LOGINShare
บทที่ 5
publish date:
2026-04-07 16:26:02บทที่ 5
PAIRJAA : วันนี้อย่าลืมไปดูตัวนะคะ
ฉัตรฐาคว่ำหน้าจอสมาร์ตโฟนลงหลังได้รับข้อความย้ำเตือนจากแพรไหม เขาไม่ลืมนัดสำคัญหรอก ไม่เช่นนั้นคงโดนบิดาแหกอก รู้ดีว่าคนนี้ท่านปลื้ม
เวลาประมาณหนึ่งทุ่มตรงเขาก็ไปถึงโรงแรมหรูที่นัดดินเนอร์กับลูกสาวคนมียศเอาไว้ บนชั้นยี่สิบห้ามีร้านอาหารอิตาเลียนชื่อดังซ่อนตัวอยู่
สิบนาทีหลังจากนั้นผู้หญิงที่เขากำลังรออยู่ก็ปรากฏตัวในชุดเดรสสีครีมอ่อนของแบรนด์ดัง สวมสร้อยคอหลักแสนเหมือนที่เขาเคยซื้อให้แพรไหม
“สวัสดีค่ะพี่ไฉ อ้อนนะคะ”
“สวัสดีครับน้องอ้อน” ฉัตรฐาลุกขึ้นขยับเก้าอี้ให้แก่อรอินทร์ พร้อมกับส่งยิ้มไปให้อย่างเป็นมิตร
“คุณแม่เคยชมพี่ไฉให้อ้อนฟังบ่อยๆ ว่าพี่ไฉหล่อมาก ไม่นึกว่าพอได้มาเจอตัวจริงแล้วจะหล่อขนาดนี้” อรอินทร์ยกมือขึ้นปิดปากนิดๆ ทำท่าเอียงอาย เมื่อฉัตรฐานั้นดูหล่อสมคำบอกเล่าของมารดา
“ขอบคุณครับ ว่าแต่น้องอ้อนทานอะไรดีครับ” เขาเคยเจอบิดาและมารดาอรอินทร์อยู่หลายครั้งในงานสังคม คนพวกนั้นหน้าใหญ่ใจป้ำไม่ใช่น้อย
“อ้อนชอบสปาเกตตีค่ะ ที่นี่อร่อยมาก” อรอินทร์เคยมาร้านนี้หลายครั้งแล้ว เธอสามารถสั่งได้โดยไม่ต้องดูใบเมนู
“งั้นพี่สั่งตามอ้อนละกันครับ” ฉัตรฐาไม่มีข้อมูลร้านนี้ เพราะคนเลือกคือแพรไหม
“ได้เลยค่ะ” อรอินทร์ตอบรับด้วยความยินดี แล้วชวนฉัตรฐาพูดคุยอย่างสนุกปาก บทสนทนาของเธอและเขาเป็นไปอย่างออกรสออกชาติ
ส่วนคนที่ทำหน้าที่อย่างไม่เคยขาดตกบกพร่องเวลานี้บินลัดฟ้าไปถึงจังหวัดเชียงรายเรียบร้อยแล้ว
“เราไม่ได้เที่ยวที่นี่นานขนาดไหนแล้วเนี่ย” แพรไหมมองบรรยากาศตรงหน้าอย่างตื่นตาตื่นใจ เธอคิดถูกแล้วที่เลือกมาคนเดียวและมาล่วงหน้าหนึ่งวัน เพราะอยากมาเดินเที่ยวหาของอร่อยกินก่อน หัวใจจะได้คลายจากอาการเจ็บระบม
อย่างแรกที่แพรไหมซื้อไม่พ้นหมูปิ้งและพวกของทอด มีหลายช่วงที่เธอต้องรักษาหุ่น เพราะมันสำคัญต่อการทำงานจึงไม่ค่อยได้แตะมันเท่าไร แต่ในวันนี้เธอขอยกเว้น
สองเท้าคู่เรียวเดินทอดน่องไปเรื่อยๆ อาจจะเหงาไปบ้างยามเห็นหลายคนมากับครอบครัวหรือคนรัก ใช้เวลาไปนานทีเดียวกว่าเธอจะเดินไปยังรถเช่าที่จอดห่างจากตลาดกลางคืนค่อนข้างไกล คงเพราะเป็นคืนวันเสาร์ ทั้งคนและรถจึงแน่นขนัด
“ช่วยด้วย”
ทว่าพอเดินไปใกล้รถ หูของเธอกลับได้ยินเสียงร้องสั่นๆ ให้หยุดเท้า
“ช่วยด้วย…ช่วยผมด้วย”
แพรไหมขบเม้มปาก หัวใจเกิดความลังเล เพราะเธอไม่อยากหาเรื่องใส่ตัว และไม่รู้ว่าเจ้าของเสียงนั้นจะเป็นคนดีหรือร้าย
“อย่าทำให้ตัวเองเดือดร้อนเลยยัยแพร” แพรไหมพยายามเป็นคนใจร้าย เลือกเดินหนีไปอีกทาง แต่สุดท้ายก็ต้องหมุนตัวไปตามหาเสียงนั้น
ไม่กี่อึดใจก็เห็นว่ามีคนนอนแอบอยู่ข้างๆ รถยนต์คันหนึ่ง เมื่อไปใกล้เธอกลับต้องตกใจเบิกตากว้าง
“คุณ...ธาดา”
แพรไหมใช้เวลานึกอยู่แวบหนึ่ง ไม่คิดว่าจะเป็นคู่แข่งของฉัตรฐาที่เจอวันนั้น แล้วรู้สึกว่าเธอกำลังพาตัวเองขึ้นไปบนลานประหาร“ชะ...ช่วยผมหน่อย ผมถูกแทง” ธาดาบอกเสียงสั่น ปากเริ่มซีด มือกุมหน้าท้องพยายามห้ามเลือดของตัวเอง
“ตายแล้ว”
แพรไหมตกใจซ้ำสองเมื่อบนเสื้อเชิ้ตสีขาวของธาดาเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด กลิ่นคาวลอยฟุ้ง แล้วไหลออกมาจนเธอเงอะงะทำอะไรไม่ถูก ใจหนึ่งอยากช่วย อีกใจก็ไม่อยากยุ่ง แล้วหันมองซ้ายมองขวา ไม่รู้ว่าศัตรูของอีกฝ่ายจะตามมาไหม“อย่าทิ้งผมไว้ตรงนี้...ช่วยผม” ธาดาวอนขอ หลังเห็นท่าทางลำบากใจของหญิงสาว
หญิงสาวสั่นหน้า เธอไม่อยากมีปัญหากับฉัตรฐาไปมากกว่านี้ แล้วทำท่าจะเดินหนี บอกตัวเองว่าควรเป็นคนใจดำ เพราะแค่เรื่องของตัวเองเธอยังเอาตัวไม่รอดเลย
“โธ่ ยัยแพรเอ๊ย...” ทว่าสุดท้ายแล้วแพรไหมก็ไม่อาจเป็นคนใจไม้ไส้ระกำเห็นคนจะตายแล้วไม่ช่วยได้ จึงเข้าไปพยุงร่างของธาดาขึ้นพาตรงไปที่รถ
“ผมไม่อยากไปโรงพยาบาล...” ธาดาที่ถูกประคองไปขึ้นรถอย่างทุลักทุเลบอกเสียงเบาหวิว คิดว่าพวกคนที่ทำร้ายเขาน่าจะไปดักรออยู่ที่นั่น
“อย่ามากเรื่องน่ะคุณ” ถ้าเขาไม่ไปก็มีแต่ตายกับตาย และเธอไม่ใช่หมอ รักษาเขาไม่ได้
“ผมมีเพื่อนเป็นหมอที่นี่”
เขามาที่นี่ก็เพราะตั้งใจจะมาหาเพื่อน ไม่คิดว่าจะถูกตามเล่นงาน และด้วยความประมาทจึงไม่ได้ให้ลูกน้องติดตามมาด้วย อีกเหตุผลเพราะไม่อยากให้เพื่อนรู้สึกอึดอัด“เอาเบอร์มาด่วนเลยค่ะ แล้วฉันจะโดนร้านเช่ารถเก็บเงินเพิ่มไหมเนี่ย” เลือดของธาดากำลังไหลซึมไปเปื้อนเบาะ งานนี้เธอโดนเรียกเงินอ่วมแน่ แต่จะทำอย่างไรได้ เงินกับชีวิต เธอก็ต้องเลือกอย่างหลัง
“คุณบ่นไอ้ไฉทุกเรื่องแบบนี้หรือเปล่า” ธาดาเค้นเสียงถาม ผู้หญิงคนนี้ขี้บ่นไม่เบา ไม่รู้ทำไมฉัตรฐาถึงยังเอาไว้ข้างกาย
“เดี๋ยวแพรก็ไม่ช่วยหรอกค่ะ รีบบอกเบอร์มาได้แล้ว” เธอบอกเสียงสะบัด
ธาดาไม่คิดแซวต่อและบอกตัวเลขสิบตัวไปอย่างครบถ้วนแม่นยำ เพราะอีกฝ่ายคือเพื่อนสนิทที่ไม่เคยทิ้งกัน เพียงแต่เลือกเดินคนละเส้นทางก็เท่านั้น
หมอปุริมถนัดช่วยคน ส่วนเขาถนัดกระทืบ
หลังแพรไหมบอกเล่าเรื่องคร่าวๆ กับเจ้าของเสียงทุ้มนุ่มแล้วก็รีบกระชากรถออกตรงไปยังคลินิกเล็กๆ แห่งหนึ่ง สายตาคอยมองกระจกหลังอยู่เป็นระยะ เพราะห่วงธาดาที่เงียบไปถึงอย่างนั้นเธอก็ส่งเขาถึงมือเพื่อนได้ทันเวลา
Latest chapter
ไม่เคยคิดรัก บทพิเศษ 6
บทพิเศษ 6 “งานไม่ใหญ่แน่นะวิ” คำถามนี้หลุดออกจากปากของจิรัฐทันทีที่มาถึงบ้านของแพรไหมที่เป็นสถานที่จัดงาน เขามองอย่างตกตะลึงนิดๆ พลันหันมองมัฆวานที่มาช่วยงานอยู่ก่อนแล้ว “เออ ไม่ใหญ่ แต่โคตรอลังการ” มัฆวานประชด แล้วมองดูทีมงานออร์แกไนซ์ที่กำลังเตรียมขึ้นโครงอุโมงค์ผ้าและดอกไม้ ไหนจะแบ็กดรอปด้านหน้าอีก ไม่เห็นเหมือนที่เพื่อนบอกไว้สักนิด ‘งานแต่งกูเล็กๆ ไม่ได้ตกแต่งอะไรมาก พวกมึงไม่ต้องเตรียมตัวอะไรกันมากหรอก’ “นี่กูกลับไปสั่งตัดสูททันไหมวะ” จิรัฐว่า เขาก็หลงเชื่อมันว่าเป็นงานเล็กๆ อบอุ่น แต่ที่เห็นนี่แสนจะหรูหรา แค่ไม่ได้อยู่ในโรงแรมหรูเท่านั้น “น่าจะไม่ทัน” มัฆวานว่า เพราะอีกสองวันจะถึงวันงานแล้ว “ว่าแต่คุณลุงมาไหมวะ” จิรัฐอดถามไปถึงฉันทวัศไม่ได้ “ไม่มา และไม่ยินดี” มัฆวานส่ายหน้า ฉัตรฐาได้พาแพรไหมไปหาอีกฝ่ายเพื่อบอกถึงการตกลงปลงใจ แต่ฝ่ายนั้นไม่รับฟังและไม่ขอรับรู้ เพราะสุดท้ายยังกอดรัดทิฐิไว้แน่น และกลับไปให้ความสนใจกับการพยายามกลับมายิ่งใหญ่เหมือนเดิม เขาอดคิดไม่ได้ว่า บทสรุปสุดท้ายของฉันทวัศค
ไม่เคยคิดรัก บทพิเศษ 5 (04)
“อื้อ” ไม่นานสองเสียงก็ครางออกมาแผ่วเบา ชั่วครู่หนึ่งเอวสอบก็เริ่มเคลื่อนขยับ กระแทกสวนลึกจนเกิดเสียงดัง หญิงสาวครางกระเส่า มือจับหัวไหล่หนาไว้แน่น ศีรษะโยกไหวตามแรงถาโถม ไม่นานร่างของเธอก็ถูกโอบขึ้นเหนือพื้น ขณะสะโพกแกร่งยังโยกไหวเร็วไว สองแขนนุ่มโอบรัดร่างหนาไว้แน่น ก่อนบั้นท้ายจะถูกมือหนาช้อนให้ขยับขึ้นลง “อ่า” ฉัตรฐารู้สึกชอบท่านี้เป็นบ้า ส่วนหญิงสาวซุกใบหน้าเข้ากับลำคอหนาพร้อมทั้งใช้ฟันขาวขบกัดเบาๆ กระตุ้นให้ร่างของเธอถูกโจนจ้วงหนักขึ้น ไม่นานร่างเล็กก็ถูกพาเดินไปยังใต้ฝักบัว มือหนายื่นไปหมุนก๊อกให้สายน้ำเย็นฉ่ำร่วงหล่น ดับความร้อนที่กำลังแผดเผา แล้วก็ต้องใช้มือดันผนังห้องไว้ ฉัตรฐาดึงก้นสวยเข้าหาตัว มือออกแรงตีเบาๆ ก่อนจะกดสะโพกสวนล้วงลึก จากนั้นก็โน้มตัวไปด้านหน้า จับคางมนให้หันมารับจูบ แต่ไม่นานเท่าไรเขากลับถูกผลักอกให้ไปนอนลงกับพื้น แล้วร่างสวยก็มานั่งคร่อมทับ บดขยี้ก้นลงมาโยกไหว จนเขาต้องอ้าปากปล่อยเสียงคราง แล้วเกร็งไปทั้งตัว ก่อนจะผลัดกันรุกกันรับไปเรื่อยๆ ในค่ำคืนนี้ยังอีกยาวนาน บทรั
ไม่เคยคิดรัก บทพิเศษ 5 (03)
“อื้อ” นาทีนั้นก็ได้ยินเสียงครางเบาๆ จากปากนุ่มเล็ก รอยยิ้มจึงเผยขึ้น เพราะเขารู้ว่าจุดไหนคือจุดอ่อนของหญิงสาว แล้วอดใจไม่ไหวยื่นใบหน้าไปงับปากสวยเบาๆ รสชาติและกลิ่นหอมที่คุ้นเคยทำให้ชายหนุ่มพึงพอใจ แล้วถูไถปลายจมูกไปมากับจมูกโด่งสวย มือเริ่มลูบไล้ทรวงละมุนแล้วใช้ปลายนิ้วสะกิดยอดปทุมถัน แพรไหมสะดุ้งเบาๆ ห่อไหล่เข้านิดๆ ช้อนสายตาขึ้นมองคนที่ยิ้มชอบใจ แต่มีหรือเธอจะยอมแพ้ หญิงสาวยื่นมือไปทำตามแบบเดียวกับเขา แถมยังยื่นปากนุ่มเข้าไปกลืนกิน “แพร” เพียงเท่านั้นฉัตรฐาก็เสียงสั่น ความสุขซ่านเข้าโจมตีทันที แพรไหมยิ้มยั่ว ก่อนจะย้ายกลีบปากนุ่มไปยังยอดอกสีแดงอีกข้าง พลันใช้ฟันคมงับเบาๆ “อ่า” ฉัตรฐาปลดปล่อยเสียงครางออกมาอีกระลอก ใบหน้าบิดเบี้ยวเชิดสูง เขาขอยอมแพ้ตอนนี้ทันหรือเปล่า เมื่อร่างกายจวนจะคลั่ง แค่ถูกระตุ้นนิดๆ หน่อยๆ ก็แทบทนไม่ไหว จึงเชยดวงหน้าหวานขึ้นรับจูบเร่าร้อน ปลายลิ้นสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากหวาน กระหวัดเกี่ยวกับลิ้นเล็ก ลำตัวหนาขยับไปบดเบียดเสียดสีกับเนื้อนุ่ม แพรไหมเปิดปากรับอย
ไม่เคยคิดรัก บทพิเศษ 5 (02)
“พี่ไฉคะ” “ครับ” ชายหนุ่มขานรับพร้อมเหลือบตามอง “วันนี้อยู่ดูเน็ตฟลิกซ์ด้วยกันไหมคะ” หญิงสาวสูดอากาศเข้าปอดก่อนบอกออกไป หน้าแดงขึ้นชัดเจน แต่คิดว่ามันถึงเวลาแล้ว “ได้ครับ มีหนังเข้าใหม่เหรอครับ” ฉัตรฐาพยักหน้าหงึกหงักแล้วถามไปหน้าซื่อ “ก็ประมาณนั้นค่ะ” คนต้องตอบแทบไปไม่ถูก ดวงตากลอกไปมาเล็กน้อย ไม่คิดว่าฉัตรฐาจะไม่เข้าใจ แต่เธอก็เตรียมไว้อีกประโยค “แล้วเราต้มรามยอนกินกันด้วยดีไหมคะ” “เอาครับ เอา” ฉัตรฐาตอบกลับด้วยสีหน้าเช่นเดิม หญิงสาวผ่อนลมหายใจยาวๆ ออกมา สรุปแล้วฉัตรฐาไม่เข้าใจความหมายที่เธอชวน จนอยากจะส่งเสียงกรีดร้อง ทว่ารถแล่นมาไม่นานกลับชะลอและหยุดยังหน้าร้านสะดวกซื้อ “เดี๋ยวพี่มานะครับ...” “จะซื้ออะไรหรือคะ” “ซื้อถุงยางน่ะสิครับ” ฉัตรฐาเฉลย แล้วยิ้มกรุ้มกริ่ม นั่นทำให้มีคนโวยวาย “โธ่ แพรก็คิดว่าไม่เข้าใจ” ที่แท้เธอถูกแกล้งนี่เอง “ระดับนี้แล้วจะไม่เข้าใจได้ไงครับ” เขาดีใจจนเนื้อเต้นและขยายโตแล้วเนี่ย แต่เก็บอาการไว้ก็เท่านั้น “เดี๋ยวก็อดหรอกค่ะ” แพรไ
ไม่เคยคิดรัก บทพิเศษ 5
“รีบๆ ไปเถอะ” ฉัตรฐาสะบัดนิ้วไล่ แล้วยกนิ้วกลางเหนือกว่านิ้วอื่นใส่อย่างอดไม่ได้เมื่อธาดายังกวนตีนไม่เลิกด้วยการส่งสายตาแช่งชักมา หลังจากนั้นแค่อึดใจเดียวภายในบ้านก็หลงเหลือแค่เขา แพรไหม และเจ้าปลาหมึก แพรไหมส่งยิ้มไปขอบคุณคนที่พยายามใจเย็นและเข้าใจ รู้สึกว่าชายหนุ่มเปลี่ยนไปค่อนข้างมาก เขาพยายามดูแลความรู้สึกของเธอเสมอ หัวใจมีคำถามขึ้นมาว่า ‘ถึงเวลาแล้วหรือเปล่า’ “คราวนี้แพรจะขายไข่ข้นเหมือนเดิมไหมครับ” ฉัตรฐาให้ความสนใจกับการออกบูทของหญิงสาว “เหมือนเดิมค่ะ แต่ว่าจะเอาของอย่างอื่นไปขายด้วยค่ะ” “อะไรเหรอครับ” ชายหนุ่มนึกอยากรู้ แพรไหมยกยิ้มกว้าง เพราะเป็นสิ่งที่คนตัวโตเคยลั่นวาจาไว้ ก่อนจะยื่นหน้าไปกระซิบข้างหูสะอาด ทำให้คนฟังหัวเราะออกมา แล้วรู้สึกตื่นเต้นไม่น้อยเลยกับบทบาทใหม่ของตัวเอง “พี่ไฉพร้อมแล้วใช่ไหมคะ” แพรไหมที่สวมผ้ากันเปื้อนและที่คลุมผมถามกับคนที่ยืนอยู่ข้างกันในบูทเล็กๆ ที่ได้มาจัดกลางห้างสรรพสินค้า ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้านสักเท่าไร “พร้อมมากครับ” เขาพร้อมมาหลายวันแล้ว ทั้งหัดยิ้ม หั
ไม่เคยคิดรัก บทพิเศษ 4 (02)
“ผมมีมือวิเศษ” เขาใช้มือข้างถนัดให้เป็นประโยชน์ ที่ผ่านมาแม้ชื่นชอบเซ็กซ์ แต่ก็ไม่เคยนอกลู่นอกทางไปมองคนอื่น มีแต่แพรไหมคนเดียวมาตลอด ถึงแม้จะเป็นไม้เบื่อไม้เมากัน หญิงสาวคิดว่าคงต้องเอาใจชายหนุ่มอีกหน่อย จึงเอนตัวไปพิงกับหัวไหล่หนา มือยกขึ้นเกาะแขน แล้วเอ่ยถ้อยคำไปอีก “พี่ไฉของแพรน่ารักที่หนึ่งเลยค่ะ” “แพร...” ชายหนุ่มถึงกับทำตาโต ดีใจที่หญิงสาวขยับประตูหัวใจกว้างขึ้นแล้ว “น้องแพรของพี่ก็ดีที่หนึ่งครับ” เขาหยอดคำหวานตอบกลับไปบ้าง แล้วดึงร่างเล็กเข้ามาในวงแขน ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจากที่เคยปากดีใส่กัน ในวันนี้ทั้งเขาและหญิงสาวจะประนีประนอมถนอมใจกันได้ถึงขั้นนี้ คงเพราะความรักล้วนๆ ที่ทำให้พวกเขาอยากดีต่อกันมากขึ้น ร่วมสิบนาทีกว่าเขาจะขยับตัวออกห่าง เพราะถึงเวลาไปหาบิดาแล้ว มีของโปรดต้องนำไปให้ “พี่คงต้องกลับแล้วครับ” ฉัตรฐารีบแทนตัวเองด้วยสรรพนามใหม่ที่เฝ้ารอใช้มาตลอด “เดี๋ยวแพรเดินไปส่งค่ะ” หญิงสาวยิ้มเอ็นดู แล้วไปยืนส่งที่หน้ารถ เจ้าลูกชายตัวแสบก็มาด้วย ในจังหวะที่เท้าหนักจะก้าวขึ้นรถไป เธอก็หยุดเขาไว้ “พี
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 19 (02)
“แล้วแกจะเก็บเด็กนั่นไว้ข้างกายอีกทำไมฮะ อย่าบอกนะว่า...แกรักแพรไหม” ฉันทวัศมองตาลูกชายแล้วเห็นความหวั่นไหว จึงลุกจากเก้าอี้ทำงานสืบเท้าไปใกล้คนที่กำลังทำตัวไม่สมกับเป็นลูกของเขา สีหน้าและดวงตาฉายชัดถึงความไม่สบอารมณ์ “เด็กนั่นไม่มีอะไรคู่ควรกับแก” ชายสูงวัยเค้นถามถึงสิ่งที่เจ้
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 19
“ตื่นแล้วเหรอแพร” คนที่นอนอยู่บนโซฟาได้ยินเสียงเปิดประตูจึงขยับตัวลุกขึ้น “ทำไมไม่เข้าไปนอนในห้องคะ” แพรไหมเอ่ยถาม เมื่อคืนเธอนอนไม่ค่อยหลับจากเรื่องเมื่อวานจึงตื่นเช้ากว่าปกติ “รอเธอ” ชายหนุ่มลุกขึ้นแล้วเดินไปหาเจ้าของร่างระหง “รอทำไม มีอะไรหรือเปล่าคะ” แพรไหมนึกกลัวจ
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 18 (03)
ชายหนุ่มงัวเงียเล็กน้อย แล้วบิดคอไปซ้ายขวา “ทำไมมานอนตรงนี้คะ” แพรไหมที่ตื่นขึ้นมาแอบตกใจเล็กน้อยที่เห็นฉัตรฐานั่งฟุบหลับอยู่ข้างเตียง “มีฉันอยู่ใกล้ๆ เธอจะได้อุ่นใจไง” คนตัวโตเอ่ยบอก เขาสังเกตเห็นว่าสีหน้าของหญิงสาวดูมีความกังวลจึงอยากมาอยู่เฝ้า “กลับไปนอนห้องคุณได้แล
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 18 (02)
“อยากได้หนังสือแบบไหน จะให้คนไปซื้อมาให้” แพรไหมมองคนที่ก้าวเท้ากลับเข้ามาด้านในบ้าน เธอคิดว่าเขาไปแล้วเสียอีก “คุณไปดูแลคนของคุณเถอะ” แพรไหมรีบปฏิเสธไป ไม่อยากทำให้เขาต้องมายุ่งยากมากกว่าเดิม “ให้ไอ้อ้นไปดูแลแล้ว และเกลก็ไม่ใช่คนของฉันด้วย” ฉัตรฐาบอกด้วยเสียงจริงจัง ก
You may also like
พิษรักมาเฟีย
โซลสตาร์ seoulstar32.8K viewsบ่วงรักสัมพันธ์ร้าย (25+)
เนตรกวี / Natekavees25.3K viewsประธานมาเฟียร้ายรัก (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น37.9K viewsLOVE POSITIONS พิษสวาท
อยู่ในตะเกียงแก้ว7.5K viewsBAD EVIL พ่ายรักมาเฟียร้าย
อิแย้ม456 viewsเฮียเหมืองวิศวะแม่งร้าย ซีรีส์สายรหัสเฮีย
lunlarose/ลัลลาโรส374 viewsหัวใจเฮียขอล็อกไว้ให้แค่หนู
Tawan miki103 viewsคู่หมั้นในนามของผู้นำมาเฟีย (มี E-book)
วริทธิ์ธารา121 views
