เข้าสู่ระบบแชร์
Chapter 25 "ของว่าง"
วันที่เผยแพร่:
2026-08-16 21:35:51
บทล่าสุด
ไม่เป็นของเล่น Chapter 25 "ของว่าง"
“ฮ้าส์ มุมนี้นายดูสวยแหะ”สวบ!“มันจุก!” ชิออนโพล่งเสียงดัง เพราะมีบางอย่างสอดแทรกเข้ามาในช่องทางรัก“นิ้วเดียวก็จุกแล้วเหรอ” ไม่รู้ตัวเลยว่าเจย์สอดนิ้วเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้ตัวอีกที อีกฝ่ายก็เริ่มขยับมันเข้าออกอย่างแรงแล้ว“ฮึกฮือออ อึกอื้ออ”แจ๊ะ แจ๊ะเสียงลามก หยาบ ดังไปทั่วห้อง นิ้วเรียวใหญ่คว้านอยู่ในช่องทางรักเพื่อเปิดทาง จากหนึ่งเป็นสองนิ้ว ไม่ใช่เพียงแค่สอด แต่ยังกระแทกเข้ามาจนคนถูกกระทำหน้าตาคลอ“อ๊ะอ่าส์” นิ้วของเจย์ไปโดนจุดสำคัญของเขาเข้า เจย์ทั้งกระแทก ทั้งคว้าน ทั้งกดจุดจนชิออนกระตุกตัวเกร็ง ปลดปล่อยออกมาในที่สุด“แฮ่ก ๆ เสร็จแล้ว อื้อ”เจย์ปล่อยให้ชิออนได้พักหายใจครู่หนึ่ง ก่อนเขาจะช้อนอุ้มอีกฝ่ายในท่าลิงอุ้มแตง“นี่มันพึ่งเริ่มต้นน่า”“อ้าส” ชิออนร้องครางผวาที่ถูกอุ้ม แกนกายของเจย์ดันเข้ามาในคราวเดียว ทว่ามันกลับเข้าไปได้แค่ส่วนหัว“อ่า แน่นชะมัด”“คุณกระแทกเข้ามาทีเดียวเลยได้ไหม อึก” ชิออนบอกทั้งน้ำตา ตอนนี้แค่เจย์เข้ามาแค่หัวเขาก็เจ็บไปหมดแล้ว“นายชอบความเจ็บปวดรึไง” เจย์ถามด้วยน้ำเสียงแปลกใจ ก่อนจะหัวเราะออกมาเบา ๆ ชิออนที่รู้สึกเสียหน้าจึงบอกปัดไป เพราะไม่อยากให
ไม่เป็นของเล่น Chapter 24 "คนสวย"
แสงแดดแรกของวันสาดลอดผ่านกระจก ประกายแสงอบอุ่นแตะพื้นหินอ่อนสีขาวนวลบ่งบอกเวลายามเช้า ชิออนลืมตาขึ้นตั้งแต่ฟ้าสาง เขาพลิกกายตะแคงข้างไปเห็นร่างสูงของอีกฝ่ายก็ไม่ได้เอะใจ เพราะได้ยินเสียงน้ำไหลมาจากห้องน้ำร่างสูงเดินอย่างเงียบเชียบไปยังห้องครัว ก่อนจะก้มหน้าก้มตาเปิดตู้เย็น ค้นหาวัตถุดิบที่พอจะนำมาทำอาหารเช้าได้ ท่าทางเก้ ๆ กัง ๆ ของเขากลับดูน่ารักอย่างประหลาด ความตั้งใจของชิออนนั้นชัดเจน เขาเพียงอยากทำอาหารเช้าให้เจย์ เป็นการขอบคุณเล็ก ๆ ต่อคนที่เปิดประตูบ้าน และหัวใจ ให้เขาได้มีที่พักพิงมือที่ไม่คุ้นกับงานครัวสั่นนิด ๆ เมื่อจับกระทะ เขาจุดเตา ใส่น้ำมัน และตอกไข่ด้วยท่าทางมั่นใจ แต่เขากลับใช้ไฟแรง กลิ่นไหม้ที่ค่อย ๆ ลอยอบอวล กลับทำให้รอยยิ้มค่อย ๆ จางหาย“แค่ก ๆ” ชิออนตกใจกลิ่นและควันเริ่มฟุ้งจนต้องโบกมือไล่ไปมาจนทำให้สำลักไม่กี่วินาทีต่อมา เสียงฝีเท้าเปียกน้ำดังมาจากทางเดิน เจย์เดินออกมาจากห้องน้ำ ผมยังเปียกเล็กน้อย เสื้อตัวบางพาดอยู่บนบ่า ร่างสูงขมวดคิ้วเมื่อเห็นควันลอยคลุ้งเต็มห้องครัว“ชิออน! นายจะเผาบ้านฉันรึไง”“ผมแค่อยากทำกับข้าวให้คุณ” ชิออนตอบเสียงเบา ไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ ที
ไม่เป็นของเล่น Chapter 23 "ไม่ต้องกลัว"
“ถ้านายดื้อฉันจะลงโทษนาย”“...” ความเงียบกลับมากลืนกินอากาศอีกครั้งก่อนเสียงหนึ่งจะดังขึ้น ชิออนยอมอีกฝ่ายแต่โดยดี“บ๊อก!” เสียงนั้นเบาเกินกว่าจะเรียกว่าเห่า แต่ก็เพียงพอที่ทำให้เจย์มีความสุขขึ้นมา“คิก น่ารักจังแฮะ” เขาเอื้อมมือมาลูบผมเบา ๆ ปลายนิ้วสัมผัสผ่านเส้นผมอย่างพอใจ“...” ชิออนหลบตา รู้สึกได้เพียงความร้อนผ่าวที่แล่นขึ้นหน้า“ต่อไปนี้นายต้องนอนห้องเดียวกับฉัน และห้ามไปทำงานด้วย” คำพูดเรียบง่ายแต่ชัดเจนว่าไม่ใช่คำขอ มันคือคำสั่ง“ทำไม”“มันอันตราย”“...”“ถ้านายเชื่อฟังฉัน ฉันจะไม่ปฏิบัติกับนายเหมือนหมาอีก นายทำงานที่นั่นได้เท่าไร ฉันจะให้นายสิบเท่า” เจย์ยื่นเงื่อนไขที่ทำเอาชิออนตาลุกวาว รีบพยักหน้าตอบตกลงโดยพลัน ได้ทั้งเงิน ได้ทั้งความปลอดภัย ใครจะไม่เอาRrrrrrrrrเสียงโทรศัพท์ของเจย์ดังขึ้น ทำให้ผละออกจากคนตรงหน้าเขาเดินออกไปคุยโทรศัพท์โดยพลัน ทันทีที่อีกฝ่ายออกไป ชิออนก็ขึ้นไปนอนบนโซฟา โดยไม่ได้ถอดปลอกคอออกเพราะกลัวจะโดนทำโทษ เขาหลับไปเพราะอย่างนั้นทั้งความเหนื่อยล้าและความกลัวหลายวันสะสมกันเจย์กลับเข้ามาในห้องอีกครั้ง เงาในแสงไฟอุ่นทอดลงบนร่างที่หลับสนิทบนโซฟา เขาเดินเข้
ไม่เป็นของเล่น Chapter 22 "คำขู่"
ภายในเพนต์เฮาส์ของเจย์โฬมทั่วทั้งห้องถูกตกแต่งด้วยกระเบื้องและผืนลายหินอ่อนตัดกับผนังกระจก แสงไฟอุ่นสะท้อนพื้นทำให้ดูแวววาว เฟอร์นิเจอร์เรียบหรูสีดำทองถูกจัดไว้อย่างเป็นระเบียบ ผนังกระจกใสเผยให้เห็นแสงเมืองยามค่ำที่พร่างพรายชิออนมองบ้านอีกฝ่ายตาลุกวาว ข้างนอกว่าสวยแล้ว ข้างในยิ่งงดงามจนแทบลืมหายใจ ความหรูหรานี้เหนือจินตนาการของคนธรรมดาอย่างเขาเสียจนความกลัวเมื่อครู่พลันจางไปชั่วขณะเขามองสำรวจไปรอบ ๆ เพนต์เฮาส์พลางยกมือปิดปาก‘ชาตินี้ทั้งชาติเขาคงไม่มีปัญญามีบ้านแบบนี้แน่ ๆ’“ชอบเหรอ” เสียงทุ้มเรียบของเจย์ดังขึ้นจากด้านหลังพร้อมสายตาที่มองตรงมาอย่างคาดเดาไม่ได้“ครับ?” ชิออนสะดุ้งเฮือกหันไปตอบอย่างไม่แน่ใจว่าควรตอบอะไร“บ้านน่ะ นายชอบหรือไง” เขาเดินเข้ามาใกล้อีกก้าว จ้องมองคนตัวเล็กด้วยแววตาที่ยากจะอ่านออก“ครับ สวยดี” คำตอบเบา ๆ หลุดออกมาพร้อมสายตาหลบหนีไม่กล้าสบตรง ๆ ในใจยังรู้สึกปลามปลื้มกับวิวบ้านของอีกฝ่ายไม่หาย ถ้าเขารวยจนสร้างบ้านได้ขนาดนี้ ชีวิตก็คงไม่ต้องลำบากแบบนี้เจย์มองแผ่นหลังอีกฝ่ายด้วยแววตาวูบไหว เขาไม่รู้ว่าชิออนกำลังคิดอะไรอยู่“งั้นฉันยกให้เอาไหม” ริมฝีปากเจย์ยกยิ้
ไม่เป็นของเล่น Chapter 21 “ลูกหมา”
“ชิออน”“ชิออน”เสียงเรียกชื่อสองครั้งติดเรียกให้ชิออนหลุดออกจากภวังค์กลับเข้าสู่โลกของความเป็นจริง โลกที่พร่ามัวเริ่มชัดเจนขึ้นทีละน้อย คนเบื้องหน้าเป็นเจย์ อีกฝ่ายกำลังยืนโบกมือให้เขา“ถึงเพนต์เฮาส์ของฉันแล้ว” เสียงทุ้มนุ่มนั้นดังขึ้นอีกครั้งใกล้มากจนเขาได้ยินลมหายใจของอีกฝ่าย“ถะถึงแล้วเหรอครับ”“อืม ถึงแล้ว”ชิออนกะพริบตา เขาพบว่าตัวเองนั่งอยู่บนเรือยอช์ตคันเดิมที่ตอนนี้จอดสนิทอยู่ข้างชายฝั่ง จนได้ยินเสียงคลื่นพัดเข้าหาโขดผา สายตาคมมองไปยังแสงสีตรงหน้า เป็นอาคารขนาดสูง ตั้งอยู่บนโขดผาใหญ่ ติดกับทะเลเมดิเตอร์เรเนียนเงาไฟในค่ำคืนตกสะท้อนบนกระจกอาคารประกอบกับแสงสีส้มราวกับภาพในความฝัน เขาหันไปมองข้าง ๆ เห็นเจย์กำลังยื่นมือมาทางเขา หมายให้จับแล้วลงจากเรือ“ขอบคุณครับ” เสียงของชิออนเบาจนแทบกลืนหายกับเสียงน้ำทะเล เขาเอื้อมมือไปคว้ามืออีกฝ่ายเอาไว้ ก่อนจะลงเรือนมาด้วยท่าทีประหม่านี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขามาบ้านคนที่รวยขนาดนี้ ชิออนแหงนหน้ามองตึกสูงเบื้องหน้า เพนต์เฮาส์สามชั้นตั้งตระหง่าน ทั้งหลังถูกตกแต่งด้วยกระจก แม้จะมองไม่เห็นข้างในตัวบ้าน แต่กระจกกลับสะท้อนวิวยามค่ำคืนของทะเล ดูส
ไม่เป็นของเล่น Chapter 20 “ซาแซง”
เวลาสี่ทุ่ม ชิออนกลับมาจากร้านอาหารหลังเลิกงาน เขาเดินฝ่าซอยเปียกชื้นที่น้ำขังระหว่างทาง เสียงรองเท้ากระทบน้ำดังแฉะ ๆ ก้องไปทั่ว ความมืดกลืนทุกอย่างไว้จนเหลือเพียงแสงไฟถนนที่กะพริบอ่อนแรงซอยนี้ไม่มีใครเลือกใช้ในเวลานี้นอกจากเขา เพราะมันใกล้ห้องพักมากที่สุด ถึงจะอยู่ในย่านที่ไม่ค่อยปลอดภัย แต่ค่าเช่าถูกพอให้เขาอยู่รอดได้ ความลำบากกลายเป็นเรื่องชินชาในชีวิตประจำวันของชิออนแต่คืนนี้กลับมีบางอย่างไม่เหมือนทุกคืนสวบ สวบเสียงฝีเท้าเดินตามกันมาอย่างใกล้ตัวชวนให้รู้สึกหวาดหวั่น ชิออนกำกระเป๋าสะพายแน่น ความกลัวถาโถมจนไหล่ห่อสั้นความรู้สึกนี้มันกลับมาอีกแล้ว ความรู้สึกที่โดนคุกคาม‘ขอร้องล่ะ ขอให้ไม่ใช่แบบที่คิดเลยนะ’ ตลอดทางที่เดินมา ชิออนรับรู้ได้ถึงฝีเท้าที่ดังขึ้นมาตามหลัง อยู่ไม่ไกลนัก เสียงนั้นหายไปเมื่อเขาหยุด และกลับมาอีกครั้งเมื่อเขาเริ่มเดินต่อตึก ตึก ตึกหัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว ลมหายใจเริ่มหนัก เขาไม่กล้าเหลียวหลัง เพราะหวาดกลัวจนสมองคิดไม่ตก คิดไปเรื่อยว่าอีกฝ่ายจะทำร้ายเขาหรือเปล่า“ผู้ชายเหรอ หรือว่าเป็นโจร?” ชิออนพึมพำกับตัวเอง เสียงเขาเบาจนแทบกลืนหายไปกับเสียง
บางทีคุณอาจจะชอบ
กับดักรักเพื่อนสนิท
26JULY.976 viewsรักสุดใจนายหมดนวด
ต๋อง น่ะ1.4K viewsเด็กดีของนลิน
ป.ปลาอุ๋งอุ๋ง2.3K viewsช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse)
นักเขียนเจ้าตอง(JaoTong)927 viewsเกิดใหม่อีกครั้งขอเป็นตัวร้าย
สิบสามธันวา / กวีสีรุ้ง483 viewsนาทจะหย่ากับพี่พร้อม
ครัวซองเนยสด568 viewsรักนี้ควรมีกี่ตอน (Fake Smiles)
Me.Daisy240 viewsวิศวะร้ายขอลองรัก
Aronet411 views
