไม้เมากัน หญิงสาวคิดว่าคงต้องเอาใจชายหนุ่มอีกหน่อย จึงเอนตัวไปพิงกับหัวไหล่หนา มือยกขึ้นเกาะแขน แล้วเอ่ยถ้อยคำไปอีก “พี่ไฉของแพรน่ารักที่หนึ่งเลยค่ะ” “แพร...” ชายหนุ่มถึงกับทำตาโต ดีใจที่หญิงสาวขยับประตูหัวใจกว้างขึ้นแล้ว “น้องแพรของพี่ก็ดีที่หนึ่งครับ” เขาหยอดคำหวานตอบกลับไปบ้าง แล้วดึงร่างเล็กเข้ามาในวงแขน ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจากที่เคยปากดีใส่กัน ในวันนี้ทั้งเขาและหญิงสาวจะประนีประนอมถนอมใจกันได้ถึงขั้นนี้ คงเพราะความรักล้วนๆ ที่ทำให้พวกเขาอยากดีต่อกันมากขึ้น ร่วมสิบนาทีกว่าเขาจะขยับตัวออกห่าง เพราะถึงเวลาไปหาบิดาแล้ว มีของโปรดต้องนำไปให้ “พี่คงต้องกลับแล้วครับ” ฉัตรฐารีบแทนตัวเองด้วยสรรพนามใหม่ที่เฝ้ารอใช้มาตลอด “เดี๋ยวแพรเดินไปส่งค่ะ” หญิงสาวยิ้มเอ็นดู แล้วไปยืนส่งที่หน้ารถ เจ้าลูกชายตัวแสบก็มาด้วย ในจังหวะที่เท้าหนักจะก้าวขึ้นรถไป เธอก็หยุดเขาไว้ “พี

  • ไม่เคยคิดรัก   บทที่ 4 (02)

    แพรไหมที่ยังมองกรอบหน้าคมเข้มขบเม้มปาก แล้วสุดท้ายก็พยักหน้ายินยอมไป เพราะเรื่องนี้ฉัตรฐาไม่ได้ผิดอะไร เธอควรทำตามที่บอกไว้ และก็ไม่อยากหาเรื่องทะเลาะด้วย ขอสงบศึกสักวันเพื่อเยียวยาจิตใจ หญิงสาวขยับตัวลุกเข้าไปในห้องครัว จะลงมือทำเมนูง่ายๆ ให้เขาก่อน โดยมีคนตัวโตเดินตามติดเป็นเงามายืนซ้อน

  • ไม่เคยคิดรัก   บทที่ 4

    บทที่ 4 “กูถามจริงไอ้ไฉ มึงกำลังเอาเขามาเป็นตัวแทนเกลหรือเปล่าวะ หรือเอาเขาเป็นคนคั่นเวลาระหว่างรอเกล ถึงเขาจะหน้าไม่เหมือน แต่ยิ้มคล้ายๆ กัน…” หัวใจของแพรไหมยังจมอยู่กับประโยคนี้แม้คลิปเสียงจะเงียบไปแล้ว และเธอจำได้ดีว่าเป็นเสียงของจิรัฐและฉัตรฐา “ตัวแทน คนคั่นเวลาเห

  • ไม่เคยคิดรัก   บทที่ 3 (03)

    PAIRJAA : พรุ่งนี้จะมาฉลองด้วยกี่โมงคะ นิ้วเรียวพิมพ์ข้อความไปหาคนที่หายหน้าไปเป็นสัปดาห์ เขางานยุ่ง เธอเองก็วุ่นวายอยู่กับงานที่รับไว้ รวมถึงงานที่แบกหน้าไปขอมา ไม่อยากให้เสียชื่อไปถึงฉัตรฐา วันพรุ่งนี้จะถึงวันสำคัญจึงต้องติดต่อไป CAI-CHATTHA : สี่ทุ่ม PAIRJAA : อยากก

  • ไม่เคยคิดรัก   บทที่ 3 (02)

    ฉัตรฐามองไปยังแพรไหม แต่ไม่ได้ตอบใดๆ “ว่าแต่เกลจะกลับมาที่นี่บ้างไหม” จิรัฐถามต่อ เพราะรู้สึกคิดถึงไม่น้อย “กลับ” ฉัตรฐาตอบสั้นๆ “เมื่อไหร่…” จิรัฐตาวาว “แพรมาแล้วค่ะ” ฉัตรฐายังไม่ทันได้ตอบก็ต้องหันไปสนใจคนที่ส่งเสียงมาก่อนตัว แพรไหมทิ้งตัวลงนั่งตรงพื้นที่ว่

続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status