ตอนที่ 1

ค่ำคืนที่มืดสนิทมีเพียงแสงไฟสลัวจากเสาไฟริมทางที่ช่วยเป็นแสงนำทางให้กับหญิงสาวร่างบอบบาง เนื้อตัวของเธอเปียกชุ่มไปด้วยน้ำจากหยาดฝนที่โปรยลงมาจากฟากฟ้า สายฝนไม่ได้รุนแรงมากนักแต่ก็มากพอที่จะทำให้เสื้อผ้าของเธอเปียกได้ และไม่ได้มีเพียงหญิงสาวเพียงคนเดียวที่ต้องเผชิญบนเส้นทางที่มืดสลัวกับสายฝนที่โปรยปราย

ภายในอ้อมแขนของเธอยังมีเด็กชายตัวน้อยกำลังซุกตัวเข้าหาอกอุ่น หลับใหลไม่รู้เรื่องเพราะหมดแรงจากการปล่อยเสียงร้องไห้อย่างหนัก เสียงร้องไห้เหมือนจะขาดใจเกิดจากความหวาดกลัวและหยุดร้องไปเพราะร่างกายของเด็กน้อยอ่อนล้าเกินจะต้านไหว

“อดทนหน่อยนะจ๊ะ ออกัส”

พลอยใส หญิงสาวอายุ 22 ปี กำลังศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 4 สาขาการบัญชี พลอยใสเป็นผู้หญิงที่มีรูปร่างอรชร มีดวงหน้าหวาน นิสัยน่ารัก เป็นคนที่มักจะมีรอยยิ้มสวยประดับอยู่บนใบหน้าเสมอ ด้วยรอยยิ้มของเธอที่เป็นเสน่ห์เฉพาะตัวทำให้มีคนอยากเข้าหาและทำความรู้จักกับพลอยใสและเธอก็ยินดีที่จะผูกมิตรด้วย

แต่ลึก ๆ แล้วภายใต้รอยยิ้มสดใสนั้นกลับมีความทุกข์ใจซ่อนอยู่ ครอบครัวของเธอไม่ได้สมบูรณ์แบบและเป็นเรื่องที่พลอยใสไม่อยากพูดให้ใครฟัง ไม่เกี่ยวกับฐานะที่ยากจน เธอไม่เคยอายเรื่องนี้ หากแต่เป็นเรื่องสกปรกที่เธออยากหนีจากมันทุกวันและวันนี้คือวันที่เธอหมดความอดทนจนต้องตัดสินใจพาตัวเองหนีออกมา

ออกัส หลานชายวัย 2 ขวบ หลานตัวน้อยที่พลอยใสทำใจทิ้งไว้ให้อยู่กับผู้ชายทุเรศคนนั้นไม่ได้ ถึงแม้ว่าชายคนนั้นจะเป็นพ่อแท้ ๆ ของออกัสก็ตาม แต่ด้วยการกระทำที่เลวร้ายกับการติดสุราอย่างหนักทำให้พลอยใสกลัว

ลำพังตัวของเธอเองยังพอสู้ได้ หาทางเอาตัวรอดได้ แต่ออกัสยังเด็กมากพลอยใสเป็นห่วงความปลอดภัยของหลานชายกลัวว่าหากเธอหนีออกมาตัวคนเดียวแล้วออกัสจะเป็นอยู่อย่างไร

พ่อของออกัสคือพี่เขยของเธอและเขาได้กลายเป็นปีศาจสุรา ชีวิตมืดดำหลังจากสูญเสียภรรยาไปซึ่งก็คือพี่สาวของพลอยใส พิษของแอลกอฮอล์ที่ดื่มทั้งวันดื่มจนไม่กินข้าวไม่ดื่มน้ำ หากขาดเหล้าก็เหมือนจะขาดใจตาย และความสะสมนี้เองทำให้พี่เขยไม่สามารถครองสติของตัวเองได้ เมื่อไม่มีสติก็เริ่มมองไม่ออกว่าเธอคือน้องสาวของภรรยาที่เสียไป

สายตาของพี่เขยเริ่มมองเธอเป็นหญิงสาวและเกิดความต้องการทางกาย จากแค่ใช้สายตาแทะโลมก็เริ่มขยับเข้าใกล้พยายามถึงเนื้อถึงตัวจนกระทั่งคืนนี้ที่จะขืนใจเธอ พี่เขยมึนเมาอย่างหนักทำให้ขณะนั้นเรี่ยวแรงของพลอยใสมีมากกว่าจนสามารถขัดขืนแล้วหนีออกมาได้

เสียงการฉุดกระชาก เสียงข้าวของที่ร่วงลงพื้นไหนจะเสียงการใช้กำลังเพื่อปกป้องตัวเอง เหตุการณ์เลวร้ายนั้นอยู่ในสายตาของออกัส เด็กน้อยยังไร้เดียงสานักแต่ต้องมาพบเจอเรื่องราวที่ไม่ควรเจอในชีวิต ไม่มีใครควรเจอแบบนี้ เสียงร้องไห้ที่จิตใต้สำนึกของเด็กกำลังร้องเตือนว่าตัวเองอยู่ในสถานการณ์ที่อันตราย

ออกัสร้องไห้เสียงดังมาก ในเวลานั้นไม่มีใครคิดที่จะยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเธอกับหลายชาย ไม่มีใครอยากยุ่ง พลอยใสเชื่อว่าต้องมีคนได้ยินเสียงกรีดร้องของเธอ ต้องมีคนได้ยินเสียงร้องไห้ของเด็ก แต่ก็ไร้ซึ่งความเมตตาจากบ้านข้าง ๆ โชคดีแค่ไหนที่คืนนี้เธอปลอดภัยและพาตัวเองกับออกัสหนีออกมาจากผู้ชายเลว ๆ คนนั้นได้

หนทางต่อจากนี้จะเป็นยังไงมันหนักเกินไปที่พลอยใสจะคิดออก ค่ำคืนนี้ช่างมืดมนและใจร้ายกับเธอเหลือเกิน เงินไม่มีติดตัว ไม่มีเสื้อผ้าหรือของใช้จำเป็นติดมาด้วยเพราะในเวลานั้นพลอยใสคิดอย่างเดียว ต้องรอด!

:

:

“ยังไม่นอนอีกเหรอลูก” เสียงเอ่ยถามด้วยความห่วงใย ทำให้ชายหนุ่มที่กำลังยืนเหม่อมองสายฝนอยู่ที่ริมหน้าต่างต้องละสายตาจากเม็ดฝนแล้วหมุนตัวกลับมาหามารดาของเขา

“คืนนี้ผมนอนไม่ค่อยหลับครับคุณแม่” ชายหนุ่มตอบกลับไปพร้อมยกแก้วนมอุ่น ๆ ให้มารดาของเขาได้เห็น อาการนอนไม่หลับเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นไม่บ่อยนักสำหรับคนที่นอนหลับง่ายอย่างปณิธาน

ปณิธาน ตั้งธนะสกุล หรือ ชิน และอีกหนึ่งชื่อที่ผู้ร่วมงานของเขามักจะใช้เรียกแทนตัวชิน นั่นก็คือคุณผอ.(ผู้อำนวยการ)ปณิธานอายุ 33 ปี และเป็นเจ้าของโรงเรียนอนุบาลเติมฝัน โรงเรียนที่เขาภูมิใจก่อตั้งขึ้นมาด้วยเงินของตัวเองและเป็นสิ่งที่เขารักมากที่สุด

ปณิธานเกิดมาพร้อมกับครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ เขาโชคดีที่เกิดมาอยู่ในครอบครัวที่มีฐานะระดับหนึ่ง ด้วยสิ่งที่มีทำให้เขามีต้นทุนชีวิตที่มากพอจะทำให้เขาสร้างคุณภาพชีวิตที่ดีของตัวเองได้ นอกจากบ้านรวยแล้วยังเป็นหนุ่มหล่อที่มีองค์ประกอบบนใบหน้าไม่ว่าจะดวงตา ปากหรือจมูกก็ล้วนถูกพระเจ้าบรรจงปั้นขึ้นมา เป็นลูกรักพระเจ้าดี ๆ นี่เอง

ตั้งแต่เด็กจนโตเพื่อนมักจะมองว่าเขารวยมากแต่ชอบทำตัวติดดินและเป็นลูกคุณหนูถูกเลี้ยงมาอย่างกับเป็นคุณชาย ทั้งที่เป็นลูกคนเดียวแต่กลับมีนิสัยอ่อนโยน ไม่เอาแต่ใจตัวเอง ชอบช่วยเหลือคนอื่นและใจดีมาก

เป็นผู้ชายสุภาพที่สาว ๆ หลายคนอยากจับจองเป็นสามี สถานะหัวใจของปณิธานยังว่างเพราะเขายังไม่เจอคนที่ใจบอกว่าใช่ และก็ไม่รู้ด้วยว่าแบบไหนคือใช่แต่ที่แน่ ๆ เขาไม่ได้จะชอบใครเพราะฐานะหรือหน้าตา ของแบบนี้ขอใช้หัวใจตัดสินดีกว่า